Mag-log in“บรรยากาศดีมากเลยค่ะ พื้นที่กี่ไร่คะ กว้างขวางมาก”“เฉพาะสวนผลไม้ 250 ไร่ พื้นที่ของบ้านพักตากอากาศ อีก 10 ไร่ ส่วนที่พักของคนงานก็ประมาณ 5 ไร่นะ”“แล้วใครดูแลให้ค่ะ พื้นที่เยอะขนาดนี้”รดาเอ่ยถามสามี ที่กำลังทำหน้าที่ขับรถกอล์ฟ พาเธอกับน้องธาร เที่ยวชมสวนอยู่“หลานชายคนเดียวของแม่นะ มันชื่อคเชนทร์ หรือไอ้ช้าง มันเป็นเจ้าของรีสอร์ทที่เราขับผ่านมาเมื่อกี้ หนูได้สังเกตไหม”“ที่อยู่ก่อนจะถึงบ้านพักตากอากาศใช่ไหมคะ รีสอร์ทใหญ่ๆ นั่นหรือเปล่า”“ใช่ นั่นล่ะ ที่จริงพ่อกับแม่มันมีธุรกิจอยู่ที่กรุงเทพนะ แต่มันไม่ชอบไง แหวกแนว โยนทุกสิ่งทุกอย่างให้พี่สาวกับพี่เขยมัน แล้วหนีมาทำรีสอร์ทอยู่ที่นี้ มันเก่งมากเลยนะ เริ่มต้นเองทุกอย่าง จนตอนนี้รีสอร์ทของมันไปได้สวยเลยแหละ ลูกค้านี่ จองคิวเป็นปีๆ สวนของเราก็เลยมีผลพลอยได้ไปกับธุรกิจของมันด้วย”“เพราะลูกค้าที่มาพัก มันก็จัดทำแพ็กเกจทัวร์ รวมสวนผลไม้ของเราเข้าไปในแพ็กเกจด้วย”“ย่าของน้องธารที่มีศักดิ์เป็นน้าสาวของมัน ก็เลยถือโอกาสนี้ ให้มันดูแลเลย”“โห้ เขาเก่งมากเลยนะคะ ดูแลคนเดียวยังไงไหว”“มีผู้จัดการสวนอีกสองคนช่วยมันดูแลด้วย”“อ้อ แบบนี่นี้เอง”“เด
“แอ๊~ งัมงัม อ้อ...แอ้”เสียงเล็กๆ ของลูกสาว ปลุกให้พ่อและแม่ตื่นขึ้นมาในยามเช้าด้วยสภาพที่งัวเงีย ราวกับคนไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันทั้งคู่ก็ใช่นะสิ กว่าพ่อของน้องธารจะยอมปล่อยให้เธอนอนก็เกือบจะรุ่งสาง เมื่อหนำใจที่โซฟาแล้ว เขาก็อุ้มกระเตงเธอไปยังคอกกั้นอันเก่าของลูกสาว ที่ถูกยกมาเก็บไว้ที่ห้องของเขา จนจุดสุดท้ายก็คือห้องน้ำ ก่อนที่เธอจะเผลอหลับไป“ตื่นเช้าจังเลยครับ ลูกสาวของปาป๊า”“แง๊ มัมมัม”“อือ หิวหรือเปล่าคะ”รดาหันไปมองดูนาฬิกาที่ติดอยู่มุมห้อง ก็เห็นว่าเกือบจะ 7 โมงแล้ว น้องธารจะต้องกินนม เธอจึงลุกเตรียมอุ่นนมให้กับลูกสาวตัวน้อยทันทีส่วนธันวาก็นอนกอดฟัด กอดเหวี่ยงเจ้าเด็กตัวกลม ที่นอนยิ้มแป้นกับตุ๊กตาหมีคู่ใจอยู่ อย่างมีความสุขธันวาตั้งใจจะพารดาและน้องธารออกเดินทางไปสวนผลไม้ ซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาจากฝั่งแม่ของเขา ในช่วงบ่ายๆ เพราะช่วงเช้ารดาขอเคลียร์งานที่ร้านก่อน“นมอุ่นๆ ของลูกสาวแม่มาแล้วค่ะ”ทันทีที่เห็นขวดนมในมือของแม่ เด็กหญิงตัวน้อยแก้มกลม ก็ตีขาไปมาด้วยความดีอกดีใจ จนลูกกระดิ่งที่ติดอยู่กับกำไลข้อเท้า กระทบกันส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง“ดีใจใหญ่เลยนะ อร่อยใช่ไหมล่ะ นมของแม่นะ
ตอนพิเศษ 3เดี๋ยวลูกตื่น NC++ธันวาวางร่างบอบบางของเมียให้นอนราบไปบนโซฟา แล้วขยับออกมาเพื่อจัดการกับบ็อกเซอร์ที่สวมใส่อยู่อย่างรวดเร็ว“ทำที่เตียงเดี๋ยวยัยหนูตื่น”รดานอนมองพ่อของลูกที่กำลังชักรูดท่อนเอ็นใหญ่ ที่ในอดีตเธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ“พร้อมมีคนที่สองหรือยัง”ธันวาเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนที่จะขึ้นคล่อมร่างของเมียสุดที่รักริมฝีปากหนาประกบจูบอย่างรวดเร็ว จนรดาตั้งหลักไม่ทัน ลิ้นใหญ่พยายามกระหวัดดูดดึงและไล่ต้อน จนลิ้นเล็กยอมล่าถอย ให้พ่อของลูกได้ดูดและดึงตามอำเภอใจกลิ่นเหล้าอ่อนๆ ที่ยังติดอยู่ในลมหายใจ ช่างกระตุ้นให้ความรู้สึกอยาก มีมากขึ้นเรื่อยๆ จากที่นอนแน่นิ่งให้พ่อของลูกเป็นฝ่ายกระทำ รดาก็ค่อยๆ สู้กลับ จนธันวาครางฮือฮาอยู่ในลำคอ เมื่อเห็นว่าเมียเริ่มจะตอบสนองความต้องการนี้เหมือนกันใบหน้าคมคายค่อยๆ ละออกจากซอกคอขาวผ่องที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยแดงจากการซุกไซและสูดดม เพราะหนวดของเขาเริ่มจะยาวพอดีแววตาที่เคยเรียบนิ่ง บัดนี้กำลังเปล่งประกาย เมื่อสบเข้ากับเนินภูเขาไฟสองลูก ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าจุกสีชมพูอมน้ำตาลเพราะผ่านการตั้งครรภ์ลูกสาวตัวน้อย กำลังแ
หลังจากที่ธันวาได้พารดาไปจัดการทุกอย่างให้ถูกต้องตามกฏหมาย เพื่อให้เธอกับลูกได้มีสิทธิ์ตามที่ควรจะเป็นคนทั้งคู่ก็ยังคงใช้ชีวิตกันตามปกติ บางครั้งธันวาก็มาค้างที่ร้านกับเธอและลูก หรือบางครั้งเธอกับลูกก็ข้ามฝั่งไปค้างที่ห้องของเขา จนตอนนี้คนในตลาดรู้กันหมดแล้ว ว่าเธอกับธันวาเป็นอะไรกันส่วนเรื่องการจัดงานแต่งรดาเองไม่ค่อยอยากจะจัดเท่าไหร่นัก เพียงแค่ทะเบียนสมรสเธอก็พอใจแล้ว เพราะเธอไม่ได้มีครอบครัวหรือญาติพี่น้องที่ไหน แต่ทางธันวาและครอบครัวไม่ยอม อย่างน้อยก็ถือเป็นการให้เกียรติตัวเธอเอง และประกาศให้ทุกคนได้รับรู้ ว่าเธอคือสมาชิกของวงศ์วารกุล คือลูกสะใภ้คนเล็กของพ่อเลี้ยงธงชัยการทำหน้าที่พ่อและแม่ให้กับน้องธาร รดาและธันวาก็ไม่เคยขาดตกบกพร่อง โดยเฉพาะคนเป็นพ่อที่อาสาทำแทนแทบทุกอย่าง จนทิวากรและลุงรพีแซวกันยกใหญ่ ว่าธันวาเป็นคนขี้กลัว กลัวลูก กลัวเมียไม่รักแต่ธันวาก็หาได้ใส่ใจไม่ เพราะมันก็เป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ นั่นแหละ จากที่เคยเที่ยวเตร็ดเตร่ สังสรรค์กับเพื่อนฝูงแทบจะทุกวัน แต่ตอนนี้ไม่เหลือเค้าโครงเดิมของธันวาเลย เพราะเลิกงานปุ๊บ ธันวาก็ตรงดิ่งกลับมาร้าน เพื่อมาช่วยรดาดูแลลูกหากเ
“หยุด!”รดาผลักใบหน้าคมคายที่กำลังซุกไซ้และสูดดมบริเวณซอกคอของเธอให้หยุด พร้อมกับเบี่ยงตัวออกจากอ้อมกอดของธันวาทันที จนคนที่คิดจะได้รักเมียหนักๆ ถึงกับทำหน้าจ๋อย“อะไร เราคืนดีกันแล้วนะ”“พึ่งคืนดี ก็จะรุ่มร่ามใส่เลยหรอคะ”“อ้าว ก็คนมันคิดถึงเมียนี่น๊า ไม่ได้ทำกับเธอปีกว่าเลยนะ เธอไม่สงสารเหรอ”“ตัดสินใจจะใช้ชีวิตร่วมกันแล้ว ห้ามโกหกกัน”รดาชี้หน้าอย่างคาดโทษ แค่เริ่มต้นก็ยังคิดจะโกหกกัน แล้วต่อไปเธอจะเชื่อใจเขาได้อย่างไร“ฉันโกหกอะไร?”“ก็เรื่องที่บอกว่าไม่ได้ทำมาปีกว่า ไม่ได้ทำกับฉันก็จริงค่ะ แล้วผู้หญิงคนอื่นล่ะ อย่าบอกว่าไม่มี เพราะฉันไม่มีทางเชื่อ”“โอ้โห้ นี่ฉันมักมากในกามขนาดนั้นเลยหรอ เธอถึงคิดแบบนั้น”“ใช่”“แล้วถ้าบอกว่าตั้งแต่มีเธอในชีวิต ฉันก็ไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นล่ะ เธอจะเชื่อฉันไหม”รดาจ้องหน้าของเขาด้วยความแปลกใจ แต่ธันวากลับนิ่ง ไม่แสดงอาการล่อกแล่กให้เธอได้เห็น มีเพียงแต่แววตาที่นิ่งลึก บ่งบอกว่าเขาพูดจริง ไม่เคยโกหก“แล้วผู้หญิงที่เคยเจอที่คอนโดล่ะ เป็นใคร”เธอนึกถึงเหตุการณ์ที่คอนโดในวันนั้นขึ้นมาเมื่อไหร่ เธอก็เจ็บปวดไม่เคยหาย“แม่ของสองแฝดไม่เคยพูดอะไรเกี่ย
“น้องธารของพี่!”“น้องน้อยมาแล้ววว”จะได้ยินเสียงแบบนี้ทุกครั้ง ที่ธันวาพารดาและน้องธารกลับมาบ้านใหญ่ นั้นก็คือเสียงดีใจของพี่ชายฝาแฝด อย่างพี่ธามกับพี่ธีร์ เดี๋ยวนี้ต้องเรียกว่าพี่ เพราะบอกทุกคนว่าตัวเองมีน้องแล้ว ห้ามให้คนอื่นเรียกตัวเองว่าน้องเหมือนกับที่ผ่านมาเด็ดขาดตอนนี้น้องธารอายุย่างเข้าเดือนที่ 6 แล้ว เริ่มจะนั่งพยุงตัวได้เอง ชอบส่งเสียงพูดคุยอ้อแอ๋กับลูกค้าของแม่ตัวเองอยู่บ่อยครั้ง นอกจากจะติดใจกุยช่ายของแม่แล้ว ลูกค้าก็ต้องมาติดใจกับความน่ารักและซุกซนของน้องธารอีกวันแรกที่ลืมตามาดูโลก เลี้ยงง่ายแบบไหน ทุกวันนี้ก็ยังคงเลี้ยงง่ายแบบนั้น มันทำให้พ่อและแม่อย่างธันวาและรดา ไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไรนักส่วนความสัมพันธ์ของธันวาและรดา ก็ยังคงรักษาความเป็นพ่อและแม่ของน้องธาร ส่วนเรื่องอื่นๆ ธันวาก็ไม่อยากเร่งรีบเธอเท่าไร เขาอยากให้เธอเต็มใจ ไม่อยากบังคับเพราะชีวิตคู่มันต้องเริ่มจากความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย ไม่อยากให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องฝืนใจ เพราะมันจะทำให้ครอบครัวไม่มีความสุขรดายังคงขายกุยช่ายอยู่เหมือนเดิม ซึ่งธันวาก็เคยขอร้องให้เธอหยุดทำ แต่รดาเองก็ปฏิเสธ เธอยังอยากที่จะทำร้านกุยช่า







