Todos los capítulos de ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว: Capítulo 31 - Capítulo 40

“จริงเหรอ....ใครกัน?” “ก็ตาบ้านั่นไงแต่ว่าเธอกับฉันจะต้องไปสถานที่แห่งหนึ่งกับเขาก่อนนะ” “เธอหมายถึงยุนจีเฮสุดหล่อของฉันน่ะเหรอ” “ใช่ เขาจะให้รางวัลที่ฉันทำคะแนนสอบได้ดีเกินคาด ก็เลยจะพาฉันไปเลี้ยงข้าว ฉันเลยบอกเขาว่าจะชวนเธอไปด้วย แต่อย่างที่บอก เราต้องไปที่แห่งหนึ่งกับเขาก่อน” “ไปที่ไหนล่ะ” “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน พอถาม นายนั่นบอกว่าไปถึงก็รู้เอง กวนประสาทชะมัด ตกลงเธอว่างใช่ไหมยูจิน” “ว่างสิ รู้ว่าสุดหล่อของฉันไปด้วยอย่างนี้ ถึงไม่ว่างก็ต้องเคลียร์คิวให้ว่างอยู่แล้ว” “ถ้างั้นพรุ่งนี้เธอมาหาฉันที่บ้านก่อนสิบโมงเช้านะ เพราะอีตานั่นจะมารับเราที่บ้านตอนสิบโมง” “ได้ตกลงตามนี้...พรุ่งนี้ฉันจะใส่ชุดอะไรดีนะ” “ชุดอะไรก็แต่งมาเถอะไม่เห็นจะต้องเรื่องมากเลย” “แบบนั้นได้ที่ไหนจะควงกับหนุ่มหล่อทั้งทีก็ต้องแต่งตัวให้เริดเปิ๊ดซะก๊าดหน่อยล่ะ งั้นแค่นี้ก่อนนะแชยองฉันจะไปเลือกชุดสำหรับที่จะใส่พรุ่งนี้แล้วพบกัน” “ได้แล้วพบกัน” เมื่อวางสายจากยูจินแชยอ

เมื่อทั้งสี่คนเดินมาถึงห้องชมรมบาสเขาก็บอกให้สองสาวนั่งรอสักครู่ เขากับอึนซองขอตัวไปคุยกับโค้ช ยูจินสะกิดเพื่อนรัก “ที่นี่น่าเรียนนะแชยองที่สำคัญผู้ชายที่เรียนที่นี่ก็หล๊อหล่อถูกใจฉัน มันเยอะซะจนฉันเลือกไม่ถูกเลยล่ะ เพื่อนของจีเฮที่ชื่ออึนซองคนนั้นก็หน้าตาดีนะ” “ยูจินเธอคงไม่ได้อยากที่จะมาเรียนที่นี่ เพียงเพราะว่ามหาลัยนี้มีผู้ชายหน้าตาดีเยอะหรอกนะ” “แล้วเธอไม่อยากเรียนที่นี่เหรอแชยอง...ฉันไม่เห็นว่าที่นี่จะไม่น่าเรียนตรงไหน สถานที่ก็สวยบรรยากาศก็ดีที่สำคัญหนุ่มหล่อเพียบเลย อีกอย่างมหาลัยนี้เป็นมหาลัยใหญ่และมีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของเกาหลี ฉันชักอยากเรียนที่นี่ซะละสงสัยกลับไปคราวนี้คงจะต้องตั้งใจอ่านหนังสือให้มากกว่าเดิม แชยองเธอก็พยายามด้วยล่ะเราจะได้มาเรียนที่นี่ด้วยกันดีไหม” “ตามใจเธอแต่ไม่รู้ว่าเราจะสอบเข้าได้หรือเปล่านี่สิ” “ต้องได้อยู่แล้วเธอมีติวเตอร์ที่เก่งอยู่ข้างตัวจะกลัวอะไรจริงไหม” แต่แชยองยังไม่ทันได้ตอบอะไรเพราะจีเฮกับอึนซองเดินกลับมาตรงที่พวกเธอยืนอยู่พอดี จีเฮทำหน้าลำบากใจก่อนที่จะพูดกับแชยองและยู

“นี่เธอคงจะไม่ได้ตกหลุมรักเขาเข้าแล้วนะ” ยูจินถามเพื่อนรักด้วยความแปลกใจ “บ้าน่ายูจินฉันยังไม่ได้บอกเลยว่ารักเขา” “ผมว่าจีเฮเพื่อนของผมน่าสนใจกว่ามินซอนอีกนะ....ถ้าพวกคุณได้เข้าไปเรียนก็จะรู้เองล่ะว่าใครกันแน่ที่สาวๆ หมายปอง” “ฉันก็อยากเรียนที่นี่เหมือนกัน” แล้วยูจินก็หันไปพูดกับจีเฮ “จะเป็นไรไหมคะถ้าฉันจะให้คุณติวฉันเพิ่มขึ้นอีกคน” “ได้สิยินดีเสมอ” จีเฮตอบพร้อมรอยยิ้ม “งั้นพรุ่งนี้ฉันจะไปที่บ้านของแชยองเพื่อไปฟังคุณติวหนังสือ” จีเฮพยักหน้าแทนคำตอบ “ถึงแล้ว” เมื่อจอดรถเสร็จทุกคนก็เดินเข้าไปร้องคาราโอเกะกันอย่างสนุกสนาน จีเฮเพิ่งจะเห็นว่าสองสาวเจ้าของฉายา สวย แสบ ซ่า คู่ขามาเฟีย ชอบร้องคาราโอเกะเป็นชีวิตจิตใจ เขาและอึนซองก็ลุกขึ้นมาทั้งร้องทั้งเต้นร่วมกับพวกเธออย่างสนุกสนาน เมื่อการสังสรรค์เล็กๆ จบลง จีเฮก็ขับรถไปส่งยูจินและแชยอง พร้อมกับบอกว่าพรุ่งนี้จะเริ่มติวหนังสือให้พวกเธอตอนบ่ายโมง จากนั้นก็ขับรถไปส่งอึนซองและกลับบ้านตัวเองเพื่อพักผ่อน บ่ายวันต่อมา จีเฮมาทำหน้าที่ติวเตอร์ตา

แววตาและรอยยิ้มแบบนั้นมันยังติดอยู่ในหัวใจของแชยองมาจนถึงทุกวันนี้ จำได้ว่าวันที่พี่จีเฮทำแหวนใบไม้ถักพร้อมกับมงกุฎดอกไม้ให้นั้นเป็นวันที่เธอหกล้มเลือดไหล ร้องไห้ไม่หยุดเพราะความเจ็บและพี่จีเฮนี่แหละที่ทำแผลให้ เขาบอกกับเธอว่าถ้าเธอหยุดร้องไห้เขาจะมีรางวัลปลอบใจ เด็กหญิงแชยองหันมามองเขาทั้งที่บนใบหน้ายังคงนองไปด้วยน้ำตา “ของปลอบใจอะไรเหรอคะ” “เดี๋ยวก็จะรู้เองแต่ตอนนี้ต้องหยุดร้องไห้ก่อน” เขาเช็ดน้ำตาให้เธอเบาๆ แชยองยอมทำตามที่เขาสั่ง จากนั้นก็พากันไปที่สนามเด็กเล่นซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านมากนัก จีเฮพาไปนั่งพักที่เก้าอี้ซึ่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่แล้วเขาก็เดินหายไปสักพัก โดยบอกให้เธอนั่งรอเขาอยู่ตรงนี้ห้ามเดินไปไหนจนกว่าเขาจะกลับมาแชยองพยักหน้า จีเฮหายตัวไปสักครู่ก็กลับมาพร้อมกับของปลอบใจ นั่นก็คือมงกุฎดอกไม้และแหวนใบไม้ถัก เขาบรรจงสวมมงกุฎให้น้องสาวตัวน้อย แล้วก็สวมแหวนใบไม้ถักที่เขาทำมาให้แชยอง โดยสวมที่นิ้วนางด้านซ้ายและก็พูดกับเธอว่าต่อไปนี้เขาจะเป็นคนดูแลและปกป้องคุ้มครองเธอตลอดไป และถ้าโตขึ้นเขาจะขอเธอแต่งงานในตอนนั้นแชยองเองไม่เข

เช้าวันรุ่งขึ้น แชยองก็แต่งตัวเพื่อที่จะออกไปที่บ้านเก่าโดยให้รถที่บ้านไปส่ง และไม่ลืมที่จะแวะซื้อผลไม้ติดมือไปฝากเจ้าของบ้านที่ซื้อบ้านหลังนั้นต่อจากพ่อแม่ของเธอ ในช่วงที่รถเลี้ยวเข้าซอยบ้านเก่าเธอไม่ทันได้สังเกตุเห็นว่ามีเด็กหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งกำลังเดินออกมาจากซอยนั้นพอดี แชยองบอกให้จอดรถรอที่หน้าประตูบ้านส่วนตนเองก็เดินลงไปกดกริ่ง เจ้าของบ้านใจดีคนเดิมก็เดินออกมาเปิดประตูให้พร้อมทักทาย แชยองยื่นถุงผลไม้ที่ซื้อมาให้กับเธอผู้นั้น “แชยองนี่เองคราวนี้หายไปนานเลยนะเข้ามาคุยในบ้านก่อนไหม” “ไม่เป็นไรค่ะพอดีมาทำธุระแถวนี้ก็เลยแวะมาค่ะ ไม่ทราบว่าพี่จีเฮกลับมาอีกหรือเปล่าคะ” “พี่จีเฮ!?” หญิงสาวเจ้าของบ้านทำท่านึกสักครู่ก่อนจะตอบ “อ๋อ!! ชายหนุ่มคนที่หนูเคยถามหาน่ะเหรอ มาสิเพิ่งจะกลับไปเมื่อครู่นี้เองสงสัยจะสวนกัน เขาแวะมาถามว่าหนูกลับมาที่นี่บ้างหรือเปล่า พอฉันบอกว่าเปล่าเขาก็ขอบคุณแล้วก็เดินกลับไป แชยองหนูน่าจะมาให้เร็วกว่านี้อีกสักนิดนะไม่งั้นคงจะได้เจอกัน” แชยองรู้สึกตื่นเต้นเมื่อได้รู้ว่าพี่จีเฮกลับมาตามห