Todos los capítulos de เมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก: Capítulo 41 - Capítulo 50

“จริง ฉันเห็นด้วยกับพ่อ”“บุ่มบ่ามไปตอนนี้ ก็ไม่ได้ช่วยให้แกได้เจอหน้าลูกหรอก ถ้าเขายังเห็นว่าแกสำคัญต่อชีวิตเขาทั้งสอง ลูกแกคงไม่คลอดออกมาจนจะนั่งได้เหมือนอย่างที่แกบอก แล้วพวกเราถึงพึ่งจะมารู้ จริงไหม”“นั่งลง แล้วค่อยๆ คิด ว่าจะทำยังไง รดาถึงจะใจอ่อน”“หรือแกอยากได้แค่ลูก?”“ไม่ครับ ผมต้องได้คืนทั้งสอง”“เอ่อ ให้มันได้อย่างนี้สิวะ”แล้วทุกคนก็หันมามองทิวากรเป็นตาเดียว แม้กระทั่งหลานแฝดทั้งสอง ก็มองอากรอย่างงุนงง“แฮร่... ผมดีใจนะครับ ที่คุณธันไม่ได้ตายด้านเหมือนกับตอนที่อยู่จีน”“ไอ้กร!”“เฮ้ย!”กรขยับลุกออกจากโซฟาที่นั่งอยู่อย่างรวดเร็ว เมื่อธันวาตั้งท่าจะถีบเขา“เดี๋ยวเถอะมึง”“เล่นกันเป็นเด็กๆ ไปได้”“ก็ดูไอ้กรมันพูดสิพ่อ”“ก็มันจริงนี่ครับพ่อเลี้ยง”“พอๆ เลิกทะเลาะกัน แม่ว่าก่อนที่ธันจะยอมรับว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของธันจริงๆ ธันตรวจดีเอ็นเอเด็กก่อนไหม”“แม่!”“คุณ!”สองพ่อลูกประสานเสียงออกมาพร้อมๆ กัน เมื่อได้ยินความคิดของคนที่เป็นเมียและแม่ ถ้ารดาหรือลูกของเขา โตพอที่จะเข้าใจ คงจะเสียใจมาก ที่รู้ว่าคนเป็นย่าคิดแบบนี้กับเขาส่วนเธียร เมลดา และทิวากร ก็ลอบมองหน้ากันอย่างคิดไม่ตก เ

“ดูสิ ดูดใหญ่เลย หิวหรือเปล่านะ”เมลดามองดูหลานสาวตัวน้อย พร้อมกับเอ่ยถาม เนื่องจากเคยมีประสบการณ์ ในการเลี้ยงลูกน้อยมาก่อน“ค่ะ ใกล้ถึงเวลานอนของเขาด้วยแหละ”“งั้นเดี๋ยวเมย์ป้อนนมให้น้องธารเอง รดาปั้นกุยช่ายให้เสร็จเถอะ ไม่ต้องรีบ”“ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวรดาหยิบนมให้ พอดีอุ่นเอาไว้แล้ว”รดารีบวางมือจากการปั้นแป้ง เพื่อที่จะลุกไปหยิบเอานมที่อุ่นไว้ในเครื่องอุ่นนมมาให้เมลดา แต่ไม่ทันที่เธอจะได้ลุก ธันวาที่นั่งมองลูกสาวตัวน้อยอยู่ห่างๆ ก็รีบเสนอตัวขึ้นมาทันที“เดี๋ยวฉันไปหยิบให้เอง เธอทำต่อเถอะ”ยังไม่ทันที่เจ้าของร้านจะอนุญาต ธันวาก็เดินตรงดิ่งไปยังโซนของลูกน้อย ซึ่งเขาคิดว่าเครื่องอุ่นนมก็คงจะอยู่ตรงนี้แหละ“เห็นไหมคะ อาธัน”เมลดาที่เห็นธันวายืนเก้ๆ กังๆ มองหาเครื่องอุ่นนมของลูกน้อย เธอก็อดขำไม่ได้นี้สินะ ไม่รู้จัก แต่ก็ขอมีส่วนร่วมก็ยังดี“เอ่อ...”“อยู่ตรงหน้าค่ะ มีขวดนมอยู่ในนั้น”เอื้องก็ไม่ต่างจากเมลดา เด็กสาวมองเห็นความเพียรพยายาม ในตัวของพ่อน้องธาร เธอจึงรีบเอ่ยบอก ว่าเครื่องอุ่นนมอยู่ตรงไหน“ขอบใจนะ”ธันวาหันมาขอบคุณเอื้อง ลูกจ้างที่อยู่กับรดาด้วยความจริงใจ อย่างน้อยๆ คนรอบข้างของ

“จะเสียงดังทำไม ลูกผวาตกใจ”รดาเอ็ดบ่นให้กับคนหน้ามึน ที่ยิ้มแป้นทั้งปากและ...เพื่อรอรับผ้าเช็ดตัวจากเธอธันวาคว้าเอาผ้าเช็ดตัวมาพันเอวสอบอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าเธอจะเขินอายกับอาวุธลับของตนเอง เพราะแม้ว่ามันจะนอนหลับ แต่ก็ใหญ่ยาว ไม่น้อยหน้าใครส่วนรดา เธอก็ไม่ได้เขินอายหรอก เพราะเห็นไอ้นั้นของเขาจนชินตาแล้ว แค่มันรู้สึกแปลกๆ เพราะภาพในวันวาน ที่เคยหลับนอนอยู่ด้วยกัน มันก็ค่อยผุดขึ้นมาในหัวสมองของเธอรดาสะบัดความคิดอันหมกมุ่นออกจากหัวทันที เธอไปเปิดตู้หาผ้าห่มผืนสำรองมาให้ธันวา พร้อมทั้งหยิบผืนของเธอที่เคยห่มหลับนอนกับลูกน้อยออกมาด้วยผ่านไปไม่นาน ธันวาก็เดินออกมาจากห้องน้ำ โดยมีบ็อกเซอร์ตัวเดิมสวมใส่อยู่“นั้นหมอนกับผ้าห่มของคุณ”ธันวามองดูผ้าห่มของตนเอง ซึ่งมันเป็นคนละผืนกับที่ รดาและน้องธารห่มอยู่“ขอห่มผืนเดียวกับเธอและลูกได้ไหม”“อย่าเยอะ ถ้าไม่นอนก็เดินข้ามฝั่งไปนอนห้องตัวเอง ที่นั้นสะดวกสบายจะตาย จะมาทนนอนกับฟูกแข็งๆ ทำไม”“ไม่ล่ะ เธอกับลูกนอนได้ ฉันก็นอนได้”“อย่าเวอร์”“เอ้า ฉันพูดจริง พูดออกมาจากใจเลยนะ”“เอ่อ นี่ เดียวพรุ่งนี้ฉันสั่งที่นอนยางพาราเพื่อสุขภาพมาให้เธอกับลูกด

“น้องธารของพี่!”“น้องน้อยมาแล้ววว”จะได้ยินเสียงแบบนี้ทุกครั้ง ที่ธันวาพารดาและน้องธารกลับมาบ้านใหญ่ นั้นก็คือเสียงดีใจของพี่ชายฝาแฝด อย่างพี่ธามกับพี่ธีร์ เดี๋ยวนี้ต้องเรียกว่าพี่ เพราะบอกทุกคนว่าตัวเองมีน้องแล้ว ห้ามให้คนอื่นเรียกตัวเองว่าน้องเหมือนกับที่ผ่านมาเด็ดขาดตอนนี้น้องธารอายุย่างเข้าเดือนที่ 6 แล้ว เริ่มจะนั่งพยุงตัวได้เอง ชอบส่งเสียงพูดคุยอ้อแอ๋กับลูกค้าของแม่ตัวเองอยู่บ่อยครั้ง นอกจากจะติดใจกุยช่ายของแม่แล้ว ลูกค้าก็ต้องมาติดใจกับความน่ารักและซุกซนของน้องธารอีกวันแรกที่ลืมตามาดูโลก เลี้ยงง่ายแบบไหน ทุกวันนี้ก็ยังคงเลี้ยงง่ายแบบนั้น มันทำให้พ่อและแม่อย่างธันวาและรดา ไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไรนักส่วนความสัมพันธ์ของธันวาและรดา ก็ยังคงรักษาความเป็นพ่อและแม่ของน้องธาร ส่วนเรื่องอื่นๆ ธันวาก็ไม่อยากเร่งรีบเธอเท่าไร เขาอยากให้เธอเต็มใจ ไม่อยากบังคับเพราะชีวิตคู่มันต้องเริ่มจากความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย ไม่อยากให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องฝืนใจ เพราะมันจะทำให้ครอบครัวไม่มีความสุขรดายังคงขายกุยช่ายอยู่เหมือนเดิม ซึ่งธันวาก็เคยขอร้องให้เธอหยุดทำ แต่รดาเองก็ปฏิเสธ เธอยังอยากที่จะทำร้านกุยช่า

หลังจากที่ธันวาได้พารดาไปจัดการทุกอย่างให้ถูกต้องตามกฏหมาย เพื่อให้เธอกับลูกได้มีสิทธิ์ตามที่ควรจะเป็นคนทั้งคู่ก็ยังคงใช้ชีวิตกันตามปกติ บางครั้งธันวาก็มาค้างที่ร้านกับเธอและลูก หรือบางครั้งเธอกับลูกก็ข้ามฝั่งไปค้างที่ห้องของเขา จนตอนนี้คนในตลาดรู้กันหมดแล้ว ว่าเธอกับธันวาเป็นอะไรกันส่วนเรื่องการจัดงานแต่งรดาเองไม่ค่อยอยากจะจัดเท่าไหร่นัก เพียงแค่ทะเบียนสมรสเธอก็พอใจแล้ว เพราะเธอไม่ได้มีครอบครัวหรือญาติพี่น้องที่ไหน แต่ทางธันวาและครอบครัวไม่ยอม อย่างน้อยก็ถือเป็นการให้เกียรติตัวเธอเอง และประกาศให้ทุกคนได้รับรู้ ว่าเธอคือสมาชิกของวงศ์วารกุล คือลูกสะใภ้คนเล็กของพ่อเลี้ยงธงชัยการทำหน้าที่พ่อและแม่ให้กับน้องธาร รดาและธันวาก็ไม่เคยขาดตกบกพร่อง โดยเฉพาะคนเป็นพ่อที่อาสาทำแทนแทบทุกอย่าง จนทิวากรและลุงรพีแซวกันยกใหญ่ ว่าธันวาเป็นคนขี้กลัว กลัวลูก กลัวเมียไม่รักแต่ธันวาก็หาได้ใส่ใจไม่ เพราะมันก็เป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ นั่นแหละ จากที่เคยเที่ยวเตร็ดเตร่ สังสรรค์กับเพื่อนฝูงแทบจะทุกวัน แต่ตอนนี้ไม่เหลือเค้าโครงเดิมของธันวาเลย เพราะเลิกงานปุ๊บ ธันวาก็ตรงดิ่งกลับมาร้าน เพื่อมาช่วยรดาดูแลลูกหากเ