All Chapters of The Billionaire Contract Wife: Chapter 61 - Chapter 70

CHAPTER 61 : ANG TAONG DAPAT NILANG TANUNGINAmara’s POVHindi ko maalis sa isip ko ang huling mga salitang nabasa namin sa papel.ASK VICTOR FIRST.Parang may bigat ang bawat letra.Hindi iyon simpleng mungkahi.Parang utos.O babala.Matagal kaming nakatayo ni Adrian sa labas ng lumang bahay sa San Aurelio, habang hawak ko pa rin ang maliit na papel na nakita ni Lucia sa notebook.Tahimik ang paligid.Masyadong tahimik.Ang bahay na kanina lang ay puno ng mga tanong ay tila bumalik sa pagiging isang ordinaryong lumang gusali.Pero alam kong hindi na iyon magiging ordinaryo para sa amin.Hindi pagkatapos ng lahat ng nakita namin.Hindi pagkatapos ng liham ni Mama.Hindi pagkatapos ng litrato ng dalawang batang hindi ko pa rin lubos maintindihan kung sino.At higit sa lahat, hindi pagkatapos malaman na may taong nauna sa amin sa kuwartong iyon.May kumuha ng note.May dumating na itim na sasakyan.At may nag-iwan ng mensahe sa gate.You should have left the box unopened.Napahigpit an

CHAPTER 63 : ANG PANGALAN NA HINDI NIYA NASABIAdrian’s POVHindi ko inalis ang tingin ko sa screen ng cellphone.Huwag ninyong hayaang sabihin ni Victor ang pangalan.Isang simpleng mensahe.Pero sapat para iparamdam sa akin na may taong nakatingin sa bawat kilos namin.Hindi ko alam kung gaano katagal kaming tahimik.Si Amara ay nakatitig kay Victor.Si Victor naman ay parang nawalan ng lakas matapos mabasa ang mensahe.“Who sent that?” tanong ni Amara.Hindi ako sumagot agad.Sa halip, isinara ko ang screen ng cellphone.“Hindi ko alam.”“Pero alam mong connected siya sa lahat ng ito.”Tumingin ako sa kanya.“Oo.”“Adrian…”Lumapit ako sa kanya.“Amara, stay beside me.”Hindi siya tumutol.Sa kabilang bahagi ng silid, dahan-dahang umupo si Victor.Parehong nakayuko ang mga kamay niya sa mesa.“Hindi na kayo dapat nandito,” sabi niya.“Hindi na puwedeng sabihin iyan,” sagot ko.Tumingin siya sa akin.“Bakit?”“Dahil alam na nila na nandito kami.”Hindi siya nagsalita.“Kung gusto ni

CHAPTER 65 : ANG ALAALANG ITINAGOAmara’s POVHindi ako kumurap.Hindi ko rin inalis ang tingin ko kay Adrian.“What do you remember?”Tahimik siya.Sa likod niya, naririnig ko ang mahinang tunog ng sasakyan sa labas.May taong naghihintay.May taong maaaring sumusunod sa amin.Pero sa sandaling iyon, parang wala nang ibang mahalaga.Ang pangalan niya sa dokumento.Ang litrato namin ni Matthew.At ang tanong kung bakit may koneksyon si Adrian sa lahat ng nangyari noong 2003.“Adrian.”Dahan-dahan siyang huminga.“I don't know.”Napailing ako.“That's not an answer.”“It’s the truth.”“Then tell me what you remember.”Tumingin siya sa dokumentong hawak niya.“Hindi malinaw.”“Anything.”Tahimik siya nang ilang segundo.“May isang bahay.”Nanlamig ako.“San Aurelio?”Tumango siya.“May mga taong nag-uusap.”“Sino?”“Hindi ko alam.”“Pero nandun ka?”“I think so.”Napatingin ako sa kanya.“You think?”“Amara, I was a child.”“Pero naaalala mo.”“Pieces.”Lumapit si Victor.“Hindi niya da

CHAPTER 67 : ANG LIHIM SA LOOB NG TAHANANAmara’s POVHindi ko maalis ang tingin ko sa screen ng cellphone ni Adrian.GO HOME BEFORE THEY DO.Isang simpleng mensahe.Pero sapat para maramdaman kong may taong nauuna sa bawat hakbang namin.At ngayon, ang susunod naming pupuntahan ay ang Villareal mansion.Ang tahanan ni Adrian.Ang lugar kung saan maaaring nakatago ang final page ng agreement.“Are you sure?” tanong ko.Tumingin sa akin si Adrian.“About what?”“About going back there.”Tahimik siya sandali.“Kung may nag-iwan ng dokumento roon, kailangan natin itong makita bago sila.”“Pero kung may taong nagmamasid sa atin…”“Then we need to know what they're looking for.”Tumango ako.Hindi ko na siya pinigilan.Makalipas ang ilang minuto, umalis kami sa San Aurelio.Si Victor ang naiwan.“Hindi ka sasama?” tanong ko.Umiling siya.“Mas mabuting hindi.”“Bakit?”“Dahil kung may nakakakita sa atin, mas magiging madali para sa kanila na malaman kung nasaan tayo.”“Then what will you d

CHAPTER 69 : Ang Lalaking NagtagoAdrian's POVTahimik ang buong biyahe.Sa tabi ko, nakatingin si Amara sa labas ng bintana habang hawak ang maliit na envelope na nakita namin sa mansion. Ilang beses na niyang binuksan at isinara iyon, pero wala siyang sinasabi.Ako rin.Hindi dahil wala akong gustong sabihin.Kundi dahil masyado nang maraming tanong ang nasa isip ko.Kung buhay si Mateo, bakit niya kailangang magtago?At kung alam ni Victor kung nasaan siya, bakit hindi niya sinabi sa amin?Mas lalo akong nabahala sa mensaheng natanggap ko.Kung pupunta kayo kay Mateo, huwag ninyong isama si Victor.Hindi ko alam kung sino ang nagpadala.Pero alam ng taong iyon ang ginagawa namin.Alam niya ang pangalan ni Mateo.At alam niyang pupunta kami roon.“Adrian.”Napalingon ako kay Amara.“Hmm?”“Hindi mo pa rin sinasabi sa akin kung ano ang nasa message.”Napabuntong-hininga ako.Hindi ko na kayang itago.Iniabot ko sa kanya ang cellphone ko.Binasa niya ang mensahe.Tahimik siya nang ila