All Chapters of The Billionaire's CEO Secretary: Chapter 21 - Chapter 30

CHAPTER 22THE BROTHER WHO SHOULD BE DEAD“Sa wakas.”Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot—ang mukha ng lalaking nakatayo sa dulo ng hallway, o ang paraan ng pagbigkas niya sa pangalan ko na para bang matagal niya na akong hinihintay.“Naalala mo rin ako.”Parang may humila sa isang bahagi ng utak ko na matagal nang nakasara.Elias Montenegro.Ang pangalang iyon ay wala sa mga alaala kong malinaw, pero nang marinig ko ito, may sumabog na imahe sa isip ko—isang lumang hagdan, isang kamay na may sugat sa knuckle, isang lalaking nakaluhod sa harap ko habang may hawak na maliit na laruan.At isang boses.Huwag kang matakot, Liana. Ako ang magbabantay sa inyo.Napaatras ako.Napansin agad iyon ni Adrian. Lumipat siya sa harap ko, bahagyang nakatagilid ang katawan niya para harangan ako sa panin

CHAPTER 24THE WOMAN WHO WAITED“Liana.”Nanigas ako.Nasa doorway ang babae.Hindi ko makita nang malinaw ang buong mukha niya dahil kalahati nito ay natatamaan ng ilaw mula sa hallway, pero sapat ang nakita ko para tumigil ang mundo ko.Ang mga mata.Ang hugis ng mukha.Ang paraan ng pagtayo niya.At higit sa lahat—ang silver bracelet sa kaliwang pulso.001.Hindi ako gumalaw.Sa likod ko, agad na umusog si Adrian.“Liana, stay behind me.”Pero hindi ko siya narinig nang maayos.May kung anong humihila sa akin papunta sa babae.Hindi dahil pamilyar siya.Kundi dahil pakiramdam ko, may bahagi ng pagkatao ko na matagal nang naghihintay na makita siya.“Kilalang-kilala kita,” sabi ng babae.Bahagya siy

 “Hindi si Victor ang taong dapat kong katakutan.”Paulit-ulit kong naririnig sa isip ko ang sarili kong sinabi.Pero kahit iyon ang naaalala ko, hindi ko pa rin kayang alisin ang bigat sa dibdib ko.Dahil may isang bagay na mas mahalaga.Ang susi.Hinawakan ko ito nang mas mahigpit.Maliit. Luma. May ukit na M.Hindi ito ang susi na ginamit namin sa Lumen archive.Hindi ito ang susi na nagbukas sa file na may designation na 017.Ito ang susi para sa drawer sa lumang bahay ni Mara.Ngayon, malinaw na sa akin.Dalawa ang susi.Ang 017 key ay para sa archive file.Ang M key ay para sa drawer.At ang metal tag na may nakaukit na V.M. na nakita namin sa envelope ay hindi susi.Tag lamang iyon.Isang label.

“Mira Montenegro.”Hindi ko alam kung bakit parang mas mabigat ang pangalan kaysa sa mismong file.Tinitigan ko ang screen.017 — ORIGINAL HOLDERMIRA MONTENEGROSa ilalim nito:STATUS: IDENTITY TRANSFERREDAt isa pang linya.CURRENT STATUS: UNKNOWN“Mira,” ulit ni Adrian.Napatingin ako sa kanya.“Kilala mo?”Umiling siya.“Hindi ko maalala.”“Pero Montenegro siya.”“Yes.”Tumayo si Elias.“Isara mo ang file.”Hindi ko siya sinunod.“Bakit?”“Dahil hindi iyon dapat binubuksan.”“Lahat na lang hindi dapat.”“Lian

“Nasaan si Mira Montenegro?”Iyon ang tanong na hindi nawala sa isip ko buong gabi.Hindi na kami nagtagal sa children's wing.Masyadong maraming pinto.Masyadong maraming lumang system.At higit sa lahat, may taong nakakaalam na nahanap namin ang 017-C file.Hindi na sapat ang pagtatago.Kailangan naming malaman kung buhay si Mira.At kung buhay siya—bakit siya nanatiling tahimik?Pagsikat ng araw, nasa safe location na kami ni Adrian.Nasa mesa ang lahat ng documents.Mira.017-A.017-B.017-C.   Victor.M.M.R-9.Black-stone ring.Wala pa ring kumpletong sagot.Pero ngayon, hindi na magulo ang identities.May malinaw na