All Chapters of GENTLE MONSTER บุรุษอันธพาล: Chapter 1 - Chapter 10

บ้านตระกูล สิริรัตนาวดี“อะไรนะ!” ฉันพูดออกไปด้วยอาการตกใจเมื่อคนตรงหน้าพูดในสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดออกมา“นะวาริส ขอร้องแกช่วยฉันหน่อย พลีส ไม่งั้นฉันจะต้องโดนพี่มดดีดออกจากวงการนี้แน่ แกก็รู้ว่าฉันต้องหาเลี้ยงตัวเอง และไหนจะค่าเทอมน้อง ค่านู่นค่านี่ค่านั่น...” ฉันได้แต่นั่งถอนหายใจมอง ‘ไลลา’ เพื่อนตัวดีของตัวเองที่กำลังไล่ยาวเรื่องค่าใช้จ่ายต่าง ๆ นานา ให้ฉันฟัง งั้นระหว่างที่ไลลากำลังพูดอยู่ฉันขอโอกาสตรงนี้มาแนะนำตัวเองเลยแล้วกันฉันชื่อว่า ‘วาริส’ จะเรียกฉันว่า วา หรือ ริส ก็ได้ตามสะดวกกันเลย ตอนนี้ฉันกำลังศึกษาอยู่ที่มหา’ลัยอาร์เธอร์ และเพิ่งจะขึ้นชั้นปีที่ 4 เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ส่วนคนตรงหน้าที่กำลังพูดไม่หยุดคือเพื่อนสนิทของฉันเองเธอชื่อว่า ‘ไลลา’ พวกเราเจอกันครั้งแรกเมื่อตอนปี 1 ตอนนั้นฉันไม่กล้าเข้าไปคุยกับใคร และบวกกับนามสกุลของฉันเลยทำให้เพื่อนร่วมห้องบางคนแอนตี้หรือไม่ชอบฉันไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่เรายังไม่เคยเจอหรือคุยกันมาก่อนเลยตระกูลฉันเป็นตระกูลผู้ดีเก่า มีหน้ามีตาในสังคมมาก และทรัพย์สินก็มากเช่นกัน นั่นจึงทำให้หลายครอบครัวไฮโซต่างอิจฉาและไม่ชอบฉัน ไหนจะเรื่องที่ฉันกำลังคบก

“ทำไมทำหน้างั้นล่ะลูก หนูต้องใส่กับชุดนี่แหละถึงจะสุดปัง!” ไม่ปงไม่ปังแล้ว ฉันนี่ที่จะปังปินาด ฮือ ไม่ใส่ได้ไหม รู้งี้ไม่น่ารับปากไลลาเลย“พี่ผิงคะ วาริสขอใส่ชุดนั้นแทนไม่ได้เหรอคะ” ฉันชี้ไปยังชุดหนังขายาวแขนยาวสีแดงแทนเพราะมันดูไม่โป๊ดี จะว่าไม่โป๊ก็ไม่ได้ แต่คือมันโป๊น้อยกว่าชุดที่พี่ผิงเลือกอะ“ไม่ได้จ้ะ มาเร็วรีบเปลี่ยนชุด ก่อนที่องค์แม่มดจะมา ไม่งั้นเราสองคนจะซวยไปด้วยกันนะ” ฉันจึงต้องจำใจเดินไปรับชุดจากพี่ผิงแล้วเดินเข้าม่านแต่งตัวไปในที่สุดเมื่อพี่ผิงพูดถึงพี่มดใช้เวลาหลายนาทีกว่าฉันจะทำใจออกมาโชว์ตัวให้พี่ผิงดู“ปั๊วะสุด เริดสุด! เนินเป็นเนิน!” ฉันหน้าแดงเมื่อพี่ผิงพูดถึงเนินหน้าอกของฉัน“พี่ผิงคะ มันแหวกขนาดนี้ถ้าวาริสเดินหรือก้มมันจะไม่เห็นเหรอคะ” ฉันพูดออกไปด้วยความกังวลเพราะฉันไม่ได้ใส่บราเลย ได้แต่ใช้แผ่นแปะตรงน้องนมของฉันไว้แทนตามที่พี่ผิงบอก“อย่ากังวลไปจ้ะ พี่จะติดนี่เสริมเข้าไปอีกด้วย” พี่ผิงพูดขึ้นพร้อมกับยกแผ่นที่เหมือนกาวสองหน้าออกมา แล้วนำมาแปะลงใต้ปลายผ้าที่มันแหวกอยู่ จากนั้นพี่เขาก็กดมันลงนิดหน่อยให้กาวอีกด้านมาติดที่เนื้อหน้าอกของฉันมันเวิร์กมาก ฉันลองก้มลงแ

เมื่อสองวันก่อนไอ้ม่อนได้มาขอร้องให้ผมมาขึ้นชก แทนเด็กในสังกัดของมันที่ได้รับบาดเจ็บจากการโดนคนไม่หวังดีลอบทำร้าย ผมสืบจนรู้ว่าไอ้คนที่มันทำระยำแบบนั้นก็คือไอ้ห่านี่ที่ผมกำลังขึ้นชกกับมันอยู่ ตอนแรกผมปฏิเสธไอ้ม่อนไปเพราะไม่อยากมีปัญหากับแม่ ส่วนพ่อผมไม่อะไรเท่าแม่ เชื่อสิว่าพ่อคงสนับสนุนผมสุด ๆไอ้ม่อนมันก็ให้เหตุผลว่างานแข่งมีแต่คนกันเองทั้งนั้น และคนพวกนั้นไม่สนใจนักขึ้นชกเท่าไหร่ ก็มาพนันกันซะส่วนมาก เป็นการแข่งที่ไม่ได้ออกทีวีอะไร ผมก็เลยตกลงรับไป เงินที่ได้ผมก็กะว่าจะให้มันไปซะ ผมไม่ได้อยากได้เงิน แต่ผมอยากมาจัดการกับไอ้คนที่มันชอบเล่นตุกติกมากกว่าผมเป็นเพื่อนกับไอ้ม่อนนานแล้ว ตั้งแต่ที่ผมเข้าวงการหาเรื่องคน (มีด้วยเหรอ 555) แต่ก่อนไอ้ม่อนเป็นเพียงลูกกระจ๊อกของแก๊งหนึ่งที่ผมไปถล่มมา คนในแก๊งของมันพยายามจะขืนใจผู้หญิงในซอกซอยที่ผมเดินผ่านพอดี ผมได้ยินเข้าก็เลยไปช่วยไว้ แต่ใครจะไปคิดว่ามันกัดผมไม่ปล่อย ด้วยความรำคาญก็เลยไปจัดการให้ไม่มีแก๊งนี้อีกต่อไป จบ ๆนั่นแหละก็เลยได้เจอมัน จนผ่านไปหลายปีแล้วมันก็มาเปิดค่ายมวยของตัวเอง แต่ก็ไม่ได้ดังอะไรนัก และที่น่าแปลกเลยคือไอ้ม่อนเนี่ยนะเป

“นี่ของแกนะไลลา ฉันเอาใส่ไว้ในนี้นะ” ฉันหยิบซองสีขาวออกมาจากกระเป๋าสะพายของตัวเอง แล้วจัดการเอื้อมมือไปกดปลดล็อกเก๊ะหน้ารถของไลลา เพื่อจะเอาซองที่ได้มาไปเก็บไว้ตรงนั้น“อะไรวะ” เธอถามฉันในขณะที่สายตาของเธอยังคงมองไปบนท้องถนนอยู่เหมือนเดิม“เงินที่พี่มดให้อะ” พูดจบไลลาก็ตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทางอย่างไว ฉันได้แต่กระชับสายเบลนั่งมึนกับพฤติกรรมของเพื่อนตัวเอง“จะบ้าไง! แกจะเอามาให้ฉันทำไมเล่า! เก็บไว้เลย” ไลลาเอื้อมตัวมาหยิบซองสีขาวเพื่อจะยัดลงกระเป๋าฉันดังเดิม แต่ฉันไวกว่าที่คว้ากระเป๋าตัวเองหลบได้“ไม่เอา ๆ แกก็รู้ถ้าฉันมีเงินติดตัวกลับบ้านเยอะขนาดนี้คุณแม่ต้องสงสัยแน่ว่าไปเอามาจากไหน” ไลลานั่งมองฉันตาปริบ ๆ เหมือนกับซึ้งอะไรสักอย่าง ที่ฉันพูดแบบนั้นก็เผื่อเอาไว้ เพราะคุณแม่ท่านชอบมาจัดกระเป๋าและห้องนอนฉันอยู่บ่อยครั้ง ฉันเลยต้องเซฟตัวเองไว้ดีกว่า“เพื่อนรัก เพื่อนนางฟ้าทรงมาโปรดของฉัน” ไลลาโผเข้ากอดฉันอย่างรวดเร็วแล้วพึมพำพูดขอบคุณฉันไม่หยุด ใช้เวลาสักพักกว่าเธอจะปล่อยฉันแล้วไปขับรถต่อบ้านตระกูล สิริรัตนาวดี“พรุ่งนี้เรียนวันแรกอย่ามาสายล่ะไลลา ฉันไม่อยากหาข้ออ้างให้แล้วนะ” ฉันหันไปพูดเตื

เช้าวันต่อมามหาวิทยาลัยอาร์เธอร์วาริส Talk“อ่าว! พี่นพี สวัสดีค่ะ กลับมาไทยตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย วาริสไม่เห็นจะบอกไลลาเลย” เสียงของไลลาเอ่ยขึ้นเมื่อเธอเดินเข้ามาหาฉันแล้วเจอเข้ากับพี่นพีพอดี วันนี้พี่นพีอาสามาส่งฉันที่มหา’ลัย ฉันที่ปฏิเสธไม่ได้ก็เลยต้องจำยอมไปไลลาเองก็รู้จักพี่นพี เอาเป็นว่าสาขาฉันรู้จักพี่เขากันทั้งนั้น เพราะสมัยที่พี่นพีเรียนอยู่ที่นี่พี่เขาเป็นรุ่นพี่ที่ดูแลรุ่นน้องดีมาก หลายคนเลยชอบพี่นพีกัน“พี่มาไทยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว น้องวาเองก็เพิ่งจะเจอพี่เมื่อวานเอง ว่าไงเราสวยขึ้นนะ” พี่นพีพูดชมไลลาขึ้นมาพร้อมกับใช้สายตาสำรวจไลลาอย่างสุภาพ ไลลาน่ะสวยขึ้นทุกวัน เธอดูแลตัวเองดีมาก ขนาดฉันที่เห็นเธอทุกวันก็ยังคิดเหมือนพี่นพีเลยว่าไลลาสวยขึ้น“ดูพูดเข้า พี่นพีชมไลลาแบบนี้ไม่กลัวโดนคนข้าง ๆ หึงเหรอคะ” ฉันได้แต่ส่ายหัวให้กับไลลา เพราะเธอกำลังพูดถึงฉันอยู่“พี่ก็อยากให้น้องวาหึงพี่อยู่พอดีเลย” พี่นพีพูดในขณะที่หันหน้ามามองฉันยิ้ม ๆ แล้วนำมือขึ้นมาวางทาบไว้บนหัวของฉันไปด้วย“เกรงใจคนโสดอย่างไลลาบ้างสิ” ไลลาพูดขึ้นด้วยเสียงงอนแล้วยืนกอดอกมองพวกเราสองคน ฉันทำได้เพียงแค่ยิ้มให้พ