جميع فصول : الفصل -الفصل 40

คำพูดของน้องชายเปรียบเสมือนมีดนับพันเล่มที่พุ่งเข้ามากรีดแทงหัวใจของบดินทร์จนเหวอะหวะไม่มีชิ้นดี ภาพเมื่อคืนที่เกลวลินร้องไห้อ้อนวอน ภาพที่เธอบอกว่า 'เกลเจ็บ' ลอยเข้ามาซ้ำเติมความรู้สึกผิดจนเขาแทบกระอักเลือด เธอไม่ได้สำออย เธอเจ็บจริงๆ! ร่างกายของเธอยังไม่ฟื้นตัวจากการแท้งลูก แต่เขากลับย่ำยีเธออย่างป่าเถื่อนราวกับสัตว์ร้าย!"อ๊ากกก!!!" บดินทร์คำรามลั่นราวกับสัตว์ป่าที่บาดเจ็บสาหัส ร่างสูงใหญ่ทรุดลงไปกองกับพื้น ก้มหน้ากราบลงบนพรม สองมือกำหมัดทุบตีพื้นอย่างบ้าคลั่งเพื่อระบายความเจ็บปวดและเกลียดชังตัวเอง"ฉันมันเลว! ฉันมันเหี้ย! ฉันฆ่าลูกตัวเอง ฉันทำร้ายผู้หญิงที่ฉัน... ฮืออออ..." ทิฐิ ความหยิ่งยโส และคราบของซาตานร้าย ถูกกระเทาะออกจนหมดสิ้น เหลือเพียงผู้ชายที่แตกสลายและสำนึกผิดอย่างสุดซึ้ง บดินทร์ร้องไห้โฮอย่างไม่อายใคร เขายอมแลกทุกอย่าง ยอมสละทรัพย์สินพันล้าน หมื่นล้าน เพียงเพื่อย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว"พี่ร้องไห้ไปตอนนี้มันก็ไม่มีประโยชน์หรอกพี่ดิน..." ภูธเนศเอ่ยเสียงเรียบ"เกลเขาไปแล้ว และครั้งนี้ เขาคงไม่ยอมให้พี่หรือผมหาตัวเจออีกง่ายๆ หรอก และไม่รู้ว่าต่อ

ร่างบอบบางในชุดผ้ากันเปื้อนสีพาสเทลฮัมเพลงเบาๆ อย่างอารมณ์ดี แม้จะมีอาการวิงเวียนศีรษะจากอาการแพ้ท้องรบกวนอยู่บ้าง แต่ความสุขที่ได้รู้ว่ามีอีกหนึ่งชีวิตกำลังเติบโตอยู่ในตัว ก็ทำให้เธอมีพลังใจล้นเหลือทว่า... ห่างออกไปฝั่งตรงข้ามของถนน รถตู้สีดำสนิทติดฟิล์มทึบจอดเทียบฟุตบาทอยู่นานนับชั่วโมงแล้ว ภายในรถ ร่างสูงใหญ่ของนายหัวบดินทร์ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนและกางเกงสแล็คสีเข้ม นั่งจ้องมองร่างเล็กที่เคลื่อนไหวไปมาผ่านกระจกรถด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโหยหาและรักใคร่สุดหัวใจหัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอกเมื่อได้เห็นรอยยิ้มหวานๆ ของเธออีกครั้ง "นายหัวครับ... จะให้ผมเข้าไปเคลียร์คนในร้านก่อนมั้ยครับ" เชน บอดี้การ์ดคนสนิทเอ่ยถาม "ไม่ต้อง" บดินทร์ยกมือห้าม เสียงของเขาแหบพร่า"แกคอยอยู่ที่นี่แหละ ฉันไม่อยากให้เกลตกใจ หรือคิดว่าฉันจะมาใช้กำลังบังคับเธอเหมือนคราวก่อนๆ ...ครั้งนี้ ฉันจะไปหาเธอด้วยตัวของฉันเอง"บดินทร์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความกล้า... ความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับความเกลียดชังของผู้หญิงที่เขารัก ชายหนุ่มเปิดประตูรถและก้าวเดินข้ามถนนตรงไปยังร้านนมสดเล็กๆ แห่งนั้น ทุกย่างก

เกลวลินชี้หน้าก่นด่าอย่างไร้เยื่อใย เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างเด็ดเดี่ยว"หนี้ห้าสิบล้านนั่น ถือซะว่าฉันชดใช้ให้คุณไปหมดแล้วด้วยชีวิตของลูกคนแรกกับร่างกายที่แหลกสลายของฉัน ตอนนี้เราไม่มีอะไรติดค้างกันอีก! ออกไปจากร้านของฉันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งความจับคุณข้อหาบุกรุก!"บดินทร์มองใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว เขาเข้าใจแล้วว่ากำแพงแห่งความเจ็บปวดที่เขาสร้างไว้ให้เธอมันสูงตระหง่านและหนาทึบเพียงใด การจะพังทลายมันลงมาคงไม่อาจทำได้ภายในวันเดียว หากเป็นบดินทร์คนเดิม เขาคงจะใช้กำลังอุ้มพาดบ่าแล้วลากเธอกลับไปกักขังไว้ในเพนต์เฮาส์แต่บดินทร์ในวันนี้... คือผู้ชายที่ยอมสิโรราบและแพ้พ่ายให้กับผู้หญิงตรงหน้าอย่างหมดรูป เขาไม่อยากทำอะไรให้เธอต้องกระทบกระเทือนจิตใจอีก โดยเฉพาะในเวลาที่เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ แบบนี้"ถ้าเกลยังไม่อยากเห็นหน้าพี่... พี่จะออกไปยืนรอข้างนอกก็ได้" บดินทร์ยอมถอยหลังออกห่างอย่างว่าง่าย เขายกมือขึ้นเช็ดน้ำตาอย่างลวกๆ"แต่จำไว้นะเกล... ต่อให้เกลจะไล่พี่ให้ไปตาย พี่ก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น พี่จะอยู่ที่นี่จะอยู่พิสูจน์ให้เกลเห็น ว่าพ่อเลวๆ คนนี้ มันพร้อมจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อ

"ความกลัวของคุณมันเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดที่ฉันต้องเจอหรอกบดินทร์!" เกลวลินกัดฟันกรอด น้ำตาแห่งความอัดอั้นไหลรินลงมา"ถ้าคุณหวังดีกับฉันจริงๆ ก็เลิกยุ่งกับฉันซะที ปล่อยให้ฉันกับลูกอยู่กันตามลำพังฉันดูแลตัวเองได้!""ดูแลตัวเองได้ยังไง! เกลทำงานงกๆ อยู่หน้าร้านจนหน้ามืดสลบไปแบบนี้ หมอบอกว่าเกลมีภาวะแท้งคุกคาม มดลูกยังไม่แข็งแรงเพราะการแท้งครั้งก่อน ถ้าเกลยังดื้อดึงทำงานหนักอยู่แบบนี้ ลูกในท้องอาจจะเป็นอันตรายได้นะเกล!" บดินทร์เผลอขึ้นเสียงด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะรีบลดระดับเสียงลงเมื่อเห็นแววตาตื่นตระหนกของหญิงสาว"พี่ขอโทษ... พี่ไม่ได้ตั้งใจจะตะคอก พี่แค่เป็นห่วงลูก เป็นห่วงเกล" คำพูดของหมอที่บดินทร์ถ่ายทอดออกมา ทำให้เกลวลินหน้าซีดเผือด ภาวะแท้งคุกคาม... คำนี้มันน่ากลัวเหลือเกินสำหรับคนเป็นแม่ที่เคยสูญเสียมาแล้ว เธอชะงักไป มือเล็กลูบหน้าท้องตัวเองเบาๆ ความดื้อรั้นเริ่มลดทอนลงเมื่อตระหนักถึงความปลอดภัยของสายเลือดในอุทรบดินทร์เห็นความลังเลในดวงตาของเธอ ชายหนุ่มรู้ดีว่านี่คือโอกาสเดียวที่เขาจะมีสิทธิ์ก้าวเข้ามาอยู่ในชีวิตของเธออีกครั้ง เขาตัดสินใจทำในสิ่งที่ซีอีโอผู้เย่อหยิ่งไม่เคยคิดจ

เกลวลินรูดประตูม้วนเหล็กหน้าร้านลงมาจนสุด ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า ร่างกายที่ตั้งครรภ์อ่อนๆ เริ่มประท้วงด้วยอาการปวดเมื่อยตามบั้นเอวและเรียวขาหญิงสาวหันกลับมามองสภาพร้านที่บัดนี้สะอาดเอี่ยมอ่อง โต๊ะทุกตัวถูกเช็ดจนเงาวับ เก้าอี้ถูกยกขึ้นพาดไว้บนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ พื้นร้านถูกถูจนไม่มีคราบเหนียวเหนอะหนะ และคนที่เนรมิตความสะอาดทั้งหมดนี้ ก็กำลังนอนแผ่หลาหอบหายใจอยู่บนพื้นกระเบื้องกลางร้าน!บดินทร์ในสภาพที่เสื้อยืดสีขาวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบเนื้อ เส้นผมสีเข้มปรกหน้าผาก ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำจากความเหน็ดเหนื่อย เขานอนกางแขนกางขา หลับตาพริ้ม หอบเอาอากาศเข้าปอดลึกๆ ตลอดทั้งวันเขาแทบไม่ได้หยุดพัก ทั้งเสิร์ฟ ทั้งปิ้งขนมปัง ทิ้งขยะ ขัดห้องน้ำ และถูพื้นร้าน... มันคืองานกรรมกรที่สูบเรี่ยวแรงซีอีโออย่างเขาไปจนหมดก๊อกเกลวลินมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ลึกๆ ในใจเธอแอบสะใจที่เห็นเขาลำบาก แต่ลึกยิ่งกว่านั้น... ความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามกดทับไว้กลับกำลังสั่นไหว เขาทำเพื่อเธอขนาดนี้เชียวหรือ?"นี่... คุณลูกจ้าง ลุกขึ้นมาได้แล้ว ร้านปิดแล้ว คุณกลับไปพักที่ตึกของคุณได้แล้ว"