Todos los capítulos de สายลับทะลุมิติ ไปเป็นคุณหนูพิษไร้ค่า: Capítulo 41 - Capítulo 50

หนึ่งเดือนผ่านไปกิจกรรมในชีวิตประจำวันของเซี่ยจินเย่มิได้ต่างจากเดิมมากนัก วนกันระหว่างดูแลบุตรชาย เดินทางขึ้นเขาไปทำงาน มีเวลาว่างก็เข้าห้องปรุงยาชนิดต่าง ๆ ไปขาย สิ่งที่แตกต่างจากเดิมคงเป็น... หญิงสาวได้ซื้อเรือนหลังใหม่ทำเลใกล้ตัวตลาดคนพลุกพล่านมากกว่าเดิม หลังใหญ่กว่าเดิมเกือบสิบเท่า มีพื้นที่ว่างเปล่าเอาไว้ทำผักสวนครัว หรือเอาไว้ให้บุตรที่เติบโตขึ้นทุกวันวิ่งเล่นเหลือเฟืออีกสิ่งหนึ่งที่ต่างจากเดิมคือการรักษาอาการป่วยของคุณชายเกาซีหมิงสำเร็จผลโดยสมบูรณ์แบบ จากที่นางต้องไปเยี่ยมเยียนที่ตระกูลเกาเมื่อสามวันก่อน เห็นคุณชายเการ่างกายกลับมาแข็งแรงดั่งเดิมเต็มสิบส่วน สามารถเดินทางออกจากบ้านไปทำงานยังร้านค้าในตลาดได้เหมือนเดิมแล้วด้วยเมื่อรักษาคนไข้เสร็จแพทย์เช่นนางย่อมได้รับค่าตอบแทน สิ่งที่มิคาดฝันคือเงินค่ารักษาที่ให้นางนั้นจำนวนมากเสียจนเซี่ยจินเย่สามารถนำมาซื้อเรือนหลังโตได้อีกหลังทีเดียวเชียววันนี้เซี่ยจินเย่เลิกงานไวจึงเดินลงจากภูเขามาตั้งแต่ดวงอาทิตย์ยังไม่ทันตกดินเพียงคล้อยต่ำลงมาค่อนท้องฟ้าเท่านั้นหากแต่วันนี้นางกลับบ้านเร็วกว่าปกติเกือบสองชั่วยามเพื่อหาเวลาให้ลูกน้อยบ้าง

“ท่านอ๋องมีสติหน่อยเพคะ”เซี่ยจินเย่ตะโกนตะคอกเสียงดังใส่อีกฝ่ายเพื่อช่วยดึงสติซึ่งเสียงของนางนั้นได้ผล อีกฝ่ายผ่อนแรงที่มือทั้งสองข้าง ทำให้เซี่ยจินเย่ใช้โอกาสนี้ในการกระแทกตัวอีกฝ่ายจนล้มลงไปนอนกระแทกพื้นอย่างแรง หญิงสาวไม่มีเวลาดูว่าอีกฝ่ายบาดเจ็บหรือไม่ นางกระโดดใช้ตัวเองทั้งตัวคร่อมร่างอีกฝ่ายไว้เพื่อมิให้อีกฝ่ายลุกขึ้นมาอาละวาดอีกหนขนาดตัวของพวกเราแตกต่างกันมาก พละกำลังเองก็เช่นกัน จะให้ท่านอ๋องเป็นฝ่ายได้เปรียบอีกมิได้เด็ดขาด นางจึงดึงเชือกจากนาฬิกาอัจฉริยะของตนเองออกมามัดมือทั้งสองของอีกฝ่ายเอาไว้ด้วยกันอย่างว่องไว“ท่านมีอาการเหมือนคนโดนยาปลุกกำหนัด ผู้ใดกล้าวางยาท่านเนี่ยช่างกล้าหาญยิ่งนัก”“มะ ไม่... แฮ่ก ชะ...”เสียงแหบพร่าปนเสียงครางกระเส่าตอบกลับเซี่ยจินเย่ช่างทำให้คนฟังซึ่งเป็นสตรียุคอนาคตรู้สึกจักจี้ที่หูมิน้อย ความของคำพูดฟังไม่รู้เรื่องทว่ามันทำให้คนที่เคยดูหนังโป๊เช่นนางพลันหน้าแดงขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่ เพื่อเป็นการตัดปัญหามือบางจึงเอื้อมออกไปปิดปากของอีกฝ่ายเสียก่อน“หม่อมฉันคิดว่า ทรงมิต้องพูดเป็นการดีที่สุด”ใบหน้าอีกฝ่ายยามนี้อยู่บริเวณได้รับแสงสว่างจากเทียนจุดมา

“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนู ในที่สุดคุณหนูก็กลับมาเสียที”เท้าของเซี่ยจินเย่ยังไม่ทันสัมผัสพื้นที่เรือนของตนเองดีสาวใช้คนสนิท เฟยซาก็วิ่งเข้ามาต้อนรับพร้อมกับใบหน้าแตกตื่นทำให้เซี่ยจินเย่ขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ“ข้ากลับมาแล้วไยเจ้าจึงต้องตื่นตูมขนาดนี้ด้วยเล่า ทำความผิดใดมางั้นหรือ”“ไม่ใช่เจ้าค่ะคุณหนู” เฟยซาบึนปากท่าประจำของตนเอง“อี้เอ๋อร์กลับมาหรือยัง”“กลับมาแล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้อยู่ที่ห้องนอนน่าจะเข้าไปอาบน้ำเจ้าค่ะ”“ดี แล้วสิ่งใดทำให้เจ้าแตกตื่นเล่าอย่างงั้น”เซี่ยจินเย่รู้จักสาวใช้ของตนเองดีจึงรู้ว่าท่าทางเช่นนั้นแสดงว่ามีสิ่งไม่ปกติเกิดขึ้น“มีเจ้าค่ะ เรื่องใหญ่มิน้อยเชียว... คือ ทางจวนของบิดาคุณหนูส่งคนมารับคุณหนู สั่งให้เดินทางกลับเมืองหลวงด่วนเจ้าค่ะ”“หืม ? จริงหรือ”“เจ้าค่ะ พวกเราจะทำเช่นไรดีเจ้าคะ ชีวิตของคุณหนูกำลังไปได้สวยอยู่แล้วเชียว ไยจึงมีพวกคนหวังร้ายต่อคุณหนูมายุ่งวุ่นวายด้วย บ่าวว่าต้องมิใช่เรื่องดีแน่เจ้าค่ะ”“นั่นสิ แต่ว่าอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้นี่ ไหนพวกเราไปเจอคนของท่านพ่อข้าหน่อยเป็นอย่างไร มิรู้ว่าหาบ้านพวกเราเจอได้อย่างไร อุตส่าห์ย้ายหนีแล้วเชียว”“นายท่านส่งสาวใช

“ช่างเถอะ นางคงหวาดกลัวข้าไปแล้วกระมัง”เฉินเทียนอีกระซิบกับตนเอง แต่องครักษ์เช่นเขาดันหูดีได้ยินชัดเจนเต็มสองหู หยางเซียงชักสีหน้าโกรธเล็กน้อยเมื่อนึกถึงสตรีที่ทำให้เจ้านายของเขาเกือบตายเพราะนางไม่รู้หรอกนะว่าท่านอ๋องห้ามเสวยยาถอนพิษกำหนัดมิเช่นนั้นจะเกิดอาการแทรกซ้อนอันตรายถึงชีวิต ดังเช่นในอดีตตอนท่านอ๋องโดนพิษชนิดนี้ใหม่ ๆ แล้วมิอยากเสพสังวาสกับสตรีนางโลมไปทั่วจึงเสวยยาถอนกำหนัดจนโดนท่านหมอหลวงสั่งห้ามนางกระทำการโดยไม่รู้เขาจึงตัดสินใจไม่กุดศีรษะนาง แต่เขาก็อดมิได้ที่จะด่ากราดนางไปด้วยอารมณ์โมโหอย่างถึงที่สุด“ท่านอ๋องอย่ามองหาสตรีที่ทำให้พระองค์ป่วยหนักเลยพ่ะย่ะค่ะ มิรู้ว่านางกลัวความผิดหรืออย่างไรจึงย้ายสำมะโนครัวพร้อมกับลูกชายนางหนีไปที่เมืองอื่นเรียบร้อยแล้ว สตรีเช่นนั้นอย่าไปใส่ใจเลยพ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง อ้อ... กระหม่อมได้ยินมาว่าหยางชวีมีข่าวดีจะมาทูลพระองค์ด้วยพ่ะย่ะค่ะ ให้เข้าพบเลยหรือไม่”“อืม... อนุมัติคำขอเข้าพบ... ส่วนเจ้าออกไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้ ข้ามิอยากได้ยินเสียงเจ้าจนถึงวันพรุ่งนี้”“อะ อ้าว กระหม่อมทำสิ่งใดผิดหรือพ่ะย่ะค่ะ”ชายหนุ่มอ้าปากค้างด้วยเพราะตกตะลึงในคำ

“แต่งกับข้า ข้าจะมอบตำแหน่งฮูหยินใหญ่ที่จวนให้ อยู่สุขสบายกว่าจวนเล็ก ๆ หลังนี้เป็นไหน ๆ อีกทั้งอย่างไรเจ้าก็มิเป็นที่รักของบิดาเห็นแก่ตัวผู้นี้อยู่แล้ว เจ้ามาอยู่กับข้าสบายกว่าอยู่แล้ว”ตรงไปตรงมาจนเซี่ยจินเย่อยากให้อีกฝ่ายนั่งพูดแบบนี้ทั้งวัน เผื่อนางจะได้เห็นคนโดนดูถูกไม่ไว้หน้าอย่างบิดาตนเองอกแตกตายไปเสีย“เจ้าห้ามปริปากบอกเรื่องลูกเด็ดขาด มิเช่นนั้นลูกเจ้า...”“...”เซี่ยจินเย่ตวัดสายตาไปยังสตรีผู้เป็นแม่เลี้ยงที่ก้าวเข้ามากระซิบข่มขู่นาง ในถุงผ้าที่อกเสื้อนางมียาพิษอยู่ เซี่ยจินเย่อยากควักออกมาจับกรอกลงปากอีกฝ่ายยิ่งนักหญิงสาวปัดความคิดไร้สาระออกจากความคิดก่อนก้าวเดินเข้ามาในจวนผ่านหน้าบิดาตนเองไปโดยมิได้เอ่ยทักทายใด นางตรงไปยังเจ้าหนี้หนุ่มด้วยท่าทางสบาย ๆ อย่างที่พบเห็นในคุณหนูในห้องหอได้ยาก“จริงอย่างที่ท่านกล่าว ข้ามิมีทางเลือกหรอกเจ้าค่ะ แต่ว่า... ข้าเพิ่งกลับมาบ้าน ยังมิแทนคุณบิดามารดาเลยสักนิด แม้ว่าบิดาจะมิรักทว่าข้าผู้เป็นลูกสาวมีหน้าที่คือปฏิบัติดูแลบุพการี ข้ามิขัด แต่พวกเราหมั้นหมายกันก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ ใช้เวลาสักเดือนหนึ่ง ระหว่างนี้ท่านก็แวะเวียนมาหาข้าที่จวนก็ย่