All Chapters of พันธนาการรักมาเฟียซ่อนเงา: Chapter 51 - Chapter 60

“อ๊าๆๆ แรงอีก ผา รินทร์เสียว จะไม่ไหวแล้ว”ดารินทร์ พ่ายแพ้ให้กับความดิบเถื่อนที่แสนจะเย้ายวนนี้อย่างราบคาบเช่นเดิมบทรักหลังสิ้นสุดสงครามดำเนินไปอย่างดุเดือดและยาวนาน เขาสอนให้เธอรู้ซึ้งว่า ไม่ว่าเขาจะไปเผชิญหน้ากับความโหดร้ายนอกห้องนี้มามากแค่ไหน แต่เมื่ออยู่บนเตียงนี้ เขาคือชายหนุ่มที่โหยหาเพียงความอบอุ่นจากเธอเท่านั้นความเครียดและแรงกดดันจากการเป็นผู้นำแก๊งถูกระบายออกผ่านท่วงท่าที่หนักหน่วง เขางัดทุกประสบการณ์มาตอกย้ำให้หญิงสาวใต้ร่างหลอมละลายคาอก ดารินทร์แอ่นสะโพกตอบรับอย่างไม่ลดละ เสียงครางหวานหูประสานกับเสียงหอบหายใจรุนแรงดังก้องห้องเขาจับร่างเธอให้พลิกคว่ำหน้าลงกับหมอน รั้งสะโพกกลมกลึงขึ้นสูง ก่อนจะสอดแทรกความดุดันเข้าไปจากทางด้านหลัง ดารินทร์หวีดร้องเสียงหลง ความลึกซึ้งในท่าทางนี้ทำให้เธอรับรู้ถึงตัวตนของเขาได้ชัดเจนกว่าทุกครั้ง“อ๊า พยัคฆ์ ลึกไป รินทร์จุก” ดารินทร์ครางเสียงกระเส่า สองมือขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ แผ่นหลังบางเสียดสีกับหน้าท้องแกร่งตามจังหวะกระแทกกระทั้น“ทนหน่อยคนดี ผัวกำลังจะขาดใจตายอยู่แล้ว” นี่มันก็แค่คำปลอบ แต่สวนสะโพกกลับเข้าออกอย่างไม่ลดละ โหมกระหน่ำค

ดารินทร์ร่อนสะโพกรับทุกจังหวะอย่างลืมอาย สองมือที่ถูกมัดอยู่เหนือศีรษะขยับไปมาตามแรงกระแทกกระทั้นที่ไม่มีความปรานีพยัคฆ์โหมกระหน่ำความรุนแรงใส่ร่างเล็กอย่างไม่ยั้ง สวนสะโพกเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง เขาสอนให้เธอรู้ซึ้งถึงความต้องการที่ดิบเถื่อนและไร้ขีดจำกัด การที่เธอเป็นอิสระจากศัตรูภายนอก ไม่ได้หมายความว่าเธอจะหลุดพ้นจากโซ่ตรวนสวาทที่เขาสร้างขึ้นได้ มันคือพันธนาการที่ไร้กุญแจ และเธอเองก็ยินยอมพร้อมใจที่จะถูกล่ามไว้ตลอดชีวิต“อ๊าๆๆ แรงอีก ผา รินทร์จะไม่ไหวแล้ว” เธอครางเสียงหลง เมื่อความรู้สึกเดินทางมาถึงขีดสุด“เรียกชื่อฉันรินทร์ บอกว่าร่างกายนี้เป็นของใคร!” แรงปรารถนาทำให้มาเฟียหนุ่มเผลอใช้อำนาจตะคอกสั่ง เร่งจังหวะกระแทกย้ำๆ อย่างบ้าคลั่ง“รินทร์เป็นของผา เป็นของพยัคฆ์คนเดียว อ๊า!”ในจังหวะสุดท้าย พยัคฆ์กระแทกอย่างรุนแรงและลึกซึ้ง เกร็งกระตุกปลดปล่อยสายธารความอบอุ่นฉีดพ่นเข้าสู่ก้นบึ้งของกายสาวทุกหยาดหยด ความร้อนผ่าวแผ่ซ่านไปทั่วช่องท้อง ดารินทร์หอบหายใจรวยริน ร่างกายกระตุกเกร็งรับความสุขสมที่พุ่งทะลุขีดจำกัด เธอหลับตาลง ซบหน้ากับเบาะโซฟาหนังอย่างไร้เรี่ยวแรงชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนทาบทับ เ

“ว้าย พยัคฆ์ ทำอะไรเนี่ย รินทร์โป๊อยู่นะ” ดารินทร์ยกมือขึ้นปิดหน้าอกด้วยความตกใจ ใบหน้าเห่อร้อนจนแดงเถือกไปถึงใบหู“โป๊แล้วไง เมื่อคืนฉันก็เห็นมาหมดแล้ว ทุกซอกทุกมุม แถมยังชิมไปตั้งหลายรอบ” เขาหัวเราะในลำคอ ปัดมือเล็กของเธอออกอย่างง่ายดาย สายตาจับจ้องรอยจ้ำสีกุหลาบที่กระจายอยู่ทั่วผิวเนื้อขาวจัดอย่างหลงใหล “รอยช้ำพวกนี้... ดูทีไรก็โคตรภูมิใจเลยว่ะ”“คนบ้า โรคจิต รินทร์ช้ำไปหมดแล้วยังจะมาภูมิใจอะไรอีก” ดารินทร์ค้อนขวับ ยกกำปั้นทุบลงบนไหล่หนาอย่างหมั่นเขี้ยวแต่พยัคฆ์กลับไม่สะทกสะท้านกับเรี่ยวแรงน้อยๆของอีกฝ่ายแม้แต่นิด เขารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว ก่อนจะดันร่างของเธอให้หงายหลังลงไปนอนราบกับเตียงคิงไซส์ ชายหนุ่มตามขึ้นมาคร่อมทับ กักขังเธอไว้ใต้แผงอกกว้างที่ชื้นไปด้วยเหงื่อและไอทะเล“ก็ภูมิใจที่ได้ตีตราว่าเธอเป็นของฉันไงรินทร์” เขากระซิบชิดริมฝีปาก ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดจนขนกายเธอตั้งชัน “ฮันนีมูนวันแรก... เรามาเริ่มบทเรียนยามเช้ากันดีกว่า”ริมฝีปากหยักโฉบลงมาบดขยี้กลีบปากนุ่มอย่างดุดันและจาบจ้วงทันทีที่พูดจบ รสจูบของเขาดิบเถื่อนและเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนค

ชายหนุ่มอุ้มร่างบางขึ้นในท่าอุ้มแตง ขาทั้งสองข้างของเธอตวัดรัดรอบเอวสอบโดยอัตโนมัติ เขาพาเธอเดินกลับเข้าไปในห้องนอนกว้าง โยนร่างของเธอลงบนเตียงคิงไซส์อย่างไม่ออมแรงนัก ก่อนจะตามมาคร่อมทับกักขังไว้ใต้เงาร่างแววตาของมัจจุราชในตอนนี้เต็มไปด้วยไฟราคะที่ลุกโชน เขาปลดเปลื้องกางเกงผ้าลินินของตัวเองทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ความแข็งแกร่งดุดันที่ขยายตัวเต็มพิกัดผงาดง้ำพร้อมรบ พยัคฆ์ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มและฝังเขี้ยวลงไปย้ำรอยเดิมจนเกิดรอยรักสีแดงช้ำ“ตัวหอมแบบนี้ คืนนี้ผัวจะกินให้เรียบเลย” เขากระซิบชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดจนขนกายเธอตั้งชันดารินทร์บิดเร่าอยู่ใต้ร่างหนา เมื่อริมฝีปากหยักเลื่อนต่ำลงมาครอบครองยอดปทุมถันสีสด เขาตวัดลิ้นรัวเร็วและดูดกลืนความหอมหวานอย่างตะกละตะกลาม มือข้างที่ว่างเลื่อนต่ำลงไปตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะแยกเรียวขาเนียนออกกว้าง แทรกตัวเข้าไประหว่างกลางปลายนิ้วหยาบกร้านสอดแทรกเข้าสู่ช่องทางรักที่ชื้นแฉะไปด้วยน้ำหวานแห่งความปรารถนา เขาขยับนิ้วเข้าออกอย่างรุนแรงและรัวเร็ว กรีดกรายจุดกระสันจนหญิงสาวต้องเชิดหน้าขึ้นหวีดร้อง เสียงครางหวานหูดังระงมไปทั่วห้องนอนแข่งกั

เขาพลิกร่างเธอให้หันกลับมาเผชิญหน้า ดึงคนตัวเล็กเข้ามากระชับไว้ในอ้อมอก ดารินทร์ซบหน้าลงกับแผงอกกว้าง ฟังเสียงหัวใจที่เต้นระรัวเป็นจังหวะเดียวกับเธอ“เก่งมากเมียจ๋า อาบน้ำรอบนี้เหนื่อยหน่อยนะ แต่รับรองว่าสะอาดทุกซอกทุกมุมแน่นอน” เขากระซิบเย้า ลูบไล้เส้นผมที่เปียกชื้นของเธอเบาๆหญิงสาวทุบแผงอกกว้างไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้ “คนบ้า หื่นไม่รู้จักเวล่ำเวลา รินทร์ช้ำไปหมดแล้วเนี่ย เมื่อไหร่จะได้ไปดำน้ำดูปะการังเหมือนที่บอกไว้ล่ะคะ”“เอาไว้รอบบ่ายแล้วกัน ตอนนี้ขอผัวนอนกอดเมียชาร์จพลังก่อน” เขาหัวเราะร่วน กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น หลับตาลงด้วยความผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนช่วงบ่ายคล้อย แดดร่มลมตก พยัคฆ์พาดารินทร์นั่งเรือสปีดโบ๊ตออกไปดำน้ำตื้นที่หลังเกาะ น้ำทะเลใสแจ๋วเห็นฝูงปลาแหวกว่าย ดารินทร์ตื่นเต้นเหมือนเด็กน้อย เธอเกาะแขนมาเฟียหนุ่มแน่นขณะลอยคออยู่ในน้ำ พยัคฆ์คอยดูแลปกป้องเธอไม่ห่าง สายตาคมกริบจดจ้องอยู่แต่กับใบหน้าหวานที่เปื้อนรอยยิ้ม ความโหดร้ายและโลกสีเทาถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง เหลือเพียงผู้ชายธรรมดาที่คลั่งรักภรรยาตัวเองอย่างหมดหัวใจเมื่อกลับมาถึงวิลล่า ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้ม