Lahat ng Kabanata ng You Smile, I Melt #ระบบแฝด (3P): Kabanata 1 - Kabanata 10

9PM มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่นพรึ่บ!เจ้าของส่วนสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ปล่อยบุหรี่ที่คาบเอาไว้ในปากหล่นลงไปบนรอยน้ำมันพอดิบพอดี สองแฝดคนสนิทมาเฟียสาวทายาทวีกรุปยืนข้างกัน ทอดสายตามองเปลวเพลิงที่ค่อยๆ วิ่งไปตามรอยเปียกของน้ำมันเข้าไปในตัวอาคาร กระทั่งมวนบุหรี่ที่ใช้เป็นตัวจุดชนวนมอดไหม้ไม่เหลือซากกลุ่มควันสีดำลอยสูงขึ้นไปเหนืออาคาร ตามด้วยเสียงอะไรบางอย่างระเบิดจากด้านใน'ตู้มมม!!'ฉับพลันเปลวเพลิงสีชาดก็โหมกระหน่ำจนทั้งคู่มั่นใจว่ายากต่อการควบคุม“มึงว่านายหญิงจะอารมณ์ดีขึ้นหรือเปล่าไอ้เบอร์สอง”วินซ์เอ่ยถามความเห็นน้องชายฝาแฝดที่ยืนฝั่งขวามือพร้อมหยักยิ้มมุมปากพึงพอใจ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองผลงานชิ้นโบแดงของพวกตนด้วยความภาคภูมิใจคิดจะกวนตีนนายหญิงของพวกเขา ต่อให้เป็นแก๊งยากูซ่าอย่างฮอนโจก็ไม่ละเว้น“หึ! ถามโง่ๆ สมกับเป็นไอ้เบอร์ศูนย์” วิคเตอร์ตอบกลับพี่ชายฝาแฝด ซึ่งเกิดก่อนเพียงสามนาทีด้วยน้ำเสียงยียวนในเมื่อวินซ์ให้เขาเป็นลูกน้องเบอร์สองของนายหญิง มันก็จงเป็นลูกน้องเบอร์ศูนย์ ตำแหน่งเบอร์หนึ่งของนายหญิงจะต้องไม่มีใครได้ครอบครองเช่นกันทั้งคู่เป็นแฝดที่เกิดห่างกันเพียงส

เสียงฝีเท้าหนักดังมาจากบันไดทางขึ้นชั้นสองของบ้านพักในเขตมินาโตะ ตอนนี้นายหญิงไข่หวานไม่อยู่บ้าน คนเดียวที่อยู่ชั้นสองในตอนนี้คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากวิคเตอร์ น้องชายฝาแฝดของเขาวินซ์วางแก้วกาแฟของตนเองลง เดินเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาใหม่พร้อมกับกาแฟหนึ่งแก้ว น้องชายฝาแฝดรับมาถือและยกดื่มก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะหน้าโซฟาทั้งที่ใบหน้ายังคงความเรียบเฉย“เมื่อคืนมึงฝันถึงแม่?” คนเป็นพี่ถามเรื่องที่รู้ๆ กันดีออกไป“เมื่อคืนนายหญิงส่งรูปของในคฤหาสน์โอนิซึกะมาเต็มไปหมด มึงตอบกลับหรือยัง”นอกจากวิคเตอร์จะไม่ตอบ ยังเปลี่ยนมาคุยเรื่องงานหน้าตาเฉย ซึ่งคนเป็นย่อมเข้าใจได้ทันทีว่าคนหน้าเหมือนกันอีกคนไม่อยากเอ่ยถึงมัน“ส่งแล้ว แต่นายหญิงไม่อ่าน ป่านนี้วิ่งเล่นสนุกลืมงานแล้วมั้ง”“อืม ให้ไปอยู่ที่นั่นก่อนก็ดี ช่วงนี้แก๊งฮอนโจอาจเพ่งเล็งเราเป็นพิเศษ”ก็นายหญิงเล่นสั่งให้ไปเผาสตูดิโอถ่ายหนังโป๊พวกมัน ป่านนี้ยากูซ่าแก๊งนั้นคงกำลังตามหาตัวคนทำให้ควั่ก“ไม่รู้นายหญิงคิดอะไรอยู่ ถึงวิ่งตามหัวหน้าแก๊งโอนิซึกะไปแบบนั้น” วิคเตอร์วกกลับมาคุยเรื่องเจ้านายสาวของตนเองอีกครั้ง“นายไม่อยู่ก็ดีแล้ว ไม่ใช่เหรอ?”คำพูดจาก

นักศึกษาสาวในชุดลำลองน่ารักเดินผ่านเสาโทริอิ [1] เข้ามาในเขตศาลเจ้าติดรั้วมหาวิทยาลัย ความเงียบสงบยามเย็นไร้ผู้คนบวกกับแสงของดวงอาทิตย์ย้อมท้องฟ้าทั้งผืนกลายเป็นสีชมพูสะท้อนลงบนพื้นถนนซีเมนต์ ทำให้บรรยากาศวังเวงขึ้นเป็นเท่าตัว สายลมจากทิศตะวันตกเฉียงใต้พัดเส้นผมสีดำขลับพลิ้วไหวจนเจ้าของร่างต้องจับมันทัดหูเอาไว้คามิเคยมาที่นี่สองครั้ง ครั้งแรกคือตอนที่สอบเข้ามหาวิทยาลัย ส่วนอีกครั้งคือตอนที่ทำข้อสอบวิชาคณิตศาสตร์ไม่ได้และนี่คือครั้งที่สาม และครั้งนี้เธอไม่ได้มาขอเรื่องการเรียนแกร๊ก~!เสียงเหรียญห้าเยนกระทบตะแกรงเหล็กหล่นลงไปในตู้บริจาค ก่อนที่สาวน้อยผู้ไม่เคยมีความรักจะเริ่มขอพร“คามิค่ะ ชื่อโอนิซึกะ คามิ ได้ข่าวว่าท่านให้พรเกี่ยวกับความรักด้วย...”พลิ้ว~เฮือก!!สิ้นประโยคแรกสายลมเย็นๆ ก็พัดผ่านแผ่นหลัง คนมาลำพังเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมานิดๆ แต่ต้องไปต่อ“คามิอยากมีแฟนค่ะ อยากได้ผู้ชายแบบพี่ชาย ใจดี แข็งแรง สุขุม รอบคอบ...” ขอมาถึงตรงนี้ก็เริ่มคิดหนัก เพราะนึกได้ว่าพี่ชายตนเองชอบจู้จี้จุกจิกกับตนเอง “...ไม่ต้องเหมือนพี่ชายมากก็ได้ค่ะ อยากได้คนที่อยู่ด้วยแล้วสนุก ที่สำคัญขอหล่อๆ นะคะ แบ

“ครับ ผมจะสอนเอง” คนเสนอตัวหน้าแดงเมื่ออีกฝ่ายตอบกลับเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รอยยิ้มของวินซ์คล้ายกำลังเอ็นดูเธอไม่มากไม่น้อยโทรศัพท์รุ่นล่าสุดถูกกดส่งข้อความหาใครบางคน จากนั้นก็เก็บใส่สูทไว้ที่เดิมและหัวเราะออกมา หลังมองเห็นสายตาอยากรู้อยากเห็นของคามิ“ผมเรียกรถมารับเราแล้วครับ”“ค่ะ คือ...คุณอยากรู้อะไรเกี่ยวกับคามิอีกไหมคะ?”ชอบสัมผัสแบบไหน ดุดัน นิ่มนวลหรืออยากถามว่าเธอแว็กซ์ขนหรือเปล่า ตอนนี้น้องสาวยากูซ่าก็พร้อมจะตอบอย่างไม่ปิดบังเธออยากกินเขามาก อยากถูกเขากินด้วย แม้มันจะเป็นแค่การค้างคืนก็ตาม“คุณชอบกินอะไร” วินซ์ถามพร้อมกับรอยยิ้ม ไม่ลืมที่จะดันร่างบางหลบเข้าไปใต้กันสาดระหว่างรอรถ“ชอบยากิโซบะค่ะ ชอบอาหารผัดๆ ทอดๆ” คามิตอบไปตามตรงอย่างไม่ลังเลเธอเชื่อว่าความสัมพันธ์ไม่ว่าจะสั้นหรือยาว ความจริงใจเป็นเรื่องน่ายกย่อง“ชอบไก่ทอดไหม?”“ชอบมากค่ะ ว่าแต่วินซ์ซังถามทำไมคะ?”“พรุ่งนี้คุณตื่นขึ้นมา ผมจะเตรียมมื้อเช้าเอาไว้ให้”เขาใส่ใจ...ติ๊กถูกอีกข้อจะเป็นไปได้หรือเปล่า ถ้าหากพ้นคืนนี้ไป เธอยังอยากรู้จักเขาต่อ แม้จะเป็นแค่ช่วงที่เขาอยู่ที่ญี่ปุ่นก็ตามไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้พูดควา

“อื้อ~!”เธอตกใจยกมือขึ้นเตรียมคล้องบ่าแกร่งหาที่ยึดเหนี่ยว แต่วิคเตอร์กลับเป็นฝ่ายจับมือของคนตัวเล็กวางบนไหล่ตนเอง ตามด้วยการโน้มตัวลงไปขบเม้มซอกคอหอมกรุ่น“อื๊อ~ อึก...”ริมฝีปากจิ้มลิ้มแลกลิ้นกับแฝดคนพี่จนได้ยินเสียงลามกจากน้ำลายทั้งคู่ดังแผ่วเบาในห้องน้ำ ในขณะที่ต้นคอก็เจ็บแปล๊บจากการถูกแฝดน้องของเขากัดเม้มทำรอยเธอร้อนไปทั้งร่าง ข้างในกายสาวถูกคลื่นราคะเสียดแทงจนแฉะชื้นขึ้นมาอย่างอยากควบคุม คามิผละริมฝีปากจากวินซ์ได้ไม่นาน วิคเตอร์ก็เข้ามาประกบริมฝีปากแนบชิดต่อ ส่วนคนเป็นพี่ก็เปลี่ยนมากัดซอกคอของเธอจากฝั่งขวาด้วยแรงระดับเดียวกันกับน้องชาย“คืนนี้อยู่กับเราสองคน ตกลงไหม?” วิคเตอร์เอ่ยถามหลังจากถอนจูบออกให้เธอพักหายใจน้องสาวยากูซ่าพยักหน้าตอบรับด้วยอาการเหนื่อยหอบ ไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อวินซ์ก็ปิดปากเธอด้วยจูบอีกครั้ง ซึ่งนั่นทำให้คามิตัดสินใจดำดิ่งไปกับความปรารถนาของตนเองสิบนาทีผ่านไป 'ทั้งสาม' ก็ยังไม่ขยับเขยื้อนกายย้ายที่ไปไหน คนตัวเล็กยังนั่งห้อยขาบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าที่เดิม ทว่าเดรสปาดไหล่น่ารักที่สวมใส่วันนี้กลับกองรวมกันบนเอวคอด ผิวกายข้างบนถูกดูดดุนด้วยริมฝีปากของแฝดคนพ