All Chapters of OWNED BY THE PSYCHOPATH : Chapter 1 - Chapter 9

Inistart ni Elion ang motor, saka bumaling kay Annika, ang batang kasama niya.Tahimik at tulala si Annika, halos hindi makagalaw. Halos nanginginig siya sa nasaksihang karahasan kanina-ang alaala ng mga mata ni Elion kanina'y nananatili sa isip niya."Sasakay ka o iiwanan kita dito?" seryoso ang tanong ni Elion, tila walang pakialam sa maliit na batang ngayo'y nanginginig sa takot..,Marahan, lumapit si Annika, at marahang sumakay sa likod ni Elion. Kumapit siya sa laylayan ng damit nito.Naramdaman ni Elion ang pagsakay niya kaya agad nitong pinaharurot ang motor.Akala ni Annika ay patungo sila sa mansion ng Tito Ace niya, pero habang lumalayo sila sa ilaw ng kalsada, unti-unting napagtanto niyang iba ang direksyon- Dinala siya ng lalaki sa isang tila tagong lugar sa gitna ng kagubatan. Ilang beses siyang kamuntikang mahulog sa motor dahil sa bilis na paandar ni elion.K-kuya... Elion, ano pong lugar ito?" ang tinig niya'y nanginginig, halatang nag-aalangan. Ngunit walang sagot si

“Omg! I told you — same outfit, diba!” inis na sabi ni Arabella kay Annika, dahil Hindi Siya Naka palda.Si Arabella ang pinakabata sa apat — turning sixteen pa lang — pero sa kanila, siya na ang parang nagiging leader ng lahat ng kalokohan.May tikas sa pananalita, may kumpiyansa sa bawat ngiti, at kahit bata pa, marunong siyang mag-utos na parang siya ang pinakamatanda sa grupo.Kahit alam ng tatlo na delikado ang mga plano niya, madalas pa rin silang napapasunod — dahil si Arabella, kapag nagsalita, parang laging may kasamang pang-akit at tapang na mahirap tanggihan.“Pinapalitan kasi ni Daddy!” iritableng sagot ni Annika.“Kulang ka sa diskarte, Annika.” natatawang sabi ni Ellise.“Where’s zamaria?” tanong ni Arabella.Maya-maya, natawa siya nang makita si zamaria — katulad din ni Annika, nakapants.“Ang killjoy ng mga daddy niyo!” natatawang sabi ni Arabella.“Wala eh, nahuli ako ni Daddy...” malungkot na sabi ni Zamaria, ang bunso ni Zephyr.“Dapat isiniksik mo sa bag!” natatawa

Dumating na rin ang araw ng aking debut. Pinilit namin ni Mommy, sinubukan naming ipaliwanag… pero ayaw talaga ni Daddy na isama si Jason sa 18 roses ko.Hinayaan ko na lang. Ngunit sa bawat ngiti ko may tahimik na tampo na nananatili sa puso ko.Huminto ang musika sandali nang magsimulang bumaba sa hagdan ang spotlight sa bulwagan. Lahat ng mata ay nakatuon sa akin, at ramdam ko ang tuwa at excitement na bumabalot sa buong katawan ko.Dahan-dahan akong bumaba sa hagdan, bawat hakbang ay parang mabigat at magaan sa parehong oras. Ang pink balloon gown ko ay kumikislap sa liwanag, ang mga layers ng tela ay malambot na parang ulap at kumikilos sa bawat galaw ko. Ang bodice ay masikip sa katawan, eleganteng nagha-highlight sa aking balikat at baywang, habang ang skirt ay malawak at malambot, na nagbibigay ng pakiramdam na lumilipad ako sa bawat hakbang.Ang mga maliit na kristal at perlas sa gown ay kumikislap sa bawat sulyap ng ilaw, parang nagdadala ng dagdag na magic sa bawat hakbang.

Naligo siya at pilit na bumangon, sinusubukang ibalik ang lakas ng katawan kahit hilo pa rin.Pagkatapos ay bumaba siya at naabutan sina Mommy at Daddy sa sala."How’s our young woman?" tanong ni Damien.Pilit siyang ngumiti, itinatago ang discomfort na nararamdaman."Daddy, kailan po ako pwedeng tumira sa suite ko?""Hmm... ang dalaga ko..." halos maiyak na sabi ni Elara, sabay tingin nang masama sa asawang si Damien."Bakit kasi ‘yun ang regalo mo sa kanya? Nakakainis ka!""It’s okay, Elara," sagot ni Damien habang humarap sa anak."No boyfriend pa rin, Annika, huh?"Napasimangot si Annika. Ayan na naman si Daddy — nagsisimula na naman sa topic tungkol sa boyfriend.“Bakit, Daddy? Diba si Mommy maaga mo rin nabuntis?”Tahimik ang buong sala.“Annika!!” sabay na sigaw nina Elara at Damien.Parang sabay silang hindi makapaniwala sa narinig —sa isip nila si Annika, mukhang may binabalak… Nang mag-asawa?Napatingin si Damien, seryoso ang mukha.“Give me your key.”Alam agad ni Annika ku