All Chapters of The Billionaire Contract Wife: Chapter 81 - Chapter 90

CHAPTER 82 : ANG SAKSI SA LIKOD NG MGA LIHIMAmara’s POVHindi ko maalis ang tingin ko sa pangalan sa personnel record na hawak ni Adrian.GABRIEL VILLAREAL.Siya ang nag-apruba sa pag-alis ng pangalan ni Isabela Reyes sa ordinaryong personnel records noong Hunyo 22, 2003—isang araw matapos matanggap ang dokumento sa San Aurelio.“Sa tingin mo, bakit ginawa iyon ng ama mo?” tanong ko.Matagal na tinitigan ni Adrian ang papel bago sumagot.“Hindi ko alam. Pero kung gusto niyang burahin ang bakas ni Isabela, bakit niya iniwan ang approval sa record?”“Baka hindi niya gustong burahin ang pangalan niya. Baka gusto lang niyang ilayo siya sa mga taong naghahanap sa kanya.”Hindi siya agad sumagot. Alam kong hindi madaling isipin na may lihim na kinalaman ang sarili niyang ama sa nangyayari.“May address pa siya rito,” sabi niya. “Subukan natin siyang hanapin.”Ang nakasaad na address ay nasa isang lumang residential area. Ngunit pagdating namin, mukhang matagal nang walang nakatira sa bahay

CHAPTER 84 : ANG PANGALANG NAKATAGO SA LIKOD NG L.V.Amara’s POVHindi ko maalis sa isip ko ang dalawang letrang nakita namin sa access record.L.V.Maaaring simpleng initials lamang iyon, pero sa dami ng dokumentong may nawawalang pangalan at binagong impormasyon, hindi na ako makapaniwalang basta nagkataon lang ang lahat.Lalo na nang makatanggap kami ng mensaheng tila alam na alam ang bawat hakbang namin.“Hindi ka pa rin mapakali?” tanong ni Adrian habang nakatingin sa kalsada.Umiling ako nang bahagya.“Iniisip ko lang kung sino ang may sapat na kapangyarihan para makapasok sa restricted archive at mailipat ang Box 17 nang walang kumpletong pangalan sa records.”“May iilang taong may ganoong awtoridad.”“Kasama ba roon ang pamilya mo?”Hindi siya agad sumagot.“Kasama ang mga taong pinagkatiwalaan ng pamilya ko.”Mas mabigat pakinggan ang sagot niya kaysa sa inaasahan ko.Hindi lamang pala tungkol sa isang lumang kasunduan ang hinahanap namin. Unti-unti naming natutuklasan na may

CHAPTER 86 : ANG TAONG MAY HAWAK NG IKALAWANG SUSIAmara’s POVHindi ako mapakali habang binabaybay namin ang daan papunta sa bahay ni Isabela.Paulit-ulit kong binabasa ang huling mensaheng natanggap ni Adrian.BEFORE YOU ASK HER, CHECK WHO HAS ALREADY VISITED HER HOUSE.Hindi namin alam kung sino ang nagpadala nito. Hindi rin namin alam kung totoo ang sinasabi nito. Pero matapos ang lahat ng natuklasan namin tungkol sa San Aurelio, hindi na namin kayang balewalain ang anumang babala.“Sa tingin mo, may nangyari na kay Isabela?” tanong ko.Mahigpit ang hawak ni Adrian sa manibela.“Hindi ko alam. Pero kung may taong nauna nang pumunta roon, kailangan nating malaman kung ano ang pakay niya.”“Paano kung ayaw na niyang magsalita?”“Hindi natin siya pipilitin. Pero kailangan nating tiyakin na ligtas siya.”Hindi na ako nagsalita.May kakaibang bigat sa dibdib ko. Si Isabela ang isa sa iilang taong naglakas-loob na magtago ng ebidensiyang may kaugnayan sa kasunduan noong 2003. Kung may t

CHAPTER 88 : ANG MENSAHENG INIWAN NI LUCIAAmara’s POVHindi ko nagustuhan ang katahimikan ni Adrian habang nakatitig siya sa litrato.Nasa kamay niya ang lumang larawan na ibinigay ni Elena. Paulit-ulit niyang sinusuri ang sulat sa likod nito.FOR THE PERSON WHO MUST KEEP THE SECOND KEY.Hindi ko alam kung bakit, pero pakiramdam ko ay mas malapit na kami sa katotohanan kaysa dati.At mas malapit din kami sa panganib.“Anong sinabi ni Mateo?” tanong ko.Ibinaba ni Adrian ang litrato at tiningnan ang telepono niya.“May nauna nang nakahanap sa dating bahay ni Lucia.”“Alam ba nila kung sino iyon?”“Hindi pa. Pero may dalawang lalaking nakita roon noong nakaraang gabi. May dala silang litrato at nagtatanong tungkol sa kanya.”Napahawak ako sa sandalan ng upuan.“Paano kung may nangyari na sa kanya?”“Hindi pa natin alam. Kaya kailangan nating malaman kung saan siya huling nakita.”Kinuha niya ang telepono at tinawagan si Mateo.Ilang sandali lamang ang lumipas bago ito sumagot.“Sir, ma

CHAPTER 90 : ANG MGA BATANG DUMATING SA CASA ESPERANZAAmara’s POVMas mabigat ang pakiramdam ko habang papalapit kami sa Casa Esperanza. Hindi na lamang mga dokumento ang hinahanap namin kundi ang kuwento ng dalawang batang hindi kayang ipagtanggol ang sarili.Nasa tabi ko si Adrian habang binabagtas namin ang makitid na daan patungo sa lumang gusali. Tahimik siya mula nang mabasa namin ang mensahe tungkol sa dalawang batang inilipat. Hawak niya ang kopya ng lumang tala na nakuha ni Mateo.“Sigurado ka bang dito tayo dapat magsimula?” tanong ko.“Si Elena ang unang nakarinig sa pangalang Casa Esperanza mula kay Gabriel,” sagot niya. “At kung may taong nakakita sa mga batang dinala rito, maaaring siya iyon.”Pagdating namin, sinalubong kami ng isang matandang babae sa may pintuan. Si Aling Nora, ayon sa impormasyong nakuha ni Mateo. Dating tagapag-alaga siya sa lugar at ngayon ay tumutulong na lamang sa pagpapanatili ng lumang gusali.Ipinakita ni Adrian ang litrato ni Gabriel. Mataga