Semua Bab THE COLORS WE HIDE: Bab 11 - Bab 20

Part 1: Ang Mabilis na PagtakasMatapos ang nakakagulat at magnanakaw na halik na 'yon sa apartment ni Yuna, hindi na nakapagsalita pa si Jia. Bago pa man makahuma ang Fine Arts student, mabilis na binuksan ng presidente ang pinto at patakbong lumabas sa corridor. Her breath was ragged, her heart pounding against her ribs like a trapped bird.Pumasok siya sa school pagkabukas na may bitbit na matinding bigat sa kaniyang dibdib. Bawat hakbang niya sa hallway ay tila may kasamang multo ng kataksilan. At ang pinakamahirap na parte? Ang harapin ang kaniyang girlfriend.Nang makita niya si Jiwoo sa tapat ng Student Council office na may dalang kape para sa kaniya, pakiramdam ni Jia ay nasusuka siya sa tindi ng guilt. Lumalapat ang mga labi ni Jiwoo sa kaniyang pisngi para sa kanilang usual na pagbati, pero ang isip at labi ni Jia ay nananatiling nakakulong sa lasa ng halik ni Yuna kagabi. Pilit niyang iniwasan ang mga mata ni Jiwoo buong magdamag, takot na baka sa isang sulyap lang ay maba

Part 1: Ang Bagong Routine sa CampusLunes ng umaga. Ang campus ng unibersidad ay buhay na buhay na naman sa dagsa ng mga estudyante, pero para kay Jia, parang nagbago ang buong atmospheric pressure ng paligid. Habang naglalakad siya sa hallway patungo sa kaniyang unang klase, suot ang kaniyang usual na pormal na ngiti at Student Council uniform, mas pabilis nang pabilis ang tibok ng kaniyang puso.Hindi dahil sa takot kay Jiwoo na kasalukuyang umiiwas din sa kaniya matapos ang break-up. Kundi dahil alam niyang sa dulo ng hallway na ito, may isang tao siyang permanenteng kahati sa isang malaking sikreto.BZZZ.Naramdaman ni Jia ang pag-vibrate ng kaniyang phone sa bulsa ng kaniyang blazer. Mabilis niya itong kinuha habang nagkukunwaring may tinitingnan sa kaniyang leather folder.“Good morning, President. Nakita kita sa gate kanina. Seryoso mo na naman maglakad, baka matakot ang mga freshies. Kumain ka ba ng breakfast?” – Yuna.Hindi mapigilan ni Jia ang dahan-dahang pagsilay ng isang

Part 1: Ang Ligtas na SanctuaryoTahimik ang buong biyahe patungo sa apartment ni Yuna. Naka-yakap lang si Jia sa kaniyang sarili habang suot ang oversized denim jacket ni Yuna na ipinahiram sa kaniya para itago ang nasirang blouse. Nanginginig pa rin ang kaniyang mga balikat, hindi dahil sa lamig ng gabi, kundi dahil sa trauma at takot sa nangyari sa corridor ng unibersidad.Pagpasok na pagpasok nila sa maliit na apartment, agad na isinarado ni Yuna ang pinto at ini-lock ito. Dahan-dahan niyang iginaya si Jia paupo sa gilid ng sofa bed."Sandali lang, kukuha ako ng ice pack at gamot," bulong ni Yuna, ang boses niya ay malalim pa rin at may kaunting panginginig dahil sa natitirang galit.Mabilis siyang bumalik bitbit ang isang maliit na first-aid kit at isang cold compress. Dahan-dahan siyang lumuhod sa tapat ni Jia. Sa ilalim ng malabong liwanag ng kaniyang desk lamp, kitang-kita ang ilang pulang galos sa mapuputing wrists ni Jia—mga pasa mula sa naging pagpilit at mahigpit na pagkak

Part 1: Ang Pagbabalat-kayo ni JiwooSa marangyang living room ng mga pamilyang Han, mabigat ang atmospera. Pormal na bumisita ang mga magulang ni Jia kasama ang kanilang mga legal advisors. Walang paligid-ligid na inilatag ng Papa ni Jia ang banta: isang salita pa mula kay Jiwoo o kahit isang maling hakbang lapit sa kaniyang anak, at tuluyang wawasakin ng pamilyang Kwon ang mga shares at business investments ng mga Han sa merkado.Nang makaalis ang mga magulang ni Jia, isang matinding sampal ang nakuha ni Jiwoo mula sa kaniyang sariling ama."You big embarrassment!" sigaw ng tatay niya. "Ganyan ba kita pinalaki?! Ang habulin at pilitin ang isang Kwon?!"Naiwang mag-isa si Jiwoo sa kaniyang kwarto, nanginginig ang buong katawan sa tindi ng galit. Ang kaniyang perpektong reputasyon ay gumuho, at ang kaniyang ego ay tuluyang nadurog. Pero hindi siya natakot; sa halip, tuluyan siyang nabaliw sa galit."Akala mo ba matatakot mo ako, Jia?" bulong ni Jiwoo habang umiiyak sa galit, ang kaniy

Part 1: Ang Pagsalubong ng BagyoNapakalawak ng mansyon ng mga Kwon. Puno ito ng mga mamahaling antigong display, crystal chandeliers, at mga pader na gawa sa mamahaling marmol. Pero para kay Yuna, habang pinagbubuksan siya ng pinto ng mga bodyguards, pakiramdam niya ay pumasok siya sa isang pormal na korte kung saan siya ang nahatulan ng bitay. Nanginginig ang kaniyang mga palad sa loob ng bulsa ng kaniyang jacket.Subalit ang lahat ng takot na 'yon ay biglang napawi sa isang segundo.Sa dulo ng malawak na sala, naka-upo si Jia sa isang marangyang velvet couch, namumugto ang mga mata at balisa. Pero anino pa lang ni Yuna ang sumilip sa may pinto, tila nakuryente ang buong katawan ng presidente. Agad siyang napatayo mula sa couch.Walang pag-aalinlangan, walang pakialam sa decorum, at walang takot, agad na tumakbo si Jia patungo sa direksyon ni Yuna. Bago pa man makahakbang si Yuna pumasok, isinunggab na ni Jia ang kaniyang sarili—isang mahigpit na yakap na kulang na lang ay magpabags