Todos os capítulos de หวนคืนมาครานี้ ข้าจะไม่ยอมเป็นหมาก: Capítulo 31 - Capítulo 40

บทที่ 32 : กุญแจตระกูลไป๋สายลมหนาวพัดกรูผ่านช่องหน้าต่างไม้แกะสลัก นำพาความเยือกเย็นเข้าสู่ห้องบรรทมชั้นในของตำหนักคุนหนิง เสียงความวุ่นวายด้านนอกค่อยๆ ซาลงเมื่อกองทัพพยัคฆ์ทมิฬตรึงกำลังควบคุมทุกประตูทางเข้าออก มู่ชิงสั่งการให้ทหารเงาตระกูลไป๋คุ้มกันรอบห้องบรรทมอย่างแน่นหนา ห้ามผู้ใดเข้าใกล้แม้แต่ก้าวเดียว แสงแดดยามบ่ายสาดส่องกระทบแท่นบรรทมไม้กฤษณาสลักลายหงส์ทองคำที่บัดนี้ไร้ร่างของสตรีผู้เคยครองอำนาจ ม่านแพรไหมสีแดงชาดถูกปลดลง กลิ่นกำยานดอกโบตั๋นจางหายไป เหลือเพียงกลิ่นหอมสะอาดของไม้จันทน์เก่าแก่ที่แฝงอยู่ใต้ผืนศิลาเซี่ยอวิ๋นซีก้าวเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่หน้าแท่นบรรทมใหญ่ ร่างโปร่งยังคงสวมเสื้อคลุมผ้าไหมสีดำตัวหนาของเซียวจิ้งหลานทับเสื้อคลุมขนจิ้งจอกหิมะสีขาว ไออุ่นจากเนื้อผ้าและกลิ่นกายอันคุ้นเคยของชินอ๋องช่วยโอบอุ้มร่างกายมิให้สะท้านต่อความหนาวเย็นเซียวจิ้งหลานเดินเข้ามายืนเคียงข้าง มือหนาเอื้อมมากอบกุมมือเรียวไว้ในอุ้งมืออุ่น สอดประสานนิ้วทั้งห้าเข้าด้วยกันอย่างแนบแน่น สายตาคมกริบทอดมองคนรักด้วยความอ่อนโยน"กล่องหยกหงส์เพลิงที่ยึดมาได้ เผยหลักฐานความผิดของเสิ่นฮองเฮาจนหมดสิ้นแล้ว"

บทที่ 34 : องค์หญิงไป๋อวิ๋นเสียงกลไกเฟืองศิลาหมุนสะเทือนเลื่อนลั่นดังกึกก้องมาจากผนังหินทิศประจิมของห้องโถงใต้พิภพ ฝุ่นหินสีขาวร่วงกราวลงมาราวกับม่านหมอก กลิ่นหอมเย็นบริสุทธิ์ของดอกบัวหิมะพันปีพวยพุ่งกระจายไปทั่วทางเดินใต้ดิน กลบกลิ่นดินชื้นจนหมดสิ้นเซียวจิ้งหลานดึงร่างของเซี่ยอวิ๋นซีเข้ามายืนซ้อนหลังตนเองทันควัน กระบี่พยัคฆ์ทมิฬในมือขวายกขึ้นตั้งท่าพร้อมสู้ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองความมืดเบื้องหน้าด้วยความระแวดระวังมู่ชิงเบิกตากว้าง สองมือที่ถือกระบี่สั่นระริก จมูกสูดกลิ่นดอกบัวหิมะเข้าเต็มปอด ร่างกายของแม่ทัพเฒ่าแข็งทื่อดั่งโดนมนตร์สะกดผนังศิลาแลงขนาดยักษ์เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นห้องโถงกว้างใหญ่ตระการตาที่ซ่อนอยู่ลึกเข้าไปอีกชั้นหนึ่งแสงคบเพลิงสีเงินสว่างเจิดจ้าสะท้อนเข้ากับชุดเกราะโลหะสีเงินบริสุทธิ์ของ กองทัพทหารเงาเกราะเงิน นับพันนายที่ยืนเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบสงบนิ่งดั่งขุนเขา ทหารทุกคนสวมหน้ากากเงินลายเสี้ยวพระจันทร์ ถือหอกยาวประกายรุ้ง แผ่รังสีพลังยุทธ์ขั้นสูงสะกดข่มบรรยากาศรอบข้างจนไร้เสียงกระซิบใจกลางขบวนทหารเกราะเงิน ร่างระหงของสตรีผู้หนึ่งก้าวเดินเยื้องกรายออกม

บทที่ 36 : สายเลือดมังกรแท้จริงปลายหอกยาวประกายรุ้งของทหารเงาเกราะเงินนับร้อยเล่มชะงักค้างอยู่กลางอากาศ เสียงลมหายใจสะดุดกึกดังก้องสะท้อนผนังศิลาใต้พิภพ ความเงียบงันอันหนักหน่วงเข้าบดบังเสียงหยดน้ำที่ไหลรินตามซอกหิน แสงคบเพลิงสีเงินสาดสะท้อนประกายสีทองอร่ามบนผืนผ้าแพรไหมของพระราชโองการลับในมือเซี่ยอวิ๋นซี ตราพระราชลัญจกรหยกมังกรคู่เหยียบเมฆาเปล่งประกายสีชาดเข้มข้น ดึงดูดสายตาทุกคู่ให้จับจ้องมองด้วยความสะท้านใจเซี่ยอวิ๋นซีก้าวเดินขึ้นไปข้างหน้าสามก้าว ร่างโปร่งยืนตระหง่านอยู่กึ่งกลางห้องโถงศิลา เสื้อคลุมผ้าไหมสีดำตัวหนาของเซียวจิ้งหลานสะบัดพลิ้วตามแรงลมใต้ดิน ขับเน้นใบหน้าหวานหมดจดที่บัดนี้แผ่รังสีสูงส่ง สง่างาม และน่าเกรงขามดั่งมังกรผู้ตื่นจากการหลับใหลมือเรียวคลี่ม้วนพระราชโองการลับออกกว้าง ปลายนิ้วสัมผัสอักษรชาดที่จารึกไว้ด้วยลายพระหัตถ์ของอดีตฮ่องเต้องค์ก่อน"ทหารเงาเกราะเงินตระกูลไป๋ และแม่ทัพนายกองทุกนาย จงฟังประกาศิตแห่งโอรสสวรรค์!"สุรเสียงกังวานใสของเซี่ยอวิ๋นซีดังก้องกังวานสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วห้องโถงหิน"ยี่สิบปีก่อน อดีตฮ่องเต้ทรงเล็งเห็นความละโมบของขุนนางฝ่ายในและราชว

บทที่ 38 : เผชิญหน้าเจ้าเหนือหัวเสียงกลไกเฟืองศิลาขนาดมหึมาใต้พื้นห้องโถงตำหนักคุนหนิงหมุนสะเทือนเลื่อนลั่น แผ่นกระเบื้องเคลือบหินอ่อนสีนิลหลังฉากกั้นไม้สักทองแยกตัวออกจากกันเป็นช่องกว้าง ม่านควันกำยานดอกโบตั๋นกระจายตัวสลายไปในอากาศ ลมหนาวภายนอกกวาดพัดเข้ามาทางประตูตำหนักที่พังทลาย นำพาความเยือกเย็นเข้าสู่ห้องโถงใหญ่ที่คุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายแห่งศึกชิงอำนาจทหารองครักษ์หลวงและขันทีฝ่ายในต่างพากันผงะถอยหลังด้วยความตื่นตระหนกร่างสูงโปร่งของเซี่ยอวิ๋นซีก้าวพ้นบันไดวนใต้ดินขึ้นมายืนตระหง่านกึ่งกลางห้องโถง เสื้อคลุมผ้าไหมสีดำตัวหนาของชินอ๋องสะบัดพลิ้วตามแรงลม ขับเน้นใบหน้าหวานหมดจดที่แผ่รังสีสูงศักดิ์ดุจดวงจันทร์วันเพ็ญ ปิ่นหยกขาวมังกรหงส์บนเรือนผมดำขลับทอประกายเรืองรองรับแสงสุริยันยามเช้า ในมือเรียวประคองม้วนพระราชโองการลับสีเหลืองทองและกล่องหยกหงส์เพลิงไว้อย่างมั่นคงเคียงข้างกันนั้น เซียวจิ้งหลานในชุดเกราะแม่ทัพสีดำทมิฬก้าวเดินขึ้นมาด้วยท่วงท่าองอาจดั่งเทพสงคราม มือหนากุมด้ามกระบี่พยัคฆ์ทมิฬที่เปื้อนคราบเลือดแห้งกรัง สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวกวาดมองไปทั่วห้องโถง แผ่รังสีอำมหิตสะกดข่มจนทุ

บทที่ 40 : หลักฐานยี่สิบปีก่อนแสงสุริยันยามสายสาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้แกะสลักสีทองของท้องพระโรงใหญ่ไท่เหอเตี้ยน ไออุ่นจากกระถางกำยานทองคำเก้าชั้นไม่อาจขับไล่ความหนาวเหน็บอันน่าสะพรึงกลัวที่เกาะกุมจิตใจของเหล่าขุนนาง เสนาบดีฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊นับร้อยนายยืนเข้าแถวอย่างสงบนิ่ง สองฝั่งซ้ายขวามีทหารพยัคฆ์ทมิฬในชุดเกราะหนักสีดำสนิทถือทวนยาวประกายรุ้งยืนคุมเชิงทุกสี่ก้าว รังสีสะกดข่มขวัญแผ่กระจายจนทั่วทั้งห้องโถงหลวงเงียบกริบไร้แม้เสียงกระแอมบนบัลลังก์มังกรทองคำ ฮ่องเต้หยวนเจิ้งตี้ประทับนั่งเหยียดวรกายตรง พระพักตร์คมสันซูบตอบแผ่รังสีเด็ดขาดและเย็นยะเยียบ พระเนตรกวาดมองขุนนางทั้งปวงด้วยความชิงชังต่อความฉ้อฉลที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ร่มเงาราชสำนักมานานสองทศวรรษเบื้องล่างหน้าพระพักตร์ เซี่ยอวิ๋นซียืนตระหง่านกึ่งกลางลานหินอ่อนขัดมัน อาภรณ์ผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ปักดิ้นทองลายเมฆาลอยเด่น เสื้อคลุมขนจิ้งจอกหิมะสีขาวสะบัดพลิ้วตามจังหวะก้าวเดิน ปิ่นหยกขาวมังกรหงส์บนเรือนผมดำขลับทอประกายสีนวลตารับแสงตะวัน ใบหน้าหวานหมดจดแผ่รังสีสูงศักดิ์น่าเกรงขามดั่งมังกรหวนคืนถิ่นเคียงข้างกาย ร่างสูงตระหง่านของเซียวจิ้งหลา