“หน้าตาน่ากินทุกจานเจ้าค่ะ เช่นนั้นข้าขอตัวลงมือกิน”“เอาเลย”การรับประทานอาหารครั้งแรกของสองหนุ่มสาวดำเนินไปอย่างเรียบง่ายกว่าที่คิด เซี่ยจินเย่กินข้าวพร่องลงไปครึ่งชามจึงวางตะเกียบหยิบผ้าขึ้นมาเช็ดปากเป็นสัญญาณว่าหญิงสาวอิ่มเป็นที่เรียบร้อยแล้วหากแต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อจู่ ๆ มือหนาของเจิ้งคุนเซียวอยู่ดี ๆ ก็ยื่นออกมาช่วยดึงสิ่งสกปรกที่มันดันมาติดบนผมนางตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ออกให้ เขาเข้ามาใกล้โดยไม่บอกไม่กล่าวจึงทำให้เซี่ยจินเย่สะดุ้งเล็กน้อย กำปั้นของนางเกือบพุ่งไปต่อยหน้าอีกฝ่ายแล้ว โชคดีที่หญิงสาวยั้งไว้ทัน“ขออภัย ข้าเห็นเศษใบไม้ติดผมเจ้าน่ะ”“ขอบใจเจ้าค่ะ”“ว่าแต่สี่ห้าปีมานี้ไยเจ้าจึงเก็บตัวอยู่แต่ในจวนหรือ ตามงานสังคมข้ามิเคยเห็นเจ้าออกงานสักเท่าไร เห็นบิดาเจ้าบอกว่าร่างกายเจ้ามิค่อยสบายอย่างนั้นหรือ หายดีแล้วหรือไม่เล่า”“...”อีกฝ่ายคงสืบประวัตินางมาเช่นกัน แต่แปลกที่สืบข่าวมาแต่ไม่รู้ว่าเมื่อห้ากว่าปีก่อนเซี่ยจินเย่ท้องลูกไร้สามี สงสัยบิดานางคงเสียเงินในการปิดข่าวนี้ของนางไปมิน้อย“อ๋อ... เอ่อ อย่างที่ท่านพ่อบอกพี่เซียวเลยเจ้าค่ะ” เซี่ยจินเย่แสร้งพูดติดขัดเล็ก
Última actualización : 2026-10-20
INICIAR SESIÓN
