เสียงเกลียวคลื่นที่ซัดสาดกระทบโขดหิน ผสมผสานกับเสียงลมทะเลที่พัดผ่านทิวต้นมะพร้าว สร้างท่วงทำนองแห่งความสงบสุขที่เกลวลินไม่เคยได้สัมผัสมาเนิ่นนาน เวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าหนึ่งเดือนแล้ว นับตั้งแต่วันที่เธอเดินทางมาถึง ‘ซีเคร็ท เบย์ รีสอร์ต’ บนเกาะพะงัน รังหลบภัยแห่งใหม่ที่ช่วยต่อลมหายใจให้กับนกน้อยที่ปีกหักและบอบช้ำจนเจียนตายร่างบอบบางในชุดเดรสผ้าฝ้ายสีขาวพลิ้วไหว นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ภายในออฟฟิศขนาดกะทัดรัดที่ตั้งอยู่ด้านหลังของรีสอร์ต ใบหน้าหวานที่เคยซีดเซียวและอมทุกข์ บัดนี้เริ่มมีเลือดฝาดและดูสดใสขึ้นมาก แม้ในแววตาจะยังคงหลงเหลือตะกอนแห่งความเศร้าหมองอยู่บ้าง แต่เธอก็สามารถแจกยิ้มให้กับพนักงานคนอื่นๆ ได้อย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้นเกลวลินละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เต็มไปด้วยตัวเลขบัญชี เธอยกมือขึ้นนวดขมับเบาๆ เพื่อคลายความเมื่อยล้า ก่อนที่สายตาจะทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใส วิวทะเลสีครามสุดลูกหูลูกตาทำให้จิตใจของเธอสงบลง ทว่า... ทุกครั้งที่อยู่เพียงลำพัง มือเล็กมักจะเผลอเลื่อนลงมาลูบหน้าท้องแบนราบของตัวเองอย่างลืมตัวความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกน้อยยังคงเป็นบาดแผลฉกรรจ์ที่
آخر تحديث : 2026-10-07
