All Chapters of Behind Closed Doors: Chapter 1 - Chapter 5

CHAPTER 1Ten Years AgoNapakalakas ng ulan nang gabing iyon.Halos hindi na makita ang labas mula sa mga bintana ng bahay. Walang tigil ang pagbuhos ng tubig mula sa langit, humahampas sa bubong at salamin na para bang pilit nitong tinatabunan ang anumang nangyayari sa loob.Pero mas magulo sa loob ng bahay.Dalawang lalaki ang nag-aagawan.At sa pagitan nila—isang baril.“BITAW!”Isang lalaki ang sumigaw habang pilit na inaagaw ang baril mula sa kamay ng isa. Nagbanggaan ang kanilang mga katawan, dahilan para umuga ang isang mesa at bumagsak ang isang upuan.May basag na salamin na kumalat sa sahig.At ilang hakbang lamang mula sa kanila, nakaluhod si Ellaine.Nanginginig ang buong katawan niya. Ramdam niya ang lamig ng sahig sa ilalim ng kanyang mga tuhod, ngunit mas malakas ang kaba na kumakapit sa kanyang dibdib.Namumuo ang luha sa kanyang mga mata habang pilit niyang inuunawa kung paano nauwi sa ganito ang lahat.“Miguel!”Napatingin siya sa kanyang asawa.Pero hindi siya nito

CHAPTER 3Mula sa floor-to-ceiling windows ng opisina, tanaw ni Ellaine ang halos buong lungsod.Matataas na gusali, abalang kalsada, at mga sasakyang tila maliliit na ilaw mula sa kanyang kinatatayuan.Sa kabilang bahagi ng lungsod ay isang construction site—isa sa mga proyektong kasalukuyang pinamamahalaan ng kanyang kumpanya.Sa loob ng sampung taon, unti-unti niyang napalawak ang negosyong ipinasa sa kanya ng kanyang ama. Mula sa residential properties at luxury homes hanggang sa mga high-end subdivisions at commercial developments, mas lumaki pa ang kumpanyang minsang ipinagkatiwala lamang sa kanya.Hindi naging madali ang mga unang taon.Kailangan niyang patunayan na kaya niyang pamahalaan ang negosyo nang wala ang gabay ng kanyang ama, habang sabay na inaalagaan ang anak at binubuo muli ang sarili niyang buhay.Ngayon, hindi na lamang siya kilala bilang anak ng isang mayamang negosyante.Siya na mismo ang bumuo ng sariling pangalan.Sa ibabaw ng kanyang desk ay nakalatag ang il

CHAPTER 5Maingay ang loob ng kulungan nang gabing iyon.May mga preso na abala sa kani-kanilang ginagawa. May naglilinis ng paligid, may nag-uusap sa isang sulok, habang ang iba naman ay tahimik na nakaupo at naghihintay na matapos ang oras.Nasa isang bahagi ng common area si Miguel nang marinig niya ang kanyang pangalan.“Miguel.”Napalingon siya.Nakatayo roon ang isang warden.“May dalaw ka.”Bahagyang kumunot ang noo ni Miguel.Sandali siyang natigilan.Wala siyang inaasahang bibisita sa kanya.Sa loob ng halos sampung taon, kakaunti lamang ang mga taong dumadalaw sa kanya. Natutunan na niyang huwag umasa sa mga bagay na maaaring bigla lamang mawala.Tumayo siya at sumunod sa warden patungo sa visitation room.Habang papalapit siya, hindi niya maipaliwanag kung bakit biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso.Pagbukas ng pinto—may isang babaeng nakaupo sa kabilang panig ng mesa.Nakatagilid ang katawan nito at nakatalikod sa kanya.Ngunit kahit hindi pa niya nakikita ang mukha