Todos los capítulos de ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว: Capítulo 101 - Capítulo 105

“พูดยังกับว่าในห้องนั้นไม่มีที่ให้เขานอน ถ้าแชยองง่วงก็คงจะหาที่นอนเองนั่นแหละ คุณไม่ต้องไปห่วงคนอื่นหรอกห่วงตัวเองเถอะ เพลียจนแทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้วยังฝืนอีก” “คุณเป็นห่วงผมเหรอจินยอง” “ฉันก็แค่พูดในฐานะเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเท่านั้น เอาเป็นว่าดื่มกาแฟเสร็จก็กลับไปนอนพักซะเข้าใจไหม ฉันต้องกลับไปทำงานต่อละไปก่อนนะ” จินยองลุกขึ้นยืนแต่ก่อนที่จะเดินไปนั้นเธอได้หันกลับมาพูดกับแทฮยอนอีกครั้ง “ขอบคุณสำหรับกาแฟ” แทฮยอนมองจินยองจนเธอเดินลับตาพร้อมกับเห็นด้วยกับความคิดของเธอ เขาควรจะกลับไปนอนพักผ่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ ส่วนจินยองเมื่อแยกจากแทฮยอนก็โทรไปบอกคุณน้าทั้งสองของแชยองว่าคืนนี้แชยองจะไม่กลับไปนอนบ้านเพราะจะอยู่เฝ้าจีเฮที่นี่ และบอกให้ท่านทั้งสองคนวางใจไม่ต้องเป็นห่วงแชยองเพราะคืนนี้เธอต้องอยู่เวรจะทำหน้าที่ดูแลแชยองให้เอง ปลายสายถามถึงอาการของจีเฮอยู่สักพักก็วางสายไป เช้าวันต่อมา... จีเฮเริ่มรู้สึกตัวเขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองรอบตัวพร้อมกับคิดทบทวน จำได้ว่าครั้งสุดท้ายก่อนที่จะสติดับวูบไปนั้นเขาได้วิ่งเข้

เมื่อมินซอนฟังจบก็รู้เลยว่าเขาไม่มีทางที่จะเข้าไปแทรกกลางระหว่างความรักของจีเฮกับแชยองได้อีก ไม่น่าเชื่อว่าพวกเขาจะรักกันมากขนาดนี้ มินซอนจับมือของแชยองเอาไว้ “พี่ยกโทษให้เธอและขอให้เธอมีความสุขกับความรักที่เธอเลือก” “ขอบคุณค่ะ” แชยองพูดพร้อมกับยิ้มให้เขาอย่างสดใส “นี่ดีนะที่พี่รู้ความจริงเร็วถ้าพี่รู้เรื่องช้ากว่านี้ บางทีพี่อาจจะเห็นแก่ตัวไม่ยอมปล่อยเธอให้จีเฮง่ายๆ แบบนี้” ทั้งคู่ยิ้มให้แก่กันถึงแม้ว่ารอยยิ้มของมินซอนจะไม่ค่อยสดใสนัก แต่ใช้เวลาอีกสักพักก็คงจะดีขึ้นเองให้เวลาเป็นตัวรักษาแผลใจก็ละกัน “ลงมาหาพี่แบบนี้แล้วจีเฮไม่ว่าเอาเหรอ” “ไม่รู้เหมือนกันพอยูจินบอกว่าพี่มาที่นี่และกลับไปแล้วฉันก็รีบตามลงมาทันที” “ถ้างั้นก็กลับขึ้นไปได้แล้วป่านนี้จีเฮมันคงจะรอเธออยู่” “แล้วพี่ล่ะคะ” “พี่ก็จะกลับเหมือนกันแยกกันตรงนี้นะ” แชยองพยักหน้าและเดินไปส่งมินซอนที่รถมอเตอร์ไซด์ของเขา โบกมือให้เขาก่อนจะเดินกลับขึ้นไปที่ห้องพักของพี่จีเฮ เมื่อขึ้นไปถึงห้องพักก็พบแต่นางพยาบาลที่มาเ

“ไม่เห็นมีอะไรต้องอายเลย...ก็เราสัญญาว่าจะแต่งงานกันหรือว่าเธอจำไม่ได้” “มันก็จริงแต่ว่ายังเร็วไปที่จะพูดเรื่องนี้ในตอนนี้” จีเฮเอื้อมมือไปลูบแก้มขาวนวลของแฟนสาว “ว่าแต่หมอจะให้พี่จีเฮออกจากโรงพยาบาลเมื่อไร” “ทำไมหรือว่าเบื่อที่จะต้องคอยดูแลพี่” “เปล่าซะหน่อยก็แค่อยากรู้...พี่จะมีโอกาสกลับมาเล่นบาสได้อีกหรือเปล่า” “พี่แทฮยอนบอกว่าไม่มีปัญหานะแต่คงต้องรอให้ถอดเฝือกออกก่อน และอาจจะต้องทำกายภาพบำบัดสักพักแต่ก็ยังสามารถกลับมาเล่นกีฬาที่พี่รักได้เหมือนเดิม” “ได้ยินแบบนี้ค่อยโล่งใจหน่อย วันนี้อากาศดีพี่จีเฮจะออกไปสูดอากาศข้างนอกหน่อยไหม” “ก็ดีเหมือนกันนะถ้าเธอไม่เบื่อที่จะดูแลพี่ซะก่อน” “รอเดี๋ยวนะเดี๋ยวจะไปขอรถเข็นจากพยาบาลและจะมาพาพี่ออกไป” พูดจบก็รีบวิ่งออกไปจากห้องทันที หลังจากนั้นไม่นานแชยองก็เข็นเก้าอี้รถเข็นของจีเฮมาหยุดอยู่ที่สวยหย่อม ซึ่งอยู่ด้านข้างตึกที่เขาพักทั้งคู่พูดจาหยอกล้อและหัวเราะกันอย่างมีความสุข จนทำให้ผู้มาใหม่สองคนทนไม่ได้ต้องเอ่ยปากแซ็ว