Todos los capítulos de สายลับทะลุมิติ ไปเป็นคุณหนูพิษไร้ค่า: Capítulo 21 - Capítulo 30

บทที่สิบเอ็ดโดนใช้เป็นผ้าห่มเสียคุ้มเชียว“หนาว”น้ำเสียงแหบพร่าดังออกมาจากริมฝีปากซีดขาวแตกเป็นขุยของคนป่วย ยามนี้ข้างในถ้ำอากาศลดลงมากกว่าเดิมถึงแม้มีกองเพลิงกลางถ้ำก็มิอาจช่วยบรรเทาความหนาวเหน็บได้ทั้งหมด แล้วยิ่งทวีคูณความหนาวเย็นขึ้นไปอีกสำหรับร่างกายที่แม้ร้อนผ่าวมิต่างจากกองเพลิงไม่ไกลทว่าภายในกลับรู้สึกหนาวสุดขั้วหัวใจอ๋องเฉินเทียนอีรู้สึกทรมานยิ่งนักความหนาวเหน็บราวกับนอนอยู่บนเตียงน้ำแข็งกำลังกลืนกินกายเขา ทำให้ตัวสั่นสะท้าน ฟันบนและล่างขบกัดกันกึก ๆ สองแขนอันเต็มไปด้วยบาดแผลสดใหม่โอบกอดกันแน่น แม้ยังคงมิได้สติทว่าปากพึมพำเพ้อหาราวกับเจ้าของร่างกำลังฝันร้าย“ท่านพี่ข้าหนาว”“น้องรัก เจ้ามารับข้าไปอยู่ด้วยหรือ”“ข้าไม่อยากไป ข้า ยะ ยังมิอยากไป”“หนาว หนาวเหลือเกิน”เสียงพึมพำอีกทั้งเสียงขยับตัวของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวอีกคนซึ่งนอนซบก้อนหินใหญ่อยู่มิไกลสะลึมสะลือตื่นขึ้น เปลือกตาเปิดขึ้นครึ่งดวง กวาดสายตามองหาแหล่งที่มาของเสียงแว่วอันเป็นตัวปลุกนางตื่นจากการพักผ่อน“ท่านอ๋อง ท่านฟื้นแล้วหรือ”เซี่ยจินเย่งัวเงียลุกขึ้นมาดูอาการคนป่วยด้วยความเป็นห่วงมือบางเอื้อมออกมาวัดไข้คนป่

บทที่สิบสองข้ากับเขาหาใช่พวกเดียวกัน“อันใดนะ ให้พวกเราเฝ้ารออยู่ที่ถ้ำแห่งนี้มิต้องเดินคลำทางออกไปจากที่นี่เองหรือ”“ใช่ ข้าได้ส่งสัญญาณบอกพวกพ้องของข้าถึงตำแหน่งของพวกเราแล้ว อีกไม่เกินหนึ่งวันจะมีคนมาช่วยเหลือพวกเรา”ไม่แปลกเลย ก็เขาเป็นถึงจวิ๋นอ๋องนี่นาย่อมต้องมีทหารเป็นของตนเองคอยตามหาอยู่แล้ว“ท่านจะช่วยข้าออกจากป่าด้วยใช่หรือไม่ พี่ชายคงมิใจร้ายปล่อยให้สตรีบอบบางเช่นข้าอยู่ที่นี่คนเดียวกระมัง”“ข้ามิใคร่ชอบทรมานสตรีอยู่แล้ว ย่อมต้องออกไปด้วยกัน”“ดีเลย ค่อยสมกับที่ข้าดูแลท่านทั้งคืนหน่อย”“วาจาพล่อยเช่นนี้ระวังคนอื่นเข้าใจผิดหากมาได้ยินเข้า”“อ้าว ข้าพูดผิดตรงไหนเล่า เมื่อคืนใครกันที่ใส่ยาทาแผล เช็ดตัว และให้ความอบอุ่นแก่ท่าน หรือจะเถียงข้า”“นี่ ดูเจ้าพูดออกมาได้... ช่างสองแง่สองง่ามมิน่าฟัง คนอื่นเขาจะคิดว่าเจ้ากับข้า...”“ท่านกับข้าทำไมหรือ...”เซี่ยจินเย่รู้แก่ใจว่าอีกฝ่ายคิดอันใด ทว่านางเพิ่งรู้ตัวว่านางชื่นชอบการกลั่นแกล้งบุรุษหัวโบราณผู้นี้ยิ่งนักจึงพูดปั่นหัวเขาอย่างสบายใจตอนนี้นางแกล้งทำเป็นไม่รู้สถานะที่แท้จริงของเขา ดังนั้นนางจึงมีโอกาสโต้ตอบอีกฝ่ายเสียบ้าง“เจ้าช่

บทที่สิบสามนางไม่หายใจแล้ว“ฮึก ท่านแม่ ท่านแม่กลับมาหาอี้เอ๋อร์แล้วหรือ”สิ่งแรกที่เซี่ยจินเย่เห็นหลังจากเปิดประตูรั้วบ้านหลังเล็กของตนเองคือใบหน้าเปื้อนหยาดน้ำตาของลูกชายในสายเลือดทำให้เซี่ยจินเย่รู้สึกเจ็บระบมไปทั้งดวงใจยิ่งกว่าตอนตกมาจากหน้าผาอีกด้วยซ้ำ“อี้เอ๋อร์ของแม่มิต้องร้อง แม่ขอโทษที่ปล่อยให้เจ้ารอนาน ไหน มาให้แม่ดูหน้าเจ้าคลายความคิดถึงหน่อยซิ”เซี่ยจินเย่ประคองสองแก้มกลมขึ้นมาหลังจากนั่งคุกเข่ากอดปลอบลูกจนอี้เอ๋อร์เริ่มหยุดตัวสั่นเพราะร้องไห้หนัก“กินข้าวน้อยใช่หรือไม่ เนี่ย...” นางหยิบก้อนแก้มไขมันของลูกน้อยยืดออกอย่างเอ็นดู “แก้มกลมของรักของแม่หายไปไหนหมดแล้ว”“ฮึก อี้เอ๋อร์กินข้าวไม่อร่อย พี่เฟยซาทำไม่อร่อย ฮึก”“โถ คุณชายน้อย บ่าวก็ทำเหมือนเดิมนะเจ้าคะ ไยจึงโยนความผิดมาให้กัน”สาวใช้ประจำตัวหนึ่งเดียวของเซี่ยจินเย่ยืนน้ำตาซึมมองมาที่คนเพิ่งกลับมาบ้านอยู่เช่นกัน“เอาละ แม่กลับมาแล้ว แม่จะเข้าครัวทำของอร่อยให้อี้เอ๋อร์กินดีหรือไม่”“ดี ดีเยี่ยม ดีที่สุดขอรับ อี้เอ๋อร์หิวแล้ว”“แต่ว่าท่านแม่ขอรับ นอกจากอี้เอ๋อร์แล้วยังมีอีกคนหนึ่งที่รอคอยการกลับมาของท่านแม่นะ”เด็กน้อยเ

บทที่สิบสี่จุดจบของตระกูลเกาสายรองใครจะไปคิดเล่าว่าจากคิดร้ายวางแผนจะสังหารปิดปากคนอื่นเพื่อมิให้ตระกูลสายหลักสามารถรักษาทายาทสืบตระกูลอย่างคุณชายเกาซีหมิงได้เกาจุนซีผู้ตีสองหน้าเก่งกาจแสร้งแสดงกิริยาเรียบร้อยดังผ้าพับไว้ ที่ผ่านมาแสร้งเป็นผู้ตาม ผู้สนับสนุนตระกูลหลักที่ดีเสมอมา หากแต่ลับหลังนั้นจะมีใครรู้ว่าสมาชิกตระกูลสายรองอย่างพวกนางนั้นเจ็บปวดรวดร้าวขนาดไหน ทั้ง ๆ ที่พวกนางก็มีวาสนาให้กำเนิดบุตรชายออกมาเช่นกัน ทว่ามิได้แม้แต่โอกาสในการสืบทอดตำแหน่งทายาทตระกูลเกาสามีนางเป็นน้องคนรองแต่มิได้สืบทอดตำแหน่งประมุขไปแล้วหนหนึ่ง แม้ได้รวงร้านในเครือตระกูลเกามาครอบครองทว่านับว่าน้อยมากเมื่อเทียบกับสิ่งที่ตระกูลสายหลักได้ไป จึงต้องขยับขยายกิจการเพิ่ม หาทำสิ่งอื่นเพื่อมิต้องตกอยู่ในเบื้องล่างของตระกูลหลักอีกต่อไปใช่ เรื่องวางยาพิษเป็นแผนของนางจริง และแผนใกล้สำเร็จ ทายาทตัวจริงใกล้ตายอยู่แล้ว หากไม่มีสตรีแส่มิเข้าเรื่องผู้นี้บุตรชายคนเก่งของนางจะต้องได้รับตำแหน่งทายาทแทนโดยชอบธรรมอยู่แล้วฉะนั้นนางจึงมิลังเลเลยสักนิดที่จะเลือกสังหารชีวิตน้อย ๆ นั่นทิ้งแต่ไฉนนังตัวอุปสรรคนั่นจึงยืนหัวโด

บทที่สิบห้าว่าที่ลูกเขย หลายวันผ่านไป “เมื่อวานมีเจ้าหน้าที่จากกรมทางการเกือบสิบคนบุกเข้าไปที่จวนสกุลกัว จับทั้งคนพ่อและกัวคนลูกชาย ข้อหาวางแผนสังหารผู้อื่นจนเกือบถึงแก่ชีวิต อืม เห็นชาวบ้านแถวนั้นบอกกันว่าคนแจ้งข้อหาเป็นถึงประมุขตระกูลเกาผู้มีเมตตาเชียวนะเจ้าคะ บ่าวว่าคนพวกนั้นต้องติดคุกหัวโตไปอีกหลายสิบปีเป็นแน่เจ้าค่ะ หรือไม่ก็โดนสั่งประหารไปเสียได้ก็ดี เฮอะ กรรมช่างตามสนองคนชั่วไวยิ่งนัก ขโมยสมบัติของคุณหนูไปจนหมด ทำให้พวกเราลำบากทั้งกายและใจ ผ่านมาไม่กี่ปีก็โดนลงโทษเสียเอง บ่าวสะใจแทนคุณหนูยิ่งนักเจ้าค่ะ”“กรรมคือสิ่งใดหรือขอรับท่านแม่”เฟยซานั่งขบเขี้ยวเคี้ยวฟันขณะกำลังร่ายสิ่งที่ตนเองได้ยินมาจนแทบไม่หยุดพักหายใจเป็นอันต้องสับเปลี่ยนอารมณ์เมื่อได้ยินคำถามไร้เดียงสาของคุณชายตัวน้อยเซี่ยจินเย่ดุสาวใช้ตนเองผ่านสายตาเล็กน้อยเมื่อพูดจาสมน้ำหน้าผู้อื่นต่อหน้าเด็กน้อยวัยกำลังจำ ก่อนหันมาอธิบายคำศัพท์ใหม่ให้ลูกอย่างใจเย็น“กรรมคือผลลัพธ์จากการกระทำของคน หากคนทำดีก็จะได้รับสิ่งที่ดีตอบแทน ทว่าทำชั่วก็มักได้รับผลร้ายตอบแทน ยกตัวอย่างเช่น หากอี๋เอ๋อร์แบ่งปันขนมอร่