All Chapters of เบี้ยสวาทจอมเถื่อน Nc35+: Chapter 21 - Chapter 30

“อือ! ทำไมต้อง...อ่ะ! อือ!"ยังพูดไม่ทันจบความก็ถูกปากหนาเคลื่อนมาทาบทับบดขยี้สอดแทรกเรียวลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็กเพื่อควานหาความหวาน ครั้งนี้ลิ้นน้อยของซาน่าไม่ได้ดิ้นรนถอยหนี หล่อนยอมให้เขากอดเกี่ยวคลึงเฟ้นเล่นจนพอใจ ก่อนที่เขาจะผละปากหนาของตนออกมาจูบคางสวยหนักหน่วงและใช้หนวดเคราของตัวเองถูไถซอกคอระหงลากไถลงมายังแอ่งชีพจรของซาน่า“อือ! หอมเหลือเกินซาน่า อูว์! พี่หรรมอยากเข้าไปในตัวซาน่า...ซี้ดดดด”สูดปากแรงด้วยความเสียวซ่าน ร่างใหญ่เคลื่อนกายขยับไปแนบอิงความฉ่ำร้อนของซาน่า แล้วไม่กี่อึดใจ ไม่รอให้เธอได้หายใจหายคอ หรรมใหญ่ก็เคลื่อนความแข็งแรงดุดันเข้าไปในโพรงสวาทน้อยแน่นของเจ้าหล่อน“อ่ะ! อื้อ!"ซาน่าแอ่นร่างขึ้นรับแรงกระแทกดุดันของบุรุษ สองมือเล็กเปลี่ยนมาโอบกอดลูบไล้คนเหนือร่าง ปากน้อยขบเม้มไหล่หนาของคนที่แนบทับเหนือร่าง เอวเล็กบิดเร่าส่ายคลึงไปมาด้วยความอึดอัดทรมาน ยิ่งบิดเร่าเอวคอดยิ่งสร้างแรงปรารถนาให้กับหรรมใหญ่มากขึ้น“โอว์! ซาน่าของพี่หรรม อือ! ไม่ไหวแล้ว...ซาน่าแน่นเหลือเกิน อูว์! เย้!"เอวสอบขยับโยกเคลื่อนเป็นจังหวะหนักหน่วงเหมือนทุกครั้ง ปากหนาระบายยิ้มพราวเสน่ห์ออกมา โ

และแล้วบ่วงที่หรรมใหญ่ไม่ประสงค์จะติดก็มาถึงวันงานแต่งงานที่จัดขึ้นในบ้านไร่ใจเกินร้อย ถูกจัดท่ามกลางแขกผู้ใหญ่ ญาติทางฝ่ายแม่กับพ่อเขามาร่วมยินดีกันเต็มไปหมด และญาติของซาน่าเองก็เช่นกัน งานจัดขึ้นแบบพื้นบ้านอิสานเรา มีแห่ขบวนขันหมาก และนาทีที่เห็นเจ้าบ่าวตอนเดินออกมาจากห้องพักของตน ซาน่าขมวดคิ้วกับชายหนุ่มรูปงามแววตาดุดันในชุดไทยด้านเจ้าบ่าวเองก็เช่นกันตอนเห็นเจ้าสาวนาทีแรกเขาแทบหยุดหายใจ ใบหน้าสวยเข้ารูปกับชุดไทยสีทองที่ซาน่าใส่นั้นวันนี้ช่างเข้ากันดีเหลือเกิน ผิวขาวนวลเนียนนั้นอีก หัวใจหนุ่มเต้นโครมครามผิดจังหวะ ก่อนที่จะถูกพ่อเรียกสติให้หันกลับไปทางเดิม ระหว่างรอเจ้าสาวเดินมานั่งข้างกายร่างเล็กทรุดกายนั่งพับเพียบข้างเจ้าบ่าว แล้วแอบชำเลืองหางตามองสังเกตคนข้างกาย ปากน้อยอ้าเหวอไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่าผู้ชายที่เข้าพิธีแต่งงานกับตนในวันนี้คือหรรมใหญ่ เขาไม่มีหนวดเครา ใบหน้าเกลี้ยงเกลาสะอาดสะอ้าน ปากหนามียิ้มเล็กน้อยยามที่ผู้ใหญ่พูดคุยกับเขา หล่อนเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าผู้ชายที่หล่อนรังเกียจนั้นเป็นผู้ชายหล่อเหลือร้ายเลยก็ว่าได้ ความดิบ ห่าม ถ่อย สถุล ไร้สกุลที่เคยว่าไว้กลับไม่มีผ

“มองอะไร หรืออยากจะเอาผัว” เขาส่องกระจกตรงหน้าเห็นซาน่ากำลังนั่งจ้องมองมาทางเขาอยู่จึงกระชากเสียงถามขึ้น“ทำไมทำแบบนี้”“แล้วไง ใครสน แต่งงานด้วยก็บุญเท่าไหร่แล้วยัยแหม่ม!" ถอดชุดออกโยนทิ้งเหลือแต่งร่างกึ่งเปลือย เพราะเหลือแต่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวติดกาย“แล้วนั่นจะไปไหน” เมื่อเห็นเจ้าบ่าวแต่งตัวด้วยกางเกงยีนส์และเสื้อกล้าม และตามด้วยเสื้อลายสก๊อตพาดไหล่“เสือก!"ซาน่าสะดุ้งกับคำตะโกนตอบกลับมา หล่อนกัดฟันแน่น เขาตั้งใจทำให้หล่อนอับอายผู้คน“คุณเป็นผัวฉัน เราแต่งงานจดทะเบียนสมรสกันแล้ว” ใช่ ตอนผูกข้อไม้ข้อมือมีเจ้าหน้าที่ทะเบียนมาจดทะเบียนสมรสให้ด้วย“จดแล้วจะทำไม ไม่ได้จดสัญญาชีวิต จะทำอะไร จะไปไหน ไปเอากับแมวหมาข้างนอกก็เรื่องของผัวไหมล่ะ เป็นแค่เมียในทะเบียนอย่าเสือก! แค่นี้ยังไม่พอใจอีกเหรอที่ทำให้ฉันหมดตัว สมบัติทุกอย่างเป็นของเธอหมดแล้ว เชิญ! อยากได้ก็เอาไปเลย คนอย่างหรรมใหญ่ไม่ง้ออยู่แล้วเว้ย!" ในเมื่ออยากแต่งงานคิดว่าจะใช้ทะเบียนสมรสและชีวิตหลังแต่งงานบังคับคนอย่างหรรมใหญ่ไม่มีทางเสียหรอก เขาจะทำให้หล่อนรู้จักนรกบนดิน ในเมื่ออยากผูกรั้งเขาด้วยการแต่งงานดีนัก“นั่นจะไปไหน ไปได้

เมื่อตรวจครรภ์เสร็จซาน่าก็ชวนชายหนุ่มไปชอปปิงซื้อของใช้ส่วนตัวและซื้อเสื้อให้เอฟตันหนึ่งตัว ด้วยเห็นว่าเสื้อตัวนี้เหมาะกับชายหนุ่มมาก และตอนนี้ทั้งสองกำลังนั่งรถกลับบ้านวิลแฮม ระหว่างทางสาวเจ้าจึงเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าในรถเงียบ“พี่เอฟตันคะ พี่จะรังเกียจซาน่ากับลูกไหมคะถ้าเราแต่งงานกัน” อยู่ ๆ เธอก็ถามเขาขึ้นมา เพราะครั้งก่อนตอนเขาขอเธอแต่งงานเธอยังไม่ได้ให้คำตอบชายหนุ่มเลย์กับปีเตอร์ทำหน้าที่ขับรถและเป็นบอดีการ์ดถือของพากันหันมองหน้าสบตากันยิ้ม เมื่อเห็นคุณหนูของพวกตนกำลังจะเริ่มต้นใหม่“รักครับ ซาน่าก็รู้ว่าพี่ไม่มีวันรังเกียจซาน่า แต่งงานกันนะครับ” เอฟตันขอซาน่าแต่งงานอีกครั้ง“แต่งค่ะ ซาน่าจะแต่งงานกับพี่เอฟตัน ขอบคุณนะคะ” เธอโถมกายเข้าสวมกอดคนตัวโตข้าง ๆ อย่างขอบคุณ เอฟตันกอดตอบ และผละออกมาจูบกระหม่อมของเธอแรง ๆ ด้วยความรักล้นอก“เราจะจัดงานแต่งงานกันให้เร็วที่สุด พี่ไม่อยากให้ลูกของเราโตไปกว่านี้” เอฟตันผละจากอ้อมกอดของคนตัวเล็กมาลูบหน้าท้องแบนเรียบของซาน่าที่อีกไม่นานจะโตออกมาอวดสายตาผู้คนและนักข่าว“ขอบคุณนะคะพี่เอฟตัน”“พี่ต่างหากต้องขอบคุณซาน่า”ซาน่าน้ำตาคลอเมื่อได้ยินคำพูดข

“เขาถึงจะหย่ากับหรรมไงลูก หย่าให้น้องเขาไปเถอะ จะได้จบเรื่องกันไป น้องเขาจะได้แต่งงานใหม่”“ไม่มีทาง! หรรมไม่หย่า ไม่ต้องการหย่า หรรมต้องการลูก และซาน่าต้องเลี้ยงลูกของหรรม” เขาโต้กลับคนเป็นพ่อเสียงกระด้าง“ต้องการลูก แล้วแม่ของลูกล่ะ ถ้าต้องการแค่ลูก หรรมก็มีเมียใหม่ได้ หลานคนแรกของพ่อกับแม่ พ่อกับแม่ไปเยี่ยมเขาได้ และอีกอย่างซาน่าก็จะพาหลานมาเยี่ยมพ่อกับแม่บ่อย ๆ ลูกไม่ได้รักน้องก็น่าจะปล่อยให้น้องไปใช้ชีวิตที่ดีกับคนที่น้องเขารักนะหรรม” พร้อมใจกล่อมลูกชาย แม้รู้ดีว่ากล่อมไปก็เท่านั้น เพราะไอ้ลูกชายหัวรั้นไร้มารยาทคนนี้รักภรรยามากแค่ไหน แต่ยังทำปากแข็งไม่ยอมรับหัวใจตัวเอง“ไม่! หรรมไม่มีเมียใหม่ทั้งนั้น ไม่มีลูกใหม่ทั้งนั้น หรรมจะเอาซาน่ากับลูกเท่านั้น”“แล้วต้องการเขาสองคนทำไมล่ะลูก ในเมื่อลูกไม่ได้รักและยินดีจะแต่งงานแต่แรกไม่ใช่เหรอ” สาลิกาถาม“ก็หรรมต้องการไงครับ หรรมต้องการให้ซาน่าตกนรกทั้งเป็น ต้องการให้เธออยู่อย่างทรมาน” ยังไม่ยอมรับอีกว่าตัวเองรักซาน่า คนปากแข็งยังคงแถไปเรื่อย“ยังไงก็ช่างเถอะ พรุ่งนี้พ่อกับแม่จะไปช่วยเตรียมงานแต่งงานหนูซาน่าแล้ว ส่วนลูกก็ดูแลโรงแรมกับไร่ของ