All Chapters of The Billionaire Contract Wife: Chapter 51 - Chapter 60

CHAPTER 51 : ANG MENSAHENG HINDI DAPAT DUMATINGAmara's POV“You found Matthew. Now let's see if you can find the truth.”Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang mensaheng iyon.Nakatayo kaming lahat sa loob ng archive room, walang nagsasalita.Si Lucia ang unang kumilos.“Delete the message.”Napatingin ako sa kanya.“Bakit?”“Because whoever sent it wants us to react.”Napatingin si Adrian sa cellphone niya.“She's right.”Kinuha niya ang phone mula kay Lucia at pinagmasdan ang mensahe.“May number?”Umiling si Lucia.“Unknown sender.”“Can you trace it?”“Hindi agad.”Lumapit si Matthew sa amin.“Don't try.”Napatingin ako sa kanya.“Bakit?”“Because that's probably what they want.”“Pero paano natin malalaman kung sino sila kung hindi natin susubukan?”Tahimik siya sandali.“Hindi mo sila kilala, Amara.”“I know.”“Hindi. Hindi mo naiintindihan.”Lumapit siya sa akin.“Labing-apat na taon akong may sinusubukang iwasan.”Napakunot ang noo ko.“Labing-apat?”Tumango siya.“Matagal bago

CHAPTER 53 : ANG BAHAY SA VILLA SERENAAmara’s POVHindi ako nakatulog nang maayos nang gabing iyon.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang dalawang mensaheng natanggap namin.“Stop looking for Elena Santos.”“Some truths are better left buried.”Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot—ang katotohanang may nakakaalam sa ginagawa namin o ang posibilidad na matagal nang may taong nagbabantay sa mga lihim ng pamilya ko.Nasa kamay ko pa rin ang lumang litrato.Isang babae.Isang lumang bahay.At isang mukha na maaaring konektado sa nakaraan na matagal kong hinahanap.Pero hindi pa rin kami sigurado kung siya ba talaga iyon.Elena Santos.Ang pangalang nakasulat sa birth record ko.Ang pangalang hindi ko kailanman narinig habang lumalaki ako.At ngayon, ang pangalang iyon ang tila susi sa lahat ng tanong na matagal kong dala.Maaga kaming umalis kinabukasan.Kasama ko sina Adrian, Matthew, at Lucia.Habang nasa sasakyan kami, tahimik akong nakatingin sa labas ng bintana.Hindi ko ala

CHAPTER 55 : ANG GABI NA HINDI KO NAKALIMUTANAdrian's POV“Anong nangyari noong gabing nawala si Gabriel?”Hindi ko agad nasagot ang tanong ni Amara.Nakatayo siya sa harap ko, hawak pa rin ang lumang litrato. Nakatingin siya sa akin na parang hinihintay niyang sabihin ko ang isang bagay na matagal ko nang pinipiling itago.Hindi dahil ayaw kong sabihin sa kanya.Kundi dahil hindi ko alam kung paano.At higit sa lahat, hindi ko alam kung ano ang magiging epekto nito sa kanya kapag nalaman niya ang buong katotohanan.“Adrian?”Napabuntong-hininga ako.“I was a child.”Napakunot ang noo niya.“Gaano ka kabata?”“Eight.”Natahimik siya.Sa edad na iyon, hindi ko pa naiintindihan ang mga bagay na nangyayari sa paligid ko. Ang alam ko lang, may mga gabing nag-uusap ang mga matatanda sa mababang boses, may mga pintong isinasara, at may mga pangalan na hindi dapat banggitin.Isa na roon si Gabriel.“Hindi ko siya gaanong kilala,” pagpapatuloy ko. “Pero kilala ko ang pangalan niya. Lagi siya

CHAPTER 57 : ANG ADRES NA NAKASULAT SA PAPELAmara's POVMatagal akong nakatitig sa maliit na papel na hawak ko.Isang pangalan.Isang address.At isang salitang nakasulat sa gilid nito.ALIVE.Isang simpleng salita.Pero para sa akin, sapat na iyon para muling bumalik ang lahat ng tanong na ilang taon kong pilit na tinanggap na walang sagot.Si Mama.Si Elena Santos.Kung totoong buhay siya, nasaan siya?Bakit hindi siya bumalik?At bakit kailangan kaming magkahiwalay ni Matthew?“Amara.”Napatingin ako kay Adrian.Nakatayo siya sa tabi ko habang si Matthew naman ay hawak ang lumang folder na nakita namin sa bahay ng mga Villareal.Hindi ko alam kung ilang minuto na kaming tahimik.Pero ramdam ko ang bigat ng katahimikan.“Hindi ibig sabihin na nakasulat ang ‘alive’ ay siguradong buhay siya,” maingat na sabi ni Matthew.Alam kong sinusubukan niyang maging praktikal.Pero nakita ko rin sa mga mata niya ang parehong pag-asa na nararamdaman ko.“Alam ko,” sagot ko.“Pero hindi rin natin

CHAPTER 59 : ANG KUWARTONG WALANG PINTOAmara's POVHindi ako nakatulog buong gabi.Paulit-ulit kong tinitingnan ang litrato na iniwan sa amin.Isang lumang hallway.Mga kuwarto sa magkabilang gilid.At sa dulo nito, isang bahagi ng dingding na walang pintuan.Hindi ko alam kung bakit, pero habang mas matagal ko iyong tinitingnan, mas lalo kong nararamdaman na parang may sinusubukan itong ipaalala sa akin.Isang lugar.Isang alaala.O isang bagay na matagal nang pinilit kong kalimutan.“Ready?”Napatingin ako kay Adrian.Nakatayo siya sa may pinto ng kuwarto, hawak ang jacket niya.Tumango ako.“Yes.”Pero hindi iyon totoo.Hindi ako ready.Paano magiging ready ang isang taong pupunta sa lugar na maaaring naglalaman ng mga sagot tungkol sa sarili niyang ina?Huminga ako nang malalim bago ako tumayo.Sa hallway, nakita ko sina Matthew at Lucia.Tahimik silang naghihintay.Si Matthew ay may hawak na folder ng mga dokumentong nakuha namin mula sa study.Si Lucia naman ay may maliit na ba