Share

ตอนที่ 6 ทางเลือกเดียว

Author: มะที
last update publish date: 2026-09-17 20:02:10

ตอนที่ 6

                          ทางเลือกเดียว

“ผมมีข้อมูลของคุณไว้แล้ว คุณหนีไม่พ้นหรอกนะ”

ร่างสูงโปร่งสาวเท้ามาใกล้จนชิด ใบหน้าหล่อเหลาขาวสะอาดโน้มมาใกล้จนริมฝีปากหยักอิ่มแดงระเรื่อชิดริมหูของเธอ ขณะที่มือหนาของเขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทีละเม็ด จนเห็นแผงอกกว้างกำยำ

ขนอ่อนในกายของเธอลุกชูชันเมื่อสัมผัสได้ถึงอันตรายบางอย่างที่คืบคลานมาใกล้จนเกือบจะควบคุม

ไม่นะ เขาหล่อและกลิ่นกายของเขาหอมมาก

เธอจะผลักใสเขาได้อย่างไร?

“คะ..คุณหมอถอยออกไปก่อน”

น้ำเสียงของเธอสั่นระริกคล้ายคนติดอ่างขึ้นมาโดยทันที ทั้งแขนขาที่จะผลักใสเขาก็เหมือนเริ่มจะไม่มีเรี่ยวแรง เมื่อร่างของเธอถูกเบียดชิดแนบกับเขา ใบหน้าหล่อเหลาโน้มมาใกล้ และกระซิบเสียงแหบพร่า

“เลือกเอาว่าจะเลือกไปทำงานกับผมดีๆ”

“.....”

“หรือว่าจะโดนอุ้มหายไปโดยไร้ร่องรอย”

.

.

“กรี๊ดๆๆ”

เฮือก!!!!!

“พี่ผึ้งๆๆ เป็นอะไรๆ”

เสียงของ น้ำเหนือ ตะโกนอยู่ด้านนอกห้อง ทำให้ น้ำผึ้งสะดุ้งตื่นขึ้นจากเตียงนอน ก่อนจะตระหนักได้ว่าตัวเองเอาคำพูดของ คุณหมอปีศาจ มาฝันร้ายทั้งคืนหลังจากเขากลับไปแล้ว

“ผมให้เวลาคุณแค่พรุ่งนี้บ่าย ผมต้องได้คำตอบ”

เป็นถ้อยคำทิ้งท้ายของเขาเมื่อวาน ก่อนจะกลับไป

และหลังจากนั้นเธอก็ครุ่นคิดไม่ตก และเห็นว่าดึกมากแล้วจึงยังไม่ได้ปรึกษาแม่กับน้องชาย

ในเช้าวันนี้เธอจึงตัดสินใจบอก เมื่อเห็นว่าแม่ยังไม่เอาผลไม้ออกไปขายที่ตลาด และกำลังตักข้าวต้มหมูสับใส่ชามให้กับน้องชายยกมาให้กับเธอ

“เยี่ยมเลยพี่ผึ้ง ไปทำเลยๆ ระดับคุณหมอนกุลเป็นเจ้าของโรงพยาบาลขนาดนั้น ต้องให้เงินเดือนและสวัสดิการดีแน่ๆ อีกอย่างดูแลเด็กสี่ขวบจะมีอะไรมากมาย ง่ายกว่าดูเด็กแรกเกิดอีก”

น้ำเหนือสนับสนุนอย่างเต็มที่ ขณะเลื่อนชามข้าวต้มให้กับพี่สาว ที่ดูอิดโรยเหมือนนอนไม่เต็มอิ่ม

“คือ ถ้าไม่ใช่ลูกของคุณหมอพี่ก็คงไม่คิดหนักแบบนี้หรอก”

ความจริงเธอไม่ใช่คนเลือกงานหรอก งานอะไรก็ได้ที่สุจริตและได้เงิน ขายพวงมาลัย ขายผลไม้และวิ่งวินวิ่งไรเดอร์ก็ทำมาหมดแล้ว

“แล้วทำไมต้องคิดหนัก?”

น้องชายชะโงกหน้ามาใกล้

“.....”

“แต่แม่ว่าไปทำก็ดีนะลูกระหว่างที่รองาน แม่เองก็ไม่อยากให้หนูขับไรเดอร์หรอก เป็นผู้หญิงมันอันตราย ถึงเราจะระวังตัวดียังไง แต่ก็อาจจะพลาดสักวันได้ เท่าที่คุยกับหมอ เขาก็ดูสุภาพและเป็นคนดีนะแม่ว่า”

บัวผัน ผู้เป็นแม่เอ่ยเสียงอ่อนโยนด้วยความห่วงใย ทำให้หญิงสาวชะงักมือที่ตักข้าวต้มเข้าปาก ด้วยรู้ว่าทุกวันนี้แม่เป็นห่วงเธอมาก และผลไม้ช่วงนี้ก็ขายไม่ดีเหมือนแต่ก่อน ยิ่งมีผลไม้จีนมาตีตลาดพอเอามาขายบ้างก็มีปัญหาสารปนเปื้อน พอขายไม่ออกก็เน่าเสียขาดทุน ไม่พอจะจ่ายค่าแผงอีก

เธอรู้ว่าแม่เครียดจึงอยากจะแบ่งเบาตรงนี้

แต่เมื่อเห็นแม่ไม่สบายใจในการวิ่งไรเดอร์ ก็ทำให้น้ำผึ้งต้องคิดทบทวนไปมาหลายตลบ

หญิงสาวนั่งเงียบๆ ตั้งใจกินข้าวต้มจนหมดชาม

เมื่อครุ่นคิดว่าอย่างไรก็ต้องเดินหน้าชน เธอจึงเอ่ยบอกแม่และน้องด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ก็ได้ค่ะ ผึ้งจะไปทำงานเป็นพี่เลี้ยงลูกให้กับคุณหมอ”

.

.

น้ำผึ้ง มาถึงโรงพยาบาลเอ็กซ์วันในเวลาบ่ายสองโมงครึ่ง ตามที่คุณหมอได้บอกไว้ว่าหากจะให้คำตอบกับเขาให้โทรมา หรือมาหาที่โรงพยาบาล ความจริงเธอได้ไลน์บอกเขาไปแล้วว่าจะมาเข้าพบตามเบอร์ไลน์ในนามบัตรที่เขาทิ้งไว้ให้ แต่หญิงสาวอยากจะมาคุยเจรจาตกลงกับเขาเพิ่มเติมอีกสักหน่อย

“คือ ผึ้งมาขอพบคุณหมอนกุลค่ะ”

เธอบอกกับ วาสนา ที่คาดว่าจะเป็นผู้ช่วยของเขาที่อยู่เคาน์เตอร์ด้านหน้า อีกฝ่ายทำยกยิ้มเล็กน้อยแต่ดูสีหน้าไม่ได้ประหลาดใจแม้เพียงนิดกับการขอพบเจ้าของโรงพยาบาล

“พอดีคุณหมอติดเคสคนไข้ผ่าตัดด่วนค่ะ เห็นคุณหมอแจ้งไว้ว่าถ้าน้องผึ้งมาให้ไปนั่งรอตรงร้านเบเกอรี่ชั้นหนึ่งก่อนค่ะ อยากทานอะไรสั่งได้เลยนะคะ หรือจะไปนั่งรอที่ห้องรับรองด้านบนก็ได้ค่ะ”

พี่วาสนาเอ่ยเสียงหวาน ความจริงน้ำผึ้งอยากจะถามอะไรมากกว่านั้น โดยเฉพาะกล่องของบางอย่างที่ให้เธอไปส่งที่ฮิพผับในเย็นวันนั้น แต่อีกฝ่ายวางสีหน้าปกติคล้ายไม่ใส่ใจ ทำให้เธอไม่กล้าจะเอ่ยถาม ด้วยไม่อยากจะรื้อฝอยหาตะเข็บให้ตัวเองปวดหัววุ่นวายไปกว่านี้ด้วย

เฉยๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นดีกว่า

“ไม่เป็นไรค่ะ ผึ้งไปรอที่ร้านขนมดีกว่าจะได้สั่งชาเขียวมัทฉะและนั่งดูซีรี่ย์รอด้วย”

ให้ไปรอห้องรับรองน่าอึดอัดแน่นอน

อย่างน้อยที่คาเฟ่ด้านล่างก็ยังมีมุมให้ผ่อนคลาย คุณหมอติดเคสคนไข้แบบนี้น่าจะนานแน่นอน นั่งเล่นโซเชียลดูซีรี่ย์แล้วเม้าท์มอยกับเพื่อนๆดีกว่า

“คุณหมอนกุลลงมือเองเลยเหรอเคสนี้”

“ใช่แล้ว คงเป็นคนสำคัญอ่ะเนอะ”

เสียงคุยอยู่ด้านหลังที่เอ่ยถึงชื่อ หมอมาเฟีย คนที่เธอรอพบทำให้ น้ำผึ้ง ต้องเอียงคอฟัง สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นพวกเหล่าคุณหมอของโรงพยาบาลกำลังเม้าท์กันเวลาพักเหมือนที่เธอกับเพื่อนกำลังคุยเรื่องพระเอกซีรีย์จีนกันแน่เลย

การใส่ใจเรื่องคนอื่นคือสีสันของชีวิต

“ไม่สำคัญได้ไง นั่นท่านชิดชัยพ่อของคุณเพียงดาวนี่นา”

“ก็เหมาะสมกันดีเนาะ เห็นควงกันไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยแต่ไม่เห็นจะเปิดเผยอย่างเป็นทางการสักที”

“เห็นวงในบอกว่า คุณหมอเองไม่อยากจะจริงจังกับใครอาจเพราะเกรงใจลูกสาวแฝดรึเปล่า”

“อาจจะเป็นไปได้นะ เห็นว่าลูกคนโตนั่นจะสี่ขวบแล้วยังพูดบ้างไม่พูดบ้าง น่าจะมีปัญหาอยู่นะ”

น้ำผึ้ง แทบจะกลั้นหายใจขณะเอียงคอฟังคู่สนทนาด้านหลังที่คุยกันอย่างตั้งอกตั้งใจ

อืม...เพิ่งจะรู้ว่าการนินทานี่มันมีอยู่ทุกวงการจริงแฮะ!!

ขนาดระดับเจ้าของโรงพยาบาลยังโดนนินทา

แต่ว่าเพียงดาวที่ว่านั่น คงน่าจะหมายถึง เพียงดาว สิริโสภาวรรณ ไฮโซสาวตระกูลดังผู้ดีเก่าที่มีข่าวลงสื่อต่างๆอยู่บ่อยๆแน่เลย เพิ่งรู้ว่ากำลังคบหาอยู่กับคุณหมอมาเฟียอยู่

เหมือนคู่สนทนาด้านหลังจะเงียบไป

น้ำผึ้ง จึงจำต้องหยิบแก้วชาเขียวมาดูด และเอี้ยวตัวมามอง ทว่าก็ต้องชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อกราวน์แพทย์สีขาวเดินมาใกล้

ใบหน้าหล่อเหลานั้นอึมครึมเล็กน้อย เมื่อเหลือบมองคุณหมอคู่สนทนาที่กำลังคุยกันอย่างออกรสออกชาติ และเหมือนหมอสองท่านนั้นจะหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย เมื่อเห็นเจ้าของโรงพยาบาลที่กำลังพูดถึงเดินมาใกล้กับเธอ

ก็คุยซะเสียงดังขนาดนั้น!

ทว่าเหมือน หมอนกุล จะไม่ใส่ใจ ชายหนุ่มหันมามองเธอและเอ่ยถามเสียงเรียบนิ่ง

“รอนานมั้ย?”

                           ***********

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด   ตอนที่ 67 ตอนพิเศษ2 #คู่ครอง(จบบริบูรณ์)  

    ตอนที่ 67 ตอนพิเศษ2 #คู่ครอง(จบบริบูรณ์)นานมากแล้วที่ผมเป็นโรคนอนไม่หลับ บางคืนก็หลับๆตื่นๆจนต้องพึ่งยานอนหลับ แม้จะเป็นหมอศัลยแพทย์แต่ผมก็ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับอาการบำบัดกับคนไข้และคนรอบข้างอยู่เสมอในอาการแพนิคและวิตกกังวลต่างๆรวมทั้งผมเองมีเพื่อนหมอด้วยกันที่เป็นทั้งหมอและนักจิตวิทยา ที่ช่วยในอาการบำบัดต่างๆแต่มันน่าแปลกมากเลยผมที่ผมรักษาและช่วยคนไข้ได้เกือบทุกคน ยกเว้นตัวเอง และอาการวิตกกังวลที่เกิดขึ้นกับพลอยใส ลูกสาวคนโตของผมอาการเริ่มต้นมาจากเมื่อเกือบสามปีที่แล้วหลังจากเกิดการสูญเสียครั้งใหญ่ในครอบครัวของผม คือการจากไปยังไม่มีวันกลับของคุณพ่อและภรรยาที่เป็นมารดาของพลอยสวยและพลอยใส ด้วยอุบัติเหตุของรถทัวร์สัมมนาของโรงพยาบาลเอ็กซ์วัน ผมรอดชีวิตมาได้ในตอนนั้น แต่ภาพของคนรอบข้างที่บาดเจ็บและเสียชีวิตนั้นมันยังคงตราตรึงในใจผม และตามหลอกหลอนผมอยู่ทุกคืนวันจนไม่อาจจะลบมันออกจากใจได้แม้จะมีอาชีพเป็นหมอคุ้นเคยและเห็นคนเจ็บคนตายเป็นเรื่องปกติ แต่การได้สูญเสียคนที่เรารักและผูกพันพร้อมๆกันนั้น มันเป็นเรื่องราวที่ยากจะทำใจได้จริงๆนับจากนั้นมาผมก็นอนไม่ค่อยหลับ ทั้งลูกสาวผมก็เริ่มไ

  • ขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด   ตอนที่ 66 ตอนพิเศษ1 #บันทึกของพลอยใส

    ตอนที่ 66 ตอนพิเศษ1 #บันทึกของพลอยใสไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่หนูไม่อยากจะพูดคุยกับผู้คนรอบข้างไม่ว่าจะเป็นใคร แม้กระทั่งคุณย่าหรือคุณพ่อขาก็ตามลืมบอกไป...หนูชื่อ เด็กหญิงพลอยใส ณรงค์โชติ ค่ะ เป็นฝาแฝดผู้พี่กับ พลอยสวย ณรงค์โชติ ความจริงเราเกิดพร้อมกันด้วยเวลาที่ห่างกันไม่กี่นาทีแต่หนูก็ได้เป็นพี่สาวแล้ว บางตำราบอกว่าคนเกิดทีหลังให้เป็นพี่แต่ไม่ใช่สำหรับครอบครัวของหนู เพราะคุณพ่อขาของหนูเป็นหมอ คนเกิดก่อนจึงนับว่าเป็นพี่อันนั้นหนูไม่ซีเรียสหรอก เพราะยังไงพลอยสวยก็คือคนที่หนูสนิทมากที่สุด เราสองคนเติบโตมาด้วยกันกินนอนอยู่ข้างกันมาตลอด แต่เชื่อไหมนิสัยเราแทบจะไม่เหมือนกันเลยซึ่งมีไม่กี่คนหรอกที่รู้เรื่องนี้...หนูจำความได้ตอนที่คุณย่าบอกว่าคุณปู่กับคุณแม่ได้ไปอยู่บนสวรรค์แล้ว ไม่รู้ว่าบนสวรรค์นั้นเป็นยังไงบ้างแต่หนูมีความรู้สึกว่าคุณแม่ใจร้ายจังไปเที่ยวที่สวรรค์ตั้งนานกับคุณปู่แล้วไม่ชวนหนูกับน้องไปด้วย คุณพ่อขาเองก็เอาแต่ทำงานไม่รู้ว่าจะยุ่งอะไรกันนักกันหนา คุณย่าก็ชอบอยู่ในห้องพระสวดมนต์ ป้าว่าน จะพูดให้ฟังบ่อยๆ ว่าคุณย่าไม่ค่อยสบายสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง คงเพราะสาเหตุที่คุ

  • ขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด   ตอนที่ 65 ครอบครัว (THE END)

    ตอนที่ 65 ครอบครัว (THE END)น้ำผึ้ง ยืนมองออกไปนอกหน้าต่างห้องนอนหลังส่งเด็กหญิงทั้งสองเข้าห้องนอนเรียบร้อยแล้ว เหล่าเพื่อนสนิทของคุณหมอเริ่มทยอยกลับ คุณนวลอนงค์ขึ้นมาพักผ่อนด้านบน เสียงเอะอะด้านล่างเริ่มเบาบางลงไม่นานนักประตูห้องก็ถูกเปิดออก ร่างหนาของคุณหมอเดินเข้ามาประชิดและสวมกอดเธอจากด้านหลัง ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้ แล้ววางคางหนาลงบนไหล่บางของเธอ"เหนื่อยไหมครับ?"นกุล ถามเสียงอู้อี้ชิดริมหูขาว สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆจากกายสาวและเรือนผมสลวยที่เขาชื่นชอบเข้าไปจนเต็มปอด"ไม่เหนื่อยค่ะวันนี้สนุกมากๆ ความจริงผึ้งแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย พี่เมษากับพี่ปรายทำให้เกือบทุกอย่าง คุณแพรไหมกับพี่หลินก็คุยสนุกมาก ขอบคุณคุณหมอมากเลยนะคะ"หัวคิ้วของชายหนุ่มเลิกขึ้นสูงเล็กน้อย"ขอบคุณเรื่องอะไรกันครับ? พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย เห็นแต่ผึ้งวิ่งวุ่นทั้งวันแถมยังพาเจ้าสองพลอยกล่อมจนหลับอีกด้วย""วันนี้แทบจะไม่ได้กล่อมเลยค่ะสงสัยจะเพลียกับการแกะของเล่นและมัวแต่ต่อเลโก้ตั้งแต่เช้า ผึ้งยังไม่ได้อ่านนิทานให้ฟังเลย แต่หลับเรียบร้อยแล้วทั้งสองคน"หญิงสาวหัวเราะร่า ทุกครั้งที่เอ่ยถึงพลอยสวยกับพลอยใสส

  • ขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด   ตอนที่ 64 ความสุข

    ตอนที่ 64 ความสุข"แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูยูๆ"เสียงเพลงอวยพรวันเกิดดังลั่นที่ห้องโถงใหญ่ของบ้านณรงค์โชติ ด้วยวันนี้เป็นคล้ายวันเกิดของคุณหนู พลอยสวยกับพลอยใส ฝาแฝดที่แสนน่ารักของบ้าน บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่น โดยมีเหล่าเพื่อนฝูงของคุณพ่อขา ทั้งคุณลุงสิปปกร คุณลุงวิช คุณลุงปุณณ์ และคุณลุงอคิณที่มาพร้อมภรรยาและเจ้าหนูมังกรบุตรชาย"พี่พลอยสวยกับพลอยใสสวยจังเลยครับ เหมือนเจ้าหญิงเลย มังกรชอบเจ้าหญิง"เจ้าหนูมังกร เอ่ยปากชมเป็นระยะ ด้วยวันนี้เด็กหญิงทั้งสองใส่ชุดเจ้าหญิงที่ได้รับเป็นของขวัญวันเกิดพร้อมกับเลโก้ปราสาทจากคุณพ่อขาและพี่เลี้ยงคนสวยตั้งแต่เช้าพลอยใส อยู่ในชุดเจ้าหญิงเอลซ่าสีฟ้าสดใสน่ารักมีประกายดุ้นทองระยิบระยับทั้งตัว ส่วนพลอยสวยอยู่ในชุดเจ้าหญิงแอนนาสีครามเข้มคาดด้วยผ้าคลุมสีม่วงสดใส ซึ่งเป็นของขวัญที่ทั้งคู่ถูกใจมาก และหยิบมาใส่ตั้งแต่เช้า"ก็พลอยสวยกับพลอยใสเป็นเจ้าหญิงนี่คะน้องมังกร ก็ต้องสวยน่ารักซิคะ"เมษา เอ่ยบอกบุตรชายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะช่วยน้ำผึ้งจัดอาหารและของต่างๆ บนโต๊ะ ส่วนปลายฝันกับแพรไหม และลลิน นั่งเม้าท์มอยอยู่ห่างๆอย่างออกรถออกชาติ ไ

  • ขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด   ตอนที่ 63 ชัดเจน2

    ตอนที่ 63 ชัดเจน2ไม่รู้ว่าสลบไปนานเท่าไหร่ น้ำผึ้ง มารู้สึกตัวอีกทีพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงที่ห้องพักของเธอในบ้านณรงค์โชติ กลิ่นมินท์ที่หอมอ่อนๆ บริเวณหัวเตียงนั้นทำให้เปลือกตาคู่สวยของเธอกระพริบถี่และปรือตาขึ้นช้าๆ ร่างหนาของคุณหมอนั่งอยู่ข้างๆ เขาชะโงกหน้ามาใกล้เมื่อเห็นเธอได้สติ พร้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล"เป็นยังไงบ้างครับ? อย่าเพิ่งขยับมากนะเดี๋ยวจะเวียนหัวยังมีฤทธิ์ยาสลบขั้นรุนแรงหลงเหลืออยู่ เดี๋ยวจะหน้ามืดเป็นลมหัวฟาดพื้น อยากได้อะไรบอกพี่"นกุล ปราดเข้ามาใกล้แล้วเอื้อมจับร่างของเธอไว้ให้นอนลงดังเดิม น้ำเสียงที่แสนอบอุ่นของเขาทำให้น้ำผึ้งรู้สึกผ่อนคลายขึ้น ทว่าในโสตประสาทก็ยังรู้สึกหวาดระแวงอยู่"ผึ้งมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ แล้วพวกคุณเพียงดาวคนพวกนั้นเป็นยังไงบ้าง?"คำถามมากมายผุดขึ้นมาในใจเธอและแสดงออกมาทางดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยขณะจ้องมองเขา เหตุการณ์ที่แสนหวาดหวั่นเมื่อครู่ยังตราตรึงอยู่ในโสตประสาทของเธอ มือหนาเอื้อมมาลูกเรือนผมสลวยของเธออย่างอ่อนโยน"ไม่ต้องห่วงเรื่องคนพวกนั้น ไอ้สิปจัดการเรียบร้อยแล้ว"เมื่อเขาใจดีเกินไปและการจัดการด้วยวิธีขาวสะอาด

  • ขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด   ตอนที่ 62 ชัดเจน

    ตอนที่ 62 ชัดเจนน้ำผึ้ง รู้สึกตัวอีกทีเมื่อใอเย็นจากเครื่องปรับอากาศเป่ารดใบหน้า กลิ่นอับชื้นของห้องคับแคบที่ไม่คุ้นชินทำให้เธอปรือตาขึ้นและมองไปรอบๆเพื่อสำรวจและตระหนักได้ว่าตัวเองถูกมัดมือไขว้หลังอยู่บนโซฟา ได้ยินเสียงคนพูดคุยกันอยู่ด้านนอกสองสามคน และหญิงสาวก็จำได้ว่านั่นคือเสียงของเพียงดาวกับรำภา"ดาวทำอะไรไม่ปรึกษาแม่เลย แค่นี้พ่อแกก็โดนสอบสวนไม่รู้จะรอดคุกหรือเปล่า แล้วจับตัวนังพี่เลี้ยงนี่มาอีก จะหาเรื่องติดคุกหัวโตหรือยังไง""ทำไงได้ล่ะคะแม่ ถ้าไม่มีอีนังพี่เลี้ยงนี่พี่หมอก็คงไม่เปลี่ยนไปขนาดนี้หรอก ถึงแม้แต่ก่อนเขาจะเย็นชากับดาว แต่ก็ไม่ขนาดนี้ ไม่รู้อีพี่เลี้ยงนี่มันไปทำเสน่ห์อะไรใส่พี่หมอถึงได้หลงมันถึงขนาดนี้""แล้วยังไงยิ่งทำแบบนี้มันจะยิ่งไม่แย่ไปกันใหญ่เหรอจากที่เขาไม่ชอบเราที่เราไปทำกับโรงพยาบาลเอ็กซ์วันแบบนั้น ตอนนี้แม่ว่ามันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ""แล้วแม่จะให้หนูทำยังไงล่ะ หนูไม่อยากเสียพี่หมอไปให้ใครทั้งนั้น ถ้าอีนังนี่มันเป็นอะไรไป อย่างน้อยพี่หมอก็อาจจะหันกลับมามองดาวบ้าง"น้ำผึ้ง ฟังถ้อยคำโต้เถียงเหล่านั้นด้วยใจกระสับกระส่าย และรู้ทันทีว่าอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status