Todos los capítulos de A Night With Ninong Rafa: Capítulo 11 - Capítulo 20

Pagkatapos kong kumain, kinuha ko ang bag ko at sumunod kay Rafa palabas ng mansion. Maaga pa kaya malamig pa ang hangin, at halos wala pang tao sa labas habang naglalakad kami papunta sa driveway. Hawak ko pa rin ang kape ko habang si Rafa naman ay abala sa pag-unlock ng kotse niya. Hindi ko maiwasang mapatingin sa sasakyan niya, then at him, wondering why everything felt so normal between us. Kagabi lang, malinaw niyang sinabi na malaking pagkakamali ang nangyari sa amin at hindi na iyon dapat maulit, pero ngayong umaga, he was acting like we were simply two people having breakfast before going about our day.Pagdating namin sa kotse, binuksan niya ang backseat at tumingin sa akin. “Diyan ka sa likod umupo, Althea. Mas comfortable at mas safe para sa’yo, lalo na't maaga pa at medyo mahaba ang biyahe natin.”Tiningnan ko ang bukas na pinto sa likod bago ko siya tiningnan. “Bakit naman ako sa likod? Hindi naman ako bata na kailangang ilagay sa backseat. Besides, mas gusto kong nasa ha

Pagdating namin sa mansion, halos alas-sais na. Tahimik ang paligid kumpara sa ingay ng campus, pero pagpasok pa lang namin sa main door, agad kong narinig ang boses ni Mara mula sa living room. May kausap siyang coordinator sa phone habang may ilang kahon ng wedding samples sa coffee table, samantalang si Daddy naman ay nakaupo sa sofa at may hawak na ilang papers na mukhang bagong galing sa event planner.Pagkakita niya sa amin, agad niyang ibinaba ang hawak niya at tumingin sa akin.“Finally. Akala ko ba five ang sundo sa’yo? Bakit parang ngayon lang kayo nakarating?”“Traffic,” mabilis kong sagot habang hinuhubad ang shoes ko. “Tsaka may konting stopover.”Napatingin si Daddy kay Ninong Rafa. “Stopover?”Bago pa ako makapag-isip ng magandang dahilan, nauna nang magsalita si Rafa.“Nothing serious. We just talked for a while before leaving the campus.”Tumango si Daddy at hindi na nagtanong pa. “Good. At least hindi ka na naman nagmamadali pauwi. Kumusta ang first day mo?”“Okay la

Parang ilang segundo akong hindi nakagalaw pagkatapos kong gawin iyon. Hindi ko rin alam kung anong pumasok sa isip ko. I kissed him... again. At ang mas nakakahiya, hindi ko man lang pinag-isipan bago ko ginawa. Para bang may sariling desisyon ang katawan ko at saka na lang sinabihan ang utak ko pagkatapos. Unti-unti akong napadilat nang maramdaman kong bahagyang gumalaw si Rafa sa ilalim ko. Hindi siya agad nagsalita. Tumingin lang siya sa akin nang ilang segundo, and there was something in his expression that I couldn't quite read. Then, gently but firmly, inilagay niya ang kamay niya sa braso ko at bahagya akong itinulak palayo sa kanya. “Althea.” Napakurap ako. Hindi galit ang tono niya. Pero seryoso. “Get up.” Parang doon lang tuluyang bumalik ang utak ko. “Oh.” Mabilis akong umalis sa ibabaw niya at napaupo sa sahig, sobrang bilis na muntik ko pang mawalan ulit ng balanse. Agad naman siyang bumangon at inayos ang shirt niya, then he looked at me again. Wala siyang s

Maingay at masaya ang buong reception hall.Halos bawat sulok ay may kumpol ng mga taong nagtatawanan, nagkukuwentuhan, at nagbabatian. May ilang business partners si Daddy na abala sa pag-uusap tungkol sa trabaho kahit wedding reception pa naman, habang ang iba naman ay nagkukuwentuhan tungkol sa mga lumang kalokohan nila ni Mara. May mga kaibigan ding matagal nang hindi nakita ni Daddy na parang ayaw nang umalis dahil sobrang saya ng atmosphere.Mula sa kinauupuan ko kanina, tanaw ko sina Daddy at Mara na halos hindi na magkandamay sa dami ng bumabati sa kanila. Si Mara, kahit halatang pagod na, nakangiti pa rin habang tumatanggap ng congratulations mula sa mga bisita. Si Daddy naman, parang hindi maubusan ng kuwento kahit ilang beses nang pare-pareho ang tanong sa kaniya.I smiled to myself before taking another sip of champagne.Masaya ako para sa kanila. Totoo naman iyon. Sa lahat ng nangyari nitong mga nakaraang buwan, at kahit may part pa rin sa akin na nami-miss si Mama, hindi

Kinabukasan, nagising ako nang mas late kaysa sa usual routine ko. Pagmulat ko pa lang, napansin kong sobrang tahimik ng buong mansion. Walang boses ni Daddy mula sa hallway, walang maririnig na footsteps ni Mara, at wala ring usual na kaluskos ng mga staff na nag-aasikaso sa kanilang dalawa. Napatingin ako sa orasan sa bedside table at nang makita kong 7:10 a.m. na, agad akong napamura. “Shit.”Mabilis akong bumangon at halos matisod sa sarili kong kumot habang papunta sa bathroom. May klase pa ako, at kung wala na sina Daddy at Mara, ibig sabihin kailangan kong magmadali nang ako lang. After a quick shower and minimal makeup, nagsuot ako ng school clothes, kinuha ang bag ko, at mabilis na bumaba.Pagdating ko sa dining area, wala na roon sina Daddy at Mara. May maliit na note sa ibabaw ng table. Agad ko naman ito kinuha at binasa. We left early. Take care of yourself. Listen to Rafa. Call me when you wake up.Napangiti ako nang bahagya. “Of course.”“Your father left another one.”