Semua Bab ริษยา: Bab 31 - Bab 40

59 Bab

บทที่ 28 ตะเกียงสองดวงยามดึก

บทที่ 28 ตะเกียงสองดวงยามดึกลมหนาวพัดผ่านนครหลวงเป็นคืนแรกของฤดู ดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวลอยเหนือหลังคาจวนจิ้งอันโหว เรือนทั้งหลายดับโคมไปนานแล้ว เหลือเพียงห้องบัญชีด้านตะวันออกซึ่งมีแสงตะเกียงสองดวงส่องผ่านหน้าต่างชิงหรานกับมู่เฉิงเยียนนั่งอยู่คนละฝั่งโต๊ะบัญชีช่วยเหลือน้ำหลากกองสูงตรงกลาง ร้านข้าวสี่แห่งใช้แผ่นทะเบียนนับพันชิ้น ต้องเทียบเงินทุกแดงกับข้าวทุกถัง หากคลาดเพียงเล็กน้อย ยอดสินค้าชายแดนจะผิดตามไปด้วยเสียงลูกคิดดังสลับกับเสียงพลิกกระดาษ ผ่านยามไฮ่ไปนาน ทั้งคู่ยังไม่มีผู้ใดลุกก่อนหน้านี้ทั้งสองเพิ่งโต้เถียงเรื่องเงินสำรอง ชิงหรานเห็นว่าควรเก็บกำไรจากร้านข้าวสองส่วนไว้ช่วยซ่อมสะพานทางใต้ เฉิงเยียนกลับต้องการกันไว้สำหรับขบวนสินค้าฤดูหนาว นางจึงนำบัญชีการเดินทางห้าปีมาเทียบ พิสูจน์ว่าสินค้าในปีน้ำหลากลดลงอยู่แล้ว เงินสำรองเดิมยังพอใช้"เจ้าตรวจถึงห้าปีเพียงเพื่อเถียงข้าหรือ" เขาถาม"ข้าตรวจเพื่อไม่ให้ท่านใช้คำว่าเคยทำเช่นนี้มาปิดเรื่อง"ท้ายที่สุดเงินครึ่งหนึ่งถูกแบ่งไปซ่อมสะพาน อีกครึ่งเก็บสำหรับขบวนสินค้า นับเป็นทางออกซึ่งไม่มีใครชนะทั้งหมด ทว่าไม่มีฝ่ายใดเสียประโยชน์เกินควร
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya

บทที่ 29 จดหมายขอสินเดิม

บทที่ 29 จดหมายขอสินเดิมต้นฤดูหนาว รัชศกเทียนอันปีที่สิบเก้า หิมะบางโปรยลงเหนือนครหลวงอย่างเงียบเชียบ ลมหนาวพัดธงหน้าประตูจวนจิ้งอันโหวส่งเสียงดัง เช้าวันนั้นรถม้าสกุลเยี่ยมาถึงโดยไม่มีเทียบแจ้งล่วงหน้าฟางซื่อกับเยี่ยจิ่งไหวมาพบชิงหรานนับจากวันแต่ง นี่เป็นครั้งแรกที่มารดากับพี่ชายก้าวเข้าจวนมู่เพื่อเยี่ยมนาง ไม่ใช่ส่งจดหมายหรือบ่าวมาแทนชิงหรานรู้ทันทีว่าพวกเขาต้องการบางสิ่งนางรับแขกที่ห้องโถงกลาง ไม่เชิญเข้าเรือนหานอวี้ ชาร้อนถูกยกมา ฟางซื่อมองบุตรสาวตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เห็นอาภรณ์เนื้อดีและพวงกุญแจตรงเอว สีหน้าจึงซับซ้อน"ได้ยินว่าแม่สามีมอบงานภายในให้เจ้าแล้ว""เจ้าค่ะ""อยู่ที่นี่สบายดีหรือ"คำถามธรรมดาทำให้ชิงหรานชะงัก นางเคยรอให้มารดาถามคำนี้มาตลอด หากวันนี้กลับรู้ว่ามันเป็นเพียงถ้อยคำเปิดทาง"สบายดี ท่านแม่มีเรื่องใดก็กล่าวมาเถิด"ฟางซื่อหน้าเจื่อน "แม่มาเยี่ยมบุตรสาว เหตุใดต้องมีเรื่องด้วย"จิ่งไหวกลับไม่อ้อมค้อม เขาวางจดหมายหมั้นลงบนโต๊ะ "อวี๋หนิงกำลังจะหมั้นกับหลัวจิ่นเหอ งานกำหนดในต้นฤดูใบไม้ผลิ สกุลหลัวมีฐานะสูง สินเดิมต้องไม่น้อยเกินไป"ชิงหรานพยักหน้า "เช่นนั้นก็ยินดี
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya

บทที่ 29 จดหมายขอสินเดิม

บทที่ 29 จดหมายขอสินเดิมต้นฤดูหนาว รัชศกเทียนอันปีที่สิบเก้า หิมะบางโปรยลงเหนือนครหลวงอย่างเงียบเชียบ ลมหนาวพัดธงหน้าประตูจวนจิ้งอันโหวส่งเสียงดัง เช้าวันนั้นรถม้าสกุลเยี่ยมาถึงโดยไม่มีเทียบแจ้งล่วงหน้าฟางซื่อกับเยี่ยจิ่งไหวมาพบชิงหรานนับจากวันแต่ง นี่เป็นครั้งแรกที่มารดากับพี่ชายก้าวเข้าจวนมู่เพื่อเยี่ยมนาง ไม่ใช่ส่งจดหมายหรือบ่าวมาแทนชิงหรานรู้ทันทีว่าพวกเขาต้องการบางสิ่งนางรับแขกที่ห้องโถงกลาง ไม่เชิญเข้าเรือนหานอวี้ ชาร้อนถูกยกมา ฟางซื่อมองบุตรสาวตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เห็นอาภรณ์เนื้อดีและพวงกุญแจตรงเอว สีหน้าจึงซับซ้อน"ได้ยินว่าแม่สามีมอบงานภายในให้เจ้าแล้ว""เจ้าค่ะ""อยู่ที่นี่สบายดีหรือ"คำถามธรรมดาทำให้ชิงหรานชะงัก นางเคยรอให้มารดาถามคำนี้มาตลอด หากวันนี้กลับรู้ว่ามันเป็นเพียงถ้อยคำเปิดทาง"สบายดี ท่านแม่มีเรื่องใดก็กล่าวมาเถิด"ฟางซื่อหน้าเจื่อน "แม่มาเยี่ยมบุตรสาว เหตุใดต้องมีเรื่องด้วย"จิ่งไหวกลับไม่อ้อมค้อม เขาวางจดหมายหมั้นลงบนโต๊ะ "อวี๋หนิงกำลังจะหมั้นกับหลัวจิ่นเหอ งานกำหนดในต้นฤดูใบไม้ผลิ สกุลหลัวมีฐานะสูง สินเดิมต้องไม่น้อยเกินไป"ชิงหรานพยักหน้า "เช่นนั้นก็ยินดี
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya

บทที่ 30 ขบวนสินค้าที่ถูกดักปล้น

บทที่ 30 ขบวนสินค้าที่ถูกดักปล้นหิมะตามเส้นทางเหนือยังไม่ละลายหมด ขบวนสินค้าสกุลมู่สามสิบเกวียนออกจากนครหลวง มุ่งไปยังเมืองเหอจงพร้อมผ้าไหม ยา และเหล็กสำหรับทำเครื่องมือ ทว่าพอผ่านช่องเขาเฟยเยี่ยนกลับถูกโจรดักโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัวองครักษ์เสียชีวิตสี่คน บาดเจ็บสิบสองคน สินค้าหายไปกว่าครึ่งข่าวส่งถึงจวนจิ้งอันโหวในยามค่ำ มู่เฉิงเยียนเรียกผู้ดูแลเส้นทางทั้งหมดมาสอบทันที เพราะทางผ่านช่องเขาเฟยเยี่ยนเป็นเส้นทางสำรอง มีคนรู้เพียงห้าคนและถูกเปลี่ยนก่อนออกเดินทางไม่ถึงหนึ่งวัน"โจรตั้งค่ายรออยู่ก่อนแล้ว" เว่ยหานรายงาน "พวกมันรู้จำนวนองครักษ์ เวลาเดินทาง และรู้ว่าเกวียนใดบรรทุกของมีค่าขอรับ"เขายังพาผู้รอดชีวิตสองคนกลับมาด้วย หัวหน้าขบวนถูกฟันที่ไหล่ ทว่ายังให้การได้ เขาเล่าว่าก่อนเข้าเขตช่องเขา มีคนส่งธงสัญญาณของคลังเหอผิงมาบอกว่าสะพานหลักพัง จึงให้เปลี่ยนไปใช้ทางแคบ ขบวนเห็นตราถูกต้องจึงหลงเชื่อ"คนร้ายรู้เส้นทาง ทั้งมีตราของคลังและรู้คำสัญญาณประจำเดือน" ชิงหรานกล่าวหัวหน้าขบวนพยักหน้า "ธงมีรอยด้ายแดงตรงมุมตามกฎทุกอย่างขอรับ"เฉิงเยียนให้คนนำตราจริงมาเทียบ พบว่าขอบลายเมฆบนตราคลังมีรอยบ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya

บทที่ 31 โลหิตบนทางเขา

บทที่ 31 โลหิตบนทางเขาเมฆดำเคลื่อนต่ำเหนือเทือกเขาเหอผิงดุจจะทับลงมา ลมเย็นพัดหมอกขาวไหลผ่านยอดสน เส้นทางระหว่างผาสองด้านเงียบผิดปกติ แม้แต่นกป่ายังไม่มีเสียงร้องขบวนของมู่เฉิงเยียนออกจากนครหลวงได้สองวันรถม้าสองคันแล่นไปตามทางเขา องครักษ์แต่งเป็นคนงานกระจายอยู่รอบขบวน ชิงหรานนั่งด้านในกับหีบบัญชี ส่วนเฉิงเยียนขี่ม้าอยู่ข้างรถ"อีกสิบลี้ถึงคลังเหอผิง" เว่ยหานรายงานมู่เฉิงเยียนมองป่าสนสองด้าน "ส่งคนล่วงหน้าไปดู"องครักษ์สองนายควบม้าจากไป ไม่นานเสียงนกหวีดสั้นดังจากเบื้องหน้า เป็นสัญญาณว่าเส้นทางปลอดภัยทว่าชิงหรานกลับเปิดม่าน "สัญญาณผิด""ผิดอย่างไร""ก่อนออกเดินทางท่านบอกว่า ปลอดภัยใช้เสียงสั้นสองครั้ง เมื่อครู่มีเสียงเดียว"เฉิงเยียนสีหน้าเปลี่ยน เขายกมือสั่งขบวนหยุดลูกธนูดอกแรกพุ่งออกจากป่าในชั่วขณะนั้นมันปักกลางอกคนขับรถด้านหน้า ร่างชายผู้นั้นร่วงลงจากที่นั่ง เสียงตะโกนของโจรดังจากสองข้างทาง หินก้อนใหญ่ถูกกลิ้งลงมาปิดทางหลัง ขณะที่ชายชุดดำกว่ายี่สิบคนกรูกันออกจากป่า"คุ้มกันฮูหยิน!" เฉิงเยียนชักดาบองครักษ์ตั้งวงรอบรถ เสียงโลหะปะทะกันก้องหุบเขา ม้าตื่นจนรถโคลง ชิงหรานยึดขอบหน้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya

บทที่ 32 คำถามข้างเตียงคนเจ็บ

บทที่ 32 คำถามข้างเตียงคนเจ็บฝนภูเขาตกพรำเหนือเมืองเหอผิงไม่ขาดสาย หมอกสีขาวห่อหุ้มเรือนพักหลังคลังสินค้า กลิ่นยาต้มลอยปะปนกับกลิ่นไม้สน ขณะที่หยาดน้ำเคาะกระเบื้องเป็นจังหวะไม่ขาดสายชิงหรานลืมตาหลังหมดสติไปหนึ่งวันหนึ่งคืนแสงตะเกียงข้างเตียงสลัว มู่เฉิงเยียนนั่งหลับอยู่บนเก้าอี้ มือหนึ่งยังจับข้อมือนางไว้ ปลายนิ้ววางตรงชีพจรราวกับต้องการยืนยันว่ามันยังเต้นนางขยับเพียงเล็กน้อย เขาก็ลืมตาทันที"เจ็บตรงใด"เสียงเขาแหบกว่าปกติ ดวงตามีรอยอิดโรย เห็นได้ชัดว่าไม่ได้นอนมาทั้งคืน"ไหล่" ชิงหรานตอบ "และคอแห้ง"เฉิงเยียนรินน้ำอุ่น ประคองศีรษะให้นางดื่ม เขาทำอย่างระมัดระวังเกินคนซึ่งเคยจับดาบฆ่าโจร หากมือยังแข็งจนถ้วยกระทบฟันนางหนึ่งครั้ง"เบาหน่อย" นางขมวดคิ้ว "ท่านคิดจะทำฟันข้าหักหรือ""ยังมีแรงประชด แสดงว่าไม่เป็นไรแล้ว"เขาวางถ้วยลงและเรียกหมอเข้ามาตรวจ พิษถูกขับออกเกือบหมด แผลไม่กระทบเส้นเอ็น ทว่าต้องพักแขนอย่างน้อยหนึ่งเดือน ห้ามขี่ม้าและห้ามใช้แรง"ได้ยินหรือไม่" เฉิงเยียนถาม "ห้ามใช้แรง""ข้ายังมีมือขวา""ข้าจะให้คนเก็บบัญชีออกจากห้องทั้งหมด""ท่านใช้อำนาจเกินควร""เจ้าจะฟ้องผู้ใด"ชิ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya

บทที่ 33 นักพรตที่หายไปสิบสามปี

บทที่ 33 นักพรตที่หายไปสิบสามปีแสงแดดส่องผ่านเมฆเหนือเมืองเหอผิงอย่างอบอุ่น ป่าสนหลังฝนผลิยอดเขียวสด กลิ่นดินชื้นจางหายไปพร้อมบาดแผลของชิงหรานซึ่งเริ่มสมาน ทว่าเรื่องราวซึ่งถูกฝังมาสิบสามปีกลับเพิ่งถูกขุดขึ้นเว่ยหานตามพบศิษย์เก่าของนักพรตเจียงชายผู้นั้นชื่อเสวียนอี เคยติดตามอาจารย์พเนจรตามจวนขุนนาง ปัจจุบันเปิดร้านซ่อมตำราอยู่ในเมืองเล็กห่างจากเหอผิงสามสิบลี้ เมื่อเห็นตราจวนมู่ เขาปิดประตูทันทีและพยายามหนีทางหลังร้านองครักษ์จับตัวกลับมาได้ก่อนออกจากตรอก"ข้าไม่รู้จักนักพรตเจียง!" เขาตะโกน "พวกท่านจับผิดคนแล้ว!"ชิงหรานซึ่งยังพันผ้าตรงไหล่นั่งอยู่ในห้องรับรอง นางวางกระดาษยันต์ซึ่งคัดจากความทรงจำลงตรงหน้า"อักษรนี้เป็นลายมืออาจารย์เจ้าหรือไม่"เสวียนอีเห็นประโยค ดาวมงคลหลั่งน้ำตา เพลิงฟ้าย่อมเผาผลาญเรือน สีหน้าพลันซีด เขาเงียบอยู่นานก่อนทรุดลงนั่ง"พวกท่านสืบเรื่องสกุลเยี่ยหรือ""ตอบคำถาม" มู่เฉิงเยียนกล่าวชายวัยกลางคนมองประตูที่มีองครักษ์เฝ้า แล้วถอนหายใจ "เป็นลายมืออาจารย์ขอรับ แต่คำนี้ไม่ใช่คำทำนายแรก"หัวใจชิงหรานเต้นแรง "คำทำนายแรกกล่าวอย่างไร""ยี่สิบปีก่อน ตอนคุณหนูรองสกุลเย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya

บทที่ 34 พยานใต้กองเถ้า

บทที่ 34 พยานใต้กองเถ้าต้นฤดูร้อน รัชศกเทียนอันปีที่ยี่สิบ ลมแห้งพัดผ่านเมืองเหอผิงหลังเที่ยงคืน ท้องฟ้าไร้เมฆและดวงดาวสว่าง เรือนพักลับท้ายตรอกจึงลุกไหม้รวดเร็วผิดปกติ เปลวเพลิงแดงฉานพุ่งขึ้นเหนือหลังคาก่อนเสียงฆ้องเตือนภัยจะดังชิงหรานสะดุ้งตื่นเมื่อได้กลิ่นควันนางเปิดหน้าต่าง เห็นแสงสีแดงอยู่ทางตะวันตก สีหน้าพลันเปลี่ยน "เรือนเสวียนอี!"มู่เฉิงเยียนซึ่งพักห้องข้างได้ยินเสียงก็ออกมาพร้อมดาบ ทั้งสองนำองครักษ์ไปถึงในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ทว่าหลังคาครึ่งหนึ่งพังลงแล้ว คนเฝ้าประตูหนึ่งนายถูกพบหมดสติ ขณะที่ประตูหน้าถูกโซ่ล็อกจากด้านนอก"มีคนอยู่ข้างใน!" ชาวบ้านตะโกนเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังลอดเปลวไฟภาพเรือนหนิงเซียงเมื่อสิบสามปีก่อนย้อนกลับมาในความคิดชิงหราน ควันดำ ไอร้อน และเสียงอวี๋หนิงร้องเรียกมารดา ทุกอย่างชัดเจนจนขาของนางแข็งค้างเฉิงเยียนจับไหล่ขวา "อยู่ตรงนี้ ข้าจะเข้าไป""ประตูหน้าผ่านไม่ได้" นางฝืนดึงสติกลับ "ด้านหลังมีบ่อน้ำกับช่องเก็บฟืน เสวียนอีเคยบอกว่าร้านเก่าของเขามีทางออกใต้ครัว เรือนนี้อาจสร้างแบบเดียวกัน"ทั้งคู่พาคนอ้อมไป พบประตูเล็กถูกกองไม้ปิดไว้จริง องครักษ์ช
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya

บทที่ 35 ชู้รักที่ไม่มีตัวตน

บทที่ 35 ชู้รักที่ไม่มีตัวตนแสงแดดแผดเผานครหลวงจนฝุ่นเหนือถนนลอยเป็นไอ โรงน้ำชาและตลาดกลับคึกคักด้วยข่าวใหม่ฮูหยินน้อยจวนจิ้งอันโหวลอบคบหาหลงจู๊ร้านผ้าของตนระหว่างสามีอยู่นอกเมืองข่าวเริ่มจากจดหมายสามฉบับเพียงครึ่งวัน ข่าวกลับถูกแต่งเติมเป็นสิบแบบ บ้างว่าชิงหรานกับโจวเหวินซูรู้จักกันก่อนแต่ง บ้างว่านางยักยอกเงินจวนมู่สร้างเรือนลับ บางคนถึงกับกล่าวว่าลูกดอกบนทางเขาเป็นแผนของนางเองเพื่อให้มีข้ออ้างอยู่กับชู้รักต่างเมืองร้านผ้าของนางถูกคนขว้างเศษผักใส่ประตู ลูกค้าหลายรายขอถอนสัญญา สตรีซึ่งเตรียมมาสมัครงานที่ร้านผ้าพากันถอย เพราะกลัวเกี่ยวข้องกับหญิงเสียชื่อ ชิงหรานจึงรู้ว่าเป้าหมายไม่ได้มีเพียงความสัมพันธ์กับเฉิงเยียน หากต้องการทำลายสิ่งซึ่งนางสร้างด้วยมือของตนทั้งหมดฉบับแรกถูกส่งให้ฮูหยินสาม ฉบับที่สองถูกวางบนโต๊ะในโรงน้ำชาชื่อดัง ส่วนฉบับสุดท้ายส่งตรงถึงมู่เฉิงเยียน เนื้อความเขียนด้วยถ้อยคำคลุมเครือ กล่าวถึงการพบกันยามค่ำที่เรือนหลัน คิดถึงแสงตะเกียงสองดวง และสัญญาว่าจะสร้างร้านผ้าร่วมกันผู้ลงชื่อคือชิงหรานกับหลงจู๊หนุ่มนามโจวเหวินซูเมื่อชิงหรานกลับถึงจวนหลังพักรักษาตัว ข่าวก็แพ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya

บทที่ 36 คำตอบกลางงานเลี้ยง

บทที่ 36 คำตอบกลางงานเลี้ยงเมฆดำก่อตัวเหนือเมืองหลวงตั้งแต่ยามเช้า ลมร้อนพัดโคมหน้าจวนจิ้งอันโหวไหวไม่หยุด ญาติทุกสายมารวมที่โถงใหญ่เพื่อร่วมงานเลี้ยงประจำตระกูล ทว่าบรรยากาศกลับเคร่งเครียดกว่างานไต่สวนจดหมายรักปลอมสามฉบับถูกวางอยู่กลางโต๊ะฮูหยินสามลุกขึ้นกล่าวต่อหน้ามู่เหล่าฟูเหริน "เรื่องนี้แพร่ไปทั่วเมือง ร้านค้าหลายแห่งตัดสัมพันธ์ หากไม่สอบให้ชัด ชื่อเสียงสกุลมู่ย่อมเสียหายเจ้าค่ะ"ญาติหลายคนพยักหน้า บางคนมองชิงหรานด้วยความสงสัย บางคนรอดูว่าเฉิงเยียนจะปกป้องภรรยาจนละทิ้งกฎตระกูลหรือไม่ชิงหรานนั่งหลังตรงอยู่ข้างสามี สีหน้าสงบนิ่งมู่เหล่าฟูเหรินถาม "เจ้ามีสิ่งใดจะกล่าว""จดหมายเป็นของปลอมเจ้าค่ะ โจวเหวินซูถูกจับตัว ผู้ให้การหญิงรับเงินมาพูดเท็จ และวันซึ่งกล่าวว่าข้าไปโรงเตี๊ยม ข้ายังรักษาแผลอยู่เมืองเหอผิง"ฮูหยินสามแย้ง "คำให้การผิดวันหนึ่ง ไม่ได้พิสูจน์ว่าทุกเรื่องเท็จ ลายมือกับตราร้านเป็นของจริง ส่วนหลงจู๊หายตัวก็อาจหนีเพราะกลัวความผิด""เช่นนั้นก็ตรวจทีละสิ่ง" มู่เฉิงเยียนกล่าวเขาเรียกอาจารย์คัดอักษรสองคนซึ่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเข้ามา ทั้งคู่เทียบจดหมายกับสมุดบัญชีเก่าและให
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-23
Baca selengkapnya
Sebelumnya
123456
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status