Todos os capítulos de ชายาเอกผู้พลิกแผ่นดิน: Capítulo 41 - Capítulo 50

“ทูลฝ่าบาท ยังมีฎีกาจากขุนนางอีกสิบเอ็ดคนพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้วางฎีกาในมือลง“เนื้อหาเหมือนกันทั้งหมด”“ส่วนใหญ่ขอให้ตรวจสอบจวนอ๋องสามอย่างละเอียดพ่ะย่ะค่ะ” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากแถวขุนนาง“ทูลฝ่าบาท กระหม่อมเห็นว่าเรื่องนี้ไม่อาจปล่อยไว้อีกต่อไปพ่ะย่ะค่ะ”ผู้พูดก้าวออกมา“ตั๋วเงินที่พบในร้านอวิ๋นหว่านมีเส้นทางเชื่อมโยงไปยังพ่อค้านอกเมือง และจากการตรวจสอบล่าสุด พบว่าพ่อค้ารายนั้นเคยจัดหาเสบียงให้กลุ่มคนติดอาวุธ”เสียงกระซิบดังขึ้นทันที ฮ่องเต้ถาม“กลุ่มคนติดอาวุธใด”ขุนนางผู้นั้นชะงัก“ยังตรวจสอบไม่ทราบแน่ชัดพ่ะย่ะค่ะ”“ไม่ทราบแน่ชัด” น้ำเสียงฮ่องเต้เย็นลง“แล้วเจ้ากล่าวถึงกบฏในฎีกาด้วยเหตุใด”ขุนนางผู้นั้นรีบคุกเข่า“กระหม่อมเพียงเกรงว่าจะกระทบความมั่นคงของแผ่นดินพ่ะย่ะค่ะ”องค์ชายใหญ่ซึ่งยืนอยู่เบื้องหน้าขุนนางฝ่ายพระญาติ ก้าวออกมาช้า ๆ“เสด็จพ่อ”ฮ่องเต้มองพระโอรสองค์โต“ลูกเห็นว่าเรื่องนี้ควรตรวจสอบให้ชัดเจนจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ แต่ในเมื่อหลักฐานยังไม่ครบ ลูกก็ไม่กล้ากล่าวหาน้องสามว่าก่อกบฏ”คำพูดฟังดูยุติธรรมแต่ทุกคนในท้องพระโรงเข้าใจดีว่า การเอ่ยคำว่า ก่อกบฏ ออกมาตรงนี้ ก็เพียงพอให้มันฝั

เหงื่อเย็นเริ่มผุดบนหน้าผากหลี่เฉิง“ตอนนั้น ไม่มีหลักฐานว่าเป็นการวางเพลิงพ่ะย่ะค่ะ”หว่านชิงกล่าว“หม่อมฉันมีอีกเรื่องจะกราบทูล”หลี่เฉิงหันมาทันทีหว่านชิงสบตาบิดา“คืนก่อนเกิดเพลิงไหม้ หม่อมฉันเห็นชายมีแผลใต้คางอยู่ในห้องหนังสือของท่านพ่อ” สีหน้าหลี่เฉิงซีดเผือด“เจ้าโกหก”“ข้ายังพูดไม่จบ”“เจ้า”“หลี่เฉิง”ฮ่องเต้ตรัสเสียงเย็น เขาจึงต้องเงียบ หว่านชิงกล่าวต่อ“หม่อมฉันเห็นหีบสมุนไพรสีม่วงเข้ม และเห็นบัญชีที่มีรายการสินค้าซึ่งห้ามลงบัญชีปกติ”นางมองกระดาษที่ถูกฉีกออกมา“กระดาษเหล่านี้คือส่วนหนึ่งที่หม่อมฉันนำออกมาและซ่อนไว้ก่อนถูกขังอยู่ในเรือนที่ภายหลังเกิดไฟไหม้”ขุนนางทั่วท้องพระโรงเริ่มฮือฮาหลี่เฉิงตะโกน“ฝ่าบาท นางกำลังใส่ร้ายบิดาตนเองพ่ะย่ะค่ะ”หว่านชิงถาม“เช่นนั้นท่านพ่ออธิบายได้หรือไม่ว่า เหตุใดหลังไฟไหม้จึงสั่งเผาของในเรือนข้า”“เพราะของถูกไฟไหม้เสียหาย”“ทั้งหมดหรือ”“ใช่”“รวมถึงหีบของท่านแม่ที่ไม่ได้อยู่ในจุดเกิดไฟ”หลี่เฉิงพูดไม่ออก หว่านชิงไม่เร่ง ปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่แทน ฮ่องเต้มีรับสั่ง“ควบคุมตัวหลี่เฉิงไว้ก่อน”หลี่เฉิงหน้าถอดสี“ฝ่าบาท”“ปิดจวนสกุลหลี่”“

“แล้วท่าน”“เฟิงอวี้ไปกับข้า”หว่านชิงมองเขา“อย่าฝืนร่างกาย”“ข้ารู้”“ถ้าพิษกำเริบ”“ข้าจะไม่ทำเป็นไม่เป็นอะไร”“ถ้าบาดเจ็บ”“จะให้คนมาบอกเจ้า”“ถ้ามีคนล้อม”“ข้าจะไม่ทำตัวเป็นวีรบุรุษ”หว่านชิงพยักหน้า“จำที่พูดไว้ด้วย”เซียวจิ่งหยานมองนาง“เจ้าก็เช่นกัน” ทั้งสองแยกกันตรงนั้น ไม่มีใครรู้เลยว่า การแยกกันครั้งนี้จะทำให้ทั้งคู่เกือบไม่มีโอกาสกลับมาพบกันอีกไม่ถึงหนึ่งชั่วยามหลังจากนั้น เมืองหลวงก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงประตูเมืองสองแห่งถูกยึด ถนนสายหลักบางสายถูกปิด กองกำลังติดอาวุธที่แต่งกายคล้ายทหารรักษาเมืองปรากฏขึ้นตามจุดสำคัญ แต่เมื่อเจ้าหน้าที่ตรวจตราสัญลักษณ์บนชุดอย่างละเอียด กลับพบว่าเป็นของปลอมพวกมันไม่ใช่ทหารหลวง เป็นกองกำลังที่เตรียมไว้ล่วงหน้า และเป้าหมายไม่ได้มีเพียงประตูเมืองพระราชวังต่างหากคือจุดหมายในเวลาเดียวกัน ภายในตำหนักขององค์ชายใหญ่ ชายมีแผลใต้คางคุกเข่าอยู่บนพื้น“องค์ชาย” ชายผู้นั้นรีบก้มหน้า“คนของราชสำนักกำลังจะไปถึงโกดังแล้วพ่ะย่ะค่ะ หากเปิดโกดังได้ พวกมันจะพบบัญชีส่วนที่เหลือ”องค์ชายใหญ่กำถ้วยชาจนแน่น“หลี่เฉิง”“ถูกควบคุมตัวแล้วพ่ะย่ะค่ะ”“มันจะพูดหรือไ

บัดนี้กำลังจะตัดสินกันด้วยคมดาบ โดยไม่มีผู้ใดรู้ว่า ก่อนฟ้าสางครั้งต่อไป เมืองหลวงจะยังอยู่ในมือของราชสำนัก หรือกลายเป็นเมืองของกบฏยามค่ำคืนปกคลุมเมืองหลวง แต่ไม่มีบ้านใดกล้าดับตะเกียงนอนอย่างสงบประตูเมืองสองแห่งตกอยู่ในมือกองกำลังกบฏ ถนนสายหลักหลายสายถูกปิด การติดต่อระหว่างพระราชวังกับกำลังนอกเมืองถูกตัดขาด ขณะที่ข่าวลือสารพัดแพร่กระจายไปทั่วบางคนว่าฮ่องเต้สิ้นพระชนม์แล้ว บางคนว่าอ๋องสามก่อกบฏบางคนกลับว่าองค์ชายใหญ่ยึดวัง ไม่มีผู้ใดรู้ว่าข่าวใดจริง ความสับสนกำลังทำหน้าที่เป็นอาวุธให้ฝ่ายกบฏภายในจวนอ๋องสาม หว่านชิงยืนอยู่หน้าแผนที่เมืองหลวง ตราพยัคฆ์ครึ่งซีกวางอยู่ตรงหน้าผู้บัญชาการกำลังรักษาจวนและนายทหารจากหน่วยรักษาเมืองส่วนที่อยู่ในขอบเขตอำนาจของเซียวจิ่งหยานยืนรอคำสั่ง“รายงานอีกครั้ง”นายทหารคนหนึ่งก้าวออกมา“ประตูตะวันตกและประตูใต้ถูกกบฏควบคุมพ่ะย่ะค่ะ ประตูเหนือยังอยู่ในมือทหารหลวง ส่วนประตูตะวันออกยังสับสน แต่กำลังของเราไม่ได้รับผิดชอบพื้นที่นั้นโดยตรง”หว่านชิงถาม“คลังอาวุธ”“คลังใหญ่ของราชสำนักอยู่เหนืออำนาจตราพยัคฆ์นี้พ่ะย่ะค่ะ เราไม่สามารถเคลื่อนกำลังเข้าไปได้โดยไม

บางกลุ่มเริ่มกักเสบียงของตนบางกลุ่มไม่ยอมแบ่งลูกธนูบางกลุ่มส่งคนไปตรวจเส้นทางหนีหว่านชิงไม่ได้สร้างเอกสารปลอมเพื่อใส่ร้ายใครนางเพียงปล่อยคำถามหากแผนล้มเหลว องค์ชายใหญ่จะพาพวกเจ้าหนีด้วยจริงหรือสำหรับคนที่ร่วมกบฏเพราะผลประโยชน์คำถามเพียงเท่านี้ก็เพียงพอยามดึก เซียวจิ่งหยานยังไม่ฟื้น หว่านชิงนั่งข้างเตียง มือแตะชีพจรเขาเป็นระยะ“ชีพจรดีขึ้นแล้วเจ้าค่ะ”ชุนฮวากระซิบ หว่านชิงพยักหน้า“แต่ยังวางใจไม่ได้”ทันใดนั้นมีเสียงเคาะประตู“พระชายา”“เข้ามา”เฟิงอวี้เดินเข้ามา“พบเส้นทางเสบียงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”หว่านชิงลุกทันที“ที่ไหน”“โกดังเอกชนสามแห่งทางตะวันตก เดิมเป็นของพ่อค้าที่เกี่ยวข้องกับคนขององค์ชายใหญ่ สะสมข้าวและอาหารม้ามากผิดปกติตั้งแต่เดือนก่อน”“อยู่ในเขตของใคร”“สองแห่งอยู่นอกขอบเขตของเรา”“ห้ามแตะ”เฟิงอวี้พยักหน้า“อีกแห่งอยู่ติดเส้นทางที่หน่วยรักษาเมืองของเรามีหน้าที่ควบคุม”หว่านชิงคิด“เราเข้าไปยึดไม่ได้หากไม่มีอำนาจตรวจค้น”“พ่ะย่ะค่ะ”“แต่ควบคุมถนนได้”เฟิงอวี้เริ่มยิ้ม“พ่ะย่ะค่ะ”“ตั้งด่านตามหน้าที่”หว่านชิงกล่าว“ตรวจรถขนของทุกคัน”“ถ้ามีเอกสารถูกต้อง ให้ผ่าน”“ถ้าไม่