جميع فصول : الفصل -الفصل 40

Tumingin sa akin si Khalil, mukhang may hinihintay siyang reaction mula sa akin. Siguro inaasahan niyang magagalit ako nang malaman kong buong gabi siyang nanatili sa kwarto ni Amarah, ngunit wala akong balak makipagtalo."Seriña," tawag niya sa akin. Tumingin naman ako sa kanya. "What?" nakakunot ang noo ko habang sumagot. "There's something else I want to tell you." Panimula niya. "I didn't stay there because of Amarah."Bahagya naman akong ngumiti. "Didn't you already explain that?""I just don't want you to misunderstand." Marahan na sabi niya, na para bang binaba niya na ang sarili niya para sa akin. "You don't have to explain yourself to me." Dahil hindi ko na kailangang malaman pa kung bakit siya nanatili doon, may sarili siyang buhay. May sarili rin akong buhay at ayoko nang makialam sa mga bagay na wala na akong kontrol."You really don't care?" mabilis na tanong niya.Ilang segundo ko siyang tinitigan bago ako sumagot. "Why should I?" Ibinalik ko ang tingin ko sa mga kuko

Minsan ko nang nakilala ang boss ng debt-collection company na ito—si Harry Garcia. Sa madaling salita may utang na loob sa akin si Harry Garcia.Dalawang taon na ang nakalipas nang biglang mawala ang lahat ng importanteng data sa computer niya. Napakahalaga ng mga data na iyon, kapag napunta sa maling kamay, maaari niyang mawala hindi lang ang kanyang kayamanan kundi pati ang buhay niya.Dahil desperado na ito, naghanap si Harry Garcia sa online ng mga computer expert na kayang i-recover ang data ng hindi inilalantad ang laman nito. Nagkataon namang nakita ko ang post niya habang wala akong ginagawa, kaya kinuha ko ang trabaho.Para sa akin, napakadali lang i-recover ng data. Ngunit para kay Harry, parang iniligtas ko ang buhay niya.Bago kami naghiwalay ng landas noon, sinabi niya pa sa akin na If I ever need anything in the future, I will contact him. Gumamit ako ng ibang pangalan noon, kaya hanggang ngayon ay wala siyang ideya na ako ang babaeng tumulong sa kanya. Wala rin siyang

Lumapit si Reymark sa amin ng may malaking ngiti sa mukha. “What bad things are you two beauties saying about me?”Tiningnan naman namin ni Camie ito mula ulo hanggang paa, nakasuot siya ng branded casual clothes, kaya halatang hindi siya basta-bastang ordinaryong lalaki.“Mr. Reymark, you look so youthful today.”Ngumiti naman si Reymark na parang walang pakialam. “I’ll always be that carefree, handsome young man.”Napatawa naman agad si Camie. “Still so shameless.”Napunta naman ang tingin niya sa akin. “So distant? Won’t you even greet me?”Bahagya akong ngumiti sa kanya bago nagsalita, “Long time no see.”Umupo siya sa tabi ko at nag-cross legs. “I’m planning to develop my career in Cagayan. Are you going to welcome me?”“The people of Cagayan will welcome you, Reymark. And of course your contribution to the city’s GDP.” Mahinang sambit ko. “I don’t care about them. I only want to know if you're gonna welcome me.”Tinulak naman ito ni Camie. “Move over.”Umupo siya sa pagitan nam

Seriña POV Pagkatapos kong mag-reply kay Camie, pinatay ko na ang cellphone at natulog.Kinabukasan, pagkagising ko, agad kong chineck ang cellphone at may ilang messages mula kay Khalil. Hindi ko na binuksan ang mga iyon at Isa-isa kong dinelete hanggang sa huli.Pero bago ko tuluyang ma-close ang cellphone ko ay biglang natigil ang daliri ko sa screen. Dahil may pumasok na 3 billion sa account ko.Sender: Poalo A. C.Kaagad napakunot ang noo ko, dahil hindi iyon galing sa company account niya kundi sa personal account niya yon. Para makapag-transfer ng ganoon kalaking halaga at ganoon kabilis, malamang kailangan niyang gumawa ng arrangements sa bank beforehand.Hindi na ako nag-aksaya ng oras at agad siyang tinawagan. Ilang ring lang bago niya sinagot.“What’s wrong?” Bungad niya. “I received the money.” Sabi ko agad sa kanya. “That’s good.”“Why did you transfer it from your personal account?” Mabilis na tanong ko. “Transferring money without a contract violates company regulat

AMARA POV: Umalis si Seriña pagkatapos magsalita, hindi nito alam na namutla na ako dahil sa sinabi niya.Habang nakatingin sa kawalan ay biglang umiyak ng malakas ang anak ko sa mga bisig ko, hindi ko namalayan na masyado ko pala siyang nahawakan ng mahigpit kaya hindi na siya komportable sa pagkakahawak ko. Naiinis na tinawag ko ang yaya na agad namang lumapit. “Dalhin mo muna siya sa malayo. Ayoko muna siyang makita. Ang ingay-ingay niya!”Sanay nang gawin ng yaya ang trabaho niya ng walang tanong, kaya kinuha niya ang umiiyak kong anak at umalis. Pero hindi pa rin ako kumalma, dahil hindi ko maalis sa isip ko ang apartment sa Golden Residences. Kahit hindi iyon kalakihan, napakaganda naman ng lokasyon. Hindi ito basta-basta nabibili ng pera ang isang lugar na ganoon.Kapag maaliwalas ang panahon, pwedeng maupo sa harap ng malalaking bintana at pagmasdan ang napakagandang tanawin ng paglubog ng araw sa may ilog. Matagal ko nang planong gamitin ang pagsilang ng anak ko bilang dahi