Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

5

บทที่ 1 ภรรยาเพียงในนาม

ปลายฝัน หรือ ฝัน หญิงสาววัยยี่สิบสาม ใบหน้าเนียนสวยรูปไข่ ดวงตาหวานซึ้งอยู่ภายใต้แพขนตางอนงาม ริมฝีปากอวบอิ่ม รับกับจมูกปลายงุ้มรูปร่างสะโอดสะอง เอวเล็กคอด หน้าอกอวบอัดเกินตัว แต่ทุกอย่างถูกซ่อนเอาไว้ภายใต้ชุดเดรสยาว กรอมเท้าหญิงสาวระบายยิ้มสดใสยกอาหารออกจากครัวมาวางที่โต๊ะ หญิงสูงวัยที่มีศักดิ์เป็นแม่สามีมองอย่างพึงพอใจ"อาหารหน้าตาน่ากินมากเลยหนูปลายฝัน""ถ้าน่ากิน คุณแม่ต้องกินเยอะๆ นะคะ วันนี้ฝันทำสุดฝีมือเลยค่ะ"ดาหลา หญิงสูงวัยอายุหกสิบห้า ภายนอกดูแข็งแรงกระฉับกระเฉง แต่แท้จริงแล้วเป็นโรคหัวใจเธอยิ้มกว้างมองหญิงสาวที่เป็นทั้งลูกสะใภ้ และลูกสาวเพื่อนสนิท อย่างเอ็นดูรักใคร่"ขอบใจนะหนูฝัน ฉันนี่โชคดีจริงๆ เลยนะที่มีหนูคอยดูแลแบบนี้ จริงไหมนังสาย"สายใจ ป้าแม่บ้านคนสนิท ระบายยิ้มรับเห็นด้วยกับผู้เป็นนาย"จริงค่ะคุณดาหลา"หญิงสาวมีศักดิ์ไม่ต่างจากนาย แต่เจียมเนื้อ เจียมตัว พูดจาสุภาพอ่อนน้อมกับทุกคน"ฝันต่างหากค่ะ ที่โชคดี หากไม่มีคุณแม่ ชีวิตของฝันตอนนี้จะเป็นยังไงก็ไม่ทราบเลยค่ะ"พ่อแม่ของเธอประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อสามปีก่อน ครอบครัวของเธอมีฐานะปานกลาง การเกิดเหตุการณ์ไม่ค
last updateDernière mise à jour : 2026-09-27
Read More

บทที่ 2 สามีไม่เคยรัก

ลำคอระหงตีบตัน ความเจ็บปวดจุกหน่วงกลางอกใบหน้าเนียนร้อนผ่าวอับอาย แต่กระนั้นยังคงยิ้มรับทุกสิ่ง“ถ้าอย่างนั้น...วันหลังพี่พิชญ์อยากกินอะไรบอกฝันนะคะ ฝันจะเตรียมเอาไว้ให้”กล่าวออกไปพร้อมกับตำหนิตัวเองในใจ หน้าด้าน หน้ามึน อย่างที่เขากล่าวไม่มีผิด แสร้งทำเป็นไม่เข้าใจสิ่งที่เขาสื่อสารพิพิชญ์แค่นยิ้มมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าเนียนมีเพียงเครื่องสำอางบางตา ริมฝีปากอวบอิ่มชมพูระเรื่อ รอยยิ้มอ่อนโยน ดวงตาที่ปราศจากการเชื้อเชิญบุรุษเพศ กลับปลุกปั่นความรู้สึกบางอย่างให้ตื่นเพริด ความต้องการอัดแน่นเต็มซอกขา กรามแกร่งขบกันจนขึ้นสันนูน“ถึงฉันบอกไป เธอก็คงทำอย่างที่ฉันต้องการไม่ได้หรอกปลายฝัน”กระบอกตาร้อนผ่าว ความเข้มแข็งที่มีกำลังจะพังทลายลง หญิงสาวพยายามกะพริบตาถี่ ไม่อยากให้คนสูงวัยที่นั่งอยู่ไม่สบายใจ“คุณป้า พี่พิชญ์สวัสดีค่ะ กำลังทานอาหารเช้ากันอยู่หรือคะ”ฟ้าใส หญิงสาวคือลูกพี่ลูกน้อง อายุรุ่นราวคราวเดียวกับปลายฝัน เธอสวมใส่ชุดเดรสไหมพรมเข้ารูปร่างเผยสรีระเย้ายวน“สวัสดีครับน้องฟ้าใส”พิพิชญ์หันไปทักทายน้ำเสียงอ่อนนุ่ม แตกต่างจากเวลาที่พุดคุยกับปลายฝันลิบลับดาหลา ป้าแม่บ้
last updateDernière mise à jour : 2026-09-27
Read More

บทที่ 3 ส่วนเกิน

ปลายฝันลอบมองความห่วงใยที่ตนทำได้แค่ถวิลหาอย่างขมขื่น มือบางยกขึ้นสัมผัสที่หน้าผากรู้สึกได้ถึงเจ็บแปลบ“ถ้าอย่างนั้น...ฝันลงตรงนี้เลยก็ได้ค่ะพี่พิชญ์ จะได้ไม่เสียเวลาวนรถเข้าไปด้านใน”ไร้การตอบรับของพิพิชญ์ มีเพียงเสียงสนับสนุนของฟ้าใสที่ตอกย้ำให้รู้ว่าเธอคือส่วนเกิน“ถ้ารู้แบบนี้ก็รีบลงไปสิ เดี๋ยวฉันกับพี่พิชญ์ก็ไปทำงานสายกันพอดี จริงไหมคะพี่พิชญ์”แม้จะปราศจากถ้อยคำของพิพิชญ์ แต่ปลายฝันรู้ดีว่าเขาเห็นด้วยไม่ต่างไปจากฟ้าใส มือบางยกขึ้นไหว้อย่างนอบน้อม ก้มหน้ารีบก้าวลงจากรถก่อนที่น้ำตาของความอ่อนแอจะไหลออกมาให้อับอายรถยนต์คันหรูแล่นออกไปแทบจะทันทีที่ฝ่าเท้าของเธอสัมผัสลงกับพื้น ดวงตากลมโตมองตามท้ายรถทั้งน้ำตามือบางปาดมันทิ้งอย่างลวกๆ บอกตัวเองให้เข้มแข็งแต่มันทำได้ยากเหลือเกิน...“ปลายฝัน คุณมาทำอะไรตรงนี้ครับ”เสียงเรียกที่ดังขึ้นทำให้หญิงสาวรีบปรับสีหน้าก่อนจะหันกลับไปมอง“คุณหมอเมศ...”ชัยเมศ ระบายยิ้มอบอุ่นเขาคือหมอประจำแผนกที่หญิงสาวทำงานอยู่“แล้วทำไมคุณหมอถึงเดินมาทางนี้ละคะ วันนี้ไม่ขับรถมาทำงานหรือ”ทางเข้าที่จอดรถของอาคารจะอยู่อีกฝั่ง ฉะนั้นเขาไม่น่าจะเดินผ่านมาทางนี้ได้“
last updateDernière mise à jour : 2026-09-27
Read More

บทที่ 4 สามีไม่สนใจ

เกือบสัปดาห์แล้วที่พิพิชญ์ไม่ได้กลับมาที่บ้าน นี่ไม่ใช่ครั้งแรก แต่เป็นสิ่งที่เขากระทำมาโดยตลอด ตั้งแต่ ที่เธอก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ในฐานะภรรยา"ยุ่งอะไรกันล่ะหนูฝัน ผ่านมาหลายวันแล้ว ใจคอมันไม่คิดจะกลับมาหาแม่ หาเมียหรือยังไง"ปากอิ่มเม้มแน่นสนิท คำว่าเมีย...มันมีผลต่อความรู้สึกเป็นอย่างยิ่งเมียที่เขาไม่เคยกอด ไม่เคยแม้แต่สัมผัส หรือแม้แต่จะได้นอนร่วมเตียง เลือกที่จะตัดบทสนทนา หน้าที่ของเธอคือการดูแลดาหลา ผู้มีพระคุณให้ดีที่สุด"คุณแม่กินยาหลังอาหารนะคะ"ส่งยาที่จัดใส่ถ้วยใบเล็กให้ ดาหลาเป็นโรคหัวใจ และนี่คงเป็นหนึ่งในสาเหตุที่พิพิชญ์ไม่กล้าปฏิเสธเธอ"ขอบใจนะหนูฝัน แม่โชคดีจริงๆ ที่มีหนูมาอยู่ด้วย""ค่ะ คุณแม่ หนูยินดีที่จะดูแลคุณแม่แบบนี้ไปตลอดนะคะ"กล่าวจากใจจริง แม้วันหนึ่งเธอกับพิพิชญ์จะเลิกรากันไป แต่ไม่เคยคิดที่จะหันหลังให้ผู้มีพระคุณ“แม่อยากขึ้นไปพักข้างบน หนูฝันเองก็ไปพักผ่อนเถอะ”“ให้หนูช่วยพาขึ้นไปนะคะ”ปลายฝันรีบลุกขึ้นยืนตรงเข้าไปประคองคนสูงวัย แต่อีกฝ่ายระบายยิ้มบางๆ“ไม่ต้องหรอกหนูฝัน เดี๋ยวแม่ให้สายใจพาขึ้นไป”“ค่ะคุณแม่...”ป้าแม่บ้านที่นั่งอยู่มุมห้องรีบตรงเข้ามา
last updateDernière mise à jour : 2026-09-27
Read More

บทที่ 5 ข้อห้ามของสามี

ปลายฝันหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องนอนของเขา ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับห้องนอนของเธอ เสมือนมีหินก้อนใหญ่ กดทับก้อนเนื้อข้างซ้ายให้หน่วงหนัก“ฝันจะไม่รุกล้ำความเป็นส่วนตัวของพี่พิชญ์ค่ะ”หญิงสาวกล่าวเช่นนั้น ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับปิดลงภายในห้องนอนถูกตกแต่งด้วยโทนสีเทา มันบ่งบอกถึงลักษณะเจ้าของห้องได้เป็นอย่างดี ดวงตากลมโต อดไม่ได้ที่จะกวาดสายตามองอย่างสำรวจกลิ่นกายเฉพาะของชายหนุ่มลอยเข้ามาในโพรงจมูก เธออดไม่ได้ที่จะสูดกลิ่นเหล่านั้น ใบหน้าเนียนส่ายสะบัดไปมาอย่างเรียกสติควรรีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย แล้วออกไปจากดินแดนต้องห้าม ก่อนที่เจ้าของห้องจะกลับมาถึงฝ่าเท้าบอบบางก้าวตรงไปที่วอล์ก อินโคลเซ็ท นำเสื้อผ้าแขวนบนราว ดึงลิ้นชักด้านล่างเพื่อจะเก็บผ้า ผืนเล็กแต่สิ่งที่เห็นทำให้ใบหน้าเนียนแดงก่ำ ขณะที่ความขมขื่นโจมตีก้อนเนื้อข้างซ้ายถุงยางอนามัย...ถุงยางอนามัยหลากหลายยี่ห้อที่บรรจุอยู่ภายในกล่อง จำนวนชิ้นด้านข้าง กับสิ่งที่หลงเหลือทำให้รู้ว่าบางส่วนถูกนำไปใช้มันคือสิ่งที่ล่วงรู้อยู่แก่ใจผู้ชายอย่างพิพิชญ์ไม่เคยขาดเรื่องเซ็กซ์ แต่กระนั้นเขาไม่เคยพิศวาสในตัวเธอ เขาเลือกผู้หญิงที่จะขึ้นเ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-27
Read More
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status