All Chapters of The Name He Wasn’t Supposed to Remember: Chapter 101 - Chapter 110

Hindi ko maalis sa isip ko ang pangalan na nakita ko sa document.Dr. Elena Reyes.For weeks, pangalan lang siya sa mga lumang photographs, fragments ng memories, at mga kwentong hindi ko alam kung alin ang dapat kong paniwalaan.Pero ngayon, may proof na.Siya ang nag-authorize ng release ni Eli noong September 18, 2006.I closed the laptop and leaned back.Hindi ko alam kung bakit, pero imbes na relief ang naramdaman ko, mas lalo akong kinabahan.“So, what now?”Napatingin ako kay Nathaniel.Tahimik lang siyang nakaupo sa kabilang side ng table.“Hindi ko alam.”“You've been looking for this answer for so long.”“I know.”I looked at the printed document between us.“Pero ngayong nasa harap ko na siya… hindi ko alam kung gusto ko pa siyang sundan.”Nathaniel frowned.“Because you're afraid of what you'll find?”I shook my head.“I'm afraid of what I'll believe.”Tahimik siya sandali.Then he said, “You don't have to decide what's true before you hear her side.”Napatingin ako sa kan

Kinabukasan, ako na ang unang nag-message kay Eli.> I'm ready. Tell me what you remember.Matagal bago siya sumagot.Halos isang oras.Nang mag-vibrate ang phone ko, agad ko iyong kinuha.> Okay. But I need you to listen until I'm finished. Don't try to explain your father's side while I'm talking.Napahigpit ang hawak ko sa phone.Hindi ko alam kung bakit, pero parang alam ko nang hindi magiging madali ang maririnig ko.> I promise.Ilang segundo lang, may kasunod na reply.> Then let's start with September 18.---Nagkita kami ulit sa parehong café.Kasama ko si Nathaniel, pero hindi siya nakialam sa usapan.This time, iba ang mukha ni Eli.Wala na iyong pag-aalinlangan kahapon.Parang buong gabi niyang pinag-isipan kung paano niya ikukuwento ang gabing iyon.Umupo ako sa tapat niya.“I’m listening.”Tumango siya.“September 18.”Huminga siya nang malalim.“Alam kong may nangyayaring hindi normal sa St. Claire noong araw na iyon.”“Bakit?”“Dahil iba ang kilos ng mga tao roon.”Nap

Tahimik ang buong biyahe pauwi.Hindi ako makapagsalita.Hindi dahil wala akong gustong sabihin kay Nathaniel, kundi dahil napakaraming bagay ang umiikot sa isip ko.Your father didn't choose between you and Eli.Paulit-ulit kong naririnig ang sinabi ni Elena.For twenty years, akala ko may isang desisyong ginawa ang father ko na hindi ko alam.Akala ko baka may pinili siya.Ako.At naiwan si Eli.Pero ngayon, mas malinaw na sa akin ang nangyari.Hindi siya pumili.Sinubukan niyang ilabas kaming dalawa.At nabigo siya.Pagdating namin sa bahay, hindi ako agad pumasok sa kwarto.Umupo ako sa sala at inilapag ang phone ko sa mesa.Tahimik na umupo si Nathaniel sa kabilang sofa.Hindi siya nagtanong.Siguro alam niyang kailangan ko munang ayusin ang sarili ko.Ilang minuto ang lumipas bago ko kinuha ang phone ko.May message si Eli.> How did it go?Tinitigan ko iyon.Dati, kapag may message siya, automatic kong hinahanap kung anong bagong impormasyon ang nasa likod nito.Ngayon, iba na.

Pag-uwi ko galing sa park, hawak ko pa rin ang lumang litrato na ibinigay ni Eli.Hindi ko na ito paulit-ulit tinitingnan tulad ng dati.This time, hindi ko na kailangang patunayan sa sarili ko na totoo siya.Alam ko na.May pangalan siya.May buhay siya.At higit sa lahat, nakilala ko na siya bilang isang adult.Hindi na lang bilang batang nasa alaala ko.Nasa sala si Nathaniel nang dumating ako.Napatingin siya sa akin.“So?”Napangiti ako.“So?”“How did it go?”Umupo ako sa sofa.“Awkward.”Napatawa siya.“Expected.”“Pero okay.”Umupo siya sa tabi ko.“Did you talk?”“Oo.”“About everything?”Umiling ako.“Hindi naman puwedeng isang araw lang para sa twenty years.”Tumango siya.“Tama.”Inilapag ko ang litrato sa mesa.Tiningnan niya iyon.“That's the photo?”“Oo.”Pinagmasdan niya ito.“Cute n'yo.”Napangiti ako.“Magulo lang buhok ko.”“Nothing has changed.”Tinignan ko siya nang masama.Tumawa siya.For a moment, ordinaryong gabi lang.Walang St. Claire.Walang memory procedur

Hindi ko agad maalis ang tingin ko sa maliit na stamp sa ilalim ng document.ARCHIVE ACCESS — 3 DAYS AGO.Tatlong araw.Iyon ang araw na unang nagkita ulit kami ni Eli.Pero ayokong gumawa ng conclusion dahil lang magkasabay ang dalawang pangyayari.Kailangan kong manatili sa facts.“Who had access to this archive?” tanong ko.Tumingin si Elena sa document bago siya sumagot.“Very few people.”“Names?”Umiling siya.“That’s the problem.”Napakunot ang noo ko.“Why?”“Because the access record is incomplete.”Napatingin ako kay Nathaniel.“Can we see it?”Tumango si Elena at kumuha ng isa pang folder mula sa cabinet.Mas manipis iyon kaysa sa nauna.Binuksan niya at inilatag sa mesa.May listahan ng dates, times, at access codes.Sinundan ko ang bawat linya.Most of the entries were years old.Some were faded.Others were incomplete.Then Elena stopped.“Here.”Itinuro niya ang isang entry.09/18/2026 — 8:14 P.M.Napatingin ako sa kaniya.“That was three days ago.”“Yes.”“Who accessed