วันต่อมาสนามบิน Runway Airport“แน่ใจนะว่าจะไม่ให้พี่ตามไปด้วยจริง ๆ”“…” ฉันยืนยิ้มพร้อมกับส่ายหัวปฏิเสธให้พี่นพี เมื่อวานหลังจากที่ประชุมกันเสร็จวันต่อมาก็เป็นวันที่จะต้องเดินทางไปยังอเมริกาเลย เป็นอะไรที่ปุ๊บปั๊บมาก พอพี่นพีรู้เรื่องนี้เข้าก็เลยอยากจะตามฉันไปด้วย แต่ฉันก็ห้ามเอาไว้ก่อน เห็นว่าพี่เขาเองก็มีงานที่ต้องทำอยู่“เรานี่จริง ๆ เลย งั้นดูแลตัวเองด้วยนะครับ” พี่นพีวางมือไว้บนหัวของฉันแล้วลูบไปมาเบา ๆ ฉันที่ไม่ได้ตั้งตัวจะโดนอะไรแบบนี้ก็ได้แต่ปล่อยให้พี่เขาลูบไป และก็คิดหาวิธีหยุดยั้งการทำแบบนี้ไปด้วย“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวกูจะดูแลคนของมึงให้อย่างดีเลย” เป็นแบล็คที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ เขาปัดมือพี่นพีออกพร้อมกับดันตัวฉันเข้าไปยืนกอด แล้วเอ่ยพูดคำหยาบคายกับพี่นพีที่อายุมากกว่า“แบล็ค” ฉันหันไปเรียกชื่อเขาเพื่อจะบอกว่าให้หยุดทำแบบนี้และปล่อยฉันสักที แต่ดูเหมือนแบล็คจะทำมึนใส่ฉันแทน“ไอ้แบล็ค! ปล่อยน้องวาเดี๋ยวนี้!” พี่นพีหมายจะเดินเข้ามากระชากแขนฉันแต่ก็โดนแบล็คมายืนขวางไว้ เอาจริงแล้วถ้ามองดูขนาดตัวของสองคนนี้ก็มีความแตกต่างอยู่พอตัวเลย พี่นพีจะออกผอมสูง แต่แบล็คเขาจะออกแนวหุ่นคนอ
最終更新日 : 2026-10-15
