หลังจากผ่านช่วงเวลาแห่งความอึดอัดและตึงเครียดมาตลอดทั้งวัน องค์ชายใหญ่และชูเจาต่างเงียบเสียงลง รอคอยข่าวคราวจากองค์ชายสามอย่างเงียบเชียบ ทว่าในที่สุด ยามที่อาทิตย์เริ่มอัสดง สิ่งที่คาดไว้ก็มาถึงจนได้...เสียงเอะอะโวยวายของเหล่าทหารยามดังระงมมาจากบริเวณประตูหน้าจวน นายทหารคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาคุกเข่าถวายรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก"เรียนองค์ชายใหญ่! องค์ชายสามนำกำลังทหารมาล้อมหน้าจวนพะยะค่ะ ยามนี้เสด็จมาถึงที่หน้าประตูใหญ่แล้ว!"เฉินจื่อหลานที่นั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงานผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าคมคายเรียบเฉย ไร้ซึ่งความตระหนกตกใจ เขาหันไปสั่งการองครักษ์สนิทด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดและนิ่งสงบ"ชูเจา... นำตัวผิงอันไปซ่อนไว้ในเรือนลับด้านหลัง อย่าให้ใครพบเห็นเป็นอันขาด""รับด้วยพระบัญชาพะยะค่ะ!"ชูเจารับคำสั่งก่อนจะรีบแยกตัวออกไปดำเนินการทันทีเฉินจื่อหลานปรับอาภรณ์ให้เข้าที่ แล้วก้าวเท้าเดินตรงไปยังหน้าประตูจวนด้วยท่าทางสง่าผ่าเผยและทรงอำนาจ ยามเมื่อประตูจวนเปิดออก สายตาคู่คมของเขาก็จับจ้องไปยังร่างของ มู่หลิงเชียว ที่ยืนรออยู่ด้านหน้ามู่หลิงเชียวในชุดขุนนางเลิศรสที่บัดนี้ยับยู่ย
آخر تحديث : 2026-10-05 اقرأ المزيد