บทที่ 5 ข้อห้ามของสามี

ปลายฝันหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องนอนของเขา ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับห้องนอนของเธอ เสมือนมีหินก้อนใหญ่ กดทับก้อนเนื้อข้างซ้ายให้หน่วงหนัก

“ฝันจะไม่รุกล้ำความเป็นส่วนตัวของพี่พิชญ์ค่ะ”

หญิงสาวกล่าวเช่นนั้น ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับปิดลง

ภายในห้องนอนถูกตกแต่งด้วยโทนสีเทา มันบ่งบอกถึงลักษณะเจ้าของห้องได้เป็นอย่างดี ดวงตากลมโต อดไม่ได้ที่จะกวาดสายตามองอย่างสำรวจ

กลิ่นกายเฉพาะของชายหนุ่มลอยเข้ามาในโพรงจมูก เธออดไม่ได้ที่จะสูดกลิ่นเหล่านั้น ใบหน้าเนียนส่ายสะบัดไปมาอย่างเรียกสติ

ควรรีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย แล้วออกไปจากดินแดนต้องห้าม ก่อนที่เจ้าของห้องจะกลับมาถึง

ฝ่าเท้าบอบบางก้าวตรงไปที่วอล์ก อินโคลเซ็ท นำเสื้อผ้าแขวนบนราว ดึงลิ้นชักด้านล่างเพื่อจะเก็บผ้า ผืนเล็ก

แต่สิ่งที่เห็นทำให้ใบหน้าเนียนแดงก่ำ ขณะที่ความขมขื่นโจมตีก้อนเนื้อข้างซ้าย

ถุงยางอนามัย...

ถุงยางอนามัยหลากหลายยี่ห้อที่บรรจุอยู่ภายในกล่อง จำนวนชิ้นด้านข้าง กับสิ่งที่หลงเหลือทำให้รู้ว่าบางส่วนถูกนำไปใช้

มันคือสิ่งที่ล่วงรู้อยู่แก่ใจผู้ชายอย่างพิพิชญ์ไม่เคยขาดเรื่องเซ็กซ์ แต่กระนั้นเขาไม่เคยพิศวาสในตัวเธอ เขาเลือกผู้หญิงที่จะขึ้นเตียงด้วยเสมอ

แต่ถึงอย่างนั้น...อดไม่ได้ที่จะหยิบมันขึ้นมาดู กลิ่นสตรอว์เบอร์รี ขนาดหกสิบเก้ามิลลิเมตร

เธอห่อปากกับวงรอบใหญ่ยาว ใบหน้าเนียน เห่อร้อน ช่องท้องปั่นป่วนบิดมวน แม้ขาดประสบการณ์กาม แต่อวัยวะเพศหญิงชาย เป็นสิ่งที่รู้จักเป็นอย่างดี ในสายการทำงาน

ดูแลผู้ป่วยมาก็มาก แต่ยังไม่เคยเห็นขนาดเจ้าโลกของชายไทยยาวใหญ่เกินกว่าไซส์ห้าสิบหก

เสียงกุกกักที่ดังขึ้นจากด้านนอก พร้อมกับเสียงประตูที่ถูกเปิดเข้ามา

พี่พิชญ์มาแล้ว...

หญิงสาวรีบซ่อนตัว แอบหลังราวแขวนเสื้อ หัวใจสาวเต้นตึกตัก ไม่เป็นจังหวะ ภาวนาให้ไม่โดนจับได้

ไม่เป็นไร...ปลายฝัน เดี๋ยวพี่พิชญ์เข้าไปอาบน้ำ ค่อยฉวยโอกาสตอนนั้นออกไปจากห้อง

พิพิชญ์ก้าวเข้ามาในห้องนอน ซึ่งก่อนหน้านี้เขาแวะเข้าไปหามารดา โดนบ่นจนหูชาเรื่องที่ไม่ยอมกลับมานอนที่บ้าน

แต่ทว่าคำถามสุดท้ายที่มารดาเอ่ย ยังคงวนเวียน อยู่ในหัว

‘แกอยากหย่ากับหนูปลายฝันหรือเปล่า’

ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งเครียดขึ้นถนัดตา กรามแกร่งขบกันแน่น ถอนหายใจทิ้ง...

มือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดบน คิ้วหนาขมวดเป็นปม ผ้านวมผืนเก่ายังคงอยู่บนเตียง ทั้งที่สั่งให้สาวใช้นำมาเปลี่ยน

ฝ่าเท้าหนาหนักจำต้องชะงักกึกกลับกลิ่นหอมบางอย่าง แม้มันจะเจือจางแต่กลับปลุกทุกโสตประสาทให้ตื่นตัว

มือหนากำแน่น ก้าวตรงไปที่วอล์ก อินโคลเซ็ทลิ้นชักที่ปิดไม่สนิท ประกอบกับชายกระโปรงลายดอกลิลลี่ที่โผล่พ้นขอบตู้ ทำให้เขาแค่นยิ้มร้ายกาจ

ชายหนุ่มกดวิดีโอคลอ โทรออกหานางแบบ สาวสวยที่เคยนอนด้วย ปลายสายรีบกดรับ ส่งเสียงออดอ้อนทันที

‘คุณพิชญ์....นึกว่าคุณลืมมุกดาไปแล้วค่ะ’

พิพิชญ์ระบายยิ้ม ขณะที่แววตาแข็งกร้าว เขานำเครื่องมือสื่อสารวางลงบนแท่นวาง ในจุดที่สายตาของคนที่แอบอยู่ สามารถมองเห็นอย่างชัดเจน

‘ผมจะลืมคุณได้ไงล่ะครับ แต่ช่วงนี้ผมงานยุ่งมาก’

‘จริงหรือคะว่างานยุ่ง มุกดานึกว่าคุณมีนัดกับคนอื่น หรือไม่ก็อยู่กับเมียเสียอีกค่ะ’

‘อยู่กับคนอื่นยังพอเป็นไปได้ครับ แต่ถ้าอยู่กับเมียคงเป็นเรื่องยาก คุณก็น่าจะรู้ว่าผมชอบผู้หญิงเป็นงาน ร้อนแรง ร่อนเก่งๆ แบบคุณ’

ปลายฝันที่แอบมองอยู่ผ่านช่องว่างระหว่างเสื้อผ้าถึงกลับสะอึก กระบอกตาร้อนผ่าว ขมขื่นในอกกับการที่ตัวเองนั้นไม่มีคุณค่าใดให้เขาปรารถนา

‘คิกคิก...งั้นคุณพิชญ์ก็มาหาสิคะ มุกดาจะร่อนให้คุณลืมผู้หญิงทุกคนเลย’

‘ช่วงนี้ผมงานยุ่งคงไปหาไม่ได้ แต่ว่า...มุกดาสามารถช่วยผมได้นะ’

หญิงสาวที่อยู่ในสายวิดีโอคลอ ปลดสายชุดนอนเส้นเล็กที่คลอเคลียบ่าบอบบาง พิพิชญ์ยิ้มกริ่มแสร้งคำรามในลำคอ ทั้งที่หาได้ตื่นเร้ากับสิ่งที่เห็น

“คุณพิชญ์ขา...มุกดา ชอบตอนที่คุณกระแทกแรงๆ ค่ะ อูยส์...”

หญิงสาวเปลือยเปล่าปลดเปลื้องชุดนอนที่สวมใส่ หน้าอกอวบขนาดสามร้อยแปดสิบซีซี ถูกบีบขยำล้นมือบาง