Todos os capítulos de The Billionaire Contract Wife: Capítulo 71 - Capítulo 80

CHAPTER 71 : Ang Kapatid na Hindi NakalimutanAdrian’s POVHindi ko maalis ang tingin ko sa address na hawak ni Amara.Ilang segundo na kaming nakatayo sa labas ng bahay ni Mateo, pero parang walang gustong unang magsalita.Matthew Santos.Isang pangalan na matagal nang bahagi ng buhay ni Amara kahit wala ang taong nagmamay-ari nito.At ngayon, may address kami.May posibilidad na buhay siya.At mas nakakatakot—May posibilidad na alam na rin niyang hinahanap namin siya.“Hindi tayo puwedeng basta pumunta roon,” sabi ko.Tumingin sa akin si Amara.“Bakit?”“Dahil kung alam ng taong nasa likod nito na hinahanap natin si Matthew, baka iyon mismo ang gusto nilang mangyari.”“Pero paano kung siya talaga ’yon?”Hindi ako agad nakasagot.Iyon ang problema.Paano kung ang taong nasa address na iyon ay si Matthew?Paano kung dalawampu't tatlong taon namin siyang hinahanap nang hindi namin alam na may isang taong matagal nang nagbabantay sa kanya?At paano kung may dahilan kung bakit hanggang

CHAPTER 73 : Ang Katotohanang Dinala NiyaAdrian's POVHindi ko alam kung alin ang mas nakakagulat.Ang makitang buhay si Matthew.O ang makita si Elena na nakatayo sa labas ng bahay niya.Mag-isa.Parang alam na niya kung saan kami naroon.Parang matagal na niyang alam na darating ang araw na ito.“Adrian…”Mahina ang boses ni Amara.Hindi ko siya agad nilingon.Nakatingin lang ako kay Elena sa kabilang bahagi ng bintana.Hindi siya gumagalaw.Hindi rin siya kumakatok.Nakatingin lang siya sa bahay.At sa mukha niya, nakita ko ang isang bagay na bihira kong makita sa isang tao.Takot.Hindi takot na baka may mangyari sa kanya.Takot na baka dumating na ang sandaling hindi na niya kayang itago ang katotohanan.“Si Mama,” bulong ni Amara.Tumango ako.Sa likod namin, tahimik si Matthew.Nang tingnan ko siya, nakita kong nakatitig din siya kay Elena.Pero iba ang ekspresyon niya.May lungkot.May galit.At may isang bagay na hindi ko maipaliwanag.Parang may matagal nang pag-uusap na hi

CHAPTER 75 : Ang Lagdang Hindi MaipaliwanagAdrian's POVHindi ko maalis ang tingin ko sa pangalan ng ama ko.Gabriel Villareal.Dalawang salita lamang, ngunit sapat para guluhin ang lahat ng pinaniniwalaan ko tungkol sa kanya.Sa loob ng maraming taon, ang pagkakakilala ko sa aking ama ay simple. Isa siyang lalaking inuuna ang pamilya, kahit madalas ay hindi niya maipakita ang pagmamahal sa paraang inaasahan ko. Mahigpit siya, tahimik, at may mga bagay na pinili niyang sarilinin.Hindi siya perpekto. Alam ko iyon.Pero hindi ko kailanman naisip na maaaring may kinalaman siya sa kasunduang sumira sa buhay nina Amara at Matthew.“Adrian.”Mahina ang tawag ni Amara.Nasa tabi ko siya, nakatingin sa litrato ng archive room at sa papel na may pangalan ng ama ko. Hindi niya ako minamadali. Marahil ay alam niyang kailangan ko munang harapin ang posibilidad na ang nakaraan ng pamilya ko ay hindi katulad ng kuwentong kinalakihan ko.“Hindi pa natin alam ang buong katotohanan,” sabi niya.“Ala

CHAPTER 77 : ANG PANGALANG HINDI DAPAT NANDOON Adrian's POV Hindi ko binitawan ang sobre kahit nakasakay na kami sa sasakyan. Nasa loob nito ang tala ng paglilipat ng binagong kasunduan. Isa itong bakas, ngunit hindi pa sapat para ituro ang sinuman. “Hindi ka pa rin nagsasalita,” sabi ni Amara. Tumingin ako sa kaniya. Pagod ang mukha niya, ngunit hindi niya inaalis ang tingin sa sobre. “Sinusubukan kong alalahanin kung saan ko nakita ang pangalang iyon.” “Sinabi mong may taong pinaniwala sa iyong walang kinalaman sa kasunduan.” “Oo.” “Pero hindi mo sinabi kung sino.” Hindi ako agad sumagot. Hindi dahil ayaw kong pagkatiwalaan siya, kundi dahil ayokong magbigay ng pangalan nang wala akong matibay na batayan. Napakaraming buhay ang nasira dahil may mga taong naniwala sa kalahating katotohanan. “May dahilan kung bakit hindi ko muna sasabihin,” paliwanag ko. “Kapag sinabi ko ang pangalan, baka magsimula na tayong maghanap ng kasalanan sa kaniya imbes na patunayan kung ano talaga

CHAPTER 79 : ANG PANGALANG NASA LIKOD NG PAGLILIPATAdrian’s POVHindi ko maalis ang tingin ko sa larawang nasa ibabaw ng mesa.Isang lumang tala ng paghahatid. Isang petsang halos dalawampu't tatlong taon nang lumipas. At isang pangalan na sadyang hindi pinahintulutang mabasa nang buo.DELIVERED — JUNE 19, 2003.Sa ilalim nito, may nakasulat na received by authorized representative. Walang buong pangalan ng tumanggap, walang malinaw na lagda, at walang paliwanag kung bakit ang dokumentong iyon ay inilipat sa isang pribadong archive sa San Aurelio.Sa tabi ko, tahimik na pinag-aaralan ni Amara ang kopya ng resibo na ibinigay sa amin ni Mateo.“Pareho ang reference code,” sabi niya, itinapat ang dalawang papel. “Ibig sabihin, magkaugnay ang record na ito at ang dokumentong nasa kanya.”Tumango ako.“Pero hindi pa natin alam kung sino ang aktuwal na nagdala o tumanggap ng kasunduan.”“May pangalan sa transfer log, hindi ba?”“May nakasulat na authorized by. Hindi ibig sabihin na ang tao