Alle Kapitel von THE COLORS WE HIDE: Kapitel 31 – Kapitel 40

Part 1: Pagpasok sa SanctuaryoAlas-otso pa lang ng gabi pero parang kay tagal ng bawat oras para sa mag-asawa. Pagkasara pa lang ng engrandeng pinto ng kanilang master bedroom, tila sabay na binitawan nina Jia at Yuna ang kanilang mga bag sa sahig. Ang malawak na kwarto ay nababalot ng dim, warm lights na nagmumula sa gilid ng kanilang king-sized bed. Ang amoy ng lavender at vanilla ay muling sumalubong sa kanila, pero ang mas nangingibabaw ngayon ay ang matinding tensyon ng pagnanasa na kanina pa nila pinipigilan mula sa classroom.Hinarap ni Yuna ang kaniyang asawa. Wala na ang mapang-asar na ngisi sa kaniyang mga labi; napalitan ito ng isang seryoso, malalim, at nag-aalab na titig."Sabi mo kanina sa school, ipagpatuloy natin pagdating sa bahay," pabulong na panimula ni Yuna, ang kaniyang boses ay paos at mababa, na agad na nagpabilis sa pagtaas-baba ng dibdib ng presidente.Hindi na sumagot si Jia. Sa halip, siya na ang unang humakbang palapit, ang kaniyang mga mata sa likod ng c

Part 1: Ang Almusal at ang Senswal na Routine sa Banyo Ang buhay nina Jia at Yuna bilang mag-asawa sa loob ng kanilang bagong mansyon ay naging isang napakagandang routine na punung-puno ng pag-ibig . Tuwing umaga, bago pa sumikat nang husto ang araw, pamilyar na ang bango ng sinangag at kape sa kusina. Sabay silang nag-aalmusal sa kitchen island—palaging nakaupo si Jia sa kandungan ni Yuna habang sinusubuan ang isa't isa, nagtatawanan sa mga simpleng asaran bago harapin ang mahabang araw sa kolehiyo. Ngunit ang pinaka-inaabangang parte ng kanilang umaga ay ang sabay nilang pagligo sa malawak nilang banyo. Sa ilalim ng mainit na shower, sa gitna ng usok at amoy ng lavender body wash, palaging nagigising ang marubdob na pagnanasa ng mag-asawa. Laging may nagaganap na quickie bago matapos ang kanilang pagligo—isang mabilis, basang-basa, at napaka-intenseng pagpapakita ng pagmamay-ari na nag-iiwan sa kanila ng kapaguran ngunit may malawak na ngiti sa mga labi bago magbihis. Gagaw

Part 1: Ang Paghabol sa Parking LotMabilis na binalot ng ingay at kaguluhan ang labas ng gymnasium. Patakbong tinahak ni Jia ang sementadong pathway patungo sa parking lot, hindi pinapansin ang mga estudyanteng nakatitig sa kaniya habang walang tigil ang pag-agos ng kaniyang mga luha. Ang kaniyang puso ay literal na nadudurog sa bawat hakbang."Jia! Baby, sandali lang! Please!"Hinihingal na sumisigaw si Yuna habang hinahabol ang kaniyang asawa mula sa likod. Mabilis ang kaniyang mga hakbang, pilit na inaabot ang papalayong si Jia. Ngunit bago pa man niya hawakan ang braso nito pagdating sa parking lot, isang hanay ng mga itim na SUV ang marahas na huminto sa harap nila, nag-iwan ng matapang na amoy ng sunog na gulong.Bumukas ang pinto ng unahang sasakyan at mabilis na bumaba si Senator Dae-hyun Kwon kasama ang kaniyang mga professional bodyguards. Nakatanggap din ng email blast ang senador, at ang kaniyang mukha ay nagngangalit sa tindi ng galit at pagkabahala para sa kaniyang nag-

lPart 1: Ang Balita ng DriverKinaumagahan, tumigil na ang buhos ng ulan pero ang lamig ng hangin ay nananatili pa rin sa paligid ng mansyon ng mga Kwon. Si Jia ay nakaupo sa gilid ng kaniyang kama, blangko ang mga mata habang hawak pa rin ang kaniyang platinum wedding ring. Hindi siya nakatulog buong gabi. Ang kaniyang mga mata ay namumugto at mapula dahil sa walang humpay na pag-iyak.Knock. Knock."Jia, anak..." ang boses ng kaniyang personal driver mula sa labas ng pinto. "May mahalaga lang po akong kailangang iulat sa inyo tungkol kay Yuna."Nang marinarig ang pangalan ng kaniyang asawa, tila nakuryente si Jia. Mabilis siyang tumayo at binuksan ang pinto. "Ano 'yon? Anong nangyari kay Yuna?""Iha, paglabas ko po kasi ng gate ng subdivision kanina para mag-refuel ng kotse, nakita ko si Yuna na nakasubsob sa gilid ng kalsada. Dahil po sa magdamag na pagtayo sa tindi ng ulan at lamig kagabi, tuluyang nilagnat at hinimatay siya sa labas ng gate. Kasalukuyan po siyang binuhat ng mga

Part 1: Ang Paggising sa Dilim Nang tuluyang makaalis ang kaniyang Mama para bigyan sila ng pribadong oras, pumasok na si Jia sa banyo upang magpalit ng damit. Lumabas siya na maayos nang nakabihis—naka-suot ng kaniyang pormal na simpleng kasuotan, maayos ang buhok, at suot muli ang kaniyang salamin. Mmm... Jia... Isang mahinang ungol mula sa kama ang nagpatakbo kay Jia palapit sa gilid ng kutson. Dahan-dahang idinilat ni Yuna ang kaniyang mga mata. Ang kaniyang paningin ay malabo pa noong una, pero nang tuluyan niyang makilala ang pamilyar na pigura ng kaniyang asawa na nakatayo sa kaniyang tabi, mabilis na nag-unahan ang mga luha sa kaniyang mga pisngi. "J-Jia..." basag at paos ang boses ni Yuna, agad niyang hinawakan ang kamay ng kaniyang asawa kahit na may nakatusok pa ritong IV needle. Naupo si Jia sa gilid ng kama. Hindi siya nagsalita. Ang kaniyang mga mata ay may bakas pa rin ng sakit, pero nanatili siyang nakatitig nang diretso kay Yuna. Hinayaan niya itong magpaliwanag