All Chapters of ผลาญรัก: Chapter 11 - Chapter 20

จะว่าไปท่านเองก็มีส่วนในการกำจัดให้หญิงสาวคนนั้นหลุดหายไปจากวงโคจรของธีร์ เจ้าตัวจะรู้เรื่องนี้หรือไม่ คุณอารยาไม่ใส่ใจคิดนักแต่แล้วธีร์ก็ทำในสิ่งที่เลวร้ายไปกว่าเก่า เมื่อบุตรชายทำสิ่งนอกกรอบที่หนักหนากว่าเดิม ด้วยการแต่งงานเป็นเรื่องเป็นราวกับหญิงสาวไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างแม่นั่น ท่านไม่จำชื่อให้เสียสมอง เพราะไม่ได้ให้ราคาและความสำคัญเท่าไรนักลอบมองบุตรชายด้วยสายตาผิดหวังซึมลึกธีร์ยิ้มให้มารดาของตนเองแล้วชวนคุยเรื่องอื่นเสียไม่ให้ท่านต้องกล่าวถึงอะไรอีกให้ต้องระคายทั้งตัวท่านและตัวของเขาเองกว่าที่คุณอารยาจะกลับกินเวลาไปเกือบสี่ทุ่ม แน่นอนว่าณิชาไม่ได้ลงมาร่วมโต๊ะอาหารมื้อเย็น เธอกินรวบมื้อไปตั้งแต่ตอนบ่ายและจัดแจงช่วยงาน เตรียมอาหารให้จนเรียบร้อยดีค่อยขึ้นไปอาบน้ำพักผ่อนอยู่แต่ในห้องของตัวเอง ไม่ลงมาเกะกะ เดินเผ่นผ่านให้ใครต้องรำคาญสายตา รำคาญหัวใจ หญิงสาวล็อกลูกบิดและลงกลอนประตูอีกชั้น คืนนี้ตั้งใจจะนอนที่ห้องของเธอ ความรู้สึกแบบหนึ่งผลักดันให้ต่อต้านธีร์ ขณะเดินไปปิดไฟ พลันแว่วเสียงเรียกชื่อดังขึ้นที่หน้าห้อง “ณิชา เปิดประตูให้ผมที”เจ้าของชื่อยืนนิ่งไม่โต้ตอบ

เสียงที่ดังมาจากอีกทางพร้อมกับเจ้าของสถานที่ที่ยกถาดเครื่องดื่มเข้ามาบริการด้วยตัวเองบอกกลั้วหัวเราะ เพราะสีหน้าเซ็กซี่สตาร์นั่นทำให้รู้ว่าอารมณ์เสียสุดๆที่มีคนเข้ามาขัด เจ้าหล่อนกระแทกเสียงว่า “หัดมองดูก่อนนะคะคุณเก้าว่าใช่เวลาเข้ามาไหม”เก้าไม่ได้มีสีหน้าเกรงกลัว ทั้งยังเบ้ปากส่งสายตาล้อเลียนไปให้กับธีร์ที่บัดนี้ยังคงสีหน้าดังเดิม นั่งท่าเดิมไม่ขยับเขยื้อนตัวหลบไปทางไหนทั้งสิ้น กำลังมองลีอาพร้อมความคิดบางอย่างในหัว “นี่มึงชวนยัยนี่ด้วยหรือครับคุณธีร์” ว่าพร้อมกับส่งแก้วให้หญิงสาวคนเดียวในนั้น ธีร์รับคำเดียวทื่อๆ “อือ”เก้าส่ายหน้าบ่น “ว้า กูว่างานนี้กร่อยแน่ๆ”“ทำไมยะ”ลีอาหันไปต่อปากต่อคำกับเก้าแทนแล้ว สายตาคมติดดุเล็กน้อยของธีร์ยังมองนิ่งอย่างคนที่กำลังใช้ความคิดอยู่ นั่งดื่มต่ออีกหน่อยแล้วจึงผละออกไปที่รถ ขณะที่ผ่านกลุ่มนักเที่ยวกลุ่มนั้นอยู่นั่น หญิงสาวหนึ่งในห้าคนมองจ้องจนเพื่อนต้องสะกิดทัก“ไง ชอบสิแก”“ไม่ชอบได้หรือยะ หล่อไม่พอยังขับรถหรูขนาดนั้นอีก”“คุณธีร์ชายผู้รักครอบครัวนะแก”ทำไมเจ้าหล่อนคนที่จ้องเอาเป็นเอาตายจะจำธีร์ไม่ได้ หญิงสาวมองตามก่อนยกเหล้าในมือขึ้นจิบ แล้วปร

ณิชาปิดประตูห้องลงแล้วยืนพิงพร้อมพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก เธอเกิดอาการแปลกๆขึ้นมาได้อย่างไร เพียงแค่เห็นแผงอกของธีร์พลันให้เกิดความรู้สึกพลุ่งพล่านอย่างกับพวกสาวร้อนรัก ใช่ว่าไม่เคยเห็น อิงแอบแนบชิดกันเสียหน่อย เธอกับธีร์เป็นสามีภรรยาร่วมเตียงมานานหลายเดือนแล้วด้วย ร่วมเรียงเคียงเพียงกายไร้ซึ่งความรักจากหัวใจของเขาแล้วรีบปัดความคิดว้าวุ่นนั่นออก จัดแจงนำเสื้อผ้าออกมาแขวนไว้ในตู้ นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เก็บของให้ธีร์เลยตรงไปที่ประตู เปิดออกอย่างไวก็พบว่าธีร์ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าประตูห้องของเธอแล้ว ท่าทางเขาดูตกใจเมื่อเห็นเธอเปิดประตูออกมาพอดี ธีร์ชะงักไปเพียงนิดเดียวก่อนเอ่ยปากขอ...“ผมปวดหัว คุณมียามาด้วยไหม”“สักครู่นะคะ”ว่าแล้วหันกลับไปเปิดกระเป๋าหายาสามัญประจำบ้านที่มักติดไปไหนมาไหนด้วยเสมอ เดินตรงมาที่เขายืนส่งให้“นี่ค่ะ” แล้วเอียงตัวหลบเขาไปทางมินิบาร์บอกขึ้น “เดี๋ยวณิชไปรินน้ำให้นะคะ”ไม่นานก็ได้แก้วน้ำมาให้เขา ธีร์รับไปถือแล้วเลยนึกขึ้นได้ “ณิชไปเก็บเสื้อผ้าให้นะคะ”เขาพยักหน้าอย่างแกนๆมองตามหลังไปไม่ได้พูดอะไรอีก เธอปรนนิบัติเขาอย่างดีข้อนี้ธีร์ไม่เถียง แต่ไอ้เรื่องที่อยากให้ทำทำไ

“อ้อ คุณธีร์อยู่สินะ ตอนเจอพี่หนึ่งน่ะ”“อือ” ณิชาพยักหน้ารับ“ไม่ใช่ว่า…” ปารมีวิเคราะห์อย่างที่เห็นความน่าจะเป็นณิชาถาม เมื่อเพื่อนไม่พูดให้จบ “อะไรหรือปา”“หึงน่ะสิ”ณิชาเบ้หน้า ส่ายศรีษะช้าๆ บอกอย่างหนักแน่น “ไม่มีทาง คุณธีร์ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับณิชแน่นอน”“อ้าว ว่าได้เหรอ ผู้ชายบางคนนะหนูณิช ปากแข็งจะตาย ท่ามาก ฟอร์มเยอะไง”ณิชาเชื่อว่าผู้ชายอย่างที่ปารมีว่ามา แต่ไม่ใช่ธีร์แน่นอน แล้วเอ่ยแซ็วไป “อย่างกับตัวเองมีแฟนมาเยอะแยะ โสดไม่ใช่?”สองสาวคุยกันอีกไม่กี่คำ ดนัยก็มาปรากฏตัวขึ้นที่ร้าน เขามองเห็นณิชาในแวบแรกที่กวาดสายตาหา แล้วตรงมาที่โต๊ะทันที ปารมีทักยิ้มๆ“มาไวจังพี่หนึ่ง”“พักข้างบนนี่เอง แล้วเราพักที่ไหนกัน”บอกชื่อที่พักไป ดนัยก็ว่า“หนูณิชไม่ได้พักที่นั่นหรือคะ” ดนัยเอ่ยชื่อโรงแรมดังที่เขาพบณิชากับธีร์ที่นั่น ณิชามีสีหน้าแปรเปลี่ยนไป ปารมีจึงรับขัดขึ้น เพราะเดี๋ยวเพื่อนรักจะเกิดอาการบ่อน้ำตาตื้นขึ้นมาอีก“พี่หนึ่งมาทีหลังต้องเลี้ยงนะ”ดนัยยิ้มก่อนมองทางณิชาด้วยสายเปิดเปลือยความในใจ“ได้ครับ เลี้ยงตลอดชีวิตเลยก็ยังได้”ดนัยหยอดทันทีที่มีจังหวะ แต่แล้วปารมีก็จะขัดอยู่ตลอดเ

“ได้โปรดค่ะ ณิช ณิช...”ครางเสียงแผ่วคล้ายขาดใจ ผวาเข้ารับแรงกระแทกกระทั้นไม่หวาดหวั่น ดวงตาของธีร์หรี่ปรือสะท้อนบ่งบอกว่าอารมณ์สมในรสสวาทของเขานั้นเกือบสุดทางแล้ว ทั้งสองกอดรัดปลดปล่อยเมื่อได้รับการปลดปล่อยพร้อมๆกันในจังหวะเดียวนั่นเอง เสียงครางยาวระบายความซ่านสุขหลั่งรินจนหมดสิ้นความต้องการในนาทีนั้นธีร์รู้ตัวในลมหายใจที่กำลังดำรงอยู่ว่าเขามีความสุขจากเรือนกายของณิชามากขนาดไหน แนบร่างลงหาอีกครั้งทั้งที่ยังไม่ถอดถอนตัวตนที่ยังขึงแข็งออกมาจากเธอ ณิชาสะดุ้งเฮือกขึ้นสุดตัว หญิงสาวพร้อมกับบทรักของเขาขึ้นอีก เธอบดเบียดตัวเข้าหาบอกให้รู้ด้วยภาษากายว่ายินยอมกับศึกในสนามกามารมณ์ที่ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้ยาวนานจนเหงื่อโชกชุ่มไปทั้งเรือนร่างก่อนถูกปลุกเร้าขึ้นใหม่ให้ชุ่มขึ้นอีกครั้งอยู่เป็นนานจนหญิงสาวนอนพับไปกับอกแกร่งๆของชายผู้เป็นสามีในเวลาต่อมา“ผมเคยคิดนะว่าอยากไปอยู่บนเกาะส่วนตัว โดยไม่ต้องมีใครมาคอยวุ่นวายด้วย” เสียงเขาบอกขณะไล้นิ้วเกลี่ยไปบนผิวนวลเนียนของคนในอ้อมกอด เผลอตัวดอมดมแก้มนุ่มอย่างมันเขี้ยว ณิชาหลับๆตื่นๆครางรับเขางึมงำเบาแสนเบาแต่เพราะใกล้กันมากชนิดที่เนื้อแนบเนื้อจึงได