All Chapters of เมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก: Chapter 1 - Chapter 10

‘ศาลมีคำพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ให้จำคุกมีกำหนด 3 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม และพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่ปรากฏว่าจำเลยเคยได้รับโทษจำคุกมาก่อน โทษจำคุกจึงให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 1 ปี และให้คุมความประพฤติของจำเลยไว้มีกำหนด 6 เดือน นับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56’นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาชีวิตของรดาก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป จากหญิงสาวที่เคยมีทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว เงินทอง หน้าที่การงาน หรือแม้กระทั่งเพื่อนพ้อง ต่างก็หนีหายมลายไปในชั่วพริบตา อันเนื่องมาจากผลของการกระทำที่เธอต้องกลายเป็นแพะรับบาปในคดีฉ้อโกงด้วยความที่เธอรักและไว้ใจคนในครอบครัว ยอมให้พี่สาวต่างแม่อาศัยบัญชีในนามของบริษัทเธอ ทำสิ่งผิดกฏหมายรดาซัพพลาย เป็นบริษัทเล็กๆ ที่รับจ้างเป็นนายหน้า จัดหาสินค้าให้กับโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ โดยบริษัทแห่งนี้เธอเปิดทำการมาเกือบจะ 2 ปีแล้ว ตั้งแต่เธอเรียนจบจนมาวันหนึ่งป้าศรี ผู้มีศักดิ์เป็นแม่เลี้ยงของเธอก็มาขอร้องให้ช่วยเหลือพี่อิงดาว ลูกติดของนาง โดยทั้งป

“เป็นคนมีประวัตินี้เอง ถึงว่าหล่ะ วุฒิการศึกษาก็ตั้งสูง หน้าตาก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหล่อะไร ทำไมเลือกมาสมัครงานเป็นลูกจ้างรายวัน”“ค่ะ”ธันวาสังเกตหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้งอย่างใช้ความคิด จากประวัติส่วนตัวที่เธอระบุมา อายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปี เธอมีรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว หุ่นค่อนข้างมีน้ำมีนวล แต่ก็ไม่ถึงกับอวบอ้วน ส่วนหน้าตาเมื่อเทียบกับสาวๆ ที่เคยอยู่ในสังกัดเขา ก็ถือว่าเธอสูสีเลยหล่ะ“ในใบสมัครไม่ได้ระบุญาติพี่น้อง หรือผู้ที่สามารถติดต่อได้ในกรณีฉุกเฉิน ทำไมหล่ะ”“ดิฉันมาอยู่เชียงใหม่ตัวคนเดียวค่ะ ไม่มีครอบครัว ไม่มีญาติพี่น้องหรือเพื่อนฝูง”“แล้วแฟนหล่ะ”ธันวาลองเชิงโยนหินถามทาง เพราะเขาเริ่มจะสนใจหญิงสาวตรงหน้านี้แล้ว อยากได้เธอมาเป็นเด็กในสังกัด เพราะที่มีอยู่ก็เริ่มจะเบื่อๆ แล้ว“ดิฉันยังไม่มีแฟนค่ะ ตอนนี้ตัวคนเดียว”“อืม” ธันวาพยักหน้าตอบด้วยความพอใจกับคำตอบของเธอเหลือเกิน“ค่าจ้างที่นี้ ถึงจะได้มากกว่าค่าแรงขั้นต่ำสองเท่า แต่มันจะพอให้เธอได้เริ่มต้นชีวิตใหม่เหรอ ไหนจะค่าเช่าห้อง ค่ากิน ค่าอยู่ เธอพึ่งย้ายมาอยู่เชียงใหม่เอง แถมญาติพี่น้องหรือเพื่อนฝูงที่อยู่ที่นี้ก็ไม่มี มันค่อนข้างใช้

“ฉันป้องกันตัวเองดีทุกครั้ง เธอไม่ต้องเป็นห่วง”“และไม่ใช่แค่กับเธอ ผู้หญิงทุกคนที่ฉันมีอะไรด้วยก็เหมือนกัน”ธันวาไม่ได้โกหก แต่เขาพูดความเป็นจริงทุกอย่าง ส่วนหญิงสาวที่เขาพึ่งจะตกลงทำสัญญาเลี้ยงดูเธอ ในฐานะเด็กเลี้ยงหรือเอาง่ายๆ ก็นางบำเรอนั้นแหละ ถึงแม้ว่าเธอจะผ่านผู้ชายมากี่คน เขาก็ไม่ได้ซีเรียส เพราะเขาถือว่าตัวเขาเองป้องกันดีที่สุดแล้ว ส่วนการเล้าโลมหรือปรนนิบัติก็ปล่อยให้เป็นน่าที่ของเธอ เพราะดูจากลักษณะแล้วก็น่าจะมีประสบการณ์มากพอ คงไม่ต้องสอนหรอกพรึบ “ถอดเสื้อผ้าเธอออกสิ หรือจะรอให้ฉันถอดให้”ธันวาออกคำสั่ง พร้อมทั้งค่อยๆ ปลดชุดคลุมของตนเองออกจากกายแกร่ง พร้อมทั้งอวดโชว์อาวุธร้ายต่อสายตาของเด็กเลี้ยงคนใหม่ ที่ตอนนี้มันกำลังพร้อมที่จะทำศึกแล้ว“อ่ะ...เออ ค่ะๆ”รดากัดปากตัวเองเบาๆ พยายามตั้งสติ ก่อนที่จะพลิกตัวขึ้นมานั่งคุกเข่าอยู่ปลายเตียง ส่วนคุณธันวาก็ล้มตัวลงนอนแทนที่ของเธอด้วยท่าทีที่สบายๆแม้ว่าภาคปฏิบัติเธอจะติดลบ แต่เรื่องของทฤษฎีก็พอผ่านตามาอยู่บ้าง หญิงสาวค่อยๆ ปลดกระดุมชุดนอนออก จนในที่สุดร่างกายของเธอก็เปลือยเปล่า เหลือเพียงชั้นในตัวบางที่ปกปิดความเป็นสาวเอาไว้เพียง

คิกๆ คิกๆ“มาทางนี้เย็ว มาทางนี้”“ชู่!! จุ๊ๆ เดียวอาธันตื่น”“พี่ธาม เรามากระโดดพร้อมกันนะ”“ด้ายๆ”เสียงเล็กๆ ของเด็กน้อยวัย 3 ขวบ นามว่า ธามและธีร์ กำลังคุยหยอกล้อกันอยู่ปลายเตียงของผู้เป็นอา เพราะก่อนหน้านั้นเด็กน้อยทั้งสองได้เดินทางกลับมาจากเที่ยวทะเลกับคนเป็นพ่อและแม่ และเมื่อมาถึงบ้านสิ่งแรกที่เด็กแฝดทั้งคู่จะถามหา นั้นก็คืออาธันนั้นเอง“เอาลาน๊า หนึ่ง ฉอง ฉาม โดด!!”ตุ้บ!!“เฮ้ย!! อะไรว่ะเนี้ย”คิกๆ คิกๆฮ่าๆ ฮ่าๆ “อาธันตืงแล้ว”“มานี้เลยเจ้าเด็กแสบทั้งคู่ มากระโดดทับอาแบบนี้ได้ยังไงกัน อาตกใจหมดเลยนะ นี้แนะๆ”คิกๆ คิกๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ“กลับมาตั้งแต่เมื่อไรครับ”ธันวาที่จั๊กกะจี้เอวหลานทั้งสอง จนเด็กแสบพากันเหนื่อยหอบ ก็เอ่ยถามหลานๆ ขึ้นมาทันที“เมื่อกี้”น้องธาม แฝดผู้พี่เอ่ยตอบคนเป็นอาด้วยรอยยิ้ม“มาถึงก็มากวนอาเลยนะ”“ม่ายด้ายกวนน๊า ก็ปะป๊า บอกให้มาตามอาไปกิงข้าว”เจ้าธีร์แฝดน้องเป็นฝ่ายตอบบ้าง ส่วนคนเป็นอา ที่เห็นแบบนั้นก็ก้มลงฟัดแก้มหลานชายตัวแสบไปคนละหนึ่งทีด้วยความหมั่นเขี้ยว“งั้นรออาแป๊ปหนึ่ง อาไปล้างหน้าก่อน”“ปายด้วย”“ธามก็ปาย”“อ้าว งั้นก็ไป แต่ห้ามแอบดูจู๋อานะ”คิกๆ คิ

พลัก!!“อ๊ะ!! คุณธัน”แผ่นหลังบางของรดากระแทกเข้ากับผนังห้องน้ำอย่างแรง ริมฝีปากหนาของธันวายังคงไล่ต้อนตะโบมจูบอย่างคนหิวกระหายสองมือหนา ไล่นวดเคล้นความนุ่มนิ่มของรดาอย่างหนักหน่วงตามแรงอารมย์ที่กำลังปะทุเดือด“อือ... เบาๆ ค่ะ อ๊ะ”แคว่ก..!!ชุดนอนกระโปรงยาวที่รดาพึ่งสวมใส่เป็นครั้งแรก ถูกฉีกขาดจนเม็ดกระดุมหลุดกระจายไปคนละทิศละทางธันวากวาดไล่ มองดูความงดงามที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าด้วยความหื่นกระหาย จนคนที่ถูกจับจ้องถึงกับต้องรีบหลบสายตาของเขาด้วยความเขินอาย“สวย... “ธันวาเอ่ยปากชมอย่างกับคนหลงลืมตัวไปชั่วขณะ เด็กเลี้ยงคนนี้ทำให้เขาแทบจะไม่เป็นตัวของตัวเองเลยซักครั้ง ตั้งแต่เจอหน้ากันครั้งแรกตอนที่สัมภาษณ์งานเลยก็ว่าได้ ขนาดไอ้ไม้มันสรรหาเด็กตัวท็อปมาให้ เขาก็ยังไม่คิดที่จะสนใจ แม้หญิงสาวเหล่านั้นจะสวย ยั่วยวน และดึงดูดขนาดไหนก็ตาม เพราะร่างกายของเขามันเอาแต่เรียกร้องถึงคนที่ซุกซ้อนอยู่ในห้องนอนรับแขก คนที่ไม่ได้หวือหวา หรือช่ำชอง แต่ก็สามารถทำให้เขาหลงไหลได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่สัมผัสกันจ๊วบ จ๊วบ...“อื้อ~”ธันวาประกบริมฝีปากลงบนกลีบปากนุ่ม ปลายลิ้นของคนทั้งคู่เกี่ยวกระหวัดหยอกเย้ากันไปมา