Todos los capítulos de ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว: Capítulo 51 - Capítulo 60

แชยองรู้สึกดีใจที่ต่อไปนี้เธอไม่ต้องทนเรียนหนังสือกับนายจีเฮอีกแล้ว เป็นความสบายใจอย่างบอกไม่ถูก แต่เธอหารู้ไม่ว่าแม่ของเธอได้ไปพูดฝากฝังให้เขาช่วยดูแลเธอ เพราะเห็นว่าเรียนอยู่มหาลัยเดียวกันถึงแม้ว่าจะคนละคณะก็ตามที จีเฮรับปากและบอกว่าเขาตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่าจะดูแลแชยอง ตลอดระยะเวลาที่เธอเรียนอยู่ที่นั่น แชยองใช้เวลาของการปิดภาคเรียนอันยาวนานนี้ด้วยการชวนยูจินไปเดินเที่ยว และร้องคาราโอเกะที่พวกเธอโปรดปรานเรียกว่าใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน ก่อนที่จะเตรียมตัวสำหรับการเปิดเทอมในอีกไม่นานนี้ ทั้งสองสาวรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพราะการเปิดเรียนในครั้งนี้เป็นการเริ่มต้นการศึกษาในสถาบันใหม่ ที่ใครต่างก็อยากที่จะเข้าไปเรียนที่นั่นรวมทั้งพวกเธอสองคนด้วย แต่โชคดีที่พวกเธอสอบเข้าที่นั่นได้อย่างที่ตั้งใจไว้ และวันนี้ยูจินชวนแชยองไปเดินช๊อปปิ้งที่ห้างดังซึ่งทั้งคู่นัดไปเจอกันที่นั่นเลย โดยจะมีโปรแกรมไปร้องคาราโอเกะหลังจากเดินซื้อของเสร็จ ในระหว่างที่สองสาวเดินช๊อปปิ้งกันอย่างเพลิดเพลินอยู่นั้น จีเฮก็ตัดสินใจที่จะไปสอบถามข่าวของแชยองที่บ้านเก่าของเธอ เพราะบางทีแชยอง

“ชมรมบาสงั้นเหรอ?” ยูจินถามด้วยความสงสัย “เกิดอะไรขึ้นกับคิมแชยองไม่ทราบ...ถึงได้คิดที่อุตริจะเข้าชมรมบาสแทนการเข้าชมรมเทควอนโด้ พวกเราเล่นบาสเป็นกันซะที่ไหน” “ถึงเล่นบาสไม่เป็นแต่ฉันก็ยังยืนยันว่าเราสองคนจะเข้าชมรมบาส” “มีเหตุผลไหม” “ฉันก็แค่เห็นว่าชมรมนี้มันน่าสนใจก็เท่านั้นเอง” “น่าสนใจตรงไหนถ้าบอกว่าชมรมนี้มีผู้ชายหล่อมากมายก็ว่าไปอย่าง...” แล้วยูจินก็ทำตาโตเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ “แชยองเธอคงจะไม่บอกฉันนะว่าเธอจะเข้าร่วมชมรมบาสเพราะรุ่นพี่มินซอน” แต่ความเงียบของแชยองเป็นคำตอบอย่างดีทีเดียวยูจินยักไหล่ “ว่าไงก็ว่าตามกันเข้าชมรมบาสก็ชมรมบาส ดีเหมือนกันชมรมนี้ผู้ชายหล่อเยอะดีฉันชอบ” “อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเรียนแล้วฉันรู้สึกตื่นเต้นจังเลยยูจิน เธอมีความรู้สึกเหมือนฉันหรือเปล่า” “ชัวร์อยู่แล้วคอยดูนะแชยองฉันจะแต่งตัวให้เริดเปิ๊ดซะก๊าดไปเลยหนุ่มๆ จะได้มอง” “เอาเถอะจะแต่งให้เริดขนาดไหนก็ตามใจเธอ” “แชยองเธอยังจำโค้ชของรุ่นพี่ทีมบาสของมหาวิทยาลัยซางยู

“ตั้งใจเรียนด้วยล่ะแล้วตอนกลางวันพี่จะมารับเราสองคนไปกินอาหารกลางวันด้วยกัน” แชยองกำลังจะหันไปปฏิเสธแต่ช้าไปซะแล้วเพราะยูจินรีบชิงพูดขึ้นมาซะก่อน “ได้ค่ะพี่จีเฮพวกเราจะรอนะคะ” ชายหนุ่มพยักหน้าให้ยูจินแต่ก่อนที่เขาจะเดินไป เขาก็หันไปกระซิบข้างหูของแชยอง “รอพี่ด้วยนะแล้วพี่จะรีบมารับไปกินกลางวันด้วยกัน อย่าแม้แต่จะคิดชิ่งหนีเพราะไม่มีทางรอดอยู่แล้ว” เขาพูดด้วยรอยยิ้มแล้วก็เดินจากไป แชยองกับยูจินนั่งลงที่โต๊ะตัวที่จีเฮเลือกให้ ทั้งคู่มีความรู้สึกตรงกันว่ากำลังถูกจับตามองเป็นพิเศษ นั่นก็คงจะเป็นเพราะสาเหตุที่ว่าพวกหล่อนอยากที่จะรู้ว่า ทำไมพี่จีเฮหนุ่มฮอตของมหาลัยซางยูผู้ซึ่งไม่เคยสนใจสาวคนไหนมาก่อน กลับมาให้ความสนใจกับเธอสองคนอย่างใกล้ชิด ยูจินหันไปพูดกับแชยอง “พี่จีเฮทำให้เราสองคนเป็นที่สนใจของผู้คนตั้งแต่วันแรกที่เรามาเรียนที่นี่เลยนะ” “พูดเหมือนภาคภูมิใจงั้นแหละ” “ก็ใช่น่ะสิ...แชยองเธอลองหันไปมองรอบตัวดูสิ สายตาของพวกสาวๆ บางคนมันบ่งบอกชัดเจนว่าอิจฉาพวกเรา พวกนั้นคงจะอยากให้พี่จีเฮมาทำตัวสนิทสนมกับพวกหล่อน เหมือนอย

ชยองและยูจิน เลือกที่จะมานั่งรอพี่จีเฮและพี่อึนซองที่โต๊ะข้างตึกเรียนที่คณะของตัวเอง ทั้งสองคนนั่งคุยหยอกล้อกันอยู่พักใหญ่ แชยองก็บ่นว่าหิวน้ำและอาสาจะไปซื้อน้ำดื่ม ตอนแรกยูจินคิดจะไปด้วยแต่แชยองห้ามไว้ เพราะเกรงว่าเมื่อรุ่นพี่ทั้งสองมาอาจจะหาพวกเธอไม่พบ เพราะนี่ก็ใกล้เวลานัดแล้วยูจินเลยยอมเป็นฝ่ายนั่งรอพวกรุ่นพี่ทั้งสองคน ในขณะที่แชยองเดินไปหาซื้อน้ำดื่มอยู่นั้นจีเฮกับอึนซองก็เดินมาพอดี “รอพวกพี่นานไหม” อึนซองถาม “ไม่ค่ะเราเดินไปดูตามชมรมต่างๆ จนเพลินยังผ่านชมรมบาสของพวกพี่ด้วยนะคะ รุ่นพี่มินซอนก็อยู่ที่นั่นด้วยคนสนใจสมัครชมรมบาสเพียบเลยค่ะ” อึนซองยิ้มให้หญิงสาว “มันแน่อยู่แล้วชมรมบาสของพี่เป็นชมรมที่ได้รับความสนใจมากที่สุดทุกปีแหละ” จีเฮมองหาจนทั่วก็ไม่พบแชยองทำให้ต้องปากเอ่ยถาม “ยูจิน...แชยองหายไปไหน” อึนซองเพิ่งนึกได้ว่าเขาก็ไม่เห็นแชยองเหมือนกัน “จริงด้วยคงจะไม่ได้หนีกลับบ้านไปก่อนนะ” “แชยองไปซื้อน้ำค่ะอีกสักครู่คงจะกลับมาพวกพี่นั่งก่อนสิคะ” อึนซองนั่งลงตามคำชวนในขณะที่จีเฮขอเดินไปตามแชยองและจะได้ซ

“แชยองผู้แสนดีก็เลยจะสงเคราะห์พวกหล่อน โดยการที่จะทำหน้าที่นี้แทนเองว่างั้นเถอะ” “ก็ทำนองนั้น” “แล้วคิดเหรอว่าถ้าเราสองคนเอาของพวกนี้ไปให้พี่จีเฮกับพี่อึนซอง แล้วพวกพี่เขาจะยอมรับมันเอาไว้ ในเมื่อแม่พวกนั้นเอาไปให้แล้วพี่เขายังไม่ยอมรับเลย” “รับหรือไม่รับเดี๋ยวพอเราเอาไปให้ก็จะรู้คำตอบเองนั่นล่ะ ยูจินอย่าเพิ่งอารมณ์เสียไปเลยลองดูของพวกนี้ซะก่อนสิน่ากินทั้งนั้นเลยนะ ถ้าพวกพี่เขาไม่ยอมรับของพวกนี้ เราสองคนก็เอามากินกันเองซะเลยดีไหม” “คิมแชยองเธอเป็นคนเห็นแก่กินแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน” “ก็เมื่อเห็นของพวกนี้น่ะสิแล้วยังของขวัญพวกนี้อีก อยากรู้จังว่าพวกนั้นให้ของขวัญอะไรแก่พี่จีเฮกับพี่อึนซอง” แชยองพูดพร้อมกับหยิบกล่องของขวัญที่ใกล้มือที่สุดมาทำท่าจะแกะออกดู แต่โดนยูจินห้ามไว้ซะก่อน “จะทำอะไร” “ถามได้ก็แกะออกดูน่ะสิ” “มันไม่ใช่ของของเรานะ เพราะฉะนั้นเราไม่สมควรที่จะทำแบบนั้นเข้าใจไหม” “ไม่แกะก็ได้ไว้เอาไปให้พวกเขาแล้วค่อยบอกให้เขาแกะห่อของขวัญพวกนี้ ถึงตอนนั้นเราก็จะได้รู