3

"Annika!!" Naiiyak na sigaw ni Elara habang mabilis na niyakap si Annika, na kakababa lang ng motor.

Si Ace at Damien ay bahagyang nagtanguan...

"Hinarang ang kotse nila… tingin ko, balak nilang kidnapin ang anak niyo," sabi ni Ace, seryoso ang mukha.

Tumango si Damien. "Buti na lang kasama niya ang anak mo, Ace… at hindi nakuha si Annika." Nakangiting Sabi ni Damien..

"Asan pala si Elion ngayon?" Dagdag pa nitong tanong.

"Paalis na siya bukas… papuntang Europe," sagot ni Ace.

"Tuloy na talaga," Nangingising Sabi ni Damien,

"Yeah…" sagot ni Ace, habang bahagyang napangiti.

"Ang hirap magpalaki ng anak na matigas ang ulo…" bulong ni ace, napapailing.

"Natawa si Damien… "mahirap talaga magpalaki ng katulad mo,"

"Like father, like son…" dagdag pa nito na kinangisi naman ni ace..

Sa isip ni Ace…

"Parang mas masahol pa ang anak ko kesa sakin… parang mas mapanganib pa,"

Pareho silang may madilim na ugali—isang bagay na ramdam niyang maaaring magdulot ng gulo o kapahamakan sa hinaharap. Ramdam niya ang bigat ng responsibilidad at ang matinding pangamba na hindi lang basta anak ang inaalagaan niya… kundi isang potensyal na kasing-mapanganib niya o higit pa.

Inaya na ni Elara si Annika sa kwarto Pagkatapos makapag pasalamat Kay ace..

Nakaupo siya sa gilid ng kama, habang maingat na sinusuklay ng ina ang kanyang buhok.

"Mommy… si kuya Elion po… bakit ganon siya?" tanong niya, may bahagyang pangamba sa tinig.

Tumingin si Elara sa kanya, bahagyang umiling. "Wala talaga akong tiwala doon sa kaibigan ng mga kuya mo…"

Napayuko si Annika, pinipigil ang sarili na ikwento sa ina ang nakita niya kanina—kung paano pinatay ng kinikilala niyang Kuya elion ang dalawang lalaki muntik Ng kumuha sa kanya Tuwing naiisip niya iyon, kumakapit ang takot sa kanya.

"Bad…siya, mommy," bulong niya, na may halong kaba, "kasi naninigarilyo na po siya…"

"Oo anak…Kaya wag kana ulit sasama doon" sagot ni Elara, habang bahagyang napapabugtong hininga. "Nagdududa na rin ako sa mga kuya mo…dahil sa barkada nila na yun"

Tumango lang si Annika..

Ilang minuto pa nag paalam na si Elara .

"Sige na, Annika, matulog ka na. Lalabas na si Mommy…"

"Opo, Mommy… good night po," mahina niyang sagot.

Hinalikan siya ng ina sa noo. Tumayo si Elara at pumunta sa veranda para i-lock ang p***o...Nang masigurong lock na Ito dumiretcho na siya sa p***o..palabas .

"Good night, anak," wika nito, saka isinara ang p***o.

Nakahiga na si Annika ngunit hindi makatulog. Paulit-ulit niyang naiisip ang eksena kanina… ang dalawang lalaki, ang… takot.

Marahan siyang umupo, nakaramdam ng pangangailangan mag banyo..

Dahan-dahan siyang bumangon at naglakad papuntang banyo.

Matapos ang ilang minuto sa loob ng banyo..

Paglabas niya mula roon, nagulat siya—ang veranda… nakabukas na ulit. Alam niyang isinara iyon ng mommy niya kanina.

Nakaramdam siya ng takot sa dibdib niya. Gusto niyang bumalik sa kwarto at isara ang p***o, pero may nakita siyang nakalapag doon…

Napatingin siya sa isang piraso ng rose na nakapatong sa railing ng veranda. Marahan siyang lumapit, ramdam ang kakaibang kilabot sa hangin.

Lumipas ang ilang segundo…marahan niyang kinuha ang rose. May maliit na note na nakatago rito, at binasa niya iyon

"Bye for now..my little rose.”

Napakunot ang noo ni Annika, saka bahagyang luminga sa paligid.

Tahimik… walang kahit anong kakaibang ingay o galaw.

Ngunit hindi mawala sa isip niya ang note na hawak pa rin niya.

Dahan-dahan siyang pumasok muli sa kwarto, mabilis na isinara at isinilid ng maigi ang p***o ng veranda.

Parang gusto niyang siguruhing wala nang kahit anong makapasok — kahit hangin man lang.

Kinabukasan…

Bumaba si Annika sa hagdan at agad niyang narinig ang mainit na diskusyon sa sala.

“Clyde, you’ll study in Spain. That’s final. I want you to finish your degree there,” mariing sabi ng kanilang ama.

“Dad, no! I’m old enough to decide where I want to study!” mariing sagot ni Clyde, halatang inis.

Sa gilid naman, si Noah ay nakahiga sa sofa, abala pa rin sa online games na para bang walang naririnig.

Samantalang sina Darius at Damon ay hindi pa lumalabas ng kani-kanilang kwarto.

Hindi na bago ang ganitong eksena para kay Annika. Sanay na siya sa sigawan at bangayan sa bahay nila.

Alam niyang may pagkamasungit si Kuya Clyde, pero ramdam din niya paminsan-minsan ang pagiging protective nito sa kanya—lalo na kapag may gustong lumapit sa kanya.

Inis na tinalikuran ni Clyde ang ama, halatang masama ang loob.

Nakatagilid si Annika nang dumaan ito sa gilid niya—nakasimangot at matalim ang tingin.

“Good morning, Daddy,” bati ni Annika, mahinahon ang boses.

Biglang nagbago ang ekspresyon ng ama. Mula sa inis, napalitan ito ng ngiti.

“Annika...” he called out lovingly. “Come here, my little princess. Daddy’s in a bad mood because of your brother Clyde. Can you give me a hug?”

“Sure, Dad,” masayang sabi ni Annika sabay lapit at yakap dito.

“Ikaw naman, princess, saan mo balak mag-aral?” tanong ng ama habang hinahaplos ang buhok ni Annika.

“Kahit saan po, Daddy,” masiglang tugon ni Annika, “basta kasama ko sina Zamaria, Arabelle, at Ellise…”

Ang Mga Binanggit niya ang mga pangalan ay mga anak na babae nina Azrael, Ace, at Zephyr..

"Sure anak..."nakangiting Sabi Ng ama..

Lumipas ang sampung taon…

Mas lalo pang umangat ang taglay na kagandahan ni Annika—mga matang kasinglambing ng dati, ngunit ngayon ay may halong misteryo at tikas ng dalaga.

Kasabay ng paglipas ng panahon, dumami rin ang mga palihim na humahanga at nanliligaw sa kanya.

Ngunit simula nang tumuntong siya ng labing-pito, naging bantay-sarado siya ng mga lalaki niyang kapatid.

Walang sinumang lalaking naglakas-loob lumapit sa kanya na hindi nasisindak sa mga tingin ng mga kuya niya.

“Anong klaseng damit ‘yan, Annika?” tanong ni Kuya Clyde, agad na nakakunot ang noo.

Suot niya ang maong skirt, itim na blouse na hapit sa katawan, at puting sneakers — simple pero bagay sa kanya.

Wash day sa school, kaya lahat ng estudyante ay naka-civilian.

“What’s wrong with my outfit, Kuya?” balik ni Annika, bahagyang nakataas ang kilay. “I think it’s sexy and hot!”

“Change your clothes. Now!” singhal naman ni Noah, halatang inis at protective.

Maya-maya, dumating ang ama nila—si Damien.

“What’s happening here?” malamig ngunit may awtoridad niyang tanong.

“Dad!!” reklamo agad ni Annika, nakasimangot. “Sina Kuya, pinapapalitan ‘yung suot ko!” nagmamaktol niyang sumbong..

Tumingin si Damien sa kanya, saka napabuntong-hininga. Hindi agad sumagot.

“It’s good naman, diba, Daddy?” sabi ni Annika, umaasang papayagan siya.

Ngunit bigla na lang siyang nainis nang magsalita ito, malamig pero diretso—

“Yeah, it’s good… but change your clothes, Annika. NOW.”seryosong boses ng ama na halatang pag umangal pa siya ay siguradong malalagot siya..