All Chapters of เฮียชนคือตัวซีเคร็ต : Chapter 21 - Chapter 26

“หึ ๆ” เสียงหัวเราะในลำคอทำให้ตรัยคุณต้องหันไปมองเฮียชนที่นั่งอยู่ ทำให้ได้เห็นแววตาและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายของเขาอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แววตาและรอยยิ้มแบบนี้ต่างไปจากเฮียชนที่เขาเคยเห็นโดยสิ้นเชิง แต่เพียงแค่ชั่วพริบตา ช่วงเวลาอันแสนสั้นจนตรัยคุณคิดว่าตัวเองนั้นตาฝาด รอยยิ้มนั้นก็เปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างพร้อมใบหน้าบานเป็นกระด้งอย่างที่เคยเป็น “ใครอยากเป็นเศรษฐี ฉันน่ะสิ ฉันน่ะสิ” “อารมณ์ดีอะไรขนาดนั้นครับ” เฮียชนลุกจากเก้าอี้เดินเข้ามาหาตรัยคุณ เข้าหมุนฟูลเทิร์นรอบตัวเองไปหนึ่งรอบ จากนั้นก็ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ปรากฏดอกกุหลาบขึ้นมาตรงหน้าของตรัยคุณ “อะไรครับ” “ดอกไม้ไง ให้นาย” “ให้ทำไมครับ” “นายรู้ไหม นายคือตัวเงินตัวทองของฉันจริง ๆ ฉันคิดไม่ผิดเลยที่เอานายมาไว้ใกล้ตัว” ตรัยคุณกำหมัดแน่น นี่เฮียชนกำลังหลอกด่าเขาอยู่แน่ ๆ 

“หรือกูโดนหลอกวะ แล้วใครกันแน่ที่หลอกกู...แต่อยู่นี่ก็ไม่เคยเห็นใครจะพกปืนสักคน เห็นพกแต่มาม่ากับแหนมมาแกล้มเหล้า...พวกมันคงไม่ล้ำถึงขั้นดัดแปลงแหนมเป็นอาวุธ มาม่าเป็นระเบิดหรอกมั้ง”ตรัยคุณเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ ดึงตัวเองออกมาจากความกังวลและข้อสงสัยทั้งหมดในตอนนี้ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือเป็นไอ้ตรัย อดีตจิ๊กโก๋ส่งยาที่เข้ามาทำงานกับเฮียชน และตอนนี้ก็เป็นไอ้ตรัยคนขับรถไม่ใช่ร้อยตำรวจตรี ตรัยคุณตรัยคุณมาตามเวลานัดหมาย แต่ด้วยเวลานัดของตัวเองที่ต่างไปจากคนอื่น ทำให้ผู้หมวดสายลับก็ไม่ลืมที่จะระวังตัวเอง ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ก็พบได้ถึงความผิดปกติ บ้านที่เคยสว่างไสว ราวกับว่าถือหุ้น กฟผ. อยู่ 99% วันนี้กลับมืดสนิท ทั้งบ้านเงียบสนิทราวกับไร้ผู้คนอาศัย วันนี้ปืนพกคู่กายก็ไม่นำติดตัวมาด้วย เพราะที่ผ่านมาไม่มีใครพกอาวุธเลยสักคน หากเขาลุกมาเหน็บปืนก็คงกลายเป็นที่สงสัยตรัยคุณหยิบเอามีดพกที่ซ่อนไว้ในรองเท้าขึ้นมา ค่อย ๆ ย่างก้าวอย่างระมัดระวัง ทุกฝีก้าวในตอนนี้เต็มไปด้วยอันตราย ตรัยคุณเดินสำรวจไปโดยรอบนอกจากความมืดก็มีเพียงความเงียบ ในใจเริ่มเป็นกังวลนึกห่วงสอ

“คงไม่หรอกมั้งครับ วันนี้เฮียไม่ได้มาเอง เพราะว่าไปวัด”“อ้อ จริงด้วย...วันครบรอบวันตายเจ๊นุช ถ้าอย่างนั้นตรัยเอานี่ไป ใช้เสร็จแล้วก็เอาไว้ด้านหน้าตลาดนั่นแหละเดี๋ยวฉันไปเอากลับมาเอง”ตรัยคุณมองรถเข็นที่มีเข่งใบใหญ่วางไว้ เธอบอกว่าให้เขาเข็นมันไปด้วยในตอนที่เดินเก็บค่าเช่าแผง สิ่งที่ตรัยคุณไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ทุกคนในตลาดล้วนจดจำได้ว่าวันนี้คือวันครบรอบการตายของนงนุช ต่างต้องการปลอบใจเฮียชนด้วยสิ่งที่ตัวเองพอจะมีและหาได้“ก็ว่าสิตอนออกมาไอ้พี่หมีมันบอกให้ขับกระบะมา”ตรัยคุณมองข้าวของมากมายในเข่ง ทั้งของสดของสุก ของคาวหวานมากมาย มีทั้งของที่ทำขึ้นมาเพื่อการนี้และของที่มีอยู่ในร้านของตัวเอง มูลค่าของมันไม่อาจทราบ แต่สิ่งที่ตรัยคุณรับรู้ได้ชัดเจนคือน้ำจิตน้ำใจที่พ่อค้าแม่ค้ามีต่อเจ้าของตลาด มันมากล้นจนเห็นได้ด้วยตาโดยไม่ต้องพูดอะไร“ทำไมมันสวนทางกับข้อร้องเรียน และข้อมูลที่จ่าบ๊วยส่งมาจากเบื้องบนวะ”นานวันเข้ายิ่งเห็นความผิดปกติ พิสุทธิ์ชนรู้ตัวตนของเขาจึงจัดฉากเรื่องเหล่านี้ขึ้นอย่างนั้นเหรอ แต่เขาจะทำไปเพื่ออะไร หากเป็นไปตามข้อมูลที่ได้มา หากเ