All Chapters of ขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 1 พลอยสวยกับพลอยใสฝนตกอีกแล้ว ตกแทบทุกวันทำอย่างไรได้ในเมื่อช่วงนี้เป็นฤดูฝน ฤดูที่ชุ่มฉ่ำเพราะมีหยาดน้ำลงมาชโลมพื้นดิน ให้ต้นไม้เติบโตเขียวขจีแม่น้ำลำธารเอ่อล้นเหมือนเติมเต็มชีวิต เหล่าเกษตรกรชาวนา ชาวไร่ ชาวสวนคงจะชอบฤดูฝนเป็นพิเศษ แต่ไม่ใช่ทุกอาชีพที่จะชอบหรอกนะโดยเฉพาะแม่ค้าแม่ขายทั่วไปรวมถึงไรเดอร์อย่าง น้ำผึ้ง ปัทกุล หญิงสาววัยยี่สิบสามที่เพิ่งจะเรียนจบได้ไม่นาน และอยู่ระหว่างการรอเรียกสัมภาษณ์งานจากหลายที่ แต่ในแต่ละวันที่ต้องกินต้องใช้ ลำพังรายได้จากอาชีพขายผลไม้ของแม่เพียงคนเดียว ไม่เพียงพอต่อการใช้จ่ายของครอบครัวในแต่ละวัน เธอกับน้องชายเลยวิ่งงานเป็นไรเดอร์ เพราะที่บ้านมีรถมอเตอร์ไซค์อยู่สองคันแล้วอาชีพที่สะดวก ไม่ผูกมัดนานและได้เงินเร็วแต่ในหน้าฝนแบบนี้ อาจจะทำงานลำบากหน่อยไม่เป็นไร เพราะวันที่ฝนตกแบบนี้แหละผู้คนส่วนใหญ่ถึงต้องพึ่งพาอาชีพไรเดอร์อย่างพวกเธอ ไม่ว่าจะเป็นการสั่งอาหาร ส่งของทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นของสำคัญมาก หรือสำคัญน้อย ซึ่งในตอนฝนตกแบบนี้ออเดอร์ที่สั่งเยอะที่สุด คืออาหารพร้อมทาน“ส่งอาหารค่า”น้ำผึ้ง บอกคนในบ้านสีขาวหลังใหญ่ในซ

ตอนที่ 3 ไม่บอกใครแน่นอนไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่เป่ารดยังใบหน้าของร่างบางที่นอนหมดสติ ทำให้เปลือกตาคู่สวยกระพริบถี่ก่อนจะปรือตาขึ้นมองรอบด้าน แล้วรีบผุดกายลุกขึ้นนั่งเมื่อตระหนักได้ว่าตัวเองอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ในห้องขนาดเล็กที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์โทนสีดำแดง และมีเสียงเพลงดังเคล้ามาจากด้านนอก หญิงสาวจึงคาดการณ์ได้ว่าน่าจะเป็นห้องวีไอพีในผับหรูที่เธอเข้ามาเมื่อตอนหัวค่ำอย่างแน่นอนเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาใกล้ประตูทำให้เธอล้มตัวลงไปนอนอีกครั้งอย่างรวดเร็ว และรีบปิดตาสนิทเหมือนเมื่อสักครู่ พยายามกลั้นลมหายใจให้เป็นปกติที่สุด แต่ได้ยินเสียงผู้ชายราวสี่ห้าคนเข้ามาอยู่ในห้อง และคุยกันด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด“ไอ้เหงียนเซบาสเตียนมันรอดละ ขอบใจมึงมากไอ้หมอ”“แบบนี้เราต่อรองกับพวกมันได้”“ตอนนี้ถือว่ามันติดหนี้กลุ่มดอกแก้วทองและพวกเรา”“เดี๋ยวให้คนพามันไปบ้านพักของกูก่อน เรื่องการดีลกับพวกมันให้สิปกับไอ้คิณจัดการละกัน”“ได้”“แล้ว....”“......”“เด็กไรเดอร์นี่จะเอายังไง?”เสียงใครคนหนึ่ง เหมือนจะหันมามองเธอ น้ำผึ้ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ ด้วยกลัวว่าพวกเขาจะรู้ว่าเธอกำลังแ

ตอนที่ 5 คุณพี่เลี้ยง“คือคุณหมอถึงกับต้องตามหนูมาถึงบ้านเลยเหรอคะ? หนูบอกแล้วไงว่าเรื่องที่เกิดขึ้นหนูจะไม่บอกใคร”น้ำผึ้ง เอ่ยบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นระริก หลังจากที่น้องชายปลีกตัวขึ้นไปอาบน้ำดูบอลด้านบน ส่วนแม่ออกไปห้องเล็กที่เก็บผลไม้ด้านข้างเพื่อเตรียมผลไม้สำหรับขายในวันพรุ่งนี้ ตอนนี้จึงเหลือเธออยู่กับ หมอปีศาจ เพียงลำพัง“จะส่งเสียงดังอะไรขนาดนั้น?”เสียงเขาเรียบเอื่อยเฉื่อยคล้ายไม่ทุกข์ร้อนกับอากัปกริยาร้อนรนของเธอแม้เพียงนิด น้ำผึ้งสังเกตว่าวันนี้คุณหมออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตไหมสีขาวสะอาดที่พับแขนไปจนถึงข้อศอก เผยให้เห็นแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนและมีรอยสักรูปร่างประหลาดโผล่ออกมาเล็กน้อยท่าทีของเขาดูสบายๆต่างจากสองครั้งแรกที่เธอได้เจอ“คือหนูรู้สึกเหมือนตัวเองโดนคุกคาม”ก็เขาบุกมาถึงบ้าน มาคุยกับ บัวผัน แม่ของเธอและเหมือนจะรู้ความเป็นอยู่ของเธอเป็นอย่างดี จะไม่ให้เธอรู้สึกหวาดระแวงได้เช่นไร และเหมือนคุณหมอรูปหล่อจะล่วงรู้ความคิดของเธอ“คุณยังเข้านอกออกในบ้านผมได้อย่างอิสระ คุยกับแม่และลูกของผมตั้งหลายครั้ง ผมไม่เห็นจะว่าอะไรคุณเลย”ดวงตาคู่สีน

ตอนที่ 7 หน้าที่ของพี่เลี้ยง“หนูตกลงจะทำงานเป็นพี่เลี้ยงคุณหนูทั้งสองคนตามที่คุณหมอบอกค่ะ” น้ำผึ้ง เอ่ยเข้าเรื่องของตนทันทีที่ร่างสูงนั่งลงตรงหน้า เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาอีกต่อไป “แต่หนูมีเงื่อนไขที่อยากจะต่อรองกับคุณหมอเพิ่มอีกหน่อยค่ะ”คิ้วหนาของคุณหมอเลิกสูงขึ้นเล็กน้อย“ว่ามา”“ข้อที่หนึ่งหนูขอเงินเดือนสี่หมื่นบาทต่อเดือน เวลาทำงานไม่เกินแปดชั่วโมงต่อวันตามกฎหมายแรงงาน ข้อสองคือหนูจะทำงานนี้ไม่เกินหนึ่งปีเพราะหนูอยากจะทำงานที่ได้ใช้วิชาชีพของตัวเองที่เรียนมา ข้อสามหนูจะไม่เข้าร่วมขบวนการอะไรของคุณหมอทั้งสิ้น”ถ้อยคำหนักแน่นนั้นทำให้ใบหน้าหล่อเหลานิ่งไปสักพัก“......”“คือหนูก็ยังยืนยันคำเดิมว่าเรื่องราวของคุณหมอจะถูกเก็บเป็นความลับไปตลอด คุณหมอไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น”น้ำผึ้งย้ำให้เขาสบายใจ“ตกลง”“.....”ทำไมตกลงง่ายจังหว่า ..ไม่แย้งอะไรเลยเหรอ?อุตส่าห์เตรียมและคิดคำพูดมาทั้งคืน“เพราะถ้าคุณไม่ทำผมว่าจะจ้างพี่เลี้ยงที่เป็นแม่บ้านชื่อชื่นจิตตามที่แม่ของคุณแนะนำ ..อีกอย่างเงินเดือนผมให้ห้าหมื่นบาทต่อเดือน เริ่มงานตอนนี้ได้เลย”ห้าหมื่นบาทต่อเดือน!!!ทำไมค

ตอนที่ 9 ผมจะตรวจให้ละเอียดหัวใจของ น้ำผึ้ง เต้นระรัวจนเหมือนจะกระเด็นกระดอนออกมานอกอก เพิ่งรู้ว่าท่าทีแสนสุภาพของคุณหมอมาเฟียแสนรูปหล่อนี้เป็นแค่บุคลิกภายนอกไว้หลอกตาคนไข้และคนทั่วไปเท่านั้น เพราะเมื่อได้มาเห็นท่าทีหลายอย่างที่ขัดแย้งตั้งแต่ในคืนนั้นที่ฮิพผับ และกริยาที่เขาแสดงออกต่อเธอในตอนนี้เขาเหมือนกำลังจะทำให้ร่างกายเธออ่อนปวกเปียกจนขยับเขยื้อนไม่ได้ บางทีเขาอาจจะมีเล่ห์มนต์อะไรบางอย่างเหมือนในหนังลึกลับสอบสวนที่เธอดูมา“คะ..คุณหมอ”“ครับ”“กะ ใกล้เสร็จรึยังคะ?”น้ำเสียงของเธอสั่นระริก เมื่อนิ้วเรียวแตะยังผิวเนื้ออ่อนตรงขอบแพนตี้ ความผ่าวร้อนนั้นทำให้ขนอ่อนในกายของเธอเริ่มลุกชูชัน เธอชะโงกลงไปดูเห็นสันจมูกนั้นอยู่ห่างจากกึ่งกลางกายเธอเพียงคืบ ใบหน้าหล่อเหลาช้อนกลับขึ้นมาสบตากับเธอ“ยังไม่เสร็จครับ”จะบ้าตาย!!ทำไมถ้อยคำของเขาช่างเซ็กซี่จนเธอแทบจะคลั่งทว่าน้ำผึ้งก็เขินอายได้ไม่นาน เมื่อความเย็นวาบบางอย่างสัมผัสเข้ากับรอยผิวตรงบริเวณที่เป็นแผล“อ๊ะ..สะ แสบ”“แสบตรงไหนครับ?”นกุล เอ่ยถามเสียงแหบพร่า เมื่อเงยหน้ามองใบหน้าหวานที่เริ่มแดงระเรื่อ ความรู้สึกบางอย่