Todos los capítulos de ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว: Capítulo 41 - Capítulo 50

“ฉันไม่ให้จะทำไม” นอกจากแชยองไม่คืนให้เขาแล้วยังปากดีอีกต่างหากด้วย “แชยอง...ผมบอกให้เอาคืนมาไงล่ะ” จีเฮตะโกนด้วยน้ำเสียงดุดันจนแชยองตกใจยูจินก็เช่นกัน พวกเธอไม่เคยเห็นท่าทางดุดันแบบนี้ของเขามาก่อนเลย เขาไม่เคยตวาดใส่เธอแรงๆ แบบนี้สักครั้ง ดวงตาของเขาดูวาวโรจน์ถ้าสายตาของเขาฆ่าคนได้ป่านนี้พวกเธอสองคนคงตายไปแล้ว ท่าทางและน้ำเสียงที่เอาจริงเอาจังแบบนั้นของเขาทำให้แชยองรู้ว่าเขาโกรธมากจริงๆ แล้วอะไรล่ะที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องอารมณ์เสียขนาดนี้ หรือจะเป็นเพราะรูปที่อยู่ในกระเป๋าสตางค์ใบนี้ อยากจะรู้นักว่าเป็นรูปอะไรทำไมเขาถึงได้หวงนักหวงหนา แชยองยังไม่ยอมทำตามสิ่งที่เขาพูด...อะไรก็ตามที่เขาสั่งเธอจะไม่ยอมทำตามเป็นเด็ดขาด นอกจากจะไม่คืนกระเป๋าสตางค์ให้เขาแล้วที่สำคัญเธอยังทำท่าจะเปิดกระเป๋าสตางค์ใบนั้นออกดูอีกด้วย แต่จีเฮมากระชากออกไปจากมือของเธอซะก่อน แชยองเองก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากกระเป๋าสตางค์ใบนั้น ทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างดึงกระเป๋าใบนั้นจนแชยองเสียหลักหงายหลังลงไปนอนกับพื้นโดยมีจีเฮล้มทับตามลงไปด้วย กลายเป็นว่าแชยองตกอยู่ในอ้อมแขนของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ

ในขณะนั้นเองแชยองก็มองเห็นพี่แทฮยอน กำลังเดินตรงมาที่ห้องฉุกเฉินอย่างเร่งรีบด้วยความร้อนใจอยากที่จะมาดูอาการของน้องชาย เขาเกือบที่จะเดินผ่านพวกเธอไปเพราะไม่ทันได้สังเกตุ มารู้สึกตัวก็ตอนที่ได้ยินคนเรียกชื่อเขา “พี่แทฮยอนคะ” คุณหมอหนุ่มหันไปมองตามเสียงเรียกจึงพบว่าหญิงสาวที่เรียกเขาไว้นั้นคือแชยอง “แชยองมาทำอะไรที่นี่” “สวัสดีครับ/ค่ะ...” แชยอง ยูจิน และอึนซองกล่าวทักทายพี่ชายของจีเฮ “พวกเราสามคนมารอดูอาการของจีเฮค่ะแล้วพี่ล่ะคะ” “พี่เพิ่งจะรู้ว่าจีเฮเกิดอุบัติเหตุในการแข่งขัน แต่ยังไม่รู้ว่าอาการจะหนักมากน้อยแค่ไหน ก็เลยจะรีบมาดู” “พี่แทฮยอนรีบเข้าไปดูอาการของเขาเถอะครับ” แทฮยอนพยักหน้าก่อนที่จะรีบเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ยูจินมองตามคุณหมอหนุ่มหล่อไปจนลับสายตา “หล่อจัง...คุณหมอคนนี้เป็นใครเหรอ” “เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของจีเฮ...พี่แทฮยอนมีศักดิ์เป็นพี่ชายของจีเฮ” อึนซองเป็นคนตอบข้อสงสัยของยูจิน “ตระกูลนี้เขามีลูกชายหล่อแบบนี้ทุกคนเลยเหรอ” “ก็คงงั้น...ทำไมเข้า

“ก็ผมดูแล้วถูกทุกทีน่ะสิ อย่างคุณถ้ายังไม่ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของตัวเอง และยังคงทำตัวแย่ๆ แบบนี้อยู่ล่ะก็ ไม่มีทางที่จะสอบเข้ามหาลัยซางยูได้หรอก” แชยองโกรธมากที่เขาพูดจาสบประมาทเธอ ทำให้เธอโต้ตอบเขากลับไปซึ่งมันก็เป็นไปตามแผนของจีเฮพอดี “ฉันจะทำให้นายเห็นว่าคนอย่างคิมแชยอง ถ้าคิดที่จะทำอะไรแล้วล่ะก็ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้” “แล้วผมจะคอยดูว่าคุณจะทำได้อย่างที่พูดไหม หวังว่าคงจะไม่ทำให้ผมผิดหวังหรอกนะ” “นายคอยดูไปก็แล้วกันฉันจะต้องลบคำสบประมาทของนายให้ได้” หลังจากนั้นแชยองก็นั่งเงียบและฟังสิ่งที่เขาสอน ยูจินรู้ดีว่าเพื่อนรักกำลังโกรธมากทั้งยังแอบคิดอยู่ในใจว่า ‘หรือนี่จะเป็นแผนของจีเฮที่จะทำให้แชยองหันมาสนใจ และให้ความสำคัญกับการเรียนต้องใช่แน่แต่เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน แชยองจะได้ตั้งใจสอบเข้ามหาวิทยาลัยซางยูให้ได้เพื่อลบคำสบประมาทของเขา” ยูจินเผลอยิ้มออกมาจนโดนจีเฮดุเอา “ยูจินคุณยิ้มอะไรแบบฝึกหัดที่ผมให้ทำเสร็จหรือยัง” “จะทำเดี๋ยวนี้ล่ะทำไมวันนี้คุณดุจัง” ยูจินพูดพร้อมกับก้มหน้าก้มตาทำแบบฝึกหัดตรงหน้าอย่างตั

“ก็บอกว่าไม่เป็นไรไงเซ้าซี้อยู่ได้น่ารำคาญจริง” แชยองตอบเขากลับไปอย่างหนักแน่นทั้งที่รู้ตัวเองดีว่าเธอกำลังรู้สึกมึน สายตาพร่ามัวและเวียนหัวมากแต่ก็ทำปากแข็งไปอย่างนั้นเอง พอจะต้องก้าวเดินเธอก็เกิดอาการวูบและล้มพับลงไปตรงหน้าเขาทันที โชคดีที่จีเฮคอยระวังอยู่ก่อนแล้วจึงใช้แขนคว้าเอวบางของเธอไว้ได้ทัน ไม่อย่างงั้นเธอคงล้มคว่ำไปแน่ “คุณ...คุณ...แชยองมาเป็นอะไรเอาตอนนี้” เสียงเรียกของจีเฮทำให้อึนซองกับยูจินซึ่งเดินอยู่ข้างหน้าหันกลับมามอง จีเฮบอกให้อึนซองไปเปิดประตูรถเดี๋ยวเขาจะอุ้มแชยองไปเอง จีเฮช้อนตัวแชยองขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดใบหน้าของเธอแลดูซีดเผือด เขาก้าวเดินไปวางเธอไว้บนเบาะรถทางตอนหน้า ในขณะที่อึนซองดึงยูจินให้ขึ้นไปนั่งบนรถทางตอนหลัง ยูจินถามด้วยความใจร้อนเพราะเป็นห่วงเพื่อนรัก “แชยองเป็นยังไงบ้างคะ” “คงจะเหนื่อยและเพลียจากการดูหนังสือเตรียมสอบอย่างหนักก็เลยหมดสติไป” จีเฮเป็นคนตอบ “นั่นสิฉันว่าแชยองเขาตั้งใจกับการสอบครั้งนี้มากเป็นพิเศษเลยล่ะค่ะ คงจะอยากลบคำสบประมาทของคุณ” “จีเฮถ้างั้นเดี๋ยวนายส่งฉันกับยูจินที่ร้

เมื่อยูจินและแชยองหาที่นั่งได้แล้วก็เดินไปสั่งกาแฟมาทานกันคนละแก้ว หลังจากนั้นไม่นานอึนซองกับจีเฮก็เดินถือถาดใส่แสนวิชและกาแฟร้อนมาคนละแก้ว อึนซองยื่นแซนวิชที่เขาซื้อมาเผื่อให้กับแชยองและยูจินสองสาวรับไว้ พร้อมกับพูดขอบคุณชายหนุ่มสำหรับความมีน้ำใจของเขา “พวกเรามาดื่มฉลองให้กับความความสำเร็จของสองสาวซ่าคู่ขามาเฟียกันดีกว่า” อึนซองพูดพร้อมกับยื่นแก้วกาแฟมาตรงหน้าทุกคน “ยินดีด้วยนะครับ” ยูจินและแชยองรวมถึงจีเฮต่างก็ยกแก้วกาแฟของตัวเองไปชนแก้วกาแฟของอึนซอง ก่อนจะเอากลับมาดื่มอีกทั้งยังพูดขอบคุณเขาที่แสดงความยินดีกับพวกเธอ “จีเฮนายจะไม่พูดอะไรกับพวกเธอหน่อยเหรอ” “ยินดีต้อนรับน้องใหม่...” เขาเว้นระยะสักครู่ก็ต่อคำพูดของตัวเองให้จบ “ร้ายบริสุทธิ์สู่รั้วมหาวิทยาลัยซางยู ในที่สุดพวกคุณก็ทำสำเร็จยินดีด้วยนะ” “ฉันต้องทำสำเร็จอยู่แล้วไม่อย่างนั้นนายก็คงจะพูดจาดูถูกฉันไปตลอด ต่อไปนี้นายจะได้ไม่ปากพล่อยกล้ามาพูดจาสบประมาทฉันอีก” แชยองพูดกับจีเฮโดยจ้องหน้าของเขาอย่างท้าทาย ชายหนุ่มสบตาเธอที่กำลังจ้องเขาอยู่เช่นกัน...ดวงตาสีน้ำตา