Todos os capítulos de เฮียชนคือตัวซีเคร็ต : Capítulo 11 - Capítulo 20

เห็นทีต้องมองพิสุทธิ์ชนใหม่ซะแล้ว จากที่เคยมองว่าเขาเป็นผู้มีอิทธิพลทั่ว ๆ ไป แต่หลายอย่างที่เอ่ยออกมาแสดงให้เห็นว่านี่คือตัวอันตรายต่างหาก การเจอโจรที่มีอาวุธไม่น่ากลัวเท่าผู้ร้ายฉลาด เห็นที่ต้องวางแผนให้รัดกุมมากกว่านี้ และต้องมีหลักฐานที่ชัดเจนไม่เช่นนั้นคนอย่างเฮียชนก็คงดิ้นหลุดรอดพ้นกฎหมายอย่างแน่นอน“นายมองหน้าฉันแบบนี้...เพราะฉันหล่อมากใช่ไหม”ตรัยคุณได้สติทันทีหลังจากที่เผลอมองหน้าเขาอยู่นานสองนาน แต่หากถามจากใจจริงก็ต้องยอมรับว่าเขาเป็นคนที่จัดว่าหล่อมากเลยทีเดียว ผู้ชายอย่างตัวเองยังยอมรับ แต่หน้าตาดีไม่ได้ช่วยให้ลดโทษได้ กฎหมายไม่ใช่โครงการคนละครึ่งสักหน่อย“เฮียไม่เข้าไปข้างในเหรอครับ เดี๋ยวพิธีน่าจะเริ่มแล้ว”“เออ จริงด้วย”ประธานและลูกน้องกลับมานั่งในเต็นท์อีกครั้ง โดยมีหมีกับยักษ์ยืนรออยู่ก่อน จากนั้นเฮียชนก็ได้รับการเรียนเชิญให้ขึ้นสู่ศาลาการเปรียญหลังใหญ่ที่เพิ่งแล้วเสร็จ“เฝ้าดี ๆ ที่นี่เผลอไม่ได้ ไม่อย่างนั้นนายจะได้เจอรักแท้”อานิสงส์มันจะแรงขนาดนั้นเลยรึไง แค่มาทอดกฐินก็จะได้พบรักแท้ รับเนื้อคู่กลับบ้านไปด้วย ตรัย

เฮียชนส่งยิ้มให้ ที่แท้แล้วตรัยคุณก็เป็นห่วงเขาไม่น้อย อาสาจะขับรถให้เพราะไม่อยากให้ไปคนเดียว แถมยังบอกให้เขาระวังตัวกลัวว่าจะเกิดอันตราย ทั้งก่อนหน้านั้นยังแอบหยั่งเชิงว่าเขาแต่งหล่อขนาดนี้นัดสาวที่ไหนไว้หรือเปล่า ที่แท้ก็ไม่กล้าถามตรง ๆ แต่เขาก็เข้าใจได้ เอาไว้เสร็จธุระแล้วจะเปิดโอกาสให้ตรัยคุณได้ใกล้ชิดมากกว่านี้“ไม่ต้องกังวล ฉันไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนนอกจากแม่ของกุนเชียง”ถึงจะเลวร้ายแค่ไหนแต่ก็มีข้อดีอยู่บ้างคือรักลูกรักเมีย เท่าที่มีข้อมูลตั้งแต่นงนุชเสียไปเขาก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนอีก ทั้งยังไม่เปิดโอกาสให้ผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้ตัวเอง ก็คงเพราะรักนงนุชมากหรือไม่ก็เห็นแก่กุนเชียง“แน่ใจนะครับว่าเฮียจะขับเอง”เห็นการขับรถคราวก่อนก็ชวนให้คิดหนัก ปาดขวาแซงซ้าย เบรกสะบัด กลัวจริง ๆ ว่าจะได้รับสายจากกู้ภัยในสักวัน“ไม่ต้องห่วงฉันหรอก” เฮียชนส่งยิ้มให้ตรัยคุณ นานแล้วที่ไม่มีคนคอยถามหรือห่วงใยตนเองเช่นนี้ ความรู้สึกของการมีใครสักคนรอเรากลับบ้านมันดีแบบนี้นี่เอง นับตั้งแต่บิดามารดาเสียไปและน้องสาวก็ย้ายไปอยู่ต่างประเทศ นี่เป็นครั้งแรกที่ทำให้เฮียช

 “อาตรัยคะ” เสียงเจื้อยแจ้วจากคนตัวเล็กเอ่ยเรียก ตรัยคุณจึงหยุดฝีเท้าของตัวเองแล้วหันกลับมามอง เขาย่อตัวลงคุกเข่าคุยกับกุนเชียง “วันนี้ทำไมอาตรัยไม่แต่งตัวหล่อคะ” “วันหยุดครับ วันนี้วันหยุดอาตรัย กุนเชียงจะไปไหน ทำไมถึงมาเดินคนเดียวตรงนี้” พ่อส่วนพ่อลูกส่วนลูก ตรัยคุณแยกแยะได้ เด็กนั้นบริสุทธิ์แม้ว่าพ่อของเธอจะหลุดคิวซีไปมากก็ตาม ตลอดหลายวันที่ผ่านมาตรัยคุณต้องปวดหัวกับสิ่งที่เฮียชนทำเป็นอย่างมาก วันดีคืนดีก็ลุกขึ้นมาคาบกุหลาบให้ทิ่มปากตัวเองเล่น บางครั้งมายืนอยู่หลังประตู เขาไม่รู้ก็เปิดออกไปชนหน้าเข้าดั้งเต็มแรง นี่ยังไม่พอ วันดีคืนดีไฟฟ้าก็ไม่ได้ถูกตัดแต่ดันจุดเทียนนั่งกินข้าว คนปกติที่ไหนเขาทำกัน แต่ละอย่างที่เฮียชนทำในช่วงนี้ทำให้ตรัยคุณมีแต่คำว่า หะ? เต็มหัวไปหมด “หนูแอบพี่เลี้ยงมาค่ะ อาตรัยเล่นกับหนูได้ไหมคะ” “อาตรัยล้างรถอยู่เลย รอก่อนได้ไหม” “ได้ค่ะ หนูจะไปนั่งรอตรงนู้นนะ” “ได้” ใต้แสงดวงตะวันของ

“งั้นเอาทั้งถัง เอาหมดเลย แต่ตักมากินตอนนี้ 2 ลูกพอ ที่เหลือเอากลับบ้าน”คนประหลาดทั้งโลกไหลเทมารวมกันอยู่ตรงนี้หมดแล้วหรือไง ตรัยคุณอยากกระชากคอเข้ามาใกล้ ๆ แล้วตะคอกใส่หน้าให้สาแก่ใจว่า ก่อนกินไอศกรีมควรบริโภคไอคิวเข้าไปก่อน คนบ้าอะไรบอกไม่ให้สั่งยี่สิบลูกดันซื้อยกถัง“เฮีย...ช่วงนี้สมองขาดวิตามินบีนะครับ”“ด่าเหรอ” เฮียชนขมวดคิ้ว รู้สึกเหมือนถูกด่า“เปล่า ๆ ครับ เฮียควรบำรุงตัวเอง ดูเพลีย ๆ นะครับ น่าจะซื้อวิตามินบีไปกินบำรุงสมองและประสาทสักหน่อย บำรุงร่างกายไงครับ”“อ้อ ที่แท้นายก็เป็นห่วงฉัน งั้นกินไอติมเสร็จเราไปซื้อกัน”ใครห่วงมึง?...อย่าเผลอนะ กูนี่แหละจะจับมึงล็อกคอใส่กุญแจมือด้วยตัวเอง“ปะป๊า ปากหนูเลอะไหม”“ไหนขอป๊าดูหน่อย...อุ๊ย ลูกสาวใครมอมแมมจัง”เด็กน้อยหัวเราะคิกคักชอบใจที่ถูกพ่อหยอกล้อ ตรัยคุณมองภาพพ่อลูกเช็ดปากให้กันไปมาด้วยความรู้สึกอบอุ่น หากเขาไม่ใช่ผู้ชายที่ตำรวจต้องการ จนต้องส่งเขามาแฝงตัวเพื่อหาหลักฐานก็คงดีกุนเชียงหน้าไม่เหมือนพิสุทธิ์ชนเลย สงสัยคงได้แม่มาเยอะ ดีแล้วแหละ...จะได้ไม่น่าปวดห

น้องไม่สมควรเป็นผัวใคร น้องสมควรมาเป็นเมียพี่“หะ?” ตรัยคุณขมวดคิ้วเมื่อเห็นเฮียชนใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้แตะกัน“มินิฮาร์ทไง เฮียชน หจ. ตรัยตรัย”“เป็นเหี้ยไรของมึงเนี่ย” เสียงในหัวเป็นฝ่ายชนะน็อกอีกครั้ง“ผมหมายถึงเฮียเป็นอะไร ขอโทษครับลืมตัว...แบบชอบคิดว่าเราสนิทกัน”“สนิท เราสนิทกัน” ยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดพรายบนใบหน้า สนิทกันแล้วใกล้กันได้ เฮียชนชอบใจเป็นที่สุด ได้เวลาเดินหน้าจีบเต็มกำลัง เพราะอีกฝ่ายเปิดทางให้ขนาดนี้“เฮียกินข้าวรึยังครับ”“ชวนฉันกินข้าวเหรอ”กูหิว มึงเห็นนาฬิกาไหมจะเที่ยงแล้ว“ครับ กินข้าวไหมครับ”“กิน กินกันเลย...เอ่อ หมายถึง ไปกินข้าวกัน”อาจจะรุกแรงไปทำให้ตรัยคุณตั้งรับไม่ทัน เฮียชนนึกขึ้นได้จึงรีบแก้คำ ก็ใครใช้ให้อีกฝ่ายน่ารักแบบนี้ เขาก็แพ้เสียงในหัวบ้างเป็นธรรมดา“อ้อ ครับ ตกใจหมด” ตรัยคุณเดินตามเฮียชนออกมาจากห้องทำงาน แต่ก็ต้องรีบถอยหลังกลับ เมื่อสายตาของสายลับหนุ่มดันเหลือบไปเห็นคนที่กำลังเดินเข้ามาไอ้ตั้มนั่นมันเคยเป็นสายนี่หว่าไม่รู้ว่าตั้ม