Semua Bab Pregnant by the wrong man’s baby: Bab 71 - Bab 77

Seriña POVTumingin ako sa paligid ng mesa. Halos lahat ay abala sa kani-kanilang usapan.Tumango ako. “Okay.”Pag-upo ko, may waiter na agad na nagdala ng isang basong maligamgam na tubig sa utos ni Paolo.Hawak ko ang baso, pero halata pa rin sa mukha ko ang lungkot. “Ako mismo ang kumausap sa mga taong ni-recommend mo,” sabi ni Paolo.Nag-ayos ako ng sarili. “I already know, dahil tinawagan nila ako, at sinabi kong magandang opportunity naman ang maghanap ng mas magandang trabaho.”Ngumiti siya. “Sa ngayon, mas lamang pa rin ang Technology ni Mr. Sarmiento kaysa sa kumpanya namin.”Napailing ako. “Magaling siguro si Khalil sa pag-manage ng kumpanya, pero wala siyang gaanong alam tungkol sa technology. Kung hindi nag-overtime nang ilang taon ang RED team niya para makabuo ng ilang AI systems at mailabas ang mga iyon sa market, malamang hanggang ngayon, hindi pa rin kilala ang kumpanya niya.”“Sa tingin ko, kalahati ng success nila ay dahil sa iyo.”Mapait akong ngumiti ng marinig iy

“Sandali lang,” sabi ni Paolo.Bumaba siya ng kotse at pumunta sa trunk, may kinuha siyang isang paper bag. Pagbalik niya sa driver's seat, inabot niya iyon sa akin.“Ano ito?” tanong ko.“Dried plums, preserved apricots at soda crackers. Nabasa ko online na nakakatulong ang mga ito para maiwasan ang morning sickness. Napansin kong malala ang morning sickness mo noong huli tayong nagkita, kaya bumili ako nito para sa iyo.” Paliwanag niya, “May dessert din diyan. Naalala kong gusto mo iyon.”Sa hindi malamang dahilan ay biglang bumilis ang tibok ng puso ko. “Bakit ka pa nag-abala na alamin ang mga ganitong bagay?”Diretso naman siyang sumagot, “Mas madalas na tayong magkikita simula ngayon, kaya dapat alam ko kung ano ang kailangan mo. Tsaka buntis ka. Hindi kita pwedeng tratuhin gaya ng ibang tao.”Biglang uminit ang pakiramdam ko, walang ganitong ginawa si Khalil sa akin. Kahit mag asawa na kami. “Siguradong magiging mabuting ama ka balang araw.”Nakita ko namang natigilan siya, doon

Seriña POV"Anong gagawin ko? Anong gagawin ko? Hindi na ako komportableng makita siya! Nakakahiya talaga!" reklamo ni Camie.Tinukso ko muna siya bago biglang magpalit ng usapan. "May hindi ka ba sinasabi sa akin?"Nagulat siya. "Ano?"Medyo nadismaya ang tono ko. "Nakita ko kahapon ang kahon sa ibabaw ng desk mo. Nag-iimpake ka na ba at umalis sa trabaho?"Sandali siyang na tahimik. "Napansin mo pala. Wala talaga akong maitatago sa'yo.""Napakahalagang bagay niyan, pero hindi mo man lang sinabi sa akin?""Pag-resign lang naman. Hindi big deal. Balak ko sanang sabihin sa'yo kapag nakahanap na ako ng bagong trabaho. Tsaka marami ka na ring iniisip. Ayokong dumagdag pa sa mga problema mo.""Alam kong matatag ka, pero sana sabihin mo pa rin sa akin kapag may pinagdadaanan ka.""Sige, promise. Simula ngayon, sasabihin ko na sa'yo ang lahat. Masaya ka na ba, Grandma?""Ganyan dapat." Ani ko, "So, ano ang balak mong gawin ngayon?" tanong ko ulit. "Hindi talaga ako pwedeng bumalik para pam