All Chapters of sweet spy ชุลมุนวุ่นรัก@บ้านพักอลเวง: Chapter 71 - Chapter 80

เมื่อทอฝันก้าวเข้ามาในบ้านก็ได้ยินเสียงริวถามถึงตนเองด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเป็นอย่างมาก น้ำเสียงบ่งบอกอารมณ์ของคนพูดได้เป็นอย่างดี ไม่ต้องเห็นหน้าก็รู้ว่าเขากำลังโกรธและหงุดหงิดมากมายแค่ไหน “แอลมันอยู่ที่ไหนไปตามมันลงมาเดี๋ยวนี้” “คุณแอลยังไม่กลับมาเลยครับ คุณริวมีธุระอะไรสำคัญกับคุณแอลหรือเปล่าครับ” ลุคตอบคำถามของริวและถามเขากลับไปในเวลาเดียวกัน “มีสิฉันมีเรื่องสำคัญมากที่จะต้องพูดและจัดการกับมัน” “คุณริวฝากผมไปบอกคุณแอลก็ได้นะครับ” “เรื่องนี้ฉันจะต้องพูดกับมันด้วยตัวเอง เอาเป็นว่าถ้ามันกลับมานายก็ขึ้นไปบอกฉันด้วยละกัน” “ได้ครับถ้าคุณแอลกลับมาเมื่อไร ผมจะแจ้งให้คุณแอลทราบนะครับว่าคุณริวต้องการพบ” ริวพยักหน้าก่อนจะเดินขึ้นไปข้างบนซึ่งเป็นช่วงที่ทอฝันปรากฎตัว เมื่อลุคหันมาเห็นเขาก็รีบเดินเข้าไปหาเธอ “คุณแอลครับ...เมื่อกี้คุณริว...” แต่ลุคยังไม่ทันที่จะได้บอกอะไรหญิงสาวก็พูดขัดขึ้นมาซะก่อน “ผมได้ยินหมดแล้วฮะ ไม่ต้องห่วงนะฮะเดี๋ยวผมจะขึ้นไปพบเขาเอง” “ระวังตัวด้วยนะครับคุณแ

ในคืนนั้นทั้งริวและทอฝันต่างก็นอนไม่หลับด้วยกันทั้งคู่ เพราะต่างฝ่ายต่างคิดถึงเหตุการณ์เมื่อตอนเย็นที่เกิดขึ้นแบบไม่คาดฝันและไม่ทันได้ตั้งตัว ทอฝันกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงเมื่อคิดถึงเหตุการณ์นั้นก็ทำให้หน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ หญิงสาวยกมือลูบไล้ริมฝีปากของตัวเองอย่างแผ่วเบา “ริวนายเป็นคนขโมยจูบแรกของฉันไป” แต่น่าแปลกที่เธอกลับไม่ได้รังเกียจสัมผัสจากเขา แต่กลับตื่น เต้นไปกับประสบการณ์แปลกใหม่ที่เขาเป็นฝ่ายมอบให้ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ตั้งใจและเป็นอุบัติเหตุก็เถอะ เธอได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเอง “เลิกฟุ้งซ่านซะทีมัวแต่คิดเรื่องไร้สาระอยู่ได้ทำให้ลืมทำเรื่องสำคัญไปเลย ไม่ได้การละเห็นทีพรุ่งนี้จะต้องจัดการกับภารกิจที่ได้รับมาให้เสร็จเรียบร้อย” เธอล้มตัวลงนอนและพยายามข่มตาให้หลับ ส่วนริวเองเขาก็นอนไม่หลับเช่นเดียวกัน แต่เขาเลือกที่จะเดินออกไปยืนดูดาวที่หน้าระเบียงห้อง พร้อมกับคิดถึงอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นภายในห้องนอนของเขา มันเป็นประสบการณ์ครั้งแรกของเขาเหมือนกันที่จูบกับผู้ชายด้วยกัน แต่ที่น่าแปลกก็คือทำไมเข

“จะต้องทำแบบนั้นจริงเหรอ” “แค่ตามดูพฤติกรรมของริวกี้ก็ว่ายากแล้ว นี่พวกเรายังต้องตามดูคิคูยะด้วยงั้นเหรอ” “ไอใช้คำว่าอาจจะเพราะตอนนี้พวกเรารู้แค่ว่าริวยังคงติดต่ออยู่กับคิคูยะ เพียงแต่เรายังไม่รู้วัตถุประสงค์ของพวกเขาเท่านั้น ว่าพวกเขาติดต่อกันทำไม เราจึงควรรีบหาข้อมูลเพิ่มเติมให้ได้ว่าพวกเขาพบปะกันด้วยเรื่องอะไร ไอคิดว่าวิธีการดักฟังโทรศัพท์ของริวจะทำให้พวกเราได้ข้อมูลเร็วขึ้น” ไอรดาชี้แจงให้เพื่อนฟัง “มันก็จริงอย่างที่ไอพูดนะการดักฟังโทรศัพท์ของเขา อาจจะทำให้เรารู้ข้อมูลมากยิ่งขึ้น” อิซซ่าพูดพร้อมกับหันไปบอกทอฝัน “เราคงจะต้องทำการก๊อปข้อมูลในโทรศัพท์ของริวให้ได้เร็วที่สุด เพื่อที่จะได้รู้ว่าเขาติดต่อกับใครและไปทำอะไรที่ไหนบ้าง” “แอลจะพยายามรีบทำตามแผนที่พวกเราวางไว้ ขอเวลาแอลวันสองวันนะ ส่วนวันนี้พวกเราก็ไปหาซื้อโทรศัพท์มือถือรุ่นที่ริวใช้กันก่อน” “เมื่อแอลได้โทรศัพท์มือถือของริวมาแล้ว ต่อไปก็คงจะต้องเป็นหน้าที่ของวิคกี้ล่ะนะ ในการจัดการก๊อปปี้ข้อมูลทั้งหมด” อิซซ่าหันไปสั่งกำชับเพื่อนรัก

“เขาชื่อไอรดาถ้านายอยากจะพูดถึงเขา ก่อนอื่นก็ควรจะเรียกชื่อเขาให้ถูก ไม่ใช่เรียกยายทอมบอยเข้าใจไหม ว่าแต่นายจะถามถึงเขาทำไมคงจะไม่ใช่เพราะติดใจเพื่อนของฉันหรอกนะ ขอบอกไว้ก่อนเลยว่านายห้ามยุ่งกับเพื่อนของฉันเด็ดขาด ไม่ว่าคนไหนก็ตามไม่งั้นนายเจอดีแน่” “ทอมนั่นไม่ใช่สเป็คของฉันหรอกถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเป็นของแปลก แต่คนเราในบางครั้งก็อยากลองของแปลกดูบ้างเป็นการเปลี่ยนรสชาด อีกอย่างจะได้สอนประสบการณ์ใหม่ๆ ให้กับสาวทอมว่าเวลามีเซ็กส์กับผู้ชายมันให้ความตื่นเต้นเร้าใจ มากกว่ามีเซ็กส์กับเพศเดียวกันเป็นไหนๆ” พูดจบรันก็หัวเราะและลุกจากโต๊ะอาหารไปทันทีปล่อยให้ทอฝันโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่เพียงลำพัง “นี่มันอะไรกันยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุใช่ไหม โอ๊ย! ปวดหัวโว๊ย” จากนั้นก็ลุกไปอีกคนทั้งที่ยังกินไม่เสร็จ “วันนี้แอลไปหงุดหงิดอะไรมา” จุนถามขึ้นมาลอยๆ ไม่ได้เจาะจงว่าถามใคร แต่ในเมื่อไม่มีใครตอบทำให้จุนหันไปถามริว “นายรู้ไหมริว” “ฉันจะไปรู้ได้ยังไงไม่ได้เป็นแฟนมันนี่จะได้รู้ไปซะทุกเรื่อง” คำตอบของริวทำให้จุนกับคิระหันไปสบตากัน เพราะไม่เข้าใ

ในเย็นวันนั้นทอฝันต้องทานมื้อเย็นแต่เพียงลำพัง เนื่องจากสมาชิกที่เหลือพร้อมใจกันโทรมาบอกลุคว่าเขาจะกลับดึก ไม่ต้องจัดเตรียมอาหารมื้อเย็นสำหรับพวกเขา หญิงสาวรู้สึกเหงาที่ต้องทานข้าวคนเดียว ไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้เพียงไม่นาน แต่ทุกวันจะต้องทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน พอต้องทานเพียงลำพังคนเดียวจะรู้สึกแบบนี้ แน่นอนมันอาจจะมีเสียงแซวหรือทะเลาะเบาะแว้งกันบ้างตามประสาผู้ชาย แต่ก็ยังดีกว่าเงียบเหงา ทอฝันอิ่มอาหารเร็วกว่าทุกครั้ง และลุคสังเกตเห็นว่าเธอทานน้อยทำให้ถามด้วยความห่วงใย “คุณแอลจะรับอะไรเพิ่มอีกไหมครับ” “ไม่ดีกว่าฮะผมอิ่มแล้ว” พูดจบก็เดินออกจากห้องอาหารไปทอฝันเดินขึ้นไปบนห้องนอนตัวเอง และเปิดทีวีดูเธอกดเปลี่ยนช่องไปมาโดยไม่ได้สนใจที่จะดูรายการอะไร สุดท้ายก็เปิดทีวีทิ้งไว้เป็นเพื่อนส่วนตัวเองก็เดินไปที่ระเบียงห้องเหม่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้า และยืนอยู่แบบนั้นเป็นเวลานานมาก เมื่อเดินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้งเธอมองนาฬิกาแล้วก็ต้องตกใจเพราะมันปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่มแล้ว “พวกคิระจะกลับมากันหรือยังนะไม่ได้การละไปดูดีกว่