Todos los capítulos de ขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด: Capítulo 11 - Capítulo 20

ตอนที่ 12 อยู่ในการควบคุมคุณหมอนกุล ไม่ได้กลับเข้าบ้านมาเพียงคนเดียว ทว่ามีหนุ่มหล่ออีกสี่คนเดินเข้ามาด้วย และน้ำผึ้งจำได้ว่าเป็นกลุ่มคนที่อยู่ห้องใต้ดินที่ฮิพผับในวันนั้น หนึ่งในนั้นน่าจะเป็น คุณสิปปกร อัครเวทย์ ที่เป็นเจ้าของฮิพผับและโรงแรมหลายแห่ง อีกคนน่าจะเป็น คุณชายวิช ธนกรกุล หนุ่มเชื้อสายผู้ดีเก่าที่ออกสื่อสังคมไฮโซอยู่บ่อยอีกสองท่านนั้นก็คุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดีแต่แม้ทั้งห้าคนจะหล่อเหลาเอาการอย่างกับพระเอกซีรีย์จีนเวลาเดินมาด้วยกันอย่างกับหนุ่มวงบอยแบรนด์อย่างไงอย่างงั้น ทว่าก็แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามพอสมควร ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น ก็ทำเอาน้ำผึ้งตระหนกจนแทบจะก้าวขาไม่ออก“ลุงสิป ลุงคิณมา”พลอยใส ละหน้าจากตัวเลขที่กำลังเขียน และเอ่ยอย่างลิงโลดวิ่งเข้ามากอดผู้ชายที่ชื่อ อคิณ ขณะที่พลอยใสลุกขึ้นเดินเข้ามาหาผู้ชายอีกคน“ลุงปุณณ์หนูบวกเลขได้แล้วนะคะ”เสียงหวานของเด็กหญิง ทำให้หนุ่มๆทั้งหมดอมยิ้ม และต่างพูดคุยกับเด็กๆอย่างเป็นกันเอง ขณะที่คุณหมอเจ้าของบ้านหันไปสั่งแม่บ้านให้นำเครื่องดื่มและของว่างเข้าไปในห้องทำงาน คล้ายว่ามีเรื่

ตอนที่ 14 อยู่ในการควบคุม3(ยังไม่กลับเหรอลูก?)“ว่าจะโทรไปบอกแม่อยู่พอดีว่าหนูผ่านการทดลองงานแล้ว ต่อไปต้องค้างอยู่ที่บ้านคุณหมอในตอนกลางคืน เดี๋ยวตอนเช้าหลังส่งคุณหนูไปโรงเรียนหนูจะเข้าไปเก็บของนะแม่)น้ำเสียงของ น้ำผึ้ง แหบพร่าขณะจับมือถือไว้แน่น หลังจากประตูห้องถูกปิดลง เธอรู้สึกเหมือนไร้เรี่ยวแรงจากจูบสูบวิญณานของคุณหมอจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ เลยต้องทรุดนั่งลงกับพื้นเพื่อคุยโทรศัพท์กับแม่(อ้อๆดีแล้วละ พักอยู่ที่นั่นเลยแม่จะได้สบายใจ ไปๆกลับๆ ดึกๆแม่เป็นห่วง เผื่อวันไหนไอ้เหนือมันไม่ว่างด้วย)“แล้วเหนือกลับรึยังละแม่?”(เพิ่งกลับมาเมื่อกี้ขึ้นห้องอาบน้ำนอนไปละช่วงนี้มันวิ่งงานดึกทุกวัน บางวันกลับเกือบเที่ยงคืนแล้วออกไปตั้งแต่เช้า)“ยังไงแม่ก็ดูแลตัวเองดีๆนะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ”(แม่ไม่เป็นไรหรอกลูก ดูแลตัวเองด้วย)ปลายสายตัดไป ก่อนที่น้ำผึ้งจะผ่อนลมหายใจออกมา ความรู้สึกสับสนมากมายประดังเข้ามาในหัว ขณะยกนิ้วมือไล้ยังเรียวปากตัวเองที่เริ่มจะบวมเจ่อความจริงนี่เป็นจูบแรกที่แสนจะลึกซึ้งสำหรับเธอ..ร่างหนาเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยหยดน้ำ เดินออกมากลางห้อง

ตอนที่ 16 ผมอยากนอนกับคุณบรรยากาศในรถเงียบไปครู่ใหญ่น้ำผึ้ง เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเมื่อตระหนักในความจริงที่ว่าคำขอร้องของเธอนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย คงไม่มีใครอยากจะเอาตัวเข้าไปเสี่ยงและวุ่นวาย เพราะแค่เขาให้การรักษาน้องชายเธอโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายก็มากเพียงพอแล้วแต่หญิงสาวก็เชื่อว่าถึง น้ำเหนือ จะรักษาหายแล้ว และส่งมอบของคืนให้คนเหล่านั้นจริง เธอก็ไม่แน่ใจว่าน้องชายและตัวเองจะปลอดภัยหรือไม่ทว่าตอนนี้เธอกลับเชื่อว่าเขาช่วยทำให้เธอปลอดภัยได้แต่เธอจะเอาอะไรไปตอบแทนเขาละ?“คือถ้าคุณหมอช่วยผึ้งกับน้อง ผึ้งสัญญาว่าจะตอบแทนให้คุณหมออย่างแน่นอน ถึงแม้ตอนนี้ผึ้งจะยังไม่มีเงินเยอะแต่ผึ้งจะหาทางนำมาคืนให้ได้”“ผมไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน”ลืมไป ...ว่าเขาคือ คุณหมอนกุล ณรงค์โชติ เจ้าของโรงพยาบาลเอ็กซ์วัน“.......”“คนพวกนั้นมีอิทธิพลและเส้นสายอยู่ทั่ว หากดูแล้วได้ไม่คุ้มเสียผมก็ไม่อยากจะไปวุ่นวายให้เสียเวลา เพราะธุรกิจแบบนี้มันมีทั่วอยู่แล้วเป็นปกติ ไม่ต่างจากมดแมลงหรือเหลือบไร ที่คอยเกาะกินอยู่ในสังคม”มันเป็นวงโคจรปกติของสังคมมนุษย์ ที่คนมีเงินมีอำนาจจะทำแบบนั้น แต่จะดำหรือขา

ตอนที่ 18 พี่เลี้ยงและคู่นอนหลังบทรักอันร้อนแรงจบลง น้ำผึ้ง ก็หลับไม่ได้สติอยู่ในห้องนอนของคุณหมอจนเกือบรุ่งสาง หญิงสาวมารู้สึกตัวอีกทีตอนเวลาล่วงเลยไปเกือบตีสี่จึงได้ขยับกายลุกจากเตียงอย่างระมัดระวัง เห็นว่าคุณหมอนอนหลับสนิทและส่งเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ จึงหยิบเสื้อผ้าใส่และรีบเดินกลับมาที่ห้องพักตัวเอง ด้วยเกรงว่าเด็กๆและแม่บ้านจะตื่นก่อนความเจ็บร้าวระบมไปทั่วร่างจากการถาโถมของคุณหมอที่กระแทกกระทั้นต่อเนื่องอย่างไม่ปราณีกัน ทำให้เธอจัดการธุระส่วนตัวอย่างระมัดระวัง รอยช้ำจ้ำแดงหลายจุดบนผิวขาวเนียนคือร่องรอยที่เขาฝากฝังไว้พร้อมกับความวาบหวามที่ก่อเกิดขึ้นในใจ กระนั้นถ้อยคำพูดของเขาก็ทำให้เธอตระหนักในสถานะตัวเอง“เราแค่มีเซ็กซ์กันเท่านั้น ถ้าผึ้งตกลงคุณก็จะเป็นพี่เลี้ยงและคู่นอนของผม”..น้ำผึ้ง พาเด็กทั้งสองลงมาด้านล่างเพื่อทานอาหารเช้าในเวลาหกโมงกว่า หลังจากช่วยอาบน้ำแต่งตัวในห้องเรียบร้อยแล้ว ทว่าก็ต้องประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อเห็นร่างหนาของคุณหมอนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ชายหนุ่มอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด ไรผมด้านข้างถูกจัดแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบเผยให้เห็นใบหน้าหล่อสะอา

ตอนที่ 20 พี่เลี้ยงและคู่นอน3“นกขมิ้นเหลืองอ่อนเอ้ย ค่ำแล้วเจ้าจะนอนที่ไหน”เสียงร้องเพลงนกขมิ้นเหลืองอ่อนจากปากจิ้มลิ้มของพี่เลี้ยงคนสวยทำให้เด็กหญิงแฝดทั้งสองมองอย่างตั้งใจขณะอยู่บนเตียงนอนหลังจากฟังนิทานไปเรียบร้อยแล้ว น้ำผึ้ง เองไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเด็กทั้งคู่ถึงชอบเพลงนี้นักหนา และจะให้เธอร้องให้ฟังแทบทุกคืนพลอยสวยหลับไปจากนั้น แต่พลอยใสยังคงมองเธอตาแป๋ว จนเธอต้องร้องต่ออีกรอบ“หนูชอบพี่ผึ้งร้องเพลงนี้มาก เสียงพี่ผึ้งเหมือนเสียงคุณแม่เลยค่ะ”ถ้อยคำนั้นทำให้เธอชะงักเล็กน้อยพอทราบว่า นิภา มารดาของเด็กทั้งสองเสียเมื่อสองปีที่แล้ว ตอนนั้นเด็กทั้งคู่น่าจะประมาณสองขวบกว่า ไม่น่าจะจดจำอัตลักษณ์ของแม่ได้ขนาดนั้น“คุณพ่อขาเคยเปิดเสียงคุณแม่ให้พวกหนูฟัง แต่ตอนนี้คุณพ่อขาไม่เปิดแล้ว”พอใจจะเข้าใจแล้ว“ถ้าหนูชอบพี่ผึ้งจะร้องให้ฟังทุกวันเลยค่ะ”“ดีจังค่ะ คุณแม่ก็จะได้ฟังด้วย”เด็กหญิงชี้ไปยังรูปถ่ายเล็กที่อยู่ข้างโต๊ะหัวเตียง น้ำผึ้ง เห็นหลายครั้งแล้ว และเคยได้ยินป้าว่านกับคุณนวลอนงค์คุยกันบ่อยๆ“มองด้านข้างก็คล้ายกับคุณภาอยู่นะคะคุณท่าน ยิ่งเสียงพูดยังหวานๆนิ่มๆคล้ายก