พรหมลิขิตพิศวาส의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

“กลับไปแล้วล่ะ ฉันคิดว่าเธอนอนไปแล้วเสียอีก” ชาครียาตอบเบาๆด้วยความอายที่อารียามาเห็นเธอกับจุลภัทรเกือบจะจูบกัน“เธอเมาหรือเปล่าชาร์ม หน้าแดงเชียว” อารียามองชาครียาที่หน้าแดงเรื่ออย่างหมั่นไส้ถ้าเธอไม่ขัดจังหวะป่านนี้มันคงจูบกับจุลภัทรแล้วเลิเถิดไปถึงไหนกันแน่ที่แท้มันก็ใจง่ายเหมือนกันขนาดเธออยู่ในบ้านยังกล้าจูบผู้ชาย“ไม่ๆ ฉันไม่ได้เมา” เสียงหวานปฏิเสธเธอไม่ได้เมาไวน์แต่เธอมีความสุขมากกว่าคืนนี้จุลภัทรทำให้เธอเห็นแล้วว่าเขาเข้ากับเพื่อนๆของเธอได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยทีเดียว“งั้นเหรอ ฉันนึกว่าเธอเมาจะได้พาไปนอน” อารียาพูดเหมือนหวังดีหากเธอไม่เป็นเด็กของศานันท์รับรองว่าเธอแย่งจุลภัทรจากชาครียาแน่“ฉันนั่งรอแม่น่ะ” ชาครียาตอบอารียาที่พูดดีด้วยในเมื่อมาดีก็ดีตอบแต่ถ้าร้ายมาเธอก็ร้ายตอบกลับไปอีกหลายเท่าตัว“งั้นฉันนั่งรอป้าฝนเป็นเพื่อนเธอละกัน เธอนอนดึกแบบนี้แล้วพรุ่งนี้ไปทำงานไหวหรือเปล่า” อารียาถามราวกับเป็นห่วงกลัวจะไปทำงานไม่ไหว“พรุ่งนี้ฉันหยุดน่ะ”“อ่อ..มิน่าล่ะถึงอยู่ดึกด่า แล้วเธอจะไปงานเปิดมูลนิธิกับป้าฝนมั้ยฉันว่าจะขอไปกับป้าด้วยจะได้ไปช่วยด้วย” อารียาเปิดปากถามชาครียาเพื่อให้จุลภ

“หนูชาร์มก็ทำหน้าที่แฟนของพี่ไงครับ เดี๋ยวนักข่าวของไอ้เด่นจะมาถ่ายรูปสถานที่ทั้งหมดและห้องพักของเด็กและพี่ต้องให้สัมภาษณ์เรื่องของหนูชาร์มตามที่ได้บอกมันไว้ว่าจะให้มันทำข่าวของเราเป็นที่แรก” ชายหนุ่มบอกแฟนสาวตามที่เขาได้วางแผนมัดชาครียาไว้ทั้งตัวและหัวใจและพรุ่งนี้เขาคิดว่านักข่าวต้องมากันมากมายแน่เพราะแขกของย่า ป้า พ่อแม่และอาก็เป็นคนดังทั้งนั้นชาครียาพูดไม่ออกด้วยความเขินหัวใจดวงน้อยอ่อนยวบตั้งแต่เขาบอกว่าเธอแค่ทำหน้าที่แฟนแค่คิดว่ามีนักข่าวเธอก็ทำตัวไม่ถูกแล้วว่าจะตอบยังไงแต่ในใจเธอยอมรับเขาเป็นแฟนแล้ว“หนูชาร์มเป็นอะไรครับ” จุลภัทรเห็นแฟนสาวเงียบไปก็ถามเบาๆ“เป็นแฟนพี่จุลไงคะ” เสียงหวานตอบกลับจุลภัทรชะงักหน้าแดงก่ำหัวใจเต้นรัวกระหน่ำด้วยความยินดีปริ่มเปรมเมื่อหนูชาร์มยอมรับเป็นแฟนเขาถ้าไม่ติดว่าอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายละก็เขาจะให้รางวัลแฟนสาวชนิดที่เข่าอ่อนเดินไม่ไหวเลยทีเดียว“อะแฮ่ม...” เสียงกระแอมดังขึ้นด้านหลังของสองหนุ่มสาวทำให้สะดุ้งก่อนจะหันไปมองพร้อมกัน“มาได้ยังไงวะ” จุลภัทรถามระเด่นที่ยืนกอดอกยิ้มตรงหน้าเขา“มาตามสัญญาใจของเราครับ หวัดดีครับพี่จุล คุณชาร์ม” ระเด่นตอบเล่

“คะ ครับป้าตวง” อุทัยตอบเสียงสั่นเมื่อเห็นพินัยกรรมของแม่ซึ่งเขารู้ดีว่าท่านเขียนไว้ว่ายังไงก่อนจะอ่านอีกหนึ่งฉบับที่ติดมาด้วยกันแล้วหน้าซีดเพราะแม่เขียนไว้ว่าถ้าเขาไม่ทำตามพินัยกรรมที่เขียนไว้ก็ให้เงินชดเชยบ้านมาลัยรักจำนวนห้าร้อยล้านบาทเพราะที่ดินอาจจมีมูลค่ามากกว่าห้าร้อยล้านบาทไม่งั้นก็ต้องรับผิดชอบดูแลเด็กๆและทุกคนที่อาศัยอยู่บ้านมาลัยรักไปตลอดชั่วลูกชั่วหลาน“คุณย่าเขียนว่ายังไงครับคุณพ่อ” ทินพันธ์ยืนนิ่งฟังอยู่นานและมัวแต่อ่อยอารียาก่อนจะรับมาอ่านแล้วหน้าแดงด้วยความไม่พอใจหากเขาจะเอาที่ดินต้องเสียเงินห้าร้อยล้านไม่งั้นก็ต้องให้บ้านมาลัยรักอยู่ต่อไป“ถ้าป้าไม่มาก็ไม่รู้จะไปตอบสมัยได้ยังไง”“เราจ่ายห้าร้อยล้านแล้วจบเลยใช่มั้ยครับ” ทินพันธ์ถามเพื่อนของย่าถึงยังไงที่ดินผืนนี้ก็จะทำเงินให้เขามากกว่าห้าร้อยล้านบาท“ใช่ครับ เพราะคุณสมัยท่านบอกว่าครูแววจะได้หาที่พักพิงให้เด็กๆได้แต่ตอนนี้ไม่ต้องหาแล้วแต่เงินจำนวนนี้ก็ต้องมอบให้มูลนิธิบ้านแสนสุขครับ” ทนายความตอบหนุ่มหล่อ“แต่ห้าร้อยล้านมันเยอะมากนะคะคุณอุทัย” รติรสเสียดายเงินห้าร้อยล้านบาทที่ต้องเสียให้เด็กไร้สกุลรนชาติที่แม่สามีเสียเงิน

“แล้วเรื่องที่เกรียนคีย์บอร์ดทั้งหลายที่คอมเมนท์ล่ะครับ พี่จุลจะทำยังไงกับพวกเขาครับ”“ที่จริงพี่ก็อยากฟ้องคนที่มาคอมเมนท์ว่าหนูชาร์มอย่างเสียๆหายๆนะ แต่หนูชาร์มห้ามไว้ เธอบอกว่าไม่ได้รู้จักสนิทสนมกับคนที่มาคอมเมนท์เรื่องที่ไม่มีมูลความจริงเพราะความจริงเป็นยังไงเธอรู้อยู่แก่ใจดีจึงไม่ถือสาหาความและไม่คิดจะเอาเรื่อง แต่ถ้ายังไม่หยุดพี่ก็จะไม่ทนเหมือนกันครับ” จุลภัทรตอบชัดเจนว่าเขาไม่ยอมให้ใครมาว่าแฟนสาวอย่างเสียๆหายอีกแน่“แล้วคุณชาร์มจะทำยังไงต่อไปครับ หากพวกเกรียนทั้งหลายยังไม่หยุดคอมเมนท์เรื่องคุณชาร์ม”“ชาร์มเชื่อว่าทุกคนก็มีการศึกษามีพ่อแม่พี่น้องครอบครัวและลูกหลาน หากวันหนึ่งคนที่ถูกคอมเมนท์และบูลลี่เป็นญาติพี่น้องของเขาเองบ้างเขาจะรู้สึกยังไงแล้วจะทำยังไงกับคนที่มาต่อว่ากล่าวหาญาติพี่น้องของเขา ไม่ใช่ว่าชาร์มจะใจดีอะไรนะคะ ในเมื่อสิ่งที่พวกเขากล่าวหามันไม่เป็นความจริงและชาร์มก็ไม่เก็บมาใส่ใจเพราะยังมีสิ่งต้องทำที่มีประโยชน์กว่าอีกมากมาย แต่เรื่องที่ชาร์มเป็นเด็กำพร้าเคยอยู่บ้านมาลัยรักมาก่อนที่คุณแม่จะรับมาเลี้ยงเป็นเรื่องจริงที่ชาร์มไม่เคยปิดบังค่ะ เพื่อนๆและพี่ๆที่ทำงานก็รู้ทุก

“คนที่จะอยู่กับเราไปตลอดชีวิตจะต้องเป็นทั้งเมียทั้งแม่และที่ปรึกษาเป็นกำลังใจให้ในยามมีปัญหาไม่จำเป็นต้องเก่งทุกอย่างขอแค่รู้จักทำงานและขยันแม้จุลจะเลี้ยงเธอได้แต่ก็ต้องรู้จักขวัญขวายช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่ของสามีได้ไม่ใช่เป็นช้างเท้าหลังแต่จะต้องเดินไปพร้อมกันช่วยเหลือเกื้อกูลกันยามคนหนึ่งล้มอีกคนก็ต้องประคองกันก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ที่ย่าพูดมาทั้งหมดก็หายากอยู่เพราะไม่มีใครเกิดมาจะเพียบพร้อมทุกอย่าง ทุกคนก็มีข้อดีข้อเสียแค่ต่างคนต่างปรับตัวเข้าหากันรับข้อเสียของกันและกันได้ก็พอแล้ว จุลเข้าใจที่ย่าพูดมั้ยลูก” คุณหญิงพูดกับหลานชายว่าผู้หญิงที่จะมาเป็นคู่ชีวิตไม่จำเป็นต้องเพียบพร้อมทุกอย่างขอแค่ขยันหมั่นเพียรรักใคร่กันอย่างจริงใจเท่านั้นก็พอส่วนประกอบอย่างอื่นก็ต้องเรียนรู้กันไป แม้จะเกิดมาบนกองเงินกองทองมีต้นทุนมากกว่าคนอื่นก็ต้องรู้จักทำมาหากินไม่ใช่นั่งกินนอนกินเที่ยวเตร่ไปวันๆเพราะท่านเองก็ทำงานมาตลอดชีวิต“ผมเข้าครับว่าคุณย่าหวังดี ผมจริงจังกับผู้หญิงที่คบทุกคนแต่ในเมื่อไปกันไม่ได้ก็ต้องเลิกกันเพื่อให้โอกาสทั้งสองฝ่ายได้ค้นหาตัวตนที่แท้จริงของตัวเองว่าต้องการอะไรกันแน่ ผมไม่