บทนำข้าริษยานาง…ใช่ ข้าเกลียดนาง…แน่นอนอยู่แล้วหากเยี่ยอวี๋หนิงไม่ถือกำเนิดขึ้นมา อ้อมกอดของท่านแม่ รอยยิ้มของท่านพ่อ ปิ่นทองจากพี่ใหญ่ ตลอดจนความรักความเอ็นดูของคนทั้งจวน ย่อมต้องเป็นของข้าข้าต่างหากคือธิดาคนโตของสกุลเยี่ยข้าต่างหากที่เกิดก่อนนางก่อนอวี๋หนิงลืมตาดูโลก ท่านแม่เคยโอบข้าไว้ในอ้อมแขน ท่านพ่อเคยอุ้มข้าขึ้นนั่งบนตัก แม้แต่พี่ใหญ่ก็เคยจูงมือข้าเดินเล่นในสวน ทั้งยังกล่าวว่าจะปกป้องน้องสาวคนนี้ไปชั่วชีวิตทว่าหลังจากนางถือกำเนิดพร้อมคำทำนายว่าเป็นดาวนำโชค ทุกสิ่งก็เปลี่ยนไปเมื่ออวี๋หนิงหัวเราะ คนทั้งจวนพลอยยินดีเมื่อนางร้องไห้ ทุกคนพร้อมตามหาผู้กระทำผิดกระทั่งยามนางทำถ้วยชาหล่นแตก มารดายังรีบคว้ามือของนางไปตรวจดูว่าถูกเศษกระเบื้องบาดหรือไม่ส่วนข้า ต่อให้เลือดไหลเต็มฝ่ามือ สิ่งแรกที่พวกเขาถามกลับเป็น“เจ้าไปก่อเรื่องใดมาอีก”เช่นนั้นแล้ว ข้าจะไม่ริษยานางได้อย่างไรเหตุใดอวี๋หนิงต้องเกิดมาแย่งทุกสิ่งซึ่งควรเป็นของข้าด้วย?หากไม่มีนาง ข้าคงไม่ต้องยืนอยู่นอกวง มองคนทั้งครอบครัวห้อมล้อมสตรีเพียงผู้เดียวประหนึ่งนางเป็นดวงตะวัน ขณะที่ข้าค่อย ๆ กลายเป็นเพียงเงาดำซึ่งไม่มีผู
Last Updated : 2026-09-23
