Home / มาเฟีย / You Smile, I Melt #ระบบแฝด / ระบบแฝด 6 | คนกวนประสาท

Share

ระบบแฝด 6 | คนกวนประสาท

last update publish date: 2026-09-16 05:01:57

“ครับ ผมจะสอนเอง”

คนเสนอตัวหน้าแดงเมื่ออีกฝ่ายตอบกลับเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รอยยิ้มของวินซ์คล้ายกำลังเอ็นดูเธอไม่มากไม่น้อย

โทรศัพท์รุ่นล่าสุดถูกกดส่งข้อความหาใครบางคน จากนั้นก็เก็บใส่สูทไว้ที่เดิมและหัวเราะออกมา หลังมองเห็นสายตาอยากรู้อยากเห็นของคามิ

“ผมเรียกรถมารับเราแล้วครับ”

“ค่ะ คือ...คุณอยากรู้อะไรเกี่ยวกับคามิอีกไหมคะ?”

ชอบสัมผัสแบบไหน ดุดัน นิ่มนวล

หรืออยากถามว่าเธอแว็กซ์ขนหรือเปล่า ตอนนี้น้องสาวยากูซ่าก็พร้อมจะตอบอย่างไม่ปิดบัง

เธออยากกินเขามาก อยากถูกเขากินด้วย แม้มันจะเป็นแค่การค้างคืนก็ตาม

“คุณชอบกินอะไร” วินซ์ถามพร้อมกับรอยยิ้ม ไม่ลืมที่จะดันร่างบางหลบเข้าไปใต้กันสาดระหว่างรอรถ

“ชอบยากิโซบะค่ะ ชอบอาหารผัดๆ ทอดๆ” คามิตอบไปตามตรงอย่างไม่ลังเล

เธอเชื่อว่าความสัมพันธ์ไม่ว่าจะสั้นหรือยาว ความจริงใจเป็นเรื่องน่ายกย่อง

“ชอบไก่ทอดไหม?”

“ชอบมากค่ะ ว่าแต่วินซ์ซังถามทำไมคะ?”

“พรุ่งนี้คุณตื่นขึ้นมา ผมจะเตรียมมื้อเช้าเอาไว้ให้”

เขาใส่ใจ...ติ๊กถูกอีกข้อ

จะเป็นไปได้หรือเปล่า ถ้าหากพ้นคืนนี้ไป เธอยังอยากรู้จักเขาต่อ แม้จะเป็นแค่ช่วงที่เขาอยู่ที่ญี่ปุ่นก็ตาม

ไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้พูดความในใจ รถยุโรปสีดำสี่ประตูก็ขับมาจอดหน้าร้าน พร้อมกับฝ่ามือของเขาที่ออกแรงโอบเธอให้เข้าไปในรถ วินซ์บอกว่ามาทำงานชั่วคราวที่ญี่ปุ่น นี่ก็อาจเป็นรถเช่า แต่ถึงอย่างนั้นราคารถเช่าของที่นี่ก็แพงมากเขาคงทำงานในบริษัทใหญ่มากแน่ๆ ประตูรถยนต์เปิดออก ทว่ากลับมีทั้งผ้าห่มและหมอนวางระเกะระกะ เจ้าของรถจึงต้องเข้าไปนั่งก่อนเพื่อเคลียร์สิ่งของโดยการโยนลงด้านหลังเบาะก่อนจะส่งมือให้คามิจับขึ้นรถ

เขายกมือวัดอุณหภูมิในห้องโดยสาร ก่อนจะพูดกับคนขับรถด้วยภาษาญี่ปุ่นให้เธอเข้าใจด้วย

“ไอ้ห่า เปิดให้นกเพนกวินนอนเหรอ หรี่แอร์!”

นักศึกษาสาวหน้าเหวอทันทีที่ได้ฟังคำพูดจากปากพ่อหนุ่มสุภาพเมื่อไม่กี่นาทีก่อนคุยกับคนขับ

ยะ หยาบคายจัง -_-;

“กูรอจนหลับไปรอบนึง ดีลเหี้ยอะไรของมึงนานฉิบเป๋ง หิวข้าว!!”

คนขับรถหันหน้ากลับมาด่าวินซ์อย่างไม่ยอมแพ้ นั่นทำเอาคามิที่เพิ่งเห็นหน้าอีกคนเป็นครั้งแรกถึงกับเบิกตาโพลงยกมือปิดปากหันขวับไปมองหน้าคนข้างๆ

ทั้งคู่หน้าเหมือนกันมาก

เก้าสิบ...ไม่สิ เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ ต่างกันตรงที่สีของเสื้อเชิ้ตที่คนขับใส่เป็นสีดำ ในขณะที่คนข้างกายเธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว

“แล้วนี่นั่งทำตาโตเป็นนกฮูกทำไม ไอ้วินซ์ คนที่มึงพามาเต็มหรือเปล่า -_-;”

ลดความเหมือนกันลงเหลือแค่เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ เพราะอีตานี่ปากไม่ดี!

“คามิแค่ตกใจ!” เธอเถียงเขากลับคอเป็นเอ็น หันมาคุยกับวินซ์โดยแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากคุยกับอีกคน “คามิไม่รู้ว่าคุณมีแฝด ขอโทษที่เสียมารยาทนะคะ”

“คนที่เธอควรจะขอโทษคือฉันโว้ย!”

“วิคเตอร์! เงียบแล้วขับรถไป” น้ำเสียงเข้มสั่งแฝดตนเองพร้อมสายตาปรามเรื่องมารยาท

เจ้าของชื่อจึงได้แต่ยักไหล่ ตบไฟเลี้ยวก่อนพารถยุโรปกลับไปวิ่งบนถนนพร้อมเอ่ยถามแฝดพี่ไปด้วย

“แล้วเราจะไปไหน กูดูไว้สองที่คือโรงแรมกับเกสท์เฮาส์ เก็บเสียงทั้งคู่”

“เรา? เดี๋ยวนะคะ แฝดของคุณไม่ได้แค่ไปส่งเราเหรอคะ”

เธองงไปหมด หลังจากกำลังสับสนเรื่องผู้ชายที่ชอบมีแฝด ก็ยังมาเจอประโยคที่อีกฝ่ายพูดราวกับจะไปด้วยกัน

“หน้าฉันเหมือนคนขับแท็กซี่หรือไง -*-”

วิคเตอร์คุยกับสาวแปลกหน้าผ่านกระจกมองหลัง เพียงแค่เห็นสีหน้างุนงงอึดอัดปรากฏบนใบหน้าจิ้มลิ้มก็เลี้ยวรถจอดริมถนนอีกรอบ แต่คราวนี้เขาหันไปคุยกับพี่ชายฝาแฝดเพื่อความคลายความสงสัยบางอย่าง

“มึงไม่ได้บอกยัยนี่เหรอ ว่าเราจะทำกันสามคน” วิคเตอร์ถามพี่ชายด้วยอาการหัวเสียถึงขีดสุด

สามคน!

นักศึกษาสาวตกตะลึงนิ่งงันไปชั่วขณะ มือที่เพิ่งลดระดับลงจากริมฝีปากได้ไม่นานยกขึ้นมาปิดปากตนเองอีกรอบ

เขาหมายถึงจะเอ็กซ์วายแซดกันแบบสามคน?

ทรีซั่ม!!

“บอกแล้ว”

คำตอบกับใบหน้าเรียบเฉยของวินซ์ทำให้นักศึกษาสาวตกใจยิ่งกว่าเดิม

เธอไปรับรู้ด้วยตอนไหน!!

“ดะ เดี๋ยวนะ คามิไม่รู้ ไม่-รู้!!”

เธอปฏิเสธชัดถ้อยชัดคำ แถมยังเบนเป้าหมายมามองคนชวนเธอไปกินตับอย่างเอาเรื่องจนวินซ์ต้องรีบยกมือห้ามไม่ให้คนตัวเล็กวีนด้วยสีหน้าร้อนรน

“ทีละคน! เริ่มจากคามิจังก่อน...” วินซ์ผ่อนปรนลมหายใจออกมาช้าๆ ทั้งคามิและวิคเตอร์จึงพรูลมหายใจออกทางปากตามเพื่อสงบสติอารมณ์ตนเอง “ผมบอกคามิแล้วตอนที่ชวนไปต่อ คิดดีๆ ครับ”

คนตัวเล็กยกมือปิดหน้านึกภาพย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ในตอนที่ถูกเขาชวนไปต่อข้างนอกจำได้ว่าเธอดีใจมากเสียจนหูอื้อ ตัวชาไปชั่วขณะ และจังหวะที่หันไปมองหน้าเขาเพื่อให้แน่ใจว่าตนเองฟังไม่ผิด คนตัวเล็กเห็นว่าริมฝีปากเขากำลังขยับปากพูดอะไรสักอย่าง

แต่เป็นเธอเองที่ไม่ได้ฟังเพราะมัวแต่ตกใจ!!

ยัยบ้าคามิ!!

“หน้าแบบนี้แปลว่าจำได้แล้ว” เสียงทุ้มหัวเราะออกมาคล้ายกับกำลังโล่งใจ พร้อมกับยกมือวางบนศีรษะเล็กด้วยความเอ็นดู

คนใจลอยหน้าจ๋อย ดูเหมือนจะเป็นเธอเองที่ผิด

“คะ คามิไม่ได้ฟัง มัวแต่ดีใจที่คุณชวนไปต่อข้างนอก” เสียงหวานอ้อมแอ้มสารภาพ

คนข้างๆ ที่ได้ฟังก็ไม่ดุด่าสักคำเอาแต่ยิ้ม ในขณะที่คนนั่งหน้าพวงมาลัยออกอาการหัวเสียยิ่งกว่าเดิม

“แล้วตกลงจะเอาไง เสียเที่ยวฉิบหาย!”

“แล้วคามิจะเอายังไง ผมถามอีกรอบ”

“จะถามอีกรอบทำไมวะ ไม่อยากไปก็เอาไปปล่อยที่ป้ายรถเมล์ดิ๊!”

วิคเตอร์เป็นฝ่ายตัดสินใจให้แทน และกำลังจะขับรถไปยังป้ายรถเมล์ใกล้ๆ ทว่าคนตัวเล็กกลับรีบห้ามพร้อมกับกระโจนเข้ามารั้งแขนอีกฝ่ายไม่ได้เปลี่ยนเกียร์รถ

“ดะ เดี๋ยวสิ! ขอคามิตัดสินใจก่อน” คราวนี้เป็นนักศึกษาสาวเสียเองที่ออกอาการร้อนรน เมื่อรู้ว่ากำลังจะพลาดผู้ชายตรงหน้า

คนตัวเล็กผละมือออกกลับมานั่งตัดสินใจ มือเรียวขยุ้มกระโปรงสีชมพูของตนเองอย่างใช้ความคิด

เธอชอบวินซ์มาก แต่กับวิคเตอร์เพิ่งเจอกันไม่นานแถมเขายังปากไม่ดีกับเธออีก แม้เขาจะหน้าตาหล่อเหลาเหมือนกัน แต่นิสัยที่แสดงออกกับเธอแตกต่างกันมาก

“คามิเพิ่งเคยเห็นคุณ” หางตางามเหลือบมองหน้าคนขับ “แถมคุณยังพูดจาไม่ดีกับคามิอีก”

ใบหน้าสวยบูดบึ้งขึ้นมาเล็กน้อยหลังพูดจบ ตามด้วยการขยับสายตากลับมาจับจ้องวินซ์เป็นการฟ้องพี่ชายของเขากลายๆ ว่ามีน้องชายนิสัยไม่ดี

คนเปิดดีลจึงได้แต่หัวเราะกับท่าทีน่าเอ็นดูนั้น มือหนาจับปลายคางมนของเธอให้หันศีรษะกลับไปทางน้องชาย ก่อนจะเริ่มพูดจาหว่านล้อมน้องตนเอง

“แบบที่มึงชอบไม่ใช่เหรอ แค่ดื้อนิดหน่อย”

“เหอะ! นิดหน่อย”

“คามิได้ยินนะ!”

“ทำตัวดีๆ กับคามิจังหน่อยวิคเตอร์” น้ำเสียงกึ่งออกคำสั่งดังขึ้นเมื่อบรรยากาศยังคงความคุกรุ่นเอาไว้ “อยากทำความรู้จักกับวิคเตอร์ใช่ไหมครับ?”

“อะ อืม ถ้านิสัยเสีย คามิจะทำกับวินซ์ซังคนเดียว”

“เสียใจด้วย พวกฉันชอบเอา...”

“วิคเตอร์หุบปาก! มาเปลี่ยนที่นั่งกัน กูขับเอง”

นอกจากจะเบรกคำพูดหยาบโลนของน้องชาย ยังเป็นฝ่ายลงจากรถไปยืนข้างประตูคนขับ นั่นทำให้วิคเตอร์ต้องปลดเข็มขัดนิรภัยสลับที่นั่งกับแฝดพี่

ปึก!

ร่างสูงนั่งลงแทนที่พี่ชายอย่างกระแทกกระทั้น จึงถูกเจ้าของดวงตากลมโตชักสีหน้าใส่อีกรอบ

มือหนายกขึ้นเท้าศีรษะกับพนักพิงในขณะที่รถเริ่มขยับอีกรอบ วิคเตอร์ตะแคงตัวหันหน้ายักคิ้วยียวน มองคนตัวเล็กกว่าอย่างกวนประสาท

“มาสิ จะทำความรู้จักเรื่องอะไร -_-”

เขานี่มัน...!!

น้องสาวยากูซ่าปากงุ้มไม่พอใจ กอดอกเชิดหน้าไม่อยากเสวนาด้วย แต่ยกที่สองของการปะทะฝีปากไม่ทันได้เริ่มขึ้น จู่ๆ รถก็เบรกกะทันหัน คนไม่คุ้นกับรถยุโรปตกใจแรงเบรกพุ่งตัวไปข้างหน้า ก่อนจะถูกมือหนาคว้าเอวเอาไว้พร้อมกับดึงร่างแน่งน้อยกลับมานั่งแนบชิดตนเอง

กลิ่นกายหอมแบบเดียวกับที่เธอได้กลิ่นจากวินซ์ ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนกันตั้งแต่ทรงผมยันเครื่องประดับติดกาย จึงอดไม่ได้ที่จะแสดงความประหม่าออกมาผ่านใบหน้าแดงระเรื่อ

“โทษทีนะ แมววิ่งตัดหน้ารถ” วินซ์เอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนจะทำหน้าที่ขับรถต่อเงียบๆ

ไม่แน่ใจว่าหูเธอเพี้ยนหรือเปล่า เมื่อครู่นี้เธอได้ยินเสียงเขาหัวเราะผ่านลำคอหลังจากที่เอ่ยขอโทษ ไม่แน่ว่าวินซ์อาจจะแกล้งหยุดรถ เพื่อให้เธอกับวิคเตอร์ใกล้ชิดกันก็ได้

“แล้วเธอจะนั่งซบฉันอีกนานไหม -_-”

ไอ้บ้านี่!

นักศึกษาสาวจิ๊ปากด้วยความหงุดหงิด กำลังสะบัดจะตัวให้หลุดจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย ทว่ามือแกร่งที่กอดเอวเธอเอาไว้ไม่มีทีท่าจะปล่อยแม้แต่น้อย

เขานั่นแหละจับเธอเอาไว้!

“ก็ปล่อยคามิสิ!”

“ฉันช่วยเธอนะ ไม่งั้นหัวแตกได้นอนแอดมิดในโรงพยาบาลแล้ว”

“...”

“ขอบคุณสิ ไม่มีใครสอนมารยาทเหรอ?”

“ขอบคุณค่ะ!” คนตัวเล็กกระแทกเสียงใส่อย่างจำยอม

แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่พอใจอยู่ดี

“จูบขอบคุณด้วย”

“มะ ไม่! อื้อ~!!”

🐻🐰

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • You Smile, I Melt #ระบบแฝด   ตอนพิเศษ 2 | พ่อของหนู คือป้าเอง (จบ)

    หลายปีต่อมาคามิได้เข้าทำงานกับทีมวิจัยที่ลุกซ์ลิมิเต็ดสำนักงานญี่ปุ่นตามคาด เธอวางแผนเอาไว้แล้ว ว่าตั้งใจจะมีลูกคนแรกหลังจากทำงานได้หนึ่งปีเพื่อความเหมาะสมกระทั่งสองหนุ่มน้อยผู้เป็นผลผลิตจากวิคเตอร์ลืมตาขึ้นมาดูโลกก่อนใครเพื่อน ยูคิกับยูจิสองแฝดที่เกิดห่างกันกว่ายี่สิบนาที ทั้งคู่ลืมตาดูโลกในช่วงกลางดึกของฤดูหนาววันคริสต์มาสอีฟ หากยูจิคุงออกมาช้ากว่านี้เพียงสองนาที ลูกแฝดของเธอจะกลายเป็นเด็กแฝดที่เกิดคนละวันคามิจึงตั้งชื่อลูกชายคนแรกเพื่อเป็นเกียรติแก่ฤดูกาลว่ายูคิ (ゆうき) ซึ่งหมายถึงฤดูหนาวและจงใจใช้ตัวฮิรางานะที่สามารถอ่านว่ากล้าหาญได้ด้วย เช่นเดียวกับยูจิ (ゆうじ) ที่มีความหมายตรงตัวว่ากล้าหาญ แต่ในขณะเดียวกันก็อ่านได้ว่า 'ลูกชายคนที่สอง'และอีกสองปีต่อมา รินกะจัง (りんか) ลูกสาวคนสวยของวินซ์ก็ลืมตาดูโลกในวันคริสต์มาส ความมหัศจรรย์นี้ไปเล่ากับใครที่ไหนก็แทบไม่มีใครเชื่อ ขนาดคามิที่เป็นคนคลอดเองยังไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้ทั้งสามช่วยกันดูแลลูกไม่ขาดตกบกพร่อง ยูคิชอบอาบน้ำพร้อมวินซ์ ส่วนยูจิก็ติดคุณพ่อสายสปอยล์อย่าวิคเตอร์เป็นโมจิ รินกะที่เพิ่งอายุได้สิบเดือนเองก็ติดน้ำนมของหม่าม้าต้องตามไ

  • You Smile, I Melt #ระบบแฝด   ตอนพิเศษ 1 | สนับสนุน

    บ้านพักตากอากาศริมทะเลสาบในฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งโอบล้อมด้วยภูเขาสูงและท้องฟ้าสีครามในคารุอิซาวะถูกเนรมิตให้กลายเป็นปะรำพิธีสำหรับจัดพิธีแต่งงานขนาดย่อมแม้คามิจะไม่อยากจัดงานแต่งเอิกเกริก แต่สำหรับไข่หวานที่เป็นทั้งพี่สะใภ้ของเธอและเจ้านายของวินซ์และวิคเตอร์ไม่ยอม หากไม่สะดวกแต่งงานออกสื่อเช่นเธอกับสามี ก็ต้องจัดกันเฉพาะคนในครอบครัวและเชิญแขกคนสำคัญมาร่วมงานเมื่อวานคามิจดทะเบียนสมรสกับวินซ์ก่อนเดินทางมาที่นี่ ส่วนสักขีพยานก็คือวิคเตอร์กับเรย์ผู้เป็นพี่ชาย ความคิดนี้เป็นของไข่หวาน ถ้าวิคเตอร์ไม่ได้เซ็นตำแหน่งคู่สมรส เธอก็ให้ลูกน้องตนเองเซ็นตำแหน่งพยาน เพราะถือว่ามีชื่ออยู่ในเอกสารฉบับเดียวกันแฝดหนุ่มในชุดทักซิโด้แบบเดียวกันยืนข้างภรรยาสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวแบบหน้าสั้นหลังยาวเข้ากับบุคลิก คามิยังคงความสดใส ผมทรงฮิเมะถูกปล่อยยาวไดร์ตรงตามแบบฉบับที่เธอเป็น เพราะที่นี่มีแต่คนในครอบครัว เซฟโซนที่ทุกคนสามารถเป็นตัวของตัวเองได้“ดีใจด้วยนะ” ไข่หวานเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาทักหลังจากจบพิธีแลกแหวนพีธีนี้ไข่หวานก็เป็นคนเสนอความคิดเช่นเดียวกัน ธรรมเนียมการแลกแหวนและกล่าวคำปฏิญาณที่ไม่ได้เจาะจงแค่ในคนที

  • You Smile, I Melt #ระบบแฝด   Epilogue

    หลังสำเร็จการศึกษา คามิจึงไม่สามารถอยู่หอพักข้างนอกต่อไปได้ โอนิซึกะ เรย์กำหนดวันย้ายออกของน้องสาวด้วยตนเองไม่พอ คนเป็นพี่ยังส่งบริษัทขนย้ายเข้ามาเก็บของในห้องซะเกลี้ยงในวันเดียวกัน“พี่ชายอะ!! ทำเหมือนกลัวว่าคามิจะไม่กลับบ้าน ฮึ!”คนตัวเล็กกระทืบเท้าปึงปังไม่สบอารมณ์ข้างรถคอนเทนเนอร์หกล้อบริษัทขนส่งเจ้าดังด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะถูกแฟนหนุ่มอย่างวินซ์ยกมือแตะไหล่ให้เธอสงบสติอารมณ์ เมื่อเจ้าของหอพักเดินเข้ามาหาพร้อมหนังสือสัญญา“ใจหายจังเลยที่คามิจังกับวินซ์ซังจะย้ายออกกันแล้ว” ใบหน้าของเจ้าของหอพักแสดงออกตามที่พูดอย่างไม่ปกปิดที่เป็นแบบนั้นก็เพราะคามิเป็นผู้เช่าชั้นดี ไม่เคยจ่ายค่าเช่าผิดเวลา ไม่เคยสร้างปัญหาให้ลำบากใจแม้ใจแต่น้อย แถมยังน่ารักสดใสทั้งที่หากมองจากนามสกุลของเธอแล้วก็ถือว่าเป็นลูกผู้ดีเก่า“ขอบคุณนะคะซาโต้ซัง ที่ดูแลคามิมาตลอด”ทั้งคู่โค้งคำนับแทนการขอบคุณสาวของหอพักสาววัยสี่สิบกลางๆ จากนั้นแฟนหนุ่มจึงยื่นถุงขนมให้คนตัวเล็กทำหน้าที่มอบให้ผู้ใหญ่“ไม่ใช่ของดีอะไรแต่อยากให้รับไว้นะคะ เป็นโมจิจากร้านดังในโอซาก้า วันก่อนคามิกับแฟนไปเที่ยวด้วยกันมาเลยซื้อมาตอบแทนซาโต้ซัง”“เก

  • You Smile, I Melt #ระบบแฝด   ระบบแฝด 34 | เติมเต็มหัวใจ (NC20+)

    “เสร็จแล้ว~!!”เจ้าของห้องสาวเปล่งน้ำเสียงร่าเริงออกมาพร้อมกับปรบมือแปะๆ เป็นการชื่นชมความอดทนของตนเอง คามิยกโกโก้ร้อนที่วินซ์เป็นคนชงมาให้และยังเหลือค่อนแก้วขึ้นดื่มจนเกลี้ยง จากนั้นจึงนำออกไปล้างเก็บเรียบร้อยแกร๊ก~ประตูห้องนอนถูกแง้มเปิดอย่างเบามือ เหลือบมองไปยังเตียงควีนไซซ์ตนเองจึงเห็นว่าแฟนหนุ่มอีกสองคนยังไม่นอนวินซ์นอนเอาหลังพิงเตียงอ่านหนังสือนิยายสืบสวนที่ซื้อมาเมื่อหลายวันก่อน ในขณะที่วิคเตอร์นั่งกับพื้นหันหลังเล่นเกมกับลูกน้องตนเองอย่างเมามัน“กูบอกแล้วว่าให้ล้วงแครี่ฝั่งมัน พวกมึงมัวแต่ยึกยักกันอยู่ได้!!” วิคเตอร์ที่ใส่หูฟังอินเอียร์คุยกันเป็นภาษาไทยเสียงดัง “กูไม่เล่นกับพวกมึงแล้ว!!”เธอฟังไม่ออกว่าเขาพูดว่าอะไร แต่ดูจากการที่ปิดจอโทรศัพท์ด้วยความหัวเสียแล้วโยนมันขึ้นเตียง น่าจะหมายถึงเพิ่งเล่นแพ้มาเจ้าของร่างเล็กกะทัดรัดเดินผ่านเตียงกว้างไปนั่งหย่อนสะโพกลงบนตักคนขี้หงุดหงิด วิคเตอร์ที่นั่งหลังพิงเตียงโอบเอวคอดเอาไว้แน่น ก่อนจะกดหน้าฟัดหน้าอกเธอระบายความโกรธ“คิก~ คามิจั๊กจี้นะ”หญิงสาวยกมือลูบศีรษะแฟนหนุ่มเบาๆ หันไปมองอีกคนซึ่งตอนนี้เอาที่คั่นหนังสือมาเสียบคั่นหน้าแล้

  • You Smile, I Melt #ระบบแฝด   ระบบแฝด 33 | กำลังใจ

    ความสัมพันธ์ระหว่างทายาทตระกูลยากูซ่ากับสองแฝดเข้าสู่หนึ่งปีเต็ม นอกจากมายูแล้ว ในมหาวิทยาลัยยังไม่มีใครรู้เรื่องที่เธอคบหนุ่มหล่อสองคนพร้อมกับแม้แต่น้อยซึ่งนั่นก็ดีแล้ว เธอไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาคนอื่นๆบางทีคามิอาจจะคิดมากกับสายตาของคนอื่นเกินไป แม้จะเคยปรึกษากับสองหนุ่มว่าอยากแนะนำพวกเขาให้คุณซาโต้ที่เป็นเจ้าของหอพักรู้จักแต่โครงการนั้นก็ถูกระงับไปเพราะสองหนุ่มมองว่าในหอพักมีนักศึกษาคนอื่นอาศัยอยู่ด้วย อีกทั้งวินซ์และวิคเตอร์ไม่อยากถูกซอกแซกเรื่องงานมาเฟีย หากใครรู้ว่าทำงานให้กับวีกรุปคงเดาได้ไม่ยากว่าเป็นพวกเทาหรือขาวเผลอแป๊บเดียว วันนี้ก็เป็นวันเดียวกันกับที่เธอเจอกับวินซ์และวิคเตอร์เมื่อปีที่แล้ว จะต่างกันก็ตรงที่ไม่มีโอกาสออกไปฉลองวันครบรอบข้างนอก เพราะตอนนี้คามิกำลังไฟลนก้น!!“ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าตั้งนาฬิกาปลุกแล้วให้เอาไว้ห่างตัว เธอชอบละเมอปิดมันทุกวันเลย แทนที่จะได้ตื่นมาทำงานตั้งแต่เช้า ตอนนี้ปาเข้าไปบ่ายสายเพิ่งจะเปิดโน้ตบุ๊ก”คนตัวโตกอดอกบ่นเธอด้วยประโยคยืดยาวแบบนี้เป็นใครไม่ต้องสืบ บางทีคามิแอบรู้สึกว่าวิคเตอร์เหมือนหม่าม้าที่บ้านมิน่าล่ะ ท่านถึงได้เอ็นดูวิคเตอร์เป็นพ

  • You Smile, I Melt #ระบบแฝด   ระบบแฝด 32 | จับได้

    “อันนี้เขาเรียกกะเพรา!!”ทันทีที่เดินเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต วิคเตอร์ก็จับแขนของแฟนสาวลากไปยังโซนผักนำเข้า โดยมีวินซ์เข็นรถเข็นเดินตามหลังด้วยความขบขันคามิสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมอย่างแง่งอน เธอรู้แล้วว่าตนเองพลาดแต่ทำไมเขาต้องซ้ำเติมกันด้วย“ฮื่อ~ ก็คามิเคยเห็นมันตอนอยู่ในจานแล้วนี่”พอผ่านความร้อนหน้าตาก็เหมือนๆ กันไปหมด ใครมันจะแยกได้“หัดอ่าน บนแพ็กเขียนเป็นภาษาอังกฤษกำกับว่าอันไหนคือใบแมงลัก (Sweet Basil) อันไหนกะเพรา (Holy Basil)”“ก็ป้ายญี่ปุ่นอันนี้มีแต่คำว่าเบซึล (バジル) จะโหระพา กะเพรา หรือแมงลักก็เรียกเหมือนกันหมดนี่!!”ทั้งคู่ยืนเถียงกันเรื่องผักหน้าเชลล์เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ วินซ์ที่เริ่มเห็นสายตาของญี่ปุ่นมุงจับจ้องมายังทั้งสามคนจึงเดินเข้ามาแทรกตรงกลาง หวังให้ทั้งน้องชายตนเองและแฟนสาวเบาเสียงลงแต่เขาคิดผิด เมื่อวิคเตอร์ดันเส้นความอดทน เพราะเห็นใบหน้าดื้อรั้นกับมุมปากเชิดขึ้นอย่างไม่ยอมของคามิ“เถียงฉันเหรอยัยหมาดื้อ”“ฮือ~ วินซ์ซัง วิคเตอร์โวยวายเสียงดังอะ”คนตัวเล็กรีบโผเข้าหาแฟนหนุ่มอีกคน เมื่อเห็นว่าวิคเตอร์ทำท่าจะเขกกะโหลกเธอด้วยความหงุดหงิด“คุยกันเบาๆ อายเขา” แขนแข็งแรง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status