Todos los capítulos de สายลับทะลุมิติ ไปเป็นคุณหนูพิษไร้ค่า: Capítulo 31 - Capítulo 40

บทที่สิบหกงานเลี้ยงฉลองต้อนรับแขกคนสำคัญณ งานเลี้ยงฉลองต้อนรับแขกคนสำคัญเมืองสือเจ้าอันปกครองโดยตระกูลซ่งมาหลายรุ่น และเช่นเดียวกัน เจ้าเมืองคนปัจจุบันเพิ่งเข้ารับตำแหน่งแทนบิดาที่ล่วงลับไปได้ไม่ถึงสิบปีได้แก่ ซ่งจิ้งโจว ชายวัยกลางคนผู้มีดวงตามองการณ์ไกล พอรู้ข่าวว่าจะมีคนจากราชวงศ์เฉิง ราชวงศ์ของฮ่องเต้ครองแคว้นจ้าวมาพักผ่อนยังเมืองห่างไกลใจกลางแคว้นเช่นนี้ จึงเล่นใหญ่จัดงานเลี้ยงต้อนรับเสียเลยเพื่อประจบเอาหน้าเผื่อวันข้างหน้าเขาจะได้มีผู้สนับสนุน ตำแหน่งหน้าที่ในราชสำนักจะได้เติบโตอย่างก้าวกระโดดบ้าง มิใช่จมปลักอยู่ที่เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ตลอดไปจวบจนรุ่นลูกรุ่นหลานดังนั้นงานเลี้ยงในวันนี้เขาจึงเชิญสหายร่วมทำงานที่เมืองนี้มากันจนเต็มลานใหญ่กลางจวนเจ้าเมือง อีกทั้งมีสหายของบุตรชายตนเองที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับแขกคนสำคัญด้วย ทั้งยังจ้างโฉมงามอีกมากมายจากหอนางโลมให้มาเล่นดนตรี แสดงระบำชดช้อยงดงามให้แก่แขกทุกท่านในวันนี้การจัดที่นั่งแน่นอนว่าเก้าอี้หัวแถวตัวที่สูงที่สุดย่อมเป็นของแขกจากราชวงศ์ในครั้งนี้ ส่วนเขาเป็นเจ้าเมืองสือเจ้าที่มียศรองลงมาหากเปรียบเทียบกับแขกที่เหลือจึงนั่งลดหล

บทที่สิบเจ็ดกลับดำเป็นขาวได้เก่งยิ่งร่างบางกระโดดออกมาจากหน้าต่างไม่ทันไรก็เป็นอันต้องสะดุ้งโหยงตกใจเพราะดันเดินออกมาเจอสาวใช้อีกคนที่คงยืนรอเจ้านายของตนเองอยู่ด้วยความกระวนกระวายเซี่ยจินเย่ยกมือขึ้นจับผ้าปิดปากของตนเองอย่างโล่งอกก่อนแสร้งดัดเสียงให้แหลมเพื่อเปล่งเสียงออกไปให้ใกล้เคียงกับเจ้านายของอีกฝ่ายมากที่สุด“ทุกอย่างทำตามแผนเดิม”“เจ้าค่ะคุณหนู”สาวใช้ดูมิได้สังเกตเห็นความผิดปกติอะไร ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณความมืดยามค่ำคืนที่ช่วยอำพรางตัวตนนางไปได้มากโข“อ้อ ว่าแต่ข้าลืมไปแล้วข้าได้ให้เจ้าไปตามท่านพี่ซ่งมาด้วยหรือไม่”“ไม่นี่เจ้าคะ”“เช่นนั้นเจ้าเดินออกไปตามท่านพี่ซ่งของข้ามาด้วย เหตุการณ์ในวันนี้ต้องยิ่งใหญ่ให้สมกับที่ข้าลงแรงไป”“เจ้าค่ะคุณหนู”เซี่ยจินเย่แยกตัวเดินออกห่างจากเรือนรับรองพักผ่อนกลางได้ไม่นาน เสียงฝีเท้าหลายสิบคู่ก็ดังขึ้นมาจากอีกฝั่งด้านตรงข้ามกับบานหน้าต่างที่เซี่ยจินเย่กระโดดออกมา หญิงสาวจึงรีบหาที่หลบซ่อนตัวหลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งในสวนดอกไม้บริเวณข้างเรือนใบหน้างามชะโงกออกไปมองเหตุการณ์โกลาหลเบื้องหน้าด้วยสีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึกภายในห้องนั้นเหตุการณ์ต่าง ๆ

บทที่สิบแปดหลงจู๊ภูเขา“เป็นเพราะพวกเจ้าคัดเลือกสมุนไพรชักช้าเช่นนี้อย่างไรเล่า นายท่านเกาเซินรุ่ยจึงตำหนิลงมาที่ข้า ผลประกอบการเดือนที่แล้วตกต่ำกว่าทุกเดือน ที่แท้เพราะข้ามีลูกน้องไร้ความสามารถเช่นพวกเจ้าสามคน ต่อจากนี้มิต้องมาทำงานที่นี่อีก ข้าไล่พวกเจ้าออก”“มิได้นะขอรับท่านหลงจู๊ภูเขา พวกข้าทำงานที่ภูเขาแห่งนี้มาเป็นสิบปี ทำงานมาท่านหลงจู๊คนเก่าบอกว่าพวกเราคัดเลือกสมุนไพรรวดเร็วมิแพ้ผู้ใดมาโดยตลอด ท่านใช้เหตุผลเช่นนั้นไล่ข้าออกมิได้นะขอรับ ข้าน้อยมีครอบครัวอีกสองคนให้ต้องดูแล ข้าน้อยมิมีความผิด”“นี่เจ้ากำลังจะบอกว่าเป็นความผิดของข้างั้นหรือ หลงจู๊คนเก่าตายไปแล้วเจ้ายังกล้านำมากดดันขู่ข้าหัวหน้าคนใหม่งั้นหรือ”“ขะ น้อยมิได้ขู่ ข้าน้อยพูดความจริง”“ซูปี้ เจ้าหุบปากเถอะ เดี๋ยวท่านหลงจู๊เหิงจะยิ่งมีโทสะนะ” สหายข้างชายหนุ่มผู้โดนไล่ออกกะทันหันจนทำให้มีความกล้าพูดจาตรงไปตรงมาโดนสหายปรามเสียงเบา“ข้าพูดความเท็จตรงไหน ทุกคนในที่นี้ย่อมรู้อยู่แก่ใจว่าตั้งแต่เดือนที่เปลี่ยนหลงจู๊คนใหม่ พวกเราทำสิ่งใดก็ผิดไปหมดทั้ง ๆ ที่เขา ! เป็นเขาต่างหากที่ผิด ไร้ความสามารถที่จะเป็นหลงจู๊ของที่นี่โดยสิ้

บทที่สิบเก้าความพ่ายแพ้ที่ยอมรับมิได้การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นและจบลงอย่างรวดเร็วกว่าที่หลายคนคิด ทั้งหมดใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น และสิ่งที่ทำให้ใครหลายคนตกใจแทบสิ้นสติคือคนที่สามารถหาสมุนไพรจากสวนบนภูเขาสมุนไพรโอสถได้ก่อนคือคนนอกอย่างเซี่ยจินเย่ต่างหาก หาได้ใช่หลงจู๊ผู้เป็นหัวหน้าสูงสุดของเขาแห่งนี้อย่างที่เจ้าตัวมั่นใจไม่เซี่ยจินเย่ขนสมุนไพรเข้ามาในเรือนเต็มตะกร้า นางมาถึงก็เทลงบนพื้นเพื่อให้พนักงานในเรือนตรวจสอบก่อนค่อยส่งคนไปเดินตามตัวผู้เข้าแข่งขันอีกคนหนึ่งมาเพราะการแข่งขันจบลงแล้วนั่นเอง“ครบทุกสมุนไพรบนกระดาษเลยขอรับแม่นางเซี่ย”“เช่นนั้นส่งคนไปตามหัวหน้าพวกเจ้ากลับมาเถอะ”ยังไม่ทันที่ลูกน้องคนที่ได้รับคำสั่งจากเซี่ยจินเย่จะเดินออกจากประตูเรือนไป ชายร่างอ้วนลงพุงก็เดินผิวปากสบายอารมณ์เข้ามาหากมิได้อยู่ในเหตุการณ์ก่อนหน้าคงดูมิออกว่าอีกฝ่ายกำลังแข่งขันอยู่... นึกว่าเพิ่งกลับจากการเดินเล่นชมวิวทิวทัศน์มาเสียอีก“ฮะฮ่า ข้ามาแล้ว ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามนิด ๆ เท่านั้น เห็นหรือไม่ว่าเจ้านายพวกเจ้านั้นกะ เก่ง...” สายตาของผู้เข้าแข่งขันสองคนสอดประสานกัน เซี่ยจินเย่ยักคิ้วขึ้

บทที่ยี่สิบตำแหน่งหลงจู๊คนใหม่ยามนี้เซี่ยจินเย่คุยกับประมุขตระกูลเกาเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกนางใช้เวลาพูดคุยเพียงหนึ่งก้านธูปเท่านั้น เซี่ยจินเย่จึงถูกปล่อยตัวออกมาเพื่อไปเก็บสมุนไพรที่ตนต้องการและกลับบ้านต่อหัวข้อบทสนทนาที่ประมุขตระกูลเกาต้องการคุยกับนางคือเรื่องติดต่อให้นางมาทำหน้าที่เป็นหลงจู๊ของภูเขาสมุนไพรโอสถคนใหม่ทดแทนตำแหน่งเดิมที่ว่างอยู่หลังจากนางช่วยเปิดเผยสันดานของเหิงเย่วนั่นเองทีแรกเซี่ยจินเย่มิเห็นด้วย เพราะการที่จู่ ๆ นางเป็นคนงานใหม่ เข้าไปถึงก็ขึ้นตำแหน่งสูงสุดเลยเช่นนั้นย่อมต้องมีความยุ่งยากวุ่นวายปัญหาอื่น ๆ ตามมาแน่ไหนจะเรื่องนางยังไม่รู้จักสถานที่แห่งนี้ดีพอ ไม่รู้ระบบการทำงาน ไม่รู้จักคนงานที่ตนเองต้องไปคุมจะมีใครเชื่อฟังนางกันเล่าประมุขตระกูลเกาให้เหตุผลที่ทำเช่นนี้เพราะว่านอกจากเหิงเย่วอดีตหลงจู๊ที่เพิ่งถูกปลดออกจากตำแหน่งไปก็ไม่มีใครรู้หนังสือ ชำนาญด้านคณิตศาสตร์ที่สามารถทำหน้าที่นี้ได้แล้วนั่นเองแม้ไม่ใช่นาง เขาก็ต้องรับสมัครหลงจู๊คนใหม่เป็นคนนอกอยู่ดี มิสู้ให้นางซึ่งเป็นคนที่เขาไว้ใจและมั่นใจว่าทำได้มิดีกว่าหรือเซี่ยจินเย่ตรึกตรองดูแล้วพบว่านี่นับเป็