เมียบำเรอ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

พี่เจ้าคุณเร่งจังหวะกระดกลิ้นเลียที่ร่องแคมของฉันรัวๆแถมยังสลับไปเลียที่ติ่งเสียวด้วยบางครั้ง มือหนาทั้งสองข้างของพี่เจ้าคุณยื่นขึ้นมาบีบขยำหน้าอกของฉัน ก่อนจะบี้เม็ดปทุมถันของฉันรัวๆ "อ๊ะะ อื้ออ มะ..ไม่ไหวแล้ว อ๊าาา อ๊ายยยส์!!" ความรู้สึกของฉันมันเสียวมาก เสียวจนมันซ่านขึ้นไปหมดทุกสัดส่วน จากนั้นร่างกายมันก็กระตุกเกร็งรัวๆเลย สมองมันเบาโล่งไปหมด แถมในรูเสียวยังเต้นตุบๆไม่หยุด ฉันสัมผัสได้ด้วยว่ามีน้ำเหนียวๆไหลออกมาตอนที่ตัวฉันมันกระตุกแรงๆ "แตกแล้วน้ำเยอะเหมือนกันนะมึงเนี่ย อ๊าาส์" พี่เจ้สคุณพูดพร้อมกับหยัดกายลุกขึ้นนั่ง ก่อนที่สองมือจะจับท่อนเอ็นใหญ่ของตัวเองรูดขึ้นลงจนมันผงาดแข็งเต็มที่ หัวเห็ดแดงของมันบวมเป่งจนขึ้นเงา ตามลำท่อนมันโอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนดูน่ากลัว แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็แอบรู้สึกแปลกๆเบาๆจนเผลอกัดปากตัวเองออกมา ตอนนี้มันหน่วงๆเจ็บๆที่น้องสาวอีกแล้ว ความรู้สึกมันเหมือนกับว่าอยากให้ไอท่อนเอ็นของเขาเข้ามาอยู่ในน้องสาวของฉันเร็วๆจัง..."อ๊าา ร้อนไปหมดเลยวะชิโน ซี๊ดด" "อะ..อื้อ พะ..พี่เจ้าคุณ อ๊าาา"พี่เจ้าคุณค่อยๆจับขาเรียวของฉันแยกออกจากกันอีกครั้ง สองมือจับท่อ

ฉันยังคงอึ้งและงงกับคำพูดของพี่ปรางอยู่ เรื่องที่ว่าจะให้ฉันไปเรียนหนังสือ คือฉันก็อยากเรียนนะ แต่คนอย่างฉันมันไม่ได้เรียนตั้งแต่แรกๆ ฉันกลัวว่าจะเรียนไม่ทันคนอื่นน่ะสิ "ทำไมหน้าทำแบบนั้นล่ะ ไม่อยากเรียนหนังสือเหรอ เห็นเจ้าคุณบอกบ้านเธอยากจนมากนิ" "คะ..คือหนูก็อยากเรียนค่ะ แต่หนูไม่มีพื้นฐานอะไรเลย หนูกลัวว่าพี่ปรางกับพี่เจ้าคุณจะเสียเงินฟรีน่ะค่ะ" ฉันก้มหน้าตอบไปตามความจริง "ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่จะจ้างครูมาสอนเรื่องความรู้พื้นฐานให้ก่อนดีไหม พอมีความรู้ขึ้นแล้วชิโนค่อยไปเข้าโรงเรียน" บอกตรงๆว่าฉันอึ้งและทราบซึ้งมากๆในเวลาเดียวกัน ฉันไม่เคยได้รับอะไรแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต ไม่สิ.. ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะได้รับมันด้วยซ้ำ พี่ปรางเธอดีกับฉันมากจริงๆ"เอ่อคือ.." "ถ้าเรื่องมากนักก็ไม่ต้องเรียน น่ารำคาญ!" พี่เจ้าคุณพูดออกมาอย่างคนไม่สบอารมณ์ เขาคงจะไม่พอใจในท่าทางเก้งๆกังๆของฉันล่ะมั้ง"คุณ ไหนเราคุยกันแล้วไงว่าจะให้ชิโนเก็บเอาไปคิดก่อนน่ะ" พี่ปรางกระตุกแขนพี่เจ้าคุณเบาๆราวกับกำลังเตือนสติ "อือก็ได้! กูให้เวลามึงคิดทบทวนสองวันละกัน ไปตัดสินใจมา" "ค่ะ หนูขอบคุณพี่เจ้าคุณกับพี่ปรางมากนะคะที่

นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ฉันเผลอหลับไป พอตื่นขึ้นมาอีกทีฟ้าก็ใกล้จะมืดแล้ว ฉันค่อยๆหยัดกายลุกนั่งพร้อมกับเอามือกุมขมับ มันรู้สึกมึนๆหัวแปลกๆยังไงไม่รู้แฮะ หรือฉันนอนนานเกินไป...ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆก็พบว่าฉันอยู่ในห้องของตัวเองแล้ว ฉันกลับมาที่ห้องตั้งแต่เมื่อไหร่กัน... ฉันจำได้ว่าฉันคุยกับพี่ปรางอยู่ในห้องของเธอนี่นา.. ฉันจำได้ว่าเราคุยกันเรื่องที่พี่แนนนี่เรียกฉันไปแล้วบอกว่าอย่าไว้ใจพี่ปราง จากนั้นพี่ปรางก็เอาน้ำส้มมาให้ฉันดื่ม พอดื่มไปสักพักฉันก็เริ่มรู้สึกง่วงๆแล้วภาพมันก็ตัดไปเลย.. ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"ชิโน ชิโนเปิดประตูให้พี่หน่อยสิ" ขณะที่ฉันกำลังงงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงเรียกของพี่ปราง"ประตูไม่ได้ล็อคค่ะพี่ปราง" ฉันตะโกนตอบพี่ปรางกลับไป แกร่ก! ประตูห้องถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับพี่ปราง สีหน้าเธอดูไม่ค่อยดีเลยแฮะ ไม่รู้ว่ามีอะไรที่ไม่สบายใจรึเปล่า พี่ปรางเดินเข้ามานั่งบนเตียงข้างๆฉัน เธอก้มหน้าลงมองพื้นด้วยแววตาเศร้าๆ ถ้าฉันถามว่าเธอเป็นอะไร มันจะดูเสียมารยาทไหมนะ..."พี่ปรางมีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึเปล่าคะ สีหน้าพี่ปรางดูไม่ค่อยดีเลย" สุดท้า

อ๊อก อ๊อก อ๊อก อ๊อกท่อนเอ็นใหญ่ถูกกระแทกเข้ามาในโพรงปากของฉันครั้งแล้วครั้งเล่า มันรุนแรงและหนักหน่วงขึ้นทุกครั้งที่เอวสอบยังขยับอยู่อย่างบ้าคลั่งพี่เจ้าคุณกระแทกมันเข้ามารัวมากจนฉันเริ่มหายใจไม่ออก น้ำหูน้ำตามันไหลออกมาเลอะเทอะไปหมด แถมขอบปากของฉันยังเต็มไปด้วยน้ำลายเหนียวเหนอะอีกต่างหาก "โอ๊วว ตะ..แตกแล้ว อ๊าา ซี๊ดด อ๊าสสส์!!!" ฉันดูดเลียปลายหัวเห็ดของพี่เจ้าคุณรัวๆ ขณะที่เจ้าตัวก็ตะบี้ตะบันอัดกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาไม่หยุด พี่เจ้าคุณจับหัวฉันให้อยู่นิ่งๆแล้วกระเด้ารัวเข้ามาสี่ห้าที ฉันก็รู้สึกมีอะไรเหลวๆอุ่นๆพุ่งเข้ามาในปากของฉัน รสชาติคาวๆกับกลิ่นเหม็นๆของมันทำเอาฉันอ้วกแทบพุ่ง"อื้ออ!" จู่ๆพี่เจ้าคุณก็เอามือมาปิดปากฉันเอาไว้ตอนที่ฉันกำลังจะคายมันออก "กลืนลงไป" อะไรนะ! รสชาติแย่อย่างงี้จะให้ฉันกลืนได้ยังไงกัน"ถ้าไม่กลืนกูก็จะปิดปากมึงอยู่แบบนี้แหละ" เอายังไงดีคายก็ไม่ได้ กลืนก็ไม่ลง แต่ดูแล้วฉันคงต้องฝืนกลืน เพราะถ้าไม่กลืนมันก็อยู่ในปากฉันอยู่อย่างงี้แหละอึก! สุดท้ายฉันก็ต้องจำใจกลืนมันลงคอไปอย่างทุลักทุเล ไม่งั้นฉันคงขาดอากาศหายใจตายแน่ๆ แม้รสชาติมันจะแย่แต่พอกลืนลงไปฉันก็รู

“สวัสดีค่ะคุณป้า” พอได้สติกลับมาฉันก็รีบยกมือไหว้ท่านอย่างนอบน้อม “ดีจ้ะ เข้ามาในบ้านก่อนสิ” คุณป้าเปิดประตูพาฉันเข้าไปในบ้าน ข้างในมันค่อนข้างรกและสกปรกสุดๆไปเลย ไม่รู้ว่าอยู่กันไปได้ยังไง เป็นฉันฉันอยู่ไม่ได้หรอกนะจะบอกให้ “เดี๋ยวป้าไปเอาน้ำมาให้นะจ้ะ”“ไม่ต้องหรอกค่ะหนูมาแค่แป๊ปเดียว” ดูท่าทางแม่ยัยชิโนนี่จะเอ็นดูฉันมากเลยนะ แววตาที่เธอส่งมาเหมือนกับแม่กำลังมองลูกอย่างไงอย่างงั้น “อ๋อจ๊ะๆ แล้วสรุปหนูมีธุระอะไรเหรอจ้ะ”“พอดีหนูอยากรู้อะค่ะว่าปกติชิโนเค้าชอบและไม่ชอบอะไร พอดีหนูเป็นคนใช้อยู่ที่บ้านของคุณเจ้าคุณน่ะค่ะ ที่หนูมาเพราะคุณเจ้าคุณอยากจะเอาใจชิโนเลยให้หนูมาถามว่าเธอชอบหรือไม่ชอบ แพ้หรือไม่แพ้อะไรทำนองนี้อะค่ะ”ฉันยอมรับว่าฉันโกหกเพื่อจะหลอกเอาข้อมูลของชิโน ปกติเวลาเจ้าคุณรับใครเข้ามาเป็นนางบำเรอเขาไม่เคยมีท่าทีที่แปลกไปกับฉันเลย แต่ตั้งแต่ที่ยัยนี่เข้ามานิสัยบางอย่างของเจ้าคุณก็เริ่มเปลี่ยนไป แม้จะยังเปลี่ยนไปไม่มากก็เถอะ เซ้นส์ฉันมันบอกแรงมากว่าเจ้าคุณอาจจะรักยัยเด็กนี่เข้าสักวัน เพราะฉะนั้นฉันอาจจะต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม “ชิโนมันเป็นคนง่ายๆอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละจ๊ะ แต