جميع فصول : الفصل -الفصل 60

ทอฝันไปรับเพื่อนสาวทั้งสามคนตามที่ได้นัดกันไว้ เพื่อมาร่วมงานปาร์ตี้ในค่ำคืนนี้ แต่พอจะเลี้ยวเข้าห้องจัดเลี้ยงวิคกี้เอ่ยปากขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ทอฝันเสนอตัวที่จะไปเป็นเพื่อนแต่วิคกี้ปฏิเสธ “ไม่เป็นไรหรอกแอลฉันไปเองได้ เธอพาไอกับอิซซ่าเข้าไปก่อนก็ได้ ฉันทำธุระเรียบร้อยแล้วจะตามเข้าไปไม่ต้องเป็นห่วงนะ” “เอางั้นก็ได้แล้วเธอก็รีบตามเข้าไปล่ะ” พร้อมกับบอกทางไปห้องน้ำที่ใกล้ที่สุด วิคกี้เดินไปตามทางที่เพื่อนบอกแต่ทางมันวกวนและดูเหมือนกันไปหมด เดินเท่าไรก็ไม่เห็นห้องน้ำซะที “ทำไมยังไม่ถึงอีกนะหรือว่าเราจะหลงทาง แล้วทีนี้จะทำยังไงดีจะเดินกลับไปหาพวกนั้นก็เดินกลับไม่ถูกซะด้วย” วิคกี้บ่นพึมพำเบาๆ ซึ่งเป็นช่วงจังหวะเดียวกับที่จุนเดินลงมาเพื่อที่จะไปที่ห้องจัดเลี้ยงพอดี เขาเห็นหญิงสาวคนหนึ่งหันรีหันขวางเหมือนจะหาอะไรสักอย่าง จึงเดินไปเสนอตัวเพื่อช่วยเหลือเธอ “คุณกำลังหาอะไรอยู่เหรอครับ” วิคกี้หันไปมองแล้วทั้งคู่ก็อุทานออกมาพร้อมกัน “คุณนั่นเอง” “สวัสดีครับวิคกี้คุณมาทำอะไรที่นี่” “ฉันมาร่วมงานปาร์ตี้ที่น

“ไปซะละถ้างั้นเราสองคนไปหาอะไรทานกันดีกว่า” ทอฝันจูงมือไอรดาไปที่ซุ้มอาหารที่มีวางเรียงอยู่มากมายหลากหลายชนิดให้ได้เลือกกิน ทั้งคู่เลือกตักอาหารกันอยู่อย่างเพลิดเพลิน ในขณะที่อิซซ่าเดินออกมาจากห้องจัดเลี้ยงเธอเดินวนไปวนมาเพื่อหาวิคกี้ แต่หาอย่างไรก็ไม่พบแถมทำท่าว่าจะหลงเอาซะอีกด้วย อิซซ่าลองเปิดประตูเข้าไปในห้องๆ หนึ่งและก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่ได้เห็น จนถึงกับอุทานออกมา “Harry Potter” จะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไรก็ภายในห้องอันกว้างใหญ่นั้น มีโต๊ะยาวเรียงรายกันเป็นแถว อย่างเป็นระเบียบเหมือนกับฉากในเรื่อง Harry Potter ที่เธอเคยดูไม่มีผิด ไม่น่าเชื่อว่าในบ้างหลังนี้จะมีห้องแบบนี้อยู่ด้วย บ้านหลังนี้น่าค้นหาและควรค่าแก่การให้ความสนใจจริงๆ เธอปิดประตูห้องนั้นไว้อย่างเดิม และในขณะที่กำลังหันรีหันขวางอยู่นั้นเธอก็หันไปพบจุนที่เดินมาพร้อมกับวิคกี้เพื่อนรักของเธอ เมื่อวิคกี้เห็นอิซซ่าเธอก็รีบสะบัดมืออย่างแรงเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุม แต่ดูเหมือนจะไร้ผมเพราะจุนดูเหมือนจะรู้ความคิดของเธอแล้วมีเหรอที่เขาจะยอมให้เธอทำแบบนั้นง่ายๆ ชายหนุ่มกล่า

“คนอย่างผมมันเป็นยังไง” “นี่นายยังไม่รู้ตัวอีกเหรอว่าตัวเองเป็นยังไง ฉันจะบอกให้เอาบุญนะว่านายมันเป็นผู้ชายชีกอชอบหาเศษหาเลยกับผู้หญิง แถมยังปากเสียอีกต่างหาก ถอยไปห่างๆ เลย” รันไม่ยอมทำตามที่ไอรดาสั่งแถมยังไปยืนล็อคตัวเธอเอาไว้กับเคาเตอร์เพื่อไม่ให้เธอหนีเขาไปได้อีกด้วย “คุณเป็นใครถึงกล้ามาสั่งผม ดูเหมือนว่านี่เป็นครั้งแรกที่เราเจอกันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมคุณถึงได้กล้าวิจารณ์ผมเสียหายขนาดนี้ หรือว่าทำเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกของตัวเอง ที่จริงแล้วคุณก็สนใจผม” “อย่าเข้าใจผิดเด็ดขาด...ฉันไม่เคยคิดที่จะสนใจผู้ชายอย่างนาย” “จริงสินะก็คุณเป็นทอมจะสนใจผู้ชายได้ยังไงกัน ผมขอถามคุณอย่างได้ไหมว่าทำไมคุณถึงเปลี่ยนใจมาเป็นทอมบอย หรือว่าผู้ชายที่คุณเจอะเจอมาในชีวิตเขาไม่เก่งเรื่องอย่างว่า...แต่ผมเก่งนะเรื่องเซ็กส์ถ้าคุณอยากจะลองก็บอกได้ ผมรับรองได้เลยว่าจะบริการให้คุณจนคุณประทับใจไม่มีวันลืม อันที่จริงผมจะชอบแต่ผู้หญิงที่เซ็กซี่แต่สำหรับคุณ” รันมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า “ก็พอได้เพราะผมชอบลองของแปลก” “อย่าหวังเลยผู้ชา

ทอฝันปลดเข็มขัดของเขาออกจากนั้นก็ใช้ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่อีกผืนมาคลุมท่อนล่างของเขาเอาไว้ แล้วจึงเริ่มลงมือถอดกางเกงของเขาออก เธอลงมือเช็ดตัวท่อนล่างให้เขาด้วยความรวดเร็ว จากนั้นก็เดินไปหยิบเสื้อคลุมสีขาวมาสวมใส่ให้เขา แทนที่จะให้เขานอนตัวเปล่าล่อนจ้อนแบบนี้ ช่วงจังหวะที่เธอกำลังปล้ำใส่เสื้อคลุมให้เขาอยู่นั้นริวปัดมือเธอออกไปด้วยความรำคาญ ทอฝันไม่ทันได้ระวังตัวก็เลยเสียหลักล้มลงบนที่นอนแค่นั้นยังไม่พอริวยังกอดก่ายตัวเธอเหมือนกับว่า เธอเป็นหมอนข้างยังไงยังงั้นเลย แถมยังเอาหน้ามาซบหน้าอกของเธอเข้าอย่างจังจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม แต่การกระทำของเขาทำให้ทอฝันตกใจมาก เธอรีบผลักเขาออกไปอย่างแรงแต่ดูเหมือนแรงที่มีอยู่น้อยนิดของเธอ จะไม่สามารถทำให้เขาขยับเขยื่อนตัวออกไปจากตัวเธอได้เลย “อีตาบ้านี่ตัวหนักชะมัดเลย” ทอฝันออกแรงผลักตัวเขาอีกครั้งอย่างแรง คราวนี้มันได้ผลริวลงไปนอนแผ่หราอยู่กลางเตียง เธอต้องพยายามลากให้เขากลับมานอนให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนที่จะห่มผ้าให้เขาแล้วเอาอุปกรณ์การเช็ดตัวของเขาไปเก็บ จากนั้นก็เดินออกจากห้องนั้นไป เมื่อเข้

“ฉันทำไมพูดให้ดีนะไม่งั้นนายโดนต่อยปากแตกแน่” คำตอบของริวทำให้ทอฝันต้องมองหน้าริวด้วยความหงุดหงิด “เมื่อคืนจำได้หรือเปล่าว่าใครที่เมาและอาละวาด กว่าฉันจะทำให้นายสงบลงได้ต้องใช้เวลานานแค่ไหนรู้ไหมห๊า แถมยังต้องมานั่งเช็ดอ้วกเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้นายอีกต่างหาก นี่ล่ะสาเหตุที่ทำให้ฉันอดนอนและปวดหัวมาจนถึงเช้าก็เพราะใคร...” “แล้วใครใช้ให้นายมาสาระแนยุ่งกับเรื่องของฉัน” จุน รัน และ คิระนั่งทานอาหารกันอย่างเงียบๆ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะฟัง และปรายตามองไปยังคู่กรณีทั้งสองคนที่ยังคงเถียงกันไปเถียงกันมาอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน ทอฝันแว๊ดใส่ริวทันทีที่เขาพูดจบตากลมโตมองอย่างเอาเรื่อง “อะไรนะ...สิ่งที่ฉันทำให้นาย...นายควรจะต้องพูดขอบคุณฉันด้วยซ้ำ แต่ดันมาหาว่าฉันสาระแนเรื่องของนายยังงั้นเหรอ ทำดีไม่ได้ดีขอบคุณสักคำก็ไม่มี…” “ขอบคุณ” ริวพูดขึ้นมาทั้งที่ทอฝันยังพูดไม่ทันจบ และนั่นทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงเมื่อได้ยินคำว่าขอบคุณหลุดจากปากของริว เพราะอะไรน่ะเหรอก็เป็นเพราะว่า มันไม่ง่ายนักที่จะได้ยินคำนี้จากปากของผู้ชายเย็นชาไร้ความรู้สึกอย่างเขา แม้แต่แอลเองก